VIII SA/Wa 31/26

VIII SA/Wa 31/26 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-03-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Koszty postępowania
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art.201 § 1 w zw. z art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi W. P. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 15 grudnia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego W. P. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z 19 grudnia 2025 r. W. P. (dalej: skarżący, strona) zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR, organ, Agencja) z 15 grudnia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
Pismem z 19 lutego 2026 r. pełnomocnik organu wniósł w trybie autokontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na fakt, że ARiMR przywrócił złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy na drogę ponownej oceny, o czym organ poinformował stronę w piśmie z 13 lutego 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Jedną
z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie wydane w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego.
W niniejszej sprawie organ pismem z 13 lutego 2026 r. znak: [...] poinformował skarżącego o uchyleniu w całości rozstrzygnięcia z 15 grudnia 2025 r. i przywróceniu wniosku do dalszej weryfikacji.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że wyeliminowanie zaskarżonego pisma z obrotu prawnego czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Dodać należy tylko, że skoro sprawa będzie przedmiotem ponownej oceny, to nie można wykluczyć, że wniosek o przyznanie pomocy będzie załatwiony pozytywnie i skarżący pomoc finansową otrzyma. Natomiast w razie wyniku negatywnego będzie mógł skorzystać z dalszej drogi odwoławczej, ale już od nowego rozstrzygnięcia wydanego w tej sprawie. W sytuacji natomiast prowadzenia postępowania w odniesieniu do zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyeliminowanego
z obrotu prawnego) istnieje ryzyko, że w tej samej sprawie wydanych zostanie kilka rozstrzygnięć. Względy te przemawiają za umorzeniem postępowania ze skargi na pismo Agencji z 15 grudnia 2025 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu skorzystania przez organ z trybu autokontroli (art. 201 § 1 p.p.s.a.).
Skarżącą zastępował w postępowaniu sądowym profesjonalny pełnomocnik, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowiący, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone
w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Skarżącej należny jest zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 697 zł, na które składają się koszty sądowe w postaci wpisu od skargi w wysokości 200 zł, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie adwokata
w wysokości 480 zł, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Z tego względu, działając na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.