Pełny tekst orzeczenia

VII SA/Wa 898/05

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

VII SA/Wa 898/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Tomaszewska
Leszek Kamiński
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi C. Sp.z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru ustawienia urządzenia reklamowego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego C. Sp. z o.o. w W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. Prezydent [...], na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 w zw. z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 ze zm.), wniósł sprzeciw do zgłoszenia C. Sp. z o.o., dotyczącego zamiaru ustawienia jednostronnego urządzenia reklamowego na terenie przy ul. J. w W.
W uzasadnieniu wniesionego sprzeciwu wskazano, iż przedstawiony projekt urządzenia reklamowego obejmuje taki zakres robót budowlanych, które wymagają uzyskania pozwolenia na budowę.
Zdaniem organu I instancji pozwolenia na budowę nie wymaga jedynie instalowanie tablic i urządzeń reklamowych do konstrukcji nośnej. Natomiast budowa konstrukcji nośnej, którą w tym wypadku stanowi fundament – stopa żelbetonowa o wym. 2,5m x 3,6m i wysokości 0,5m, ustawiona na posypce z pospółki, stalowy słup, konstrukcja wsporcza mocująca tablicę do słupa oraz pomosty obsługowe – wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.
Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania inwestora, decyzją z dnia [...] maja 2005 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...].
Organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę w pełni podzielił ustalenia i stanowisko organu I instancji. Objęte zgłoszeniem C. Sp. z o.o. prace budowlane nie są robotami, o których mowa w art. 29 i art. 30 Prawa budowlanego. Przepisy te bowiem dotyczą instalowania reklam na istniejących już obiektach np. budynkach, mostach, wiaduktach, itp. Natomiast roboty budowlane objęte zgłoszeniem wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, gdyż polegają na wykonaniu nowego obiektu budowlanego w określonym miejscu, a nie tylko jego instalację, wymianę lub remont.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody [...] wniosła C. Sp. z o.o.
Skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie art. 3 pkt 3, art. 29 ust. 2 pkt 6 oraz art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne przyjęcie, iż:
– roboty budowlane objęte zgłoszeniem wymagają uzyskania pozwolenia na budowę;
– art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego dotyczy wyłącznie instalowania tablic reklamowych do już istniejących konstrukcji nośnych, natomiast budowa konstrukcji nie może korzystać ze zwolnienia, bez względu na sposób związania obiektu z gruntem;
– zakwalifikowanie urządzeń reklamowych do budowli w rozumieniu ustawy Prawo budowlane nie będących budynkami lub obiektem małej architektury jest wystarczającą przesłanką uzasadniającą obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.
Ponadto decyzji zarzucono naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 kpa poprzez oparcie decyzji organów obu instancji na okolicznościach, które nie zostały udowodnione oraz na dowolnych ustaleniach faktycznych.
Zdaniem skarżącej organy bezpodstawnie przyjęły, iż urządzenie reklamowe objęte zgłoszeniem musi być trwale związane z gruntem, a nadto nie wskazały jakie kryteria pozwalają odróżnić "budowę urządzenia reklamowego" od jego instalacji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Art. 28 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakłada na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę z zastrzeżeniem art. 29 – 31.
Stosownie do art. 29 ust. 2 ustawy, pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na:
– pkt 6 – instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlonych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym,
– pkt 15 – instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych.
Wykonywanie robót określonych w art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy podlega jedynie obowiązkowi zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2, natomiast budowa urządzeń na obiektach budowlanych wymaga zgłoszenia jedynie w przypadku, gdy urządzenia te przekroczą wysokość 3m – art. 30 ust. 1 pkt 3b.
Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, iż instalacja tablic i urządzeń reklamowych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, przy czym ustawodawca nie uzależnił wyjątku opisanego w art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, ani od wielkości tablic i urządzeń reklamowych, ani też od tego czy są trwale związane z gruntem, które można uznać za budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, czy też są to tablice lub urządzenia reklamowe ustawione na konstrukcji naziemnej.
Trudno też podzielić poglądy organów obu instancji, że instalacja ta, jako wymagająca pozwolenia na budowę, powinna być poprzedzona procedurą wydania decyzji o warunkach zabudowy, w tym dokonania szeregu uzgodnień, analiz sposobu zagospodarowania przestrzeni, czy angażowania uprawnionych projektantów celem badania podobieństw zabudowy, jak tego wymaga art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Nie do zaakceptowania są też twierdzenia organów obu instancji, iż to budowa konstrukcji wsporczej, do której ma być zamontowana tablica reklamowa, wymaga pozwolenia na budowę ze względu na jej skalę i charakter, które prowadzą do wykonania nowego obiektu budowlanego w określonym miejscu. Przepisy prawa budowlanego nie przewidują możliwości podziału zamierzenia inwestycyjnego i stosowania do tak formalnie podzielonych części odmiennych przepisów ustawy, dotyczących pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Ponadto art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy, zwalnia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie tylko tablice reklamowe, ale również urządzenie reklamowe, co niewątpliwie oznacza całość, a więc tablicą reklamową oraz konstrukcję nośną służącą do jej zamocowania. Tak więc do urządzenia reklamowego należy konstrukcja nośna, jak i sama tablica reklamowa, na której umieszczona zostanie reklama.
Jeżeli organ administracyjny uzