VIII SA/Wa 815/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców i utrudnianie kontroli.
Spółka z o.o. zaskarżyła decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 17.300 zł za szereg naruszeń przepisów o transporcie drogowym, w tym skrócenie okresów odpoczynku kierowców oraz nieudostępnienie dokumentów podczas kontroli. Spółka zarzucała naruszenie zasad postępowania administracyjnego i brak należytego ustalenia stanu faktycznego. Sąd administracyjny uznał jednak, że postępowanie było prawidłowe, a spółka nie wykazała, aby doszło do naruszeń przepisów proceduralnych lub materialnych, które miałyby wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji skargę oddalono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, która utrzymała w mocy decyzję o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej w wysokości 17.300 zł. Kara została nałożona za szereg naruszeń przepisów ustawy o transporcie drogowym, w tym za niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli, skrócenie wymaganych okresów odpoczynku dziennego i tygodniowego przez kierowców, a także za nieudostępnienie podczas kontroli wykresówek oraz danych z kart kierowcy i tachografu cyfrowego. Spółka w swojej skardze podnosiła zarzuty dotyczące naruszenia zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady pogłębiania zaufania do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.), a także zarzuty naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Kwestionowano również podstawy prawne nałożenia kar, w tym art. 92b ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, sugerując, że spółka zapewniła właściwą organizację pracy. Podnoszono także zarzut naruszenia tajemnicy handlowej w związku z żądaniem przedstawienia umów leasingowych. Sąd administracyjny, po analizie akt sprawy, uznał skargę za niezasadną. Stwierdzono, że organ kontrolny prawidłowo zawiadomił spółkę o zamiarze wszczęcia kontroli i doręczył upoważnienie. Wezwania do przedstawienia dokumentów, w tym umów leasingowych i danych cyfrowych z tachografów, były uzasadnione i zgodne z przepisami ustawy o transporcie drogowym (art. 72, art. 85 utd). Sąd podkreślił, że spółka nie przedstawiła wymaganych dokumentów w trakcie kontroli, a późniejsze ich dostarczenie nie zwalniało z odpowiedzialności. Zarzut naruszenia tajemnicy handlowej uznano za chybiony, gdyż umowy zostały przedłożone po anonimizacji. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów proceduralnych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji, sąd oddalił skargę jako bezzasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, nieprzedstawienie wymaganych dokumentów i danych podczas kontroli, mimo wezwania organu, stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obowiązek okazania dokumentów i danych podczas kontroli wynika wprost z przepisów ustawy o transporcie drogowym. Spółka została prawidłowo wezwana do ich przedstawienia, a fakt ich dostarczenia po zakończeniu kontroli nie zwalnia z odpowiedzialności za utrudnianie kontroli.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (32)
Główne
u.t.d. art. 72
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 85 § 1
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 85 § 2
Ustawa o transporcie drogowym
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
u.t.d. art. 4
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 89c
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92a
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92b § 1
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92c
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 50
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 68 § 1
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 48 § 1
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 48 § 2
Ustawa o transporcie drogowym
u.z.n.k. art. 11 § 4
Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Rozp. 561/2006 art. 4
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozp. 561/2006 art. 7
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozp. 561/2006 art. 8
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozp. 561/2006 art. 9
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozp. 561/2006 art. 10
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozp. 165/2014 art. 32
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014
Rozp. 165/2014 art. 33
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014
Rozp. 165/2014 art. 34
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014
Rozp. 165/2014 art. 35
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014
Rozp. 2020/1054
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1054
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieprzedstawienie wymaganych dokumentów (tytuł prawny do pojazdów, dane z tachografów) podczas kontroli stanowi naruszenie przepisów. Późniejsze dostarczenie dokumentów nie zwalnia z odpowiedzialności za utrudnianie kontroli. Żądanie umów leasingowych po anonimizacji nie narusza tajemnicy handlowej.
Odrzucone argumenty
Naruszenie zasad postępowania administracyjnego (art. 8, 7, 77, 80 k.p.a.). Brak należytego ustalenia stanu faktycznego. Naruszenie tajemnicy handlowej przez żądanie umów leasingowych. Zastosowanie art. 92b ust. 1 ustawy o transporcie drogowym (zwolnienie z kary z uwagi na właściwą organizację pracy).
Godne uwagi sformułowania
Sąd administracyjny nie orzeka merytorycznie, lecz bada zgodność z prawem. Ciężar udowodnienia okoliczności egzoneracyjnych spoczywa na podmiocie wykonującym przewóz drogowy. Przedsiębiorca winien wykazać się daleko posuniętą ostrożnością i przewidywać, że sprzęt elektroniczny bywa zawodny.
Skład orzekający
Marek Wroczyński
przewodniczący sprawozdawca
Leszek Kobylski
sędzia
Renata Nawrot
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązków przedsiębiorcy transportowego w zakresie udostępniania dokumentacji podczas kontroli oraz konsekwencji ich niewypełnienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych naruszeń przepisów o transporcie drogowym i procedur kontrolnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy rutynowych naruszeń przepisów transportowych i procedury kontrolnej, ale zawiera praktyczne wskazówki dla przedsiębiorców dotyczące obowiązków podczas kontroli.
“Kontrola drogowa: Jakie dokumenty musisz mieć pod ręką i co grozi za ich brak?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVIII SA/Wa 815/23 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2024-01-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-11-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Leszek Kobylski Marek Wroczyński /przewodniczący sprawozdawca/ Renata Nawrot Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Kara administracyjna Skarżony organ Inspektor Transportu Drogowego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 2492 art. 1 Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j. Dz.U. 2022 poz 180 art. 50 w zw. z art. 68 ust. 1, art. 72, art. 85 ust. 1 i ust. 3,art. 89c, art. 92b ust.1, art. 92c Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j.) Dz.U. 2021 poz 162 art. 48 ust. 1 i ust. 2 Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - t.j. Dz.U. 2022 poz 1233 art. 11 ust. 4 Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t. j) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Renata Nawrot, , Protokolant Specjalista Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym oddala skargę. Uzasadnienie Syg. akt VIII SA/Wa 815/23 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z [...] września 2023 roku, nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U, z 2023 r., poz. 775), zwanym dalej: "kpa", art. 4 pkt 22, art. 72, art. 85, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 2201) zwaną dalej "utd", Ip. 1.6, Ip. 5.5, Ip. 5.7, Ip. 5.8, Ip. 5.10, Ip. 5.11, Ip. 6.3.8, Ip. 6.3.16 załącznika nr 3 do utd, art. 4, art. 7, art. 8, art. 10 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11,04.2006), zwanego dalej "rozporządzenie nr 561/2006", art. 32, art. 33, art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w Sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1), zwanego dalej "rozporządzenie 165/2014", art. 1, art. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1054 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 w odniesieniu do minimalnych wymogów dotyczących maksymalnego dziennego i tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, minimalnych przerw oraz dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 165/2014 w odniesieniu do określania położenia za pomocą tachografów (Dz. Urz. UE L Nr 249, str. 1), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez stronę od decyzji M. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 07.12.2022 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 17.300,00 zł (słownie: siedemnaście tysięcy trzysta złotych) - utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy. Zaskarżoną decyzją nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 17.300,00 zł (słownie: siedemnaście tysięcy trzysta złotych). Podstawę faktyczną skarżonego rozstrzygnięcia stanowiły stwierdzone naruszenia opisane w załączniku nr 3 do utd: niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości łub w części; skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego: 1) o czas do 1 godziny, 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut, 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin i 30 minut; • skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej: 1) o czas do 1 godziny, 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin, 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin; • skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: 1) o czas do 3 godzin, 2) o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin, 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 9 godzin; • przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku; 1) o czas do mniej niż 3 godzin, 2) o czas od 3 godzin do mniej niż 12 godzin, 3) o czas od 12 godzin; • przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: 1) o czas do mniej niż 30 minut, 2) o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut, 3) za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut; niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - za każdy wpis; nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy. Zawiadomieniem z dnia 11.08.2022 r. strona została poinformowana, że zaplanowano wszczęcie wobec niej kontroli w dniu 13.09.2022 r. Kontrolą miał zostać objęty okres od dnia 14.09.202] r. do dnia 13.09.2022 r. Zawiadomienie zostało stronie prawidłowo doręczone w dniu 16.08.2022 r. Postępowanie kontrolne zostało zakończone sporządzeniem protokołu z czynności z dnia 28.09.2022 r. o numerze [...]. Wobec stwierdzonych w toku kontroli naruszeń, zawiadomieniem z dnia 28.09.2022 r. strona została poinformowana o wszczęciu wobec niej postępowania administracyjnego, które zostało zakończone wydaniem decyzji administracyjnej nr [...] z dnia 07.12.2022 r., na mocy której organ pierwszej instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 17.300,00 zł (słownie: siedemnaście tysięcy trzysta złotych) z tytułu naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wniosła spółka. Odnośnie naruszenia polegającego na niepoddaniu się łub uniemożliwieniu przeprowadzenia kontroli w całości lub w części, tj. Ip. 1.6 załącznika nr 3 do utd Zgodnie z art. 72 utd, kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych, a w szczególności: 1) udzielić ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazać dokumenty lub inne nośniki informacji oraz udostępnić dane mające związek z przedmiotem kontroli; 2) udostępnić pojazd, a w uzasadnionych przypadkach wynikających z przeprowadzonej kontroli pojazdu na drodze, obiekt, siedzibę przedsiębiorcy oraz wszystkie pomieszczenia, w których przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą bądź też przechowuje mienie przedsiębiorstwa; 3) umożliwić sporządzenie kopii dokumentów wskazanych przez kontrolującego; 4) umożliwić sporządzenie dokumentacji filmowej lub fotograficznej, jeżeli może ona stanowić dowód lub przyczynić się do utrwalenia dowodu w sprawie będącej przedmiotem kontroli; 5) umożliwić przekazanie, za potwierdzeniem odbioru, oryginału zapisu urządzenia samoczynnie rejterującego prędkość jazdy, czas jazdy i postoju lub karty kierowcy, oraz gromadzonych przez kontrolowany podmiot wydruków z tachografu cyfrowego i karty kierowcy, których kontrola będzie dokonywana w siedzibie organu kontroli. Stosownie do przepisu art. 85 ust. 2 utd, osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli mają prawo do: 1) żądania od przedsiębiorcy i jego pracowników pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów i innych nośników informacji oraz udostępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem kontroli; 2) wstępu na teren przedsiębiorcy, w tym do pomieszczeń, gdzie prowadzi on działalność gospodarczą, w dniach i godzinach, w których jest lub powinna być wykonywana ta działalność, oraz wstępu do pojazdów użytkowanych przez przedsiębiorcę. Konsekwencją powyższego jest treść Ip. 1.6 załącznika nr 3 do utd, który sankcjonuje niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenie kontroli w całości lub w części kara pieniężną w wysokości 12.000,00 zł ( słownie: dwanaście tysięcy złotych). W rozpatrywanej sprawie w oparciu o zebrany materiał dowodowy organ odwoławczy ustalił następujący stan faktyczny. W toku kontroli strona została wezwana pismem z dnia 16.09.2022 r. w punkcie 2 dokumentów potwierdzających tytuł prawny do dysponowania pojazdami będącymi w dyspozycji