XXIII GZ 238/12

Sygn. akt XXIII Gz 238/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący: sędzia SO Jolanta Stępień - Kordiał Sędziowie: SO Bernard Litwiniec SO Agnieszka Owczarewicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 kwietnia 2012 r. w Warszawie sprawy z wniosku (...) S.A. w W. przeciwko G. S. és M. T. w G. - Węgry o zawezwanie do próby ugodowej na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego (...) w Warszawie z dnia 10 lutego 2012 roku, sygn. akt VIII GCo 30/12 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt XXIII Gz 238/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 lutego 2012 r. Sąd Rejonowy dla (...) w Warszawie odrzucił wniosek o zawezwanie do próby ugodowej wniesiony przez (...) S.A. w W. przeciwko G. S. és M. T. w G. - Węgry. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że sądy polskie nie mają jurysdykcji w sprawach o zawezwanie do próby ugodowej w sytuacji, gdy przeciwnik wniosku ma siedzibę poza granicami Polski. Zażalenie od powyższego rozstrzygnięcia złożył wzywający domagając się jego uchylenia i zarzucać naruszenie art. 13 § 2 k.p.c. i art. 45 k.p.c. , art. 185 § 1 k.p.c. oraz art. 186 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu postępowania skarżący wskazał, że strony umówiły się, iż spory będą rozpoznawane polubownie, a w wypadku niemożności polubownego załatwienia sprawy, przez sądy właściwe dla siedziby (...) S.A. Zdaniem skarżącego art. 185 § 1k .p.c. przewiduje możliwość nie konieczność wniesienia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej do sądu właściwego według siedziby przeciwnika skargi. Skarżący wywodził, że zgodnie z treścią art. 1104 k.p.c. strony mogą umówić się na poddanie sporu jurysdykcji polskiej. Tym samy zdaniem skarżącego, do zawezwania do próby ugodowej, właściwy jest sąd wskazany przez strony ( art. 46 § 1 k.c. ) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie należy wskazać, że Sąd odwoławczy w całości podziela rozważania Sąd Rejonowego w zakresie wykładni art. 185 § 1 k.p.c. Nie sposób zgodzić się z prezentowaną przez skarżącego oceną, że wskazana w omawianym przepisie możliwość wniesienia skargi do sądu rejonowego ogólnej właściwości przeciwnika nie oznacza właściwości wyłącznej. Prezentowana przez Sąd I instancji wykładnia teleologiczna tego przepisu jest jak najbardziej zasadna. Co więcej, zgodnie z treścią art. 46 § 2 k.p.c. strony nie mogą zmienić umową właściwości wyłącznej. Mając to wszystko na uwadze prawidłowe jest rozumowanie Sąd I instancji, że sąd polskie nie mają jurysdykcji w sprawie niniejszej w zakresie zawezwania do próby ugodowej. Należy wskazać, że przewidziane w art. 45 k.p.c. uprawnienie Sądu Najwyższego do wyznaczenia sądu właściwego odnosi się jedynie do rozpoznania powództwa, nie zaś wniosku o zawezwanie do próby ugodowej. W przedmiotowej zaś sprawie nie występuje problem z ustaleniem sądu właściwego do rozpoznawania ewentualnych powództw wytaczanych przez strony. Wobec jednoznacznego, zdaniem Sądu Odwoławczego, wyznaczenia przez normę art. 185 § 1 k.p.c. , jako właściwego do przeprowadzenia pojednawczego sądu ogólnej właściwości przeciwnika skargi, należy wskazać, że sądy polskie nie mają jurysdykcji do przeprowadzenie postępowania pojednawczego pomiędzy stronami i odrzucenie wniosku było zasadne w świetle treści art. 1099 § 1 k.p.c. Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , oddalił zażalenie.