XII GA 1063/19

Sygn. akt XII Ga 1063/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2020 roku Sąd Okręgowy w Krakowie XII Wydział Gospodarczy – Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący- SO Bożena Cincio-Podbiera/spr./ Sędziowie : SO Aneta Stożek SO Jacek Hanszke Protokolant: osobiście po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2020 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Ś. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 2 lipca 2019 roku, sygn. IV GC 1391/19/S I. oddala apelację: II. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej koszty postępowania apelacyjnego w kwocie 900 zł / dziewięćset złotych/. SSO Jacek Hanszke SSO Bożena Cincio-Podbiera SSO Aneta Stożek XII Ga 1063/19 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. domagała się zasądzenia od ubezpieczyciela (...) z siedzibą w W. kwoty 5007,30 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 lutego 2018 roku do dnia zapłaty oraz kosztów procesu tytułem dalszych kosztów najmu pojazdu zastępczego, związanych ze szkodą komunikacyjną zaistniałą w dniu 9 listopada 2017 roku. Wskazała, że strona pozwana wypłaciła tylko kwotę 2 520 zł z tytułu najmu przez okres 18 dni przy stawce 140 zł brutto, podczas gdy stawka najmu wynosiła kwotę 418,20 zł brutto za dobę. Ubezpieczyciel, wnosząc o oddalenie powództwa, podnosił, że w dniu zgłoszenia szkody pełnomocnik poszkodowanego został telefonicznie poinformowany o możliwości najmu pojazdu zastępczego z wypożyczalni współpracującej ze stroną pozwaną, gdzie dobowy czynsz najmu zamyka się kwotą 140 zł brutto. Ponadto analogiczna rozmowa miała miejsce z poszkodowanym w dniu 10 listopada 2017 roku, a także otrzymał on wiadomość mailową z informacjami dot. akceptowalnych stawek. Dodatkowo, strona pozwana podniosła, że w chwili zgłoszenia szkody poszkodowany najmował już pojazd, jednak najem ten zakończył się w dniu 20 listopada 2017 roku, kiedy to rozpoczął się najem u strony powodowej, zaś w dacie tej poszkodowany miał już informacje o możliwości zapewnienia pojazdu zastępczego przez ubezpieczyciela. Podkreśliła też strona pozwana, że bezzasadne jest żądanie przedłożenia umów łączących ją ze współpracującymi z nią wypożyczalniami ponieważ poszkodowany nie wykazał zainteresowania propozycją ubezpieczyciela. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2019 roku Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo w całości. Sąd Rejonowy ustalił, że szkodę zgłosił pracownik K. C. , wskazując swój adres mailowy i wówczas uzyskał informację, że w przypadku potrzeby skorzystania z pojazdu zastępczego należy kontaktować się z infolinią strony pozwanej. Dokładna treść tej rozmowy nie została poszkodowanemu przekazana. 10 listopada 2017 roku odbyła się kolejna rozmowa, w efekcie której przesłano pracownikowi p. C. informację, zawierającą dane kontaktowe do trzech wypożyczalni oraz określającą maksymalną, akceptowaną stawkę na kwotę 140 zł brutto. Poszkodowany nie zapoznał się z wiadomością mailową, zaś zmiana wynajmującego nastąpiła wobec konieczności posiadania pojazdu z napędem na dwie osie z uwagi na miejsce zamieszkania poszkodowanego. Sąd Rejonowy mając na uwadze treść art. 361 § 1 k.c. , art. 354 § 2 k.c. , art. 362 k.c. oraz art. 826 § 1 k.c. stanął na stanowisku, iż strona pozwana nie wykazała by posiadała możliwość udostępnienia pojazdu zastępczego po stawce podanej w rozmowach telefonicznych i wiadomości mailowej z dnia 10 listopada 2017 roku. Wprawdzie wobec pozwanego padła propozycja najmu pojazdu zastępczego za pośrednictwem ubezpieczyciela, niemniej propozycja ta nie stanowi oferty w rozumieniu art. 66 k.c. Niezależnie jednak od tego, że oferta na tym etapie nie była konieczna, Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, iż nie zostało wykazane by w przypadku skorzystania przez poszkodowanego z tej propozycji ubezpieczyciel byłby zobowiązany zapłacić swojemu kontrahentowi kwotę 140 zł brutto za dobę najmu. Brak byłoby bowiem nawet pewności odnośnie wysokości stawki skoro w rozmowach telefonicznych była mowa o stawce 140 zł brutto, natomiast wiadomości mailowej podano stawkę „około 140 zł brutto”. Nie było więc możliwe ustalenie, ile naprawdę strona pozwana musiałaby zapłacić współpracującej wypożyczalni w przypadku udostępnienia pojazdu zastępczego poszkodowanemu. Nie zostały też przedstawione umowy najmu łączące ubezpieczyciela z wypożyczalniami, która to okoliczność doprowadziła do braku możliwości zweryfikowania przez Sąd twierdzeń strony pozwanej. Równocześnie pozwany ubezpieczyciel nie podnosił by stawka zastosowana w umowie najmu łączącej poszkodowanego ze stroną powodową była nie rynkowa czy zawyżona. Apelacja strony pozwanej od tego wyroku zarzuca Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 361 § 1 k.c. w związku z art. 362 k.c. przez uznanie za zasadną stawkę dobową dla pojazdu zastępczego w wysokości 418,20 zł brutto w sytuacji, gdy strona pozwana podczas telefonicznego zgłoszenia szkody poinformowała o możliwości zapewnienia pojazdu zastępczego od firmy z nią współpracującej, a także o weryfikacji stawek do poziomu 140 zł brutto. W tym zakresie wskazywała strona pozwana na bezczynność poszkodowanego, naruszającą zasady minimalizacji szkody. Domagając się zmiany wyroku i oddalenia powództwa w całości skarżąca wywodziła, że nie było konieczne w sprawie wykazanie przez ubezpieczyciela faktycznej możliwości zapewnienia pojazdu zastępczego za dobowy czynsz najmu w rozmiarze 140 zł brutto. Do oddalenia powództwa konieczne było wyłącznie przyjęcie, że poszkodowany działał sprzecznie z zasadą minimalizacji szkody. Wskazano, że duży podmiot jakim jest ubezpieczyciel ma możliwość ustalania z wypożyczalniami stawek na relatywnie niskim poziomie, zaś udostępnienie umów łączących go z siecią wypożyczalni byłoby zasadne dopiero w sytuacji, gdyby poszkodowany wykazał jakiekolwiek zainteresowanie najmem pojazdu za pośrednictwem ubezpieczyciela oraz kontaktował się w celu ustalenia szczegółów. Podniesiono także, że w przypadkach takich jak w niniejszej sprawie ,firmy odszkodowawcze stosują znacząco zawyżone ceny najmu, mając na uwadze możliwość uzyskania w takim rozmiarze odszkodowania od ubezpieczyciela po zawarciu z poszkodowanymi umów cesji. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja nie jest usprawiedliwiona. Sąd Okręgowy nie dopatruje się zarzucanych w apelacji naruszeń prawa materialnego i procesowego. Skoro strona pozwana stała na stanowisku, iż zachodziła możliwość zorganizowania najmu za stawkę 140 zł brutto za dobę, to zgodnie z zasadą ,wynikającą z art. 6 k.c. , okoliczność tą winna była udowodnić. Art. 6 k.c. odnosi się bowiem do materialnopranego aspektu zagadnienia ciężaru udowodnienia faktu i w tym znaczeniu służy do kwalifikacji prawnej negatywnego wyniku postepowania dowodowego. Funkcją reguły ciężaru dowodu jest umożliwienie merytorycznego rozstrzygnięcia, przy czym norma nakazuje rozstrzygnąć sprawę na niekorzyść strony opierającej swoje powództwo lub obronę na twierdzeniu o istnieniu jakiegoś faktu, jeśli fakt ten nie został udowodniony/ E.Gniewek, Kodeks Cywilny Komentarz, Warszawa 2013 r., s. 23/.Dowód, co oczywiste nie opiera się zaś na samym twierdzeniu strony stąd też należało zaoferować środki dowodowe. Takimi dowodami z sprawie pozostawały by umowy łączące ubezpieczyciela z siecią wypożyczalni, które jednak nie zostały przedstawione. Brak było więc możliwości weryfikacji twierdzeń strony pozwanej. Sama zaś okoliczność, że stawka 140 zł mogłaby być , zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego uznana za dostępną, nie jest dostateczna do uznania stanowiska skarżącej za trafne, niezależnie od okoliczności, iż stawki czynszu najmu nie określono w sposób ścisły skoro posiłkowano się pojęciem „około”. Skoro zatem strona powodowa przeczyła twierdzeniom pozwanej, uznając, iż możliwość najęcia auta w tym segmencie za taką kwotę jest wątpliwa to ubezpieczyciel miał możliwość wykazania bezpodstawności stanowiska strony powodowej dowodami z dokumentów. Dowody te jednak, jak wspomniano, nie zostały przedstawione. W tym stanie rzeczy wyrok Sądu Rejonowego pozostaje trafny. Apelacja podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. za zasądzeniem kosztów nin. postępowania na rzecz strony powodowej na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 par. 1 k.p.c. i w oparciu o treść Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. SSO Jacek Hanszke SSO Bożena Cincio-Podbiera SSO Aneta Stożek