XVII AMZ 79/26

Sygn. akt XVII Amz 79/26
POSTANOWIENIE
Dnia 10 sierpnia 2026 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Dariusz Dąbrowski
Protokolant – starszy sekretarz sądowy Joanna Preizner-Offman
po rozpoznaniu 7 sierpnia 2026 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z zażalenia (...) w W.
przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w przedmiocie zażalenia na czynności przeszukania
postanawia:
1. uznać, że dowody – zabezpieczone przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podczas przeszukania (...) w W., wymienione w zażaleniu na czynności przeszukania, stanowiące komunikację e-mail radcy prawnego M. A., radcy prawnego K. B., radcy prawnego A. M., radcy prawnego D. W., radcy prawnego A. N. i radcy prawnego K. F. – nie mogą być wykorzystane przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w prowadzonym postępowaniu, w którym zostały zabezpieczone, do czasu wydania przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozstrzygnięcia w trybie art. 105da ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, w przedmiocie oświadczenia (...) w W., że dowody wymienione w zażaleniu zawierają pisemną komunikację między (...) w W. a niezależnym od przeszukiwanego radcą prawnym M. A., radcą prawnym K. B., radcą prawnym A. M., radcą prawnym D. W., radcą prawnym A. N. i radcą prawnym K. F., wytworzoną w celu realizacji prawa przeszukiwanego (...) w W. do uzyskania ochrony prawnej w związku z przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, lub zostały sporządzone wyłącznie w celu realizacji prawa przeszukiwanego (...) w W. do uzyskania ochrony prawnej od radcy prawnego M. A., radcy prawnego K. B., radcy prawnego A. M., radcy prawnego D. W., radcy prawnego A. N. i radcy prawnego K. F., w związku z przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów;
2. oddalić zażalenie w pozostałym zakresie;
3. zasądzić od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ma rzecz (...) w W. kwotę 1220 zł (tysiąc dwieście dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego, z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia do dnia zapłaty.
SSO Dariusz Dąbrowski
XVII Amz 79/26
UZASADNIENIE
Pismem z 7 lipca 2026 r. (...). w W. złożyło zażalenie na czynności przeszukania dokonane przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w toku przeszukania prowadzonego w sprawie o numerze (...), które to czynności miały miejsce w dniach 30 czerwca, 1 lipca i 2 lipca 2026 r., polegające na zatrzymaniu korespondencji i dokumentów szczegółowo wskazanych w Załączniku nr 4 do zażalenia, a zawierających porady prawne związane z przedmiotem przeszukania mimo złożenia oświadczeń, że korespondencja ta zawiera tajemnicę adwokacką i radcowską.
Zaskarżonym czynnościom skarżący zarzucił naruszenie:
1) art. 225 § 1 k.p.k. oraz art. 105da ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (dalej „u.o.k.k.”) w zw. z art. 105q pkt 1 i 3 u.o.k.k. poprzez ich niezastosowanie i odmowę przekazania do Sądu, w celu weryfikacji zastrzeżeń przeszukiwanego, dokumentów (w tym korespondencji) zapisanych przez pracowników UOKiK, prowadzących przeszukanie, co do których przeszukiwany oświadczył, że zawierają pisemną komunikację pomiędzy (...), a niezależnym radcą prawnym świadczącymi na jego rzecz doradztwo prawne: M. A. ((...)), K. B. ((...)), A. M. ((...)), P. A. (2) ((...)), A. N. ((...)), K. F. ((...)) stanowiącą informacje objęte tajemnicą radcowską do której stosuje się odpowiednio zasady dotyczące tajemnicy obrończej, względnie zasady dotyczące komunikacji pomiędzy przeszukiwanym a prawnikami profesjonalnymi świadczącymi na jego rzecz doradztwo prawne związane z realizacją prawa przeszukiwanego do uzyskania ochrony prawnej w związku z przedmiotem postępowania - mimo, że Prezes UOKiK nie uznał oświadczenia (...) za zasadne i w związku z tym odmówił pozostawienia w miejscu przeszukania oraz usunięcia z zasobów UOKiK dokumentów objętych oświadczeniem (co zgodnie z art. l05da ust. 3 u.o.k.k. powinno skutkować bezwzględnym zastosowaniem procedury przewidzianej w tym przepisie);