przedsiębiorcy w okresie objętym kontrolą. W toku kontroli strona przedstawiła jedynie kopie dowodów rejestracyjnych pojazdów, z których wynikało, iż właścicielem/posiadaczem 6 pojazdów o numerach rejestracyjnych: [...], [...], [...], [...], [...], [...] jest [...] sp. z o.o. Natomiast do dnia zakończenia kontroli strona nie okazała wnioskowanych przez organ kontrolny dokumentów, potwierdzających tytuł prawny do dysponowania ww. pojazdami, tj, w niniejszym przypadku umów leasingu. Organ odwoławczy ponownie podkreśla, że art. 72 upp nakłada na przedsiębiorcę obowiązek okazania wszelkich dokumentów wnioskowanych przez organ kontrolny, które mają związek z przedmiotem kontroli. Strona nie przedłożyła wnioskowanych przez organ dokumentów, wobec czego uniemożliwiła ona przeprowadzenie kontroli w części. Z uwagi na powyższe naruszenie Ip. 1.6 załącznika nr 3 do utd, organ nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 12.000,00 zł (słownie: dwanaście tysięcy złotych). W ocenie organu odwoławczego ww. kara została nałożona na stronę zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego: 1) o czas do 1 godziny, 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut; Ip. 5.5J i Ip. 5.5.2 załącznika nr 3 do utd. Zgodnie z art. 8 ust. 1-518 rozporządzenia nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego 1 tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Stosownie do art. 4 lit g) "dzienny okres odpoczynku" oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny dzienny okres odpoczynku" lub "skrócony dzienny okres odpoczynku": "regularny dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga co najmniej 9 godzin, "skrócony dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin; Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia nr 561/2006, przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców, o których mowa w ust. 1 w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału 11 niniejszego rozporządzenia. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. W myśl art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 561/2006, przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego państwa członkowskiego lub w państwie trzecim. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść Ip. 5.5.1, Ip. 5.5.2 i Ip. 5.5.3 załącznika nr 3 do utd, która sankcjonuje skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego: 1) o czas do 1 godziny karą pieniężną w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych); 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut karą pieniężną w wysokości 200,00 zł (słownie: dwieście złotych); 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin i 30 minut karą pieniężną w wysokości 350,00 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt złotych). na analiza okazanych do kontroli danych z karty kierowcy M. G. wykazała, iż ww. kierowca w dniu 11.05.2022 r. o godzinie 00:47 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11 -godzinny nieprzerwany odpoczynek. Kierowca odebrał najdłuższy odpoczynek w godzinach od odz. 13:53 w dniu 11.05.2022 r. do 00:47 w dniu 12.05.2022 r. Odpoczynek ten trwał 10 godzin i 54 minuty. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego brak 6 minut. Za powyższe naruszenie organ nałożył za kontrolowany podmiot karę w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych) - na podstawie Ip. 5.5.1 załącznika nr 3 do utd. Ponowna analiza okazanych do kontroli danych z karty kierowcy M.G. wykazała, iż ww. kierowca w dniu 13.05.2022 r. o godzinie 00:5 5 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. Kierowca odebrał najdłuższy odpoczynek w godzinach od godz. 15:53 w dniu 13.05.2022 r. do 00:55 w dniu 14.05.2022 r. Odpoczynek ten trwał 9 godzin i 2 minuty. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego brak 1 godziny i 58 minut. Za powyższe naruszenie organ nałożył za kontrolowany podmiot karę w wysokości 200,00 żł (słownie: dwieście złotych) - na podstawie Ip. 5.5.2 załącznika nr 3 do utd. Ponowna analiza okazanych do kontroli danych z karty kierowcy M. G. wykazała, iż ww. kierowca w dniu 02.06.2022 r. o godzinie 23:13 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. Kierowca odebrał najdłuższy odpoczynek w godzinach od godz. 14:12 w dniu 03.06.2022 r. do 23:13 w dniu 03.06.2022 r. Odpoczynek ten trwał 9 godzin i 1 minutę. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego brak 1 godziny i 59 minut. Za powyższe naruszenie organ nałożył za kontrolowany podmiot karę w wysokości 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) - na podstawie Ip. 5.5.2 załącznika nr 3 do utd. Za naruszenia Ip. 5.8 załącznika nr 3 do utd organ ł instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 500,00 zł (słownie: pięćset złotych). W ocenie organu odwoławczego powyższa kara została nałożona na stronę zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi Jednoosobowej, Jak i załogi kilkuosobowej: 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin; Ip. 5,7.2 załącznika nr 3 do utd. Zgodnie z art. 8 ust. 1—518 rozporządzenia nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaj e się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Stosownie do art. 4 lit g) rozporządzenia nr 561/2006 "dzienny okres odpoczynku" oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny dzienny okres odpoczynku" lub "skrócony dzienny okres odpoczynku": "regularny dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga co najmniej 9 godzin, "skrócony dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin; Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia nr 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców, o których mowa w ust. 1 w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. W myśl art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 561/2006, przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub w państwie trzecim. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść Ip. 5.7.1, Ip. 5.7.2, Ip. 5.7.3 załącznika nr 3 do utd, która sankcjonuje skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego- zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej: 1) o czas do 1 godziny karą pieniężną w wysokości 150,00 zł (słownie: sto pięćdziesiąt złotych); 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin karą pieniężną w wysokości 350,00 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt złotych); 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin karą pieniężną w wysokości 550,00 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt złotych). 1) Ponowna analiza okazanych do kontroli danych z karty kierowcy M. G. wykazała, iż ww. kierowca w dniu 10.06.2022 r. o godz. 00:30 rozpoczął 24- godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien on odebrać minimum 9- godzinny nieprzerwany wypoczynek. