I ACa 1666/25Uchylenie decyzji pozwolenie na budowe naruszenie procedury
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła roszczenia powódki M. Ł. o zapłatę zadośćuczynienia od lekarki K. G. za rzekomy błąd medyczny popełniony podczas jej pobytu na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym (SOR) w dniu 14 sierpnia 2018 roku. Powódka doznała obrażeń ciała po przewróceniu się drewnianego płotu. Twierdziła, że lekarka nie postawiła prawidłowej diagnozy i nie wdrożyła odpowiedniego leczenia, co skutkowało pogorszeniem jej stanu zdrowia, w tym dolegliwościami bólowymi kręgosłupa i barku. Sąd Okręgowy, opierając się na opinii biegłego z zakresu medycyny ratunkowej, ustalił, że postępowanie lekarki K. G. było zgodne z aktualną wiedzą i praktyką lekarską. Powódka zgłaszała jedynie ból przedramienia, a zlecone badanie RTG nie wykazało zmian kostnych. Biegły uznał, że diagnostyka i leczenie były prawidłowe, a powódka została właściwie pouczona o dalszym postępowaniu. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, a także odstąpił od obciążania powódki kosztami procesu ze względu na jej trudną sytuację materialną i osobistą. Powódka wniosła apelację, zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego oraz błędną ocenę dowodów. Pozwana wniosła zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach. Sąd Apelacyjny w Lublinie oddalił apelację powódki, uznając, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym opinię biegłego, i nie doszło do nierozpoznania istoty sprawy. Sąd Apelacyjny utrzymał również w mocy postanowienie o kosztach, oddalając zażalenie pozwanej, uznając, że zastosowanie art. 102 k.p.c. przez Sąd Okręgowy było uzasadnione. Jednocześnie, Sąd Apelacyjny obciążył powódkę częścią kosztów postępowania odwoławczego, uznając, że mimo trudnej sytuacji, powinna ponieść część kosztów związanych z wniesieniem apelacji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasad odpowiedzialności lekarza za błąd medyczny w SOR, ocena dowodu z opinii biegłego, zastosowanie art. 102 k.p.c.
Dotyczy specyfiki działania SOR i oceny błędu medycznego w kontekście zgłaszanych przez pacjenta dolegliwości.
Zagadnienia prawne (2)
Czy postępowanie lekarza SOR w zakresie diagnostyki i leczenia pacjenta po urazie niskoenergetycznym, zgłaszającego jedynie miejscowe dolegliwości bólowe, było zgodne z zasadami sztuki lekarskiej i czy stanowiło błąd medyczny uzasadniający odpowiedzialność odszkodowawczą?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie lekarza było zgodne z zasadami sztuki lekarskiej i nie stanowiło błędu medycznego.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłego, który stwierdził, że diagnostyka i leczenie przeprowadzone przez lekarza SOR były prawidłowe, zgodne z aktualną wiedzą medyczną i ograniczone do zgłaszanych przez pacjentkę dolegliwości. Brak było podstaw do zlecania dodatkowych badań obrazowych kręgosłupa czy barku, a pacjentka została właściwie pouczona o dalszym postępowaniu.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 102 k.p.c. odstępując od obciążenia powódki kosztami procesu pomimo oddalenia jej powództwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zastosowanie art. 102 k.p.c. było uzasadnione ze względu na szczególną sytuację osobistą, rodzinną i majątkową powódki.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że mimo oddalenia powództwa, trudna sytuacja materialna i osobista powódki uzasadniała zastosowanie zasady słuszności i odstąpienie od obciążania jej kosztami procesu, co było dyskrecjonalnym uprawnieniem sądu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Ł. | osoba_fizyczna | powódka |
| K. G. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (11)
Główne
k.c. art. 415
Kodeks cywilny
Podstawa odpowiedzialności deliktowej za szkodę wyrządzoną z winy.
k.c. art. 445 § § 1
Kodeks cywilny
Podstawa zasądzenia zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada słuszności w zakresie kosztów procesu.
Pomocnicze
k.c. art. 355
Kodeks cywilny
Określenie standardu należytej staranności.
k.p.c. art. 386 § § 2 i § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Przesłanki uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
u.p.p. art. 4
Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
Prawo pacjenta do świadczeń zdrowotnych.
u.p.p. art. 6 § ust. 1
Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
Prawo pacjenta do dokumentacji medycznej.
u.p.p. art. 7 § ust. 1
Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
Prawo pacjenta do informacji o stanie zdrowia.
u.p.p. art. 8 § ust. 1
Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
Prawo pacjenta do uzyskania pomocy lekarskiej.
u.z.l. art. 4
Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty
Obowiązki lekarza.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie lekarza SOR było zgodne z zasadami sztuki medycznej. • Brak było podstaw do dodatkowej diagnostyki w SOR. • Powódka nie wykazała związku przyczynowego między działaniem lekarza a pogorszeniem stanu zdrowia. • Sytuacja materialna i osobista powódki uzasadniała zastosowanie art. 102 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu medycznego i niewłaściwej diagnozy. • Zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego. • Zarzut nierozpoznania istoty sprawy. • Zarzut niezasadnego zastosowania art. 102 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Całość postępowania diagnostyczno-terapeutycznego na rzecz pacjentki M. Ł. w czasie jej pobytu w dniu 14 sierpnia 2018 roku w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym (...) Szpitala Wojewódzkiego im św. J. P. II w S. była prawidłowa, zgodne z aktualną sztuką, wiedzą i praktyką lekarską. • Szpitalny Oddział Ratunkowy nie jest miejscem, gdzie dokonuje się finalnej diagnostyki, stawia końcowe rozpoznanie i ustala leczenie. • Ocena roszczenia powódki sprowadzała się zatem do ustalenia, czy postępowanie pozwanej K. G. było zgodne z prawem, istniejącym stanem wiedzy medycznej, bądź czy cechowało się niedbalstwem. • Dla skutecznego postawienia zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. konieczne jest wskazanie, jakie konkretnie zasady lub przepisy naruszył sąd przy ocenie poszczególnych dowodów oraz jaki wpływ dane uchybienie miało na wynik sprawy.
Skład orzekający
Krzysztof Niezgoda
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad odpowiedzialności lekarza za błąd medyczny w SOR, ocena dowodu z opinii biegłego, zastosowanie art. 102 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki działania SOR i oceny błędu medycznego w kontekście zgłaszanych przez pacjenta dolegliwości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego tematu błędów medycznych i odpowiedzialności lekarzy, a także pokazuje złożoność oceny dowodów w takich przypadkach. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu z zastosowaniem art. 102 k.p.c. dodaje jej praktycznego wymiaru.
“Czy lekarz SOR zawsze musi zlecić RTG? Sąd Apelacyjny wyjaśnia granice diagnostyki.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania odwoławczego: 2025 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.