VII SAB/Wa 186/24 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2024-12-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-10-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Nina Beczek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 30 sierpnia 2024 r. D. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Burmistrza Miasta [...] z [...] lipca 2024 r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr [...] obr. [...], miasto [...]. Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2024 r. Sąd wezwał skarżącą do udzielenia informacji – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi – czy przed wniesieniem w dniu 30 sierpnia 2024 r. do Sądu skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Burmistrza Miasta [...] z [...] lipca 2024 r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy, wniosła ponaglenie w trybie art. 37 § 1 pkt 1 kpa, jeśli tak, Sąd zobowiązał skarżącą do nadesłania odpisu tegoż środka prawnego z adnotacją organu wskazującą na datę jego złożenia albo potwierdzenie nadania go w placówce pocztowej do wymienionego organu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z 14 grudnia 2024 r. podała, że "ponaglenie odbyło się osobistą wizytą w Urzędzie Miasta [...] w obecności dwóch pracowników (...) wobec których powiedziałam że 30 dni na odpowiedź upłynęło, (...) moje ponaglenie odbyło się 13.08.2024 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, bowiem przed jej wniesieniem nie wyczerpano przysługujących środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powyższej ustawy. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); względnie jeżeli 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W świetle powyższej normy prawnej, pojęcie bezczynności zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 kpa (organ jest bezczynny, jeśli nie załatwi sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 kpa). Pojęcie przewlekłości postępowania zostało zdefiniowane natomiast w art. 37 § 1 pkt 2 kpa (postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy). Z treści zaś art. 37 § 3 wynika, że ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; względnie 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Zatem w niniejszej sprawie, przed wniesieniem rozpoznawanej skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skarżąca powinna była ją poprzedzić ponagleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na bezczynność tego organu, albowiem dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia do organu środka prawnego, dopóty wniesienie skargi do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych działań, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne. Istotą i celem takiego środka jest bowiem stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, który pozostaje w bezczynności i to tylko w związku z zagrożeniem wniesienia skargi do sądu, a takiej dodatkowej możliwości weryfikacji własnego działania w niniejszej sprawie organ został pozbawiony. Skarżąca nie wyczerpała trybu o jakim mowa w art. 37 § 1 pkt 1 kpa i przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wniosła ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na bezczynność tego organu. Dodatkowo wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 14 kpa w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada pisemności, co służy także ochronie praw jednostki. Wyjątkowo sprawa może być załatwiona ustnie, gdy przemawia za tym interes strony, a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie, treść oraz istotne motywy takiego załatwienia powinny być utrwalone w aktach w formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca wniosła w ten sposób ponaglenie, a skarżąca tego nie udowodniła. Wymogu wyczerpania środka zaskarżenia nie spełnia zatem powołanie się przez skarżącą na ustne ponaglenie organu, a więc ponaglenie składane ustnie nie może odnieść skutku w postaci jego uwzględnienia, taki stan rzeczy nie może być sankcjonowany przez Sąd, gdyż odbyłoby się to z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa, albowiem ponaglenie wystosowane na podstawie art. 37 § 1 kpa powinno mieć formę określoną w art. 63 kpa. Powinno być zatem wniesione pisemnie, za pomocą telefaksu, ustnie do protokołu albo w postaci elektronicznej. Z jego treści powinno zaś wynikać, że intencją wniesienia ponaglenia jest żądanie usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezczynności bądź przewlekłym załatwianiu sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała, aby ponaglenie takie wniosła, co wyklucza dopuszczalność skargi. W tej sytuacji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pełny tekst orzeczenia
VII SAB/WA 186/24
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.