VIII SA/WA 907/24

VIII SA/Wa 907/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-02-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Owsińska-Gwiazda /przewodniczący/
Justyna Mazur /sprawozdawca/
Sławomir Fularski
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 228 par. 1 pkt 2, par. 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Sławomir Fularski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 6 lutego 2025 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z 23 października 2024 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz skarżącej J. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania Sądu jest postanowienie z 23 października 2024 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (dalej: Kolegium, organ odwoławczy lub SKO), wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej: Op, Ordynacja podatkowa), którym Kolegium po rozpatrzeniu odwołania J. W. (dalej: skarżąca, strona) na decyzję Burmistrza Miasta J. (dalej: organ I instancji) z dnia 21 lutego 2024 r. nr [...] umarzającą wznowione postanowieniem nr [...] znak: [...] z dnia
22 stycznia 2024 r. postępowanie podatkowe za 2018 r. postanowiło stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie sprawy:
Kolegium w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazało, iż decyzją
nr [...] z dnia 21 lutego 2024 r. Burmistrz J. umorzył wznowione postanowieniem nr [...] znak: [...] z dnia 22.01.2024 r. postępowanie podatkowe za 2018 r., z uwagi na upływ terminu do wydania decyzji ustalającej wysokość podatku za 2018 r. Wskazało, że decyzja zawierała prawidłowe pouczenie, o możliwości wniesienia na nią odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ze wskazaniem 14-sto dniowego terminu, biegnącego od daty doręczenia decyzji. Podniosło, iż dla oceny czy strona zachowała ww. termin do wniesienia odwołania istotne jest ustalenie momentu doręczenia zaskarżonej decyzji oraz momentu wniesienia przez stronę odwołania, które to kwestie zostały w sposób szczegółowy uregulowane przepisami Ordynacji podatkowej.
Organ odwoławczy wskazał, iż w myśl art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej, pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju. W myśl art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego
z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
Wskazało, że decyzja została doręczona stronie w dniu 11 marca 2024 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W związku
z powyższym nie ma żadnej wątpliwości, że termin do wniesienia odwołania upłynął skarżącej w dniu 25 marca 2024r. (poniedziałek), a odwołanie nadano po tym terminie, bo dniu 12 sierpnia 2024r. (wg daty stempla pocztowego).
Tym samym odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, co sprawia, że Kolegium nie może przystąpić do merytorycznego rozpoznania sprawy. Nie ma zatem innej możliwości, jak stwierdzić na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Op uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie na powołane postanowienie SKO, skarżąca zarzuciła:
1. naruszenie art. 213 § 4 i 5 Op, poprzez nie wzięcie pod rozwagę przy ocenie terminowości odwołania faktu złożenia przez skarżącą wniosku o uzupełnienie zaskarżonej decyzji oraz sformułowania zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia tego orzeczenia;
2. naruszenie art. 122 Op poprzez nie wzięcie pod uwagę skorzystania przez skarżącą z instytucji opisanych w art. 213 § 4 i 5 Op.
Wniosła o przeprowadzenie dowodu z postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. znak [...] wraz z potwierdzeniem odbioru, które znajduje się w aktach organu, na fakt złożenia w terminie wniosku o uzupełnienie decyzji oraz terminowego wniesienia odwołania.
Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż w dniu 21.02.2024 r. wydano decyzję objętą odwołaniem. Została ona doręczona skarżącej 11.03.2024 r. W dniu 20.03.2024 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wystąpiła o uzupełnienie tego orzeczenia. W dniu 17.04.2024r. organ I instancji odmówił uzupełnienia swojego indywidualnego aktu administracyjnego. W reakcji na to skarżąca, w ustawowym terminie, wniosła zażalenie na postanowienie Burmistrza Miasta J.. W dniu 22.07.2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy postanowienie z 17.04.2024r. Zostało ono doręczone skarżącej 31.07.2024 r. Natomiast 12.08.2024 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła odwołanie od decyzji
z 21.02.2024 r. W dniu 23.10.2024 r. organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania pomijając procedurę zainicjowaną w trybie art. 213 Op.
Podniosła, iż art. 213 Op przesuwa bieg terminu do wniesienia odwołania
i z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy nie poczynił ustaleń co do powyższego, a zatem zaskarżone postanowienie jest co najmniej przedwczesne.
W odpowiedzi na skargę, SKO wystąpiło o oddalenie skargi wywodząc, że
w sytuacji, w której organ pierwszej instancji postanowieniem odmawia uzupełnienia wydanej przez siebie decyzji, od którego to postanowienia służy zażalenie, strona może albo skorzystać z prawa do wniesienia zażalenia do organu drugiej instancji, albo zrezygnować z jego złożenia i wówczas powinna złożyć odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w terminie 14 dni od daty doręczenia jej postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji. Skarżąca dokonała wyboru i złożyła zażalenie. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 213 § 4 i 5 Op wskazało, że definicje przewidziane w tych przepisach zostały przez Kolegium zachowane.
W piśmie procesowym z dnia 13 stycznia 2025 r., złożonym w nawiązaniu do odpowiedzi na skargę, skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: ppsa) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ppsa). Sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 ppsa). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 ppsa rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. W myśl art. 134 § 2 ppsa sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych
w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ppsa). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 ppsa).
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 228 § 1 pkt 2 Op, w zw. z art. 213 § 5 Op.
Zaskarżonym postanowieniem Kolegium stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza J. z dnia 21 lutego 2024 r., która to decyzja została skarżącej doręczona w dniu 11 marca 2024 r. Mając na uwadze 14 dniowy termin na wniesienie odwołania wskazany w art. 223 § 2 pkt 1 Op uznało odwołanie nadane na poczcie w dniu 12 sierpnia 2024 r. za wniesione z uchybieniem terminowi przewidzianemu na dokonanie tej czynności.
Skarżąca wskazuje zaś na skorzystanie z możliwości złożenia wniosku
o uzupełnienie decyzji, podnosząc, iż zgodnie z art. 213 § 4 i 5 Op w przypadku złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji bieg terminu do złożenia odwołania ulega przesunięciu. Tym samym wobec odmowy przez organ I instancji uzupełnienia decyzji
i wniesienia przez skarżącą zażalenia na to postanowienie, odwołanie zostało wniesione w terminie, albowiem w dniu 12 sierpnia 2024 r., podczas gdy postanowienie SKO utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie uzupełnienia decyzji zostało skarżącej doręczone w dniu 31 lipca 2024 r.
Odnosząc się do tak zakreślonego przedmiotu sporu wskazać należy, iż zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Op odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Jednocześnie z art. 213 § 1 Op strona może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje w drodze decyzji (§ 3). W przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji (§ 4). Odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio (§ 5).
Przenosząc powyższe wywody na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż co do zasady termin do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia decyzji stronie. Bieg terminu na wniesienie odwołania jest odmienny w sytuacji gdy strona skorzysta
z możliwości złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji w myśl art. 213 § 1 Op. Wówczas, w przypadku uzupełnienia decyzji termin ten biegnie od dnia doręczenia decyzji
o uzupełnieniu, zaś w przypadku odmowy uzupełnienia decyzji, od dnia doręczenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż
w przypadku wydania przez organ I instancji postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, w przypadku wniesienia zażalenia na to postanowienie, termin do wniesienia odwołania od decyzji, której uzupełnienia strona się domagała, biegnie od dnia doręczenia ostatecznego postanowienia o odmowie uzupełnienia tej decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt I GSK 1191/15 – LEX nr 2315330).
Jak wynika z akt sprawy, w jej okolicznościach zaistniał stan faktyczny, o którym mowa w art. 213 § 1 w zw. z art. 213 § 5 Op. Skarżąca w dniu 20 marca 2024 r. wystąpiła o uzupełnienie decyzji nr [...] Burmistrza J. z dnia 21 lutego 2024 r. Organ I instancji po rozpatrzeniu tego wniosku, postanowieniem z dnia
17 kwietnia 2024 r. odmówił uzupełnienia tej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowieniem z dnia 22 lipca 2024 r. po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej na powyższe postanowienie, postanowienie to utrzymało w mocy. Postanowienie SKO, o którym mowa zostało skarżącej doręczone w dniu 31 lipca
2024 r. Postanowienie to, jak i potwierdzenie odbioru znajdują się w aktach podatkowych, co z uwagi na treść art. 133 § 1 ppsa nie wymaga przeprowadzenia
z nich dowodu. Jednocześnie zasadnym jest stwierdzenie, iż z uwagi na treść art. 213 § 5 Op, przy odpowiednim zastosowaniu art. 213 § 4 Op termin 14 dni na wniesienie odwołania od decyzji nr [...] Burmistrza J. z dnia 21 lutego 2024 r. rozpoczął dla skarżącej bieg od 31 lipca 2024 r. Tym samym odwołanie nadane
w urzędzie pocztowym w dniu 12 sierpnia 2024 r. zostało wniesione z zachowaniem terminu 14 dni przewidzianego na dokonanie tej czynności. Okoliczność zaadresowania przesyłki do SKO w S. pozostaje bez wpływu na tą ocenę. Zgodnie bowiem z art. 170 § 2 Op podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.
Z tych względów uznać należy, iż Kolegium błędnie zastosowało w sprawie art. 228 § 1 pkt 2 Op, stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Z podanych przyczyn, Sąd orzekając na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa uchylił zaskarżone postanowienie, orzekając jak w punkcie 1 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 ppsa. Wskazana w punkcie 2 wyroku kwota stanowi uiszczony przez skarżącą wpis sądowy.