XXVI GC 579/24

Powód Polski Fundusz Rozwoju S.A. (PFR) wniósł o zasądzenie od pozwanego K. Z. kwoty 1 750 000,00 zł wraz z odsetkami, argumentując, że pozwany złożył nieprawdziwe oświadczenia dotyczące obrotów gospodarczych w 2019 roku i spadku obrotów w kwietniu 2020 roku, co było podstawą do przyznania subwencji finansowej. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa, zaprzeczając podaniu nieprawdziwych informacji i wskazując, że PFR samodzielnie kształtował zapisy umowy i regulaminu, a zmiany wprowadzone po zawarciu umowy nie mogły go wiązać. Sąd ustalił stan faktyczny, zgodnie z którym pozwany prowadzi działalność kantorową, a definicje obrotu gospodarczego w umowie i regulaminie były nieprecyzyjne. Kluczowe znaczenie miały komunikaty PFR dotyczące interpretacji pojęcia przychodów ze sprzedaży dla działalności kantorowej. Sąd uznał, że umowa subwencji miała charakter cywilnoprawny, a zarzut braku legitymacji materialnej powoda był bezzasadny. Sąd podkreślił, że umowa i regulamin zawierały niespójności, a definicja przychodu dla kantorów nie była jednoznacznie określona w momencie zawierania umowy. Komunikat PFR z 17 maja 2020 r., który definiował przychód jako 'spread', został opublikowany po zawarciu umowy z pozwanym (5 maja 2020 r.), a zatem nie mógł go wiązać. Sąd uznał, że pozwany prawidłowo podał dane dotyczące przychodów, opierając się na definicjach z powszechnie obowiązujących przepisów, a wszelkie wątpliwości interpretacyjne powinny być rozstrzygane na korzyść beneficjenta. W związku z tym, że powód nie wykazał, iż pozwany podał nieprawdziwe dane, sąd oddalił powództwo. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie zasady odpowiedzialności za wynik procesu, zasądzając od powoda na rzecz pozwanego kwotę 15 017 zł tytułem kosztów procesu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający