VIII U 23/16

Sprawa dotyczyła odwołania J. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., która odmówiła umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy za okres od lutego 2000 r. do lutego 2004 r. Organ rentowy uzasadnił odmowę niespełnieniem przez ubezpieczoną warunków ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności (tzw. ustawa abolicyjna), w szczególności nieuregulowaniem należności niepodlegających umorzeniu w terminie 12 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji warunkowej. Ubezpieczona argumentowała, że składki za wskazany okres uległy przedawnieniu. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając sprawę, ustalił, że ZUS wydał decyzję warunkową w dniu 11 sierpnia 2014 r., określając należności podlegające umorzeniu i pouczając o konieczności spłaty należności niepodlegających umorzeniu w terminie 12 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji. Decyzja ta uprawomocniła się 3 października 2014 r. Ubezpieczona nie podjęła działań w celu uregulowania tych należności. W konsekwencji, ZUS wydał decyzję z 22 października 2015 r. odmawiającą umorzenia. Sąd uznał, że zarzut przedawnienia jest niezasadny, ponieważ postępowanie egzekucyjne prowadzone od 23 lutego 2010 r. do 27 maja 2014 r. przerwało bieg przedawnienia. Ponadto, złożenie wniosku o umorzenie składek w dniu 24 kwietnia 2014 r. spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia do dnia uprawomocnienia się decyzji w przedmiocie umorzenia, zgodnie z art. 1 ust. 15 ustawy abolicyjnej. Sąd stwierdził, że ubezpieczona nie spełniła warunku nieposiadania niepodlegających umorzeniu składek na dzień wydania decyzji umarzającej, co było warunkiem koniecznym do umorzenia należności. W związku z tym, Sąd oddalił odwołanie jako bezzasadne i zasądził od ubezpieczonej na rzecz organu rentowego zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający