VIII SAB/Wa 66/25

VIII SAB/Wa 66/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-10-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Leszek Kobylski
Marek Wroczyński /przewodniczący/
Renata Nawrot /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę na bezczynność
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 3, art. 4 ust. 1, art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca) Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 15 października 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia na rzecz rozwoju Gminy J. na bezczynność Prezesa Zarządu Powiatowego Centrum Medycznego w G. sp. z o.o. w przedmiocie bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga Stowarzyszenia na rzecz rozwoju Gminy J. (dalej skarżący) na bezczynność organu tj. Prezesa Zarządu P. C. M. w G. sp. z. o.o. w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej.
Pismem z 27 października 2025 r. (drogą elektroniczną) skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezesa Zarządu P. C. M. w G. sp. z. o.o., zarzucając naruszenie:
1) art. 19 ust, 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,
3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji.
Wobec powyższego wnosił o:
1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności,
2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku.
3) zasądzenie od organu kosztów postepowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że:
W dniu 12 czerwca 2025 r. został złożony przez Stowarzyszenie za pośrednictwem platformy e-PUAP wniosek o udostępnienie informacji o następującej treści: "Na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej zwracamy się
z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:
1) Jaki organ jest obecnie organem nadzoru w P. C. M. Sp. z o.o. w G. i kto personalnie wchodzi w jego skład?“
Skarżący jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazał platformę e-PUAP.
Końcowo skarżący wywiódł, iż termin do udostępnienia przedmiotowej informacji upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi. To czyni niniejszą skargę zasadną i konieczną.
Odpowiadając na skargę organ wnosił o jej oddalenie oraz obciążenie skarżącego kosztami postępowania.
W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wywiódł, iż wniosek w sprawie niniejszej został przesłany przez Skarżącego za pośrednictwem usługi e-puap w dniu 12 czerwca 2025 r. o godzinie 19:26:02 tj. po godzinach pracy pracowników administracji organu (7:30 - 15:30). Przyznał, że faktycznie wniosek Skarżącego został odebrany i zarejestrowany w dniu następnym tj. w dniu 13 czerwca 2025 r. Zdaniem organu, mając na uwadze powyższe, termin rozpoznania wniosku upływał po 14-stu dniach od dnia 13 czerwca 2025 r. tj. z dniem 27 czerwca 2025 r.
Złożenie wniosku po godzinach pracy organu skutkuje tym, że za datę złożenia wniosku uznaje się następny dzień roboczy, a terminy liczone są od tej daty. Oznacza to, że jeśli wniosek wpłynął po godzinach pracy urzędu, np. w formie elektronicznej na skrzynkę mailową po godzinach urzędowania, to termin na jego rozpatrzenie rozpoczyna bieg od następnego dnia roboczego.
Końcowo stwierdził, że organ udzielił Skarżącemu odpowiedzi na wniosek
o udostępnienie informacji publicznej w dniu 27 czerwca 2025 r., a zatem dochował terminu podstawowego wskazanego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.
W posumowaniu wskazał, iż w ciągu roku kalendarzowego zdarzają się sytuacje, gdzie po sobie następuje kilka dni ustawowo wolnych od pracy. W sytuacji, gdy (jak
w sprawie niniejszej) wniosek o udostępnienie informacji publicznej przesłany byłby
w dniu poprzedzającym ww. dni wolne i po godzinach pracy organu (np. w godzinach wieczornych czy nocnych), pracownicy organu faktycznie i bez swojej winy nie mieliby żadnej możliwości zarejestrować i zapoznać się z treścią wniosku przed upływem dni wolnych od pracy. Brak jest zatem uzasadnienia dla wliczania dni, w których brak jest faktycznej możliwości zarejestrowania wniosku do dni biegu 14-sto dniowego terminu,
o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W świetle opisanych okoliczności, złożenie skargi na bezczynność było przedwczesne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
W myśl § 1a cytowanego przepisu jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1950 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U z 2023 roku, poz. 775 ze zm. dalej jako k.p.a) zawiera definicje legalne spornych dotychczas w piśmiennictwie i orzecznictwie określeń: bezczynność i przewlekłość. Zgodnie z pkt 1 tego przepisu przez bezczynność należy rozumieć niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych lub w terminie skazanym zgodnie z art. 36 § 1. Natomiast przewlekłość oznacza prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2).
Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając
o prawie do wniesienia ponaglenia (ar. 36 § 1 k.p.a). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy
z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a).
Zakres badania przez sąd sprawy ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej sprowadza się w pierwszym rzędzie do rozważenia, czy w ustalonym stanie faktycznym, na podmiocie zobowiązanym spoczywał obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie oraz wyjaśnienia, jakie terminy określa ustawodawca do załatwiania spraw określonego rodzaju.
Wracając na grunt sprawy niniejszej, przedmiotem oceny Sądu jest ustalenie, czy organ Prezes Zarządu P. C. M. w G. sp. z o.o., popadł w bezczynność w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:
-) Jaki organ jest obecnie organem nadzoru w P. C. M. Sp. z o.o. w G. i kto personalnie wchodzi w jego skład?“
Wyjaśnić zatem należy, że stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej( DZ.U z 2022 roku, poz. 902 ze zm. "u.d.i.p."), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie.
Z treści art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy u.d.i.p. wynika, że zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Katalog podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 1 - 5 u.d.i.p. nie ma charakteru wyczerpującego. Ze sformułowania "w szczególności" wynika, że jest to wyliczenie przykładowe, otwarte, mające charakter porządkujący. Nie wyklucza istnienia innych podmiotów, nienależących do żadnej z kategorii tam wymienionych, które z uwagi na to, że wykonują określone zadania publiczne, pozostają zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej, o ile ją posiadają. Struktura organizacyjna i własnościowa takich podmiotów nie ma decydującego znaczenia, gdyż obowiązany do udostępniania informacji publicznej jest każdy podmiot, który wykonuje zadania publiczne lub dysponuje majątkiem publicznym (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 grudnia 2022 r. II SAB/Go 89/22). W kontrolowanej przez Sąd sprawie Prezes Zarządu P. C. M. w G. sp. z o.o., nie miał wątpliwości co faktu konieczności udzielenia odpowiedzi na pytanie Skarżącego. Zatem uznał także, że zadane pytanie dotyczyło informacji publicznej.
W sytuacji gdy do organu wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej winien w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy żądana informacja należy do kategorii informacji publicznych, a jeśli tak czy jest informacja publiczna prosta, czy też informacja publiczna przetworzona.
Zgodnie z art. 3 ust.1 u.d.i.p uzyskanie dostępu do informacji publicznej przetworzonej uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę, że uzyskanie tej informacji jest istotne dla interesu publicznego.
W przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności wówczas, gdy nie udostępnił zainteresowanemu podmiotowi żądanej przez niego informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p. bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. odpowiedzi należy udzielić bez zbędnej zwłoki, jednakże nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten może być przedłużony, co przewiduje art. 13 ust. 2 u.d.i.p.
W kontrolowanej sprawie P. C. M. w G. sp. z o.o. droga elektroniczną (data 27 czerwiec 2025 r., k- 14 akt sąd.) udzieliło odpowiedzi, stwierdzając, iż cyt.: "Spółka funkcjonuje w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której to ramy prawne uregulowane są w ustawie Kodeks spółek handlowych z dnia 15 września 2000 r. W Spółce nie zostały powołane organy kontrolne w postaci rady nadzorczej czy komisji rewizyjnej. Prawo kontroli przysługuje więc jedynemu wspólnikowi Spółki tj. P. G. – zgodnie z art. 212 § 1 k.s.h. Wskazać należy również, iż zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, do podmiotu leczniczego prowadzonego w formie sp. z o.o. utworzonego i prowadzonego przez jednostkę samorządu terytorialnego, nie stosuje się przepisów o gospodarce komunalnej. Wobec tego nie ma bezwzględnego obowiązku powołania rady nadzorczej w tego rodzaju podmiocie".
Zdaniem Sądu udzielona odpowiedź przez Prezesa Zarządu P.C. M. w G. sp. z o.o. była satysfakcjonująca dla Skarżącego, skoro
w dalszej korespondencji skierowanej do Sądu nie kwestionował powyższej okoliczności.
Niewątpliwie stwierdzić należy, ze udzielona odpowiedź świadczy o tym, organ do którego skierowano wniosek należy generalnie do obowiązanych udostępniać informację publiczną w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Trafne jest przy stanowisko organu, że pismo skierowane do P. C. M. w G. sp. z o.o., które wpłynęło do organu w dniu 12 czerwca 2025 r. o godz. 19:26, a więc w godzinach wieczornych i po godzinach pracy Spółki, który to fakt należy uwzględnić przy obliczaniu biegu terminu jaki obowiązywał organ przy załatwieniu tego wniosku. Mając to na uwadze, rozpoczęcie biegu, tj. 14 dniowego terminu do udzielenia informacji publicznej należało przyjęć dzień następny po 12 czerwca 2025 r., tj. dzień 13 czerwca 2025 r.
W odwiedzi na skargę wyjaśniono, iż godziny pracy urzędu – pracy pracowników administracji organu dotyczą 7:30 – 15:30. Liczony od tej daty (13 czerwca 2025 r.),
14- dniowy termin na udostępnienie informacji publicznej mijał w dniu 27 czerwca 2025 r. Skarżący w dniu 27 czerwca 2025 r. skierował skargę do Sądu na bezczynność Prezesa zarządu P. C. M. w G. sp. z o.o.
Tymczasem w dacie złożenia skargi czyli w dniu 27 czerwca 2025 r., organ miał jeszcze możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, co uczynił udzielając stosownej odpowiedzi.
Tym samym Prezes Zarządu P. C. M. w G. sp.
z o.o. nie pozostawał w bezczynności w dacie złożenia skargi do Sądu.
Jednocześnie Sąd w składzie orzekającym nie podziela stanowiska prezentowanego w skardze, iż termin udzielenia odpowiedzi na wniosek
w rozpoznawanej sprawie należy liczyć od dnia, daty jego wpływu, pomimo, iż urząd
w tym czasie nie pracował. Stanowisko prezentowane przez skarżące Stowarzyszenie jest nieracjonalne. Poza tym Prezes Zarządu P. C. M.
w G. sp. z o.o. nie uchylał się od udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie
i wykazał się dobrą celem wykonania swojego obowiązku.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.