2) art. 225 § 1 k.p.k. w zw. z art. 178 pkt 1 k.p.k. i art. 226 k.p.k. w zw. z art. 105q pkt 3 u.o.k.k., względnie art. l05da ust. 1 u.o.k.k. w zw. z art. 105q pkt 1 u.o.k.k. w zw. z art. 3 ust. 3-5, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o radcach prawnych oraz art. 6 ust. 2 i 3 lit. c) i art. 8 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności („EKPCz”), art. 48 ust. 2 Karty Praw Podstawowych UE ((...)) i art. 42 ust. 2 Konstytucji RP poprzez ich niezastosowanie i pominięcie, że dokumenty (w tym korespondencja, o których mowa w pkt (A) 1), co do których przeszukiwany złożył wskazane w pkt (A) 1) oświadczenie - nie mogą stanowić dowodu w postępowaniu prowadzonym przez Prezesa UOKiK i jako takie powinny zostać pozostawione przez przeszukujących w miejscu przeszukania (a w praktyce - ze względu na ich wcześniejsze skopiowanie z komputerów przeszukiwanego - niezwłocznie usunięte z zasobów UOKiK).
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
1) stwierdzenie, że zaskarżone czynności zostały przeprowadzone przez Prezesa UOKiK z naruszeniem prawa i jako takie powinny zostać uchylone w całości, oraz:
i) nakazanie Prezesowi UOKiK niezwłocznego zniszczenia kopii korespondencji i dokumentów wskazanych w Załączniku 4 i Załączniku 5 do niniejszego zażalenia - jako dowodów, które pozyskane zostały z naruszeniem prawa;
ii) zakazanie Prezesowi UOKiK wykorzystania jakichkolwiek danych i informacji pochodzących z dokumentów wskazanych w Załączniku 4 i Załączniku 5 do niniejszego zażalenia, zarówno w prowadzonym przez Prezesa UOKiK postępowaniu wyjaśniającym jak i ewentualnych innych postępowaniach, w tym antymonopolowych wywodzących się z tego postępowania wyjaśniającego;
ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia wniosków w pkt a powyżej:
2) nakazanie Prezesowi UOKiK niezwłocznego objęcia kopii korespondencji i dokumentów wskazanych w Załączniku 4 i Załączniku 5 do niniejszego zażalenia procedurą, o której mowa w art. l05da ust. 3 u.o.k.k. (tzw. procedurą kopertową);
3) zasądzenie od Prezesa UOKiK na rzecz przeszukiwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych - wraz z odsetkami za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, liczonymi od daty uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiocie kosztów, do dnia ich zapłaty.
W odpowiedzi na zażalenie Prezes UOKiK wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił co następuje:
(...) w W. jest przedsiębiorcą wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego pod pozycją (...).
Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał na wniosek Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w dniu 2 czerwca 2026 roku zgodę na przeszukanie w siedzibie (...) w W.. (bezsporne)
Czynności w siedzibie Spółki trwały w dniach 16 – 19 czerwca 2026 r. Dalsze czynności na potrzeby postępowania były kontynuowane w siedzibie UOKiK w dniach 22 czerwca – 2 lipca 2026 r. (bezsporne)
W trakcie dokonywanych czynności przeszukujący zabezpieczyli dane elektroniczne pochodzące m. in. z komputerów pracowników, skrzynek poczty elektronicznej. Następnie pracownicy Organu przeprowadzili selekcję tych danych z uwzględnieniem przedmiotu przeszukania. Eksporty robocze zawierające wstępnie wyselekcjonowane pliki przekazano pełnomocnikom przeszukiwanego celem zgłoszenia ewentualnych uwag. Pełnomocnicy (...) do części zatrzymanych dokumentów zgłosili uwagi, że mogą stanowić materiały, które mogły być objęte ochroną wynikającą z LPP. Część z tego typu materiałów została zwrócona przeszukiwanemu, część po dokonaniu analizy przez przeszukujących pozostawiona jako zabezpieczone do dalszej analizy lub wykorzystania.
W trakcie przeszukania zabezpieczono między innymi dokumenty, których autorami byli radcowie prawni M. A., K. B., A. M., D. W., A. N. i K. F.. Pełnomocnicy (...) zwrócili na ten fakt uwagę pracownikom Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jednakże Organ odmówił uznania ich za objęte tajemnicą obrończą i zawodową. Zastrzeżenia zgłoszone przez pełnomocników skarżącego dotyczyły (...) dokumentów. (dokumenty wskazane szczegółowo w Załącznikach nr 4 i 5 do zażalenia)
Powyższy stan faktyczny był między stronami bezsporny. Sąd ustalił go na podstawie informacji znanych Sądowi z urzędu (wydanie przez SOKiK zgody na dokonanie przeszukania) oraz oświadczeń stron zawartych w pismach procesowych.
Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje:
Zażalenie jest częściowo zasadne.
Zgodnie z treścią art. 105da u.o.k.k.:
„1. Jeżeli w toku kontroli kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona oświadczy, że ujawnione w toku kontroli pisma lub dokumenty, w tym zawarte na informatycznych nośnikach danych, w urządzeniach lub w systemach informatycznych, o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2:
1) zawierają pisemną komunikację między kontrolowanym a niezależnym od kontrolowanego adwokatem, radcą prawnym, prawnikiem z Unii Europejskiej w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2020 r. poz. 823) lub osobą, o której mowa w art. 2a tej ustawy, wytworzoną w celu realizacji prawa kontrolowanego do uzyskania ochrony prawnej w związku z przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu, w toku którego jest przeprowadzana kontrola, lub
2) zostały sporządzone wyłącznie w celu realizacji prawa kontrolowanego do uzyskania ochrony prawnej od osób, o których mowa w pkt 1, w związku z przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu, w toku którego jest przeprowadzana kontrola
- kontrolujący pozostawia te pisma lub dokumenty w miejscu kontroli.
2. W przypadku złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, kontrolujący może zapoznać się pobieżnie z pismem lub dokumentem, w sposób pozwalający na ustalenie autora, adresata, tytułu oraz przedmiotu pisma lub dokumentu oraz daty jego sporządzenia. Kontrolujący jest uprawniony do żądania od kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej dodatkowych ustnych wyjaśnień w przedmiocie złożonego oświadczenia oraz przygotowania wersji pisma lub dokumentu niezawierającej informacji objętych ochroną zgodnie z ust. 1, jeżeli jest to możliwe.
3. Jeżeli oświadczenie kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej, o którym mowa w ust. 1, budzi wątpliwości, kontrolujący niezwłocznie, nie później niż po zakończeniu kontroli, przekazuje pismo lub dokument, którego wątpliwość dotyczy, sądowi ochrony konkurencji i konsumentów, w sposób zapewniający należyte zabezpieczenie przed ujawnieniem jego treści.
4. Na kontrolowanym spoczywa ciężar dowodu, że pisma lub dokumenty, o których mowa w ust. 1, spełniają przesłanki określone w tym przepisie.”. Odnosząc powyższe przepisy do kwestii zabezpieczenia dokumentów znajdujących się na nośnikach danych zabezpieczonych w Spółce stwierdzić należy co następuje. Zdaniem Sądu samo zabezpieczenie takich dokumentów oraz przeniesienie ich do Centrali Urzędu nie stanowi naruszenia przepisów u.o.k.k. Natomiast ich selekcja powinna odbyć się ze szczególną ostrożnością z udziałem pełnomocników Spółki.
Sąd nie może zgodzić się z zapatrywaniem zaprezentowanym w odpowiedzi na zażalenie przez Prezesa UOKiK. Organ wskazuje, że stosunek zatrudnienia wyłącza niezależność radcy prawnego i to niezależnie od gwarancji niezależności wpisanych w wykonywany zawód prawniczy. Zdaniem Prezesa Urzędu z treści art. 105da u.o.k.k. wynika wprost, że ochrona nim przewidziana dotyczy wyłącznie ściśle określonej w tym przepisie komunikacji pomiędzy przeszukiwanym a niezależnym od niego radcą prawnym czy prawnikiem zagranicznym, a prawnik będący pracownikiem przedsiębiorcy w oczywisty sposób nie pozostaje od niego niezależny.
Sąd w składzie rozpoznającym tą sprawę nie zgadza się z tym zapatrywaniem. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych:
„1. Zawód radcy prawnego może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone niniejszą ustawą.
2. Radca prawny wykonuje zawód ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej oraz zasad etyki radcy prawnego.
3. Radca prawny jest obowiązany zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udzieleniem pomocy prawnej.
4. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie.
5. Radca prawny nie może być zwolniony z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co do faktów, o których dowiedział się udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę.
6. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji:
1) udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,
2) przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału 11a działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760)
– w zakresie określonym tymi przepisami.”
Art. 9 stanowi, że: „Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy zajmuje samodzielne stanowisko podległe bezpośrednio kierownikowi jednostki organizacyjnej.” A w ust. 4: „Radcy prawnemu nie można polecać wykonania czynności wykraczającej poza zakres pomocy prawnej.” Wreszcie w art. 13 ust. 1 wskazano, że: „Radca prawny nie jest związany poleceniem co do treści opinii prawnej.”
Przepisy te jednoznacznie ustanawiają gwarancje niezależności radcy prawnego, także dla „prawnika wewnętrznego spółki”. Nadto w rozumieniu art. 225§1 k.p.k. korespondencja i wytworzone przez radcę prawnego dokumenty, jeżeli wiążą się z przedmiotem przeszukania są objęte w tajemnicą obrończą lub tajemnicą zawodową.
Nadto zdaniem Sądu przepisy art. 105da u.o.k.k. nie stanowią lex specialis wobec przytoczonych powyżej przepisów ustawy o radcach pranych i k.p.k., nie wynika to z żadnego przepisu ustawowego. Są to przepisy równoległe i należy odczytywać je razem.
Co prawda w uzasadnieniu projektu zmiany ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, która weszła w życie ustawą z 2023 r. nawiązuje się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 września 2010 r. (C-550/07 A. C. i A. C.), w którym wskazano, że ochrona tajemnicy obrończej nie odnosi się do prawników pracujących w strukturach organizacyjnych danego przedsiębiorcy, tzw. In-house laywers. Należy mieć jednakże na uwadze, że przepisy prawa krajowego nie znają (oprócz uokik) pojęcia zależnego radcy prawnego, a przepisy ustawy nie stanowią lex specialis wobec ustawy o radcach prawnych. Jak wskazał komentator w komentarzu do ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów „…choć adwokaci nie pozostają w stosunku pracy ze swoimi klientami, radcy prawni mogą w takich stosunkach zaś pozostawać, to członkowie obu zawodów prawniczych „działają w Polsce wg tych samych reguł i obowiązują ich te same zasady etyki zawodowej. Nie ma zatem ani podstawy, ani potrzeby do tak drastycznego różnicowania uprawnień przysługujących wykwalifikowanym prawnikom.” („Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz. Pod redakcją A. Jurkowskiej – Gomułka i A. Piszcz, Wydawnictwo 2025 C.H.Beck).
Sąd w pełni podziela przy tym stanowisko Sądu Apelacyjnego w Warszawie zaprezentowane w uzasadnieniu postanowienia z dnia 2 września 2025 roku wydanego w sprawie VII AGz 473/25, w którym wskazał, że „… aktualna konstrukcja wskazanego przepisu umożliwia podjęcie przez organ ryzyka nieprzeprowadzenia procedury wskazanej w ust. 3 art. 105da uokik i poddanie złożonego oświadczenia indywidulanej ocenie podejmując ryzyko utraty możliwości skorzystania z tego środka dowodowego w przyszłości albo korzystając ze wspomnianej szczególnej regulacji pozostawić tę decyzję SOKiK dochowując jak się wydaje wypracowanym dotychczas standardom pozwalającym zachować w pełni niezależność zawodową wykwalifikowanego prawnika.”.
W tym miejscu należy przytoczyć fragment uzasadnienia postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2025 r. wydanego w sprawie VII AGz 723/25, w którym wskazano, że „… ustawodawca nie przewidział w art. 105 da u.o.k.i.k. terminu minimalnego na przesłanie dokumentu a jedynie maksymalny. Trudno jest zatem zarzucać Prezesa UOKiK opieszałość w tym temacie, skoro nie wiążą go terminy minimalne. Zasadnie w tym kontekście Sąd I instancji zwrócił uwagę na nieprecyzyjność terminu wynikającego z art. 105da ust. 3 u.o.k.i.k., który ustanawia obowiązek przekazania Sądowi Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazanych w nim dokumentów niezwłocznie i nie później niż po zakończeniu kontroli. (…) sformułowanie użyte w art. 105da ust. 3 u.o.k.k. nie jest jednoznaczne, to jednak z całą pewnością przepis ten nie wymaga aby przekazanie dokumentów do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nastąpiło natychmiast.”. Sąd podziela powyższe stanowisko. Jednakże zdaniem Sądu okres ten nie może być przez Organ nadmiernie wydłużany. Nie może także prowadzić do nie przekazania dokumentów do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub nie zwrócenia ich Spółce w ogóle. Sąd w składzie sądzącym niniejszą sprawę w kilku wcześniejszych orzeczeniach dotyczących przeszukań w spółkach „cementowych” czy w sprawie przeszukania w (...) wskazywał Organowi potrzebę przekazania kwestionowanych dokumentów do SOKiK w postępowaniu kopertowym, (art. 105da u.o.k.k.), oddalając zażalenie, wskazując na nieprzekroczenie terminu wskazanego w art. 105da ust. 3 u.o.k.k. Jednakże Sąd z urzędu wie, że kwestionowane przez Spółki dokumenty nie były do Sądu przekazywane. Sąd doszedł przy tym do przekonania, że taka sytuacja nie może być przez Organ wykorzystywana instrumentalnie a kwestionowane dokumenty przechowywane przez Urząd, mimo zgłaszanych przez przeszukiwanych zastrzeżeń.
Po ponownej analizie wskazanych powyżej przepisów oraz całokształtu działań UOKiK w sprawach zażaleń na czynności przeszukania, Sąd doszedł do przekonania, że postępowanie organu odmawiające powodowi zastosowania art. 105da ust 3 u.o.k.k. wobec korespondencji e-mail radców prawnych M. A., K. B. A. M., D. W., A. N. i K. F., co do której złożono oświadczenie, że stanowi korespondencję między przeszukiwanym a niezależnym od przeszukiwanego radcą prawnym wytworzoną w celu realizacji prawa przeszukiwanego do uzyskania ochrony prawnej w związku z przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prezesa UOKiK – nie było zgodne z przedmiotową regulacją.
Przepis art. 105da u.o.k.k. ma niewątpliwie charakter gwarancyjny dla praw przeszukiwanych przedsiębiorców, dlatego jego wykładni należy dokonywać z uwzględnieniem tego celu.
Wykładnia językowa art. 105da ust 2 u.o.k.k. wskazuje sposób postępowania organu w razie oświadczenia przeszukiwanego, że dowody stanowią tajemnicę, o jakiej mowa w przepisie. Organ po pobieżnym zapoznaniu się z dokumentem, ewentualnie po dalszych wyjaśnieniach przeszukiwanego, może według przepisów ustawy podjąć dwa alternatywne działania: 1) pozostawić pismo u przeszukiwanego uznając, że istotnie stanowi ono chronioną tajemnicę, o jakiej mowa w art. 105da u.o.k.k. lub 2) jeśli nie ma pewności, że pismo należy pozostawić u przeszukiwanego, przekazać rozstrzygniecie tej kwestii Sądowi, który orzeknie jak należy postąpić z dowodem, tj. czy zwrócić go przeszukiwanemu lub przekazać jednak organowi jako dopuszczalny dowód w sprawie.
Zdaniem Sądu powyższa regulacja nie pozostawia organowi możliwości dokonywania samodzielnego rozstrzygnięcia w przedmiocie oświadczenia przeszukiwanego, innego niż pozostawienie pisma lub dokumentu w miejscu kontroli. Nie zmienia tego nawet fakt oddalenia zażalenia na czynności przeszukania przez Sąd wobec złożenia zażalenia przed jego faktycznym zakończeniem. Powołane wyżej przepisy nie przewidują bowiem, aby organ mógł samodzielnie dokonywać ostatecznej oceny, że przedmiotowe dowody, których dotyczy oświadczenie przeszukiwanego, nie stanowią tajemnicy obrończej.
Sąd w składzie orzekającym w sprawie wskazywał już, że ustawodawca w przypadku złożenia przez przedsiębiorcę oświadczenia o jakim mowa w art. 105da ust 1 u.o.k.k. przewidział tylko dwie ścieżki postępowania organu, tj. albo organ nie ma wątpliwości co do tego, że dowody stanowią tajemnicę obrończą i wówczas uwzględnia oświadczenie i pozostawia te pisma lub dokumenty w miejscu kontroli, albo oświadczenia nie uwzględnia i wówczas wątpliwości organu rozstrzyga Sąd w procedurze kopertowej, o jakiej mowa w art. 105da ust 5 u.o.k.k.. Brak jest w ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów podstawy prawnej dla podjęcia przez organ władczej decyzji, że nie kwalifikuje korespondencji jako chronionej w rozumieniu przepisu art. 105da ust 1 u.o.k.k. i zabezpiecza ją na potrzeby postępowania i to mimo przeciwnego stanowiska przeszukiwanego.
Zdaniem Sądu wyraźnym celem ustawodawcy było ograniczenie prawa przeszukującego organu co do pozyskania dowodów co do których złożono oświadczenie, że stanowią one korespondencję między przeszukiwanym a niezależnym od przeszukiwanego radcą prawnym, a które wytworzono w celu realizacji prawa przeszukiwanego do uzyskania ochrony prawnej w związku z przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prezesa UOKiK, skoro wprost nakazał, aby kontrolujący pozostawił te pisma lub dokumenty w miejscu kontroli.
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że to SOKiK a nie Prezes UOKiK jest w świetle art. 105da u.o.k.k. władny do oceny czy wskazane przez przeszukiwanego dokumenty stanowią tajemnice, wskazane w tym artykule czy też nie.
Konkludując, należało uznać, że Prezes UOKiK nie przekazując Sądowi korespondencji, której dotyczyło oświadczenie przeszukiwanego, że stanowi ona tajemnice obrończą, dopuścił się naruszenia przepisu art. 105da ust. 3 u.o.k.k..
W konsekwencji zastosowanie znalazł przepis art. 105m ust 5 u.o.k.k., w myśl którego w przypadku uwzględnienia zażalenia na czynności przeszukania przez sąd ochrony konkurencji i konsumentów dowody uzyskane w wyniku zaskarżonej czynności przeszukania nie mogą być wykorzystane w prowadzonym postępowaniu, w innych postępowaniach prowadzonych przez Prezesa Urzędu oraz w postępowaniach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.
Sąd, stojąc na niezmiennym stanowisku, że Prezes UOKiK ma jeszcze możliwość zrealizowania obowiązku z art. 105da ust. 3 u.o.k.k., albowiem czynności przeszukania nie zostały jeszcze formalnie zakończone, orzekł jedynie o czasowej niemożliwości wykorzystania kwestionowanej korespondencji. W przypadku przekazania przez Prezesa UOKiK korespondencji do SOKiK, Sąd po zapoznaniu się z korespondencją może orzec w postanowieniu o ich zwrocie Prezesowi UOKiK na potrzeby prowadzonego postępowania, jak o tym stanowi przepis art. 105da ust 5 u.o.k.k. O ile jednak organ korespondencji tej nie przekaże to wówczas sankcją będzie trwała niemożność wykorzystania zabezpieczonych dowodów w prowadzonym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd nie uwzględnił wniosku powoda o nakazanie zniszczenia zatrzymanych kopii korespondencji i dokumentów wskazanych w zażaleniu, albowiem Organ ma wciąż możliwość przesłania ich do Sądu w procedurze kopertowej.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.
SSO Dariusz Dąbrowski