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 35 minut nieprzerwanego wypoczynku (od godz. 16:55 w dniu 10.06.2022 r. do godz. 00:30 w dniu 11.06.2022 r.). Z powyższego wynika, że kierowca skrócił dzienny okres odpoczynku o 1 godzinę i 25 minut. Za powyższe naruszenie organ nałożył za kontrolowany podmiot karę w wysokości 350,00 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt złotych) - zgodnie z lp. 5.7.2 załącznika nr 3 do utd. W ocenie organu odwoławczego powyższa kara została nałożona na stronę zasadnie. Ponowna analiza okazanych do kontroli danych z karty kierowcy Z. J. wykazała, iż ww. kierowca w dniu 17.06.2022 r, o godz. 01:3 5 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien on odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany wypoczynek. W tym okresie kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 32 minuty nieprzerwanego wypoczynku (od godz. 17:03 w dniu 17.06.2022 r. do godz. 01 •.3 5 w dniu 18.06.2022 r.). Z powyższego wynika, że kierowca skrócił dzienny okres odpoczynku o 28 minut. Za powyższe naruszenie organ nałożył za kontrolowany podmiot karę w wysokości 150,00 zł (słownie: sto pięćdziesiąt złotych) - zgodnie z Ip. 5.7.1 załącznika nr 3 do utd. W ocenie organu odwoławczego powyższa kara została nałożona na stronę zasadnie. Za powyższe przypadki naruszeń Ip. 5.7 załącznika nr 3 do utd na stronę została nałożona kara pieniężna w łącznej wysokości 500,00 zł (słownie: pięćset złotych). Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, Jeżeli Jego skrócenie nie Jest dozwolone: 2) o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin; Ip. 5.8.2 załącznika nr 3 do utd. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. Zgodnie z art. 4 pkt h ww. rozporządzenia "tygodniowy okres odpoczynku" oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny tygodniowy okres odpoczynku" lub "skrócony tygodniowy okres odpoczynku": regularny okres odpoczynku oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin, skrócony tygodniowy okres odpoczynku oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godzin, który można skrócić (...) do nie mniej niż 24 kolejnych godzin. Zgodnie z art. 8 ust. 6 i 9 ww. rozporządzenia w ciągu każdych kolejnych dwóch tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej: dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku; lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego kierowca wykonujący międzynarodowe przewozy drogowe rzeczy może, poza państwem członkowskim siedziby, wykorzystać dwa kolejne skrócone tygodniowe okresy odpoczynku, pod warunkiem że w ciągu kolejnych czterech tygodni wykorzysta przynajmniej cztery tygodniowe okresy odpoczynku, z których przynajmniej dwa będą regularnymi tygodniowymi okresami odpoczynku. Do celów niniejszego ustępu uznaje się, że kierowca wykonuje międzynarodowe przewozy drogowe, jeżeli rozpoczyna on dwa kolejne skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza państwem członkowskim siedziby pracodawcy i poza państwem swojego zamieszkania. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu. Zgodnie z art. 8 ust, 6b i ust. 7 rozporządzenia nr 561/2006 każde skrócenie tygodniowego okresu odpoczynku należy zrekompensować równoważnym okresem odpoczynku wykorzystywanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. W przypadku gdy wykorzystano dwa kolejne skrócone tygodniowe okresy odpoczynku zgodnie z ust. 6 akapit trzeci, następny okres tygodniowego odpoczynku musi być poprzedzony okresem odpoczynku wykorzystywanym jako rekompensata za te dwa skrócone tygodniowe okresy odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść Ip. 5.8 załącznika nr 3 do utd, który sankcjonuje skróceniu regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: 1) o czas do 3 godzin karą pieniężną w wysokości 150,00 zł (słownie: sto pięćdziesiąt złotych); 2) ) o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin karą pieniężną w wysokości 300,00 zł (słownie: trzysta złotych); 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 9 godzin karą pieniężną w wysokości 400,00 zł (słownie: czterysta złotych). 4) Ponowna analiza danych zawartych na karcie kierowcy Z. K. wykazała, iż w tygodniu zawierającym się od godziny 00:00 w dniu 30.05.2022 r. do godziny 23:59 w dniu 05.06.2022 r. odebrał jedynie 36 godzin i 4 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godz. 13:58 w dniu 03.06.2022 r. do godz. 02:02 w dniu 05.06.2022 r., podczas gdy powinien on odebrać minimum 45 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, że kierowca skrócił tygodniowy okres odpoczynku o 8 godzin i 56 minut. Za powyższe naruszenie organ nałożył za kontrolowany podmiot karę w wysokości 300,00 zł (słownie: trzysta złotych) - zgodnie z Ip. 5.8.2 załącznika nr 3 do utd. W ocenie organu odwoławczego powyższa kara została nałożona na stronę zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: 2) o czas od 3 godzin do mniej niż J2 godzin; Ip. 5.10,2 załącznika nr 3 do utd. Stosownie do treści art. 8 ust. 1, 6, 6b, 8-9 rozporządzenia nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowcy wykorzystuje co najmniej dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Regularne tygodniowe okresy odpoczynku oraz dowolny tygodniowy okres odpoczynku trwający ponad 45 godzin wykorzystywany jako rekompensata za wcześniejsze skrócone tygodniowe okresy odpoczynku nie mogą być wykorzystywane w pojeździć. Muszą one być wykorzystane w odpowiednim dla każdej płci miejscu zakwaterowania wyposażonym w odpowiednią infrastrukturę w odpowiednią infrastrukturę noclegową i sanitarną. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść Ip. 5,10 załącznika nr 3 do utd, która sankcjonuje przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: 1) o czas do mniej niż 3 godzin karą pieniężną w wysokości 350,00 zł (słownie: 1 trzysta pięćdziesiąt złotych); 2) o czas od 3 godzin do mniej niż 12 godzin karą pieniężną w wysokości 450,00 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt złotych); 3) o czas od 12 godzin karą pieniężną w wysokości 550,00 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt złotych); Ponowna analiza danych zawartych na karcie kierowcy Z.J. wykazała, iż ww. kierowca powinien odebrać w ciągu 6 kolejnych okresów 24. godzinnych, licząc od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, kolejny tygodniowy okres odpoczynku. Odpoczynek ten powinien rozpocząć się najpóźniej o godz. 06:52 w dniu 02.06.2022 r., natomiast kierowca rozpoczął go dopiero o godz. 18:08 w dniu 02.06.2022 r., a więc przekroczył on 6 kolejnych okresów 24- godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku o 11 godzin i 16 minut. Za powyższe naruszenie organ 1 instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 450,00 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt złotych) - zgodnie z Ip. 5.10.2 załącznika nr 3 do utd. W ocenie organu odwoławczego powyższa kara została nałożona na stronę zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: 1) o czas do mniej niż 30 minut; Ip. 5.11.1 załącznika nr 3 do utd. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia nr 561/2006, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca, co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia nr 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców, o których mowa w ust. 1 w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. W myśl art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 561/2006, przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub w państwie trzecim. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść Ip. 5.11 załącznika nr 3 do utd, który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: 1) o czas do mniej niż 30 minut karą pieniężną w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych), 2) o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut karą pieniężną w wysokości 250,00 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt złotych), 3) za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut karą pieniężną w wysokości 350,00 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt złotych). Na podstawie ponownej analizy danych cyfrowych z karty kierowcy M. G. stwierdzono, iż ww. kierowca w dniu 30.05.2022 r. - od godz. 00:35 do godz. 05:48 prowadził pojazd przez 4 godziny i 32 minuty. Norma - 4 godziny 30 minut została przekroczona o 2 minuty. Za powyższe naruszenie organ nałożył na kontrolowany podmiot karę w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych) - zgodnie z łp. 5.11.1 załącznika nr 3 do utd. 1. Na podstawie ponownej analizy danych cyfrowych z karty kierowcy M. G. stwierdzono, iż ww. kierowca w dniu 02.06.2022 r. - od godz. 01:32 do godz. 06:26 prowadził pojazd przez 4 godziny i 32 minuty. Norma - 4 godziny 30 minut została przekroczona o 2 minuty. Za powyższe naruszenie organ nałożył za kontrolowany podmiot karę w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych) - zgodnie z Ip. 5.11.1 załącznika nr 3 do utd. Na podstawie ponownej analizy danych cyfrowych z karty kierowcy M. G. stwierdzono, iż ww. kierowca w dniu 29.06.2022 r. - od godz. 01:27 do godz. 06:19 prowadził pojazd przez 4 godziny i 31 minut. Norma - 4 godziny 30 minut została przekroczona o 1 minutę. Za powyższe naruszenie organ nałożył na kontrolowany podmiot karę w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych) - zgodnie z lp. 5.11.1 załącznika nr 3 do utd. Na podstawie ponownej analizy danych cyfrowych z karty kierowcy Z. K. stwierdzono, iż ww. kierowca w dniu 13.05.2022 r. - od godz. 08:31 do godz. 13:42 prowadził pojazd przez 4 godziny i 32 minuty. Norma - 4 godziny 30 minut została przekroczona o 2 minuty. Za powyższe naruszenie organ nałożył na kontrolowany podmiot karę w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych) - zgodnie z Ip. 5.11.1 załącznika nr 3 do utd. Za powyższe naruszenie organ nałożył za kontrolowany podmiot karę w wysokości 400,00 zł (słownie: czterysta złotych) - zgodnie z lp. 5.11.1 załącznika nr 3 do utd. W ocenie organu odwoławczego powyższa kara została nałożona na stronę zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na niespełnieniu wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - za każdy wpis; Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do utd. Zgodnie z art. 34 rozporządzenia nr 165/2014: Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Wykresówki ani karty kierowcy nie wyjmuje się z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów lub jest konieczne do wprowadzenia symbolu państwa po przekroczeniu granicy. Wykresówka łub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki łub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździć, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. Jeżeli w pojeździć wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździć wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. i. Kierowcy: zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (i) pod symbolem : czas prowadzenia pojazdu; (ii) pod symbolem : "inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; (iii) pod symbolem : "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE; (iv) pod symbolem : przerwy, odpoczynek, urlop wypoczynkowy lub zwolnienie lekarskie, (v) pod symbolem na oznaczenie »promu/pociągu«: dodatkowo oprócz symbolu : okres odpoczynku spędzany na promie lub w pociągu zgodnie z wymogami art. 9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. ii. Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem 1 kwietnia 1998 r. Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8. Od dnia 02.02.2022 r. kierowca na początku pierwszego postoju po przekroczeniu granicy państwa członkowskiego wprowadza również symbol państwa, do którego wjechał. Ten pierwszy postój odbywa się w najbliższym możliwym miejscu postoju na granicy lub po jej przekroczeniu. W przypadku, gdy przekraczanie granicy państwa członkowskiego odbywa się na promie lub w ciągu, kierowca wprowadza symbol państwa w porcie lub stacji przybycia. Zgodnie z art. 34 ust. 6 rozporządzenia nr 165/2014 każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię; b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania; c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki; d) wskazania licznika długości drogi: (i) przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce; (ii) przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce; (iii) w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy - wskazanie licznika w pierwszym pojeździć, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździć; e) czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść łp. 6.3.8 załącznika nr 3 do utd, który karą pieniężną w wysokości 50,00 złotych (słownie: pięćdziesiąt złotych) sankcjonuje niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - za każdy wpis. Po ponownej analizie danych z karty kierowcy stwierdzono, że kierowca Z. J. nie spełnił wymogu ręcznego wprowadzania danych dotyczących symboli państwa rozpoczęcia dziennego czasu pracy w dniach: 21.05.2022 r. i 05.06.2022 r. Po ponownej analizie danych z karty kierowcy stwierdzono, że kierowca M. G. nie spełnił wymogu ręcznego wprowadzania danych dotyczących symboli państwa zakończenia dziennego czasu pracy w dniu 17.06.2022 r. Jak wynika z powyższego, stwierdzono łącznie brak 3 wpisów. Za powyższe naruszenia organ nałożył za kontrolowany podmiot karę w wysokości 150,00 zł (słownie: sto pięćdziesiąt złotych) (3x50 zł)- zgodnie z Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do utd. W ocenie organu odwoławczego ww. kara pieniężna została nałożona zasadnie. Odnośnie naruszenia polegającego na nieudostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy; Ip. 6.3.16 załącznika nr 3 do utd. Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia nr 561/2006, przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców, o których mowa w ust. 1 w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. W myśl art. 10 ust, 3 rozporządzenia nr 561/2006, przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego państwa członkowskiego lub w państwie trzecim. Według art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 165/14, przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek. Zgodnie z art. 32 ust. 3 rozporządzenia nr 165/2014, zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona. W pojeździć nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach. W myśl art. 33 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 165/2014, przedsiębiorstwa transportowe są odpowiedzialne za zapewnienie, by ich kierowcy byli właściwie wyszkoleni i poinstruowani w zakresie prawidłowego działania tachografów, zarówno cyfrowych, jak i analogowych, przeprowadzają regularne kontrole, by zapewnić właściwe użytkowanie tachografów przez swoich kierowców i nie udzielają kierowcom żadnych bezpośrednich ani pośrednich zachęt, które mogłyby skłaniać ich do niewłaściwego używania tachografów. Zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia nr 165/14, przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Zgodnie z art. 34 rozporządzenia nr 165/2014: 1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Wykresówki ani karty kierowcy nie wyjmuje się z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów lub jest konieczne do wprowadzenia symbolu państwa po przekroczeniu granicy. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździć, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) ) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca; kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. iii. Kierowcy: c) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; d) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (i) pod symbolem : czas prowadzenia pojazdu; (ii) pod symbolem : "inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; (iii) pod symbolem : "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE; (iv) pod symbolem : przerwy, odpoczynek, urlop wypoczynkowy lub zwolnienie lekarskie, (v) pod symbolem na oznaczenie »promu/pociągu«: dodatkowo oprócz symbolu ; okres odpoczynku spędzany na promie lub w pociągu zgodnie z wymogami art. 9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. iv. Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Od dnia 2 lutego 2022 r. kierowca na początku pierwszego postoju po przekroczeniu granicy państwa członkowskiego wprowadza również symbol państwa, do którego wjechał. Ten pierwszy postój odbywa się w najbliższym możliwym miejscu postoju na granicy lub po jej przekroczeniu. W przypadku gdy przekraczanie granicy państwa członkowskiego odbywa się na promie lub w pociągu, kierowca wprowadza symbol państwa w porcie lub na stacji przybycia. Państwa członkowskie mogą wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na ich terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że te państwa członkowskie powiadomiły Komisję o wymogach dotyczących szczegółowych danych geograficznych przed dniem 1 kwietnia 1998 r. Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w akapicie pierwszym, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8. Konsekwencją powyższego jest treść Ip. 6.3.16 załącznika nr 3 do utd, który sankcjonuje nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy - karą pieniężną w wysokości 500,00 zł (słownie: pięćset złotych). Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniach: 25.05.2022 r. i 26.05.2022 r. kierowca M.G. prowadził pojazd o numerze rejestracyjnym [...]. Na podstawie analizy okazanej w toku kontroli dokumentacji stwierdzono nieudostępnienie danych z pojazdu o ww. numerze rejestracyjnym. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniach; 21.05.2022 r. i 05.06.2022 r. kierowca Z. J. prowadził pojazd o numerze rejestracyjnym [...]. Na podstawie analizy okazanej w toku kontroli dokumentacji stwierdzono nieudostępnienie danych z pojazdu o ww. numerze rejestracyjnym. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż w dniach: 13.06.2022 r. i 24.06.2022 r. kierowca Z.K. prowadził pojazd o numerze rejestracyjnym [...]. Na podstawie analizy okazanej w toku kontroli dokumentacji stwierdzono nieudostępnienie danych z pojazdu o ww. numerze rejestracyjnym. Organ I instancji za ww. naruszenia nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 3.000,00 zł (słownie: trzy tysiące złotych) (6x500zł) z tytułu stwierdzonych naruszeń sankcjonowanych przez Ip. 6.3.16 załącznika nr 3 do utd. W ocenie organu odwoławczego naruszenia zostały stwierdzone zasadnie. Organ odwoławczy zważył, iż łączna kara za wszystkie ww. naruszenia określone w załączniku nr 3 do utd wyniosła 17.300,00 zł (słownie: siedemnaście tysięcy trzysta złotych). Odnośnie zarzutów strony podniesionych w odwołaniu, organ odwoławczy po szczegółowej analizie całości materiału dowodowego zważył, iż są one w części niezasadne i w większości nie zasługują na uwzględnienie. Po ponownej analizie materiału dowodowego organ odwoławczy nie dopatrzył się podnoszonych przez stronę w odwołaniu uchybień w prowadzonym przez organ I instancji postępowaniu w zakresie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. Zgodnie z art. 7 kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Art. 8 kpa stanowi, iż organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Zgodnie z art. 77 § 1 kpa, organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast art. 80 kpa wskazuje, iż organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Ponadto, art. 107 § 3 kpa nakłada na organ obowiązek uzasadnienia faktycznego decyzji, aby w szczególności zawierało ono wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W niniejszej sprawie organ II instancji stwierdza, że organ I instancji podjął wszelkie czynności celem wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie. Ponadto materiał dowodowy zebrany w sprawie jest kompletny i wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie. Materiał dowodowy został rozpatrzony w sposób wszechstronny, organ pod uwagę cały materiał dowodowy. Odnosząc się do zarzutów strony dotyczących naruszenia Ip. 6.3.16 załącznika nr 3 do utd, organ odwoławczy nie podzielał argumentacji skarżącego. W zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli strona została poinformowana, jakie dokumenty powinna przygotować na dzień jej rozpoczęcia. W punkcie 16 wskazano "dane cyfrowe z tachografów cyfrowych z kontrolowanego okresu". Ponadto, strona została dodatkowo wezwana o przedstawienie tych danych pismem z dnia 16.09.2022 r. w punkcie 3. Do dnia zakończenia kontroli strona nie okazała wnioskowanych przez organ kontrolny danych. Naruszenie Ip. 6.3.16 załącznika nr 3 do utd, którego dopuściła się strona, polega na nieudostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu. Jak wynika z literalnej wykładni tego naruszenia, strona miała obowiązek okazać dane cyfrowe z tachografu, o które wnioskował organ, w toku kontroli w przedsiębiorstwie. Natomiast ewentualne okazanie danych już po zakończeniu kontroli nie czyni zadość obowiązkowi nałożonemu na przedsiębiorcę. Również art. 72 utd statuuje obowiązek okazania wszelkich dokumentów, o które wnioskuje organ kontrolny, a mających związek z przeprowadzaną kontrolą. Argumentacja strony, iż organ kontrolny nie zwrócił jej uwagi na braki w przesłanych danych cyfrowych nie zasługuje na uwzględnienie. Przedsiębiorca transportowy, reprezentowany przez pełnomocnika, winien pobierać i przechowywać dane w taki sposób, aby były one łatwo dostępne w każdym przypadku, a w szczególności podczas kontroli, o której terminie strona została zawiadomiona z wyprzedzeniem i poinformowana o zakresie koniecznych do przygotowania dokumentów. Fakt "zawieszenia się" komputera, na którym przechowywane są dane cyfrowe, nie usprawiedliwia nieokazania danych podczas kontroli. Przedsiębiorca winien bowiem wykazać się daleko posuniętą ostrożnością i przewidywać, że sprzęt elektroniczny bywa zawodny, wobec czego koniecznym wydaje się przechowywanie dokumentacji nie tylko na jednym nośniku pamięci, lecz odpowiednie jej zabezpieczenie, tak aby nie utracić danych w przypadku awarii sprzętu. Ponadto, profesjonalny pełnomocnik powinien także dołożyć należytej staranności przy reprezentowaniu przedsiębiorcy w toku kontroli i upewnić się, czy przedłożył organowi kontrolnemu wszystkie wymagane dane, zamiast przerzucać ten obowiązek na organ. Organ odwoławczy ponownie podkreślał, że art. 72 upp nakłada na przedsiębiorcę obowiązek okazania wszelkich dokumentów wnioskowanych przez organ kontrolny, które mają związek z przedmiotem kontroli. Organ wezwał stronę pismem z dnia 16.09.2022 r. do okazania dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania pojazdami pozostającymi w dyspozycji przedsiębiorcy. Chybiony pozostaje zarzut skarżącego, iż przedłożenie tychże dokumentów już po zakończeniu kontroli jest wystarczające do wypełnienia obowiązku ciążącego na przedsiębiorcy. Pomimo wezwania, przedsiębiorca nie okazał umów leasingu podczas kontroli. Natomiast nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja pełnomocnika, iż przedłożenie samych dowodów rejestracyjnych pojazdów czy też zgłoszenie pojazdów do zaświadczenia na wykonywanie przewozów drogowych czyni zadość obowiązkowi przedłożenia dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania pojazdami. Dowody rejestracyjne bądź zgłoszenie pojazdów do zaświadczenia stanowi jedynie dowód na istnienie stanu faktycznego polegającego na dysponowaniu pojazdami, lecz nie jest dowodem na istnienie prawa do dysponowania nimi - takim pozostają w niniejszym przypadku właśnie umowy leasingu. Odnośnie podstaw do zastosowania przepisów egzoneracyjnych art. 92b oraz 92c utd, Główny Inspektor Transportu Drogowego po szczegółowej analizie całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie stwierdził okoliczności uzasadniających ich zastosowanie. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła ,, Twój owoc ‘’ sp. z oo. Zaskarżonej decyzji zarzucała: - naruszenie wyrażonej w art. 8 kpa. zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, prowadzenie postępowania w sposób zakładający dokonanie przez stronę zarzucanych jej naruszeń, bez wykazania w sposób niebudzący wątpliwości okoliczności popełnienia stwierdzonych naruszeń co w niniejszej sprawie nie zostało dopełnione przez Organ I Instancji chociażby poprzez przesłuchanie właściciela, lub osoby upoważnionej jako świadka, na co wskazuje materiał sprawy. - naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa poprzez wydanie decyzji podczas gdy stan faktyczny niniejszej sprawy budził wątpliwości i nie został ustalony przez organ należycie i nie wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały przez niego wyjaśnione, - naruszenie art. 6 i 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa poprzez zaniechanie przez organy I i II instancji odpowiednich działań, które miałyby na celu ostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy, jak również brak podjęcia czynności na rzecz słusznego interesu obywateli, w tym przypadku nas, jako przedsiębiorcy realizującego przewóz drogowy; - naruszenie art. 92b. 1. ustawy o transporcie drogowym, Nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił, 1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiających przestrzeganie przez kierowców przepisami, - naruszenie art. 50 ust 1 lit. k) ustawy o transporcie drogowym, Do zadań Inspekcji należy: 1) kontrola: k) Przestrzeganie czasu pracy: - przedsiębiorców osobiście wykonujących przewozy drogowe, - osób niezatrudnionych przez przedsiębiorcę, lecz osobiście wykonujących przewozy drogowe na jego rzecz, - naruszenie art. 68. 1. Kontroli, o której mowa w art. 50 pkt 1 lit. k podlegają: a) przedsiębiorcy osobiście wykonujący przewozy drogowe, b) osoby niezatrudnione przez przedsiębiorcę, lecz osobiście wykonujące przewozy drogowe na jego rzecz, przez nieustalenie stanu i rodzaju zatrudnienia,- naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego określonej w art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez złamanie generalnych zasad kodeksu postępowania administracyjnego w związku z powyższym wnosił: o uchylenie decyzji w części dotyczącej Niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości lub w części i Nieudostępnienie podczas kontroli podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy decyzji M. Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, jak i utrzymująca ją w mocy skarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego i przekazanie do ponownego rozpatrzenia. W ocenie skarżącej spółki za wątpliwe należy uznać czy organ ustalił stan faktyczny dający podstawę do stwierdzenia wobec przedsiębiorcy naruszenia ujętego w lp. 1.6 i lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. W dniu 24 października 2022 roku do organu wpłynęły wyjaśnienia strony i zostały załączone kserokopie umów leasingu oraz płytę CD z danymi cyfrowymi tachografu. Skarżąca podkreślała, że w trakcie kontroli wnosiła do organu o informację zwrotną aby w przypadku braku jakichś danych, mogła przedłożyć brakujące dane, które zostały dostarczone po otrzymaniu protokołu kontroli. Organ takiej informacji w czasie trwania kontroli nie przedłożył i to było powodem nie przedłożenia brakujących dokumentów w czasie trwania kontroli. W ocenie skarżącej również zarzut, że w czasie trwania kontroli skarżąca nie okazała lub uniemożliwiła przeprowadzenie kontroli w części dokumentów potwierdzających tytuł prawny do dysponowania pojazdami o nr nr rej. [...], [...],[...], [...], [...] i [...] jest nieusprawiedliwiony. W dniu 24 października 2022 roku do organu dołączono kserokopie umów leasingu. Podkreślała, że żądanie umów leasingowych jest naruszeniem tajemnicy handlowej przedsiębiorstwa, o czym mówi art. 11 ust.4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajmowane stanowisko. W ocenie organu zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a jej wydanie nie spowodowało naruszenia przepisów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (2022.2492 t.j. z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259, zwanej dalej - p.p.s.a.) wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotowa skarga odnosi się do nałożenia kar za : - niepoddanie się uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości lub w części- lp. 1.6, - nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego – za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy – lp. 6.3.16. Skarżąca w dniu 11 sierpnia 2022 roku została poinformowana, że zaplanowano wszczęcie kontroli wobec niej w dniu 13 września 2002 roku, a okresem kontroli ma być objęty okres od 14 września 2021 roku do 13 września 2022 roku. Postępowanie kontrolne zostało zakończone protokołem kontroli z dnia 28 września 2022 roku. W trakcie kontroli skarżąca pismem z dnia 16 września 2022 roku została wezwana w pkt 2 do przedstawienia dokumentów potwierdzających dysponowania tytułem prawnym do dysponowania pojazdami będących w dyspozycji przedsiębiorcy w okresie objętym kontrolą oraz przedłożenia do kontroli, w terminie jednego dnia od daty otrzymania pisma m.in. danych cyfrowych z tachografów zainstalowanych w pojazdach, którymi kierowcy – M. G., Z. J., Z.K. wykonywali przewozy drogowe na rzecz kontrolowanego za okres od 1 maja 2022 do 30 czerwca 2022 roku oraz inne dokumenty i wyjaśnienia związane z przedmiotem kontroli. Na mocy art. 72 utd kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych, a w szczególności: 1) udzielić ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazać dokumenty lub inne nośniki informacji oraz udostępnić dane mające związek z przedmiotem kontroli; 2) udostępnić pojazd, a w uzasadnionych przypadkach wynikających z przeprowadzonej kontroli pojazdu na drodze, obiekt, siedzibę przedsiębiorcy oraz wszystkie pomieszczenia, w których przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą bądź też przechowuje mienie przedsiębiorstwa; 3) umożliwić sporządzenie kopii dokumentów wskazanych przez kontrolującego; 4) umożliwić sporządzenie dokumentacji filmowej lub fotograficznej, jeżeli może ona stanowić dowód lub przyczynić się do utrwalenia dowodu w sprawie będącej przedmiotem kontroli; 5) umożliwić przekazanie, za potwierdzeniem odbioru, oryginału zapisu urządzenia samoczynnie rejestrującego prędkość jazdy, czas jazdy i postoju lub karty kierowcy, oraz gromadzonych przez kontrolowany podmiot wydruków z tachografu cyfrowego i karty kierowcy, których kontrola będzie dokonywana w siedzibie organu kontroli. Na podstawie art. 85 ust. 1 utd, kontrolę przedsiębiorcy przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli mają prawo do: 1) żądania od przedsiębiorcy i jego pracowników pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów i innych nośników informacji oraz udostępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem kontroli;2) wstępu na teren przedsiębiorcy, w tym do pomieszczeń, gdzie prowadzi on działalność gospodarczą, w dniach i godzinach, w których jest lub powinna być wykonywana ta działalność, oraz wstępu do pojazdów użytkowanych przez przedsiębiorcę (art. 85 ust. 2 utd). 2) Czynności kontrolne przeprowadza się w obecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego wyznaczonej (art. 85 ust. 3 utd). Przy tym art. 89c utd stanowi, że do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (aktualnie Dz. U. z 2023 r. poz. 221). Wskazany rozdział ustawy Prawo przedsiębiorców zatytułowany "Ograniczenia kontroli działalności gospodarczej" normuje między innymi zasady przeprowadzania kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorców Stosownie do art. 48 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, organ kontroli zawiadamia przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia (art. 48 ust. 2). W niniejszym postępowaniu warunki przeprowadzenia kontroli zostały spełnione, zgodnie z wyżej powołanymi przepisami. Zawiadomieniem z dnia 11 sierpnia 2022 roku strona została poinformowana, że zaplanowano wobec niej kontrolę od dnia 13 września 2022 roku. Zakresem kontroli miał zostać objęty okres od 14 września 2021 roku do 13 września 2022 roku. Zawiadomienie o kontroli zostało skarżącej doręczone w dniu 16 sierpnia 2022 roku. Pismem z dnia 16 września 2022 roku skarżąca została zobowiązana do przedstawienia dokumentów potwierdzających tytuł prawny do dysponowania pojazdami będącymi w dyspozycji przedsiębiorcy w okresie objętym kontrolą. Do czasu zakończenia kontroli takie dokumenty nie zostały kontrolującym przedstawione. Fakt, iż w dniu 22 października 2022 roku zostały przedstawione organowi, nie może stanowić podstawy do zwolnienia z odpowiedzialności w tym zakresie. Zarzut skarżącej, iż wezwanie z 16 września 2022 roku nie było precyzyjne nie jest zasadne. Skarżąca zdawała sobie sprawę, że z przedłożonych dowodów rejestracyjnych nie wynikało, iż to skarżąca ma tytuł prawny do dysponowania wykorzystywanymi pojazdami. Z danych z dowodów rejestracyjnych wynikało, że tytuł prawny posiada ,, [...] ‘’ sp. oo. Tak więc wezwanie z 16 września 2022 roku jednoznacznie należało rozumieć, iż chodzi o przedstawienie dokumentu obrazującego tytuł prawny na podstawie którego skarżąca dysponowała tymi pojazdami. W sytuacji gdyby skarżąca miała jakiekolwiek wątpliwości w tym zakresie, winna organ prosić o wyjaśnienia, czego nie uczyniła. Należy zauważyć, iż kara na skarżąca została nałożona nie za brak dokumentów potwierdzających tytuł prawny do dysponowania przedmiotowymi pojazdami, a za nieprzedstawienie żądanych dokumentów podczas przeprowadzonej kontroli u skarżącej. Podnoszenie przez skarżącą, że żądanie umów leasingowych przez organ było naruszeniem tajemnicy handlowej przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust.4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Należy zauważyć, iż przedstawione umowy leasingu zostały przedłożone po dokonanej anonimizacji, co spowodowało eliminację warunków umowy i brak ujawnienia tajemnicy handlowej przedsiębiorstwa. Odnośnie nieudostępnienia podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego to skarżąca była informowana o zamiarze przeprowadzenia kontroli i organ wskazywał jakie dokumenty należy przygotować na dzień rozpoczęcia kontroli. Wskazywano, że potrzebne do kontroli będą dane cyfrowe z tachografów cyfrowych oraz wydruków cyfrowych jeżeli są. Nadto organ kontrolny wezwał skarżącą pismem z dnia 16 września 2022 roku do przedłożenia do kontroli dane cyfrowe z tachografów zainstalowanych w pojazdach określonych kierowców za okres 1 maja do 30 czerwca 2022 roku. Mimo że skarżąca wyjaśniła, że dane zostały mailem przesłane do końca kontroli organ nie miał do nich dostępu. W związku z tym należy uznać, iż zasadne jest stanowisko organu, iż mimo obowiązku udostępnienia podczas kontroli wyżej wskazanych danych, skarżąca ich udostępniła, co skutkowało nałożeniem kary określonej w lp. 6.3.16 załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Należy zgodzić się z organem, że art. 72 utd jednoznacznie nakłada na kontrolowane przedsiębiorstwo określone obowiązki z których skarżąca się nie wywiązała. Konsekwencją dokonanych naruszeń jest naruszenie kar według ustalonego taryfikatora. Należy zauważyć, iż co prawda skarżąca stawiała zarzut naruszenia art. 92b ust.1 utd, który wskazuje, że nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił – właściwą organizacje i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiających przestrzeganie przez kierowców przepisów. Należy zauważyć, iż skarżąca tylko częściowo skarży decyzję – w zakresie niepoddania się kontroli i nieudostępnienia danych podczas kontroli. Tak więc przedmiotem zarzutu skargi nie są zarzuty, że zachodzą okoliczności z art. 92b ust.1 ale tylko zarzuty braku podstaw naliczenia kar za brak przedstawienia żądanej dokumentacji w trakcie kontroli. W uzasadnieniu skargi spółka też nie wskazuje na fakt, iż zachodzą przesłanki do zastosowania przepisu art. 92b ust.1 utd. Nadto należy zauważyć i podzielić stanowisko organu odwoławczego, iż nie zachodzą przesłanki egzoneracyjne o których mówi wyżej powołany przepis ustawy o transporcie drogowym. Zastosowanie wyżej normy wymaga aby podmiot wykonujący przewóz drogowy zastosował się do działań organizacyjnych gwarantujących bezpieczeństwo innych użytkowników dróg, w tym w zakresie doboru kierowców i ułożenia planu ich pracy. Do uwolnienia się od odpowiedzialności nie wystarczy wykazanie braku winy, lecz wymagane jest udowodnione podjęcie wszystkich niezbędnych środków w celu zapobieżenia powstaniu naruszenia prawa. Nie wystarcza wykazanie zastosowania wszystkich normalnych, rutynowych środków zabezpieczających, jeżeli sytuacja wymagała środków dodatkowych. Ciężar udowodnienia okoliczności egzoneracyjnych wymienionych w art. 92b i 92c utd spoczywa każdorazowo na podmiocie wykonującym przewóz drogowy, bowiem to on musi wykazać, a nie bez dowodów jedynie wskazać, że dołożył należytej staranności i nie miał wpływu na powstałe naruszenia przepisów transportu drogowego, przy czym brak takiego wpływu musi istnieć realnie. Chcąc wykazać, że przedsiębiorca nie miał wpływu na powstanie naruszenia, podmiot ten musi podać konkretne okoliczności, które będą w tym zakresie rozważone przez organ. Okoliczności te muszą być wsparte dowodami. Skarżącą w przedmiotowym postępowaniu skarżąca takich dowodów nie przedstawiła. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 50 w związku z art. 68 ust.1 utd w ocenie Sądu nie znajdują usprawiedliwienia ponieważ skarżąca nie wskazuje na czym miałoby polegać przekroczenie zakresu kontroli do której uprawnia wskazany przepis art. 68 ust.1 utd. Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI