Pełny tekst orzeczenia

VII SAB/Wa 64/09

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi R. O. na bezczynność Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Z treści skargi wynika, iż jej przedmiotem jest bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej polegająca na nieudzielaniu odpowiedzi na wezwanie skarżącego, w którym wnosił on o zajęcie stanowiska w sprawie niewykonywania i braku nadzoru nad realizacją roszczeń zwrotnych Skarbu Państwa z art. 557 kpk.

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.): § 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie

albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do

istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które

służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej

dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a)(1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i

terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż

określone w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4a.

§3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

A zatem -stosownie do powołanego przepisu art. 3§ 2 pkt. 8 w/w ustawy skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego i gdy przepisy nie przewidują właściwości sądu powszechnego.

W niniejszej sprawie Prezydent RP nie był zobowiązany do wydania żadnego z w/w aktów ani do dokonania żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków indywidualnych wynikających z przepisów prawa. O bezczynności organu administracji możemy mówić - co raz jeszcze należy podkreślić - tylko wówczas, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sadu administracyjnego. Taki akt lub czynność charakteryzuje się tym, że jest podejmowana w sprawie indywidualnej, jest skierowana do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnień lub obowiązków tego podmiotu samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt dotyczy jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (tak m.in. wyrok WSA w Olsztynie z 20.09.2006r. II SA/Ol 456/06).

Dodatkowo wskazać należy, że w sprawach wskazanych we wniosku skarżącego; z dnia 31 marca 2009r. i z dnia 11 października 2008r. Prezydent RP nie działa jako organ administracji zobowiązany do wydania indywidualnego aktu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 126 ust. 3 Konstytucji Prezydent Rzeczypospolitej wykonuje swoje zadania w zakresie i na zasadach określonych w Konstytucji i ustawach. Żaden przepis prawa nie uprawnia Prezydenta do wydania indywidualnego aktu administracyjnego w przedmiocie zobowiązania właściwych organów do wszczynania postępowań w oparciu o art. 557 kpa.

Reasumując - skoro przedmiot skargi w niniejszej sprawie nie jest objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach a dodatkowo wskazany przez skarżącego podmiot nie działa w okolicznościach niniejszej sprawy jako organ administracji w rozumieniu przepisów kpa - skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie - na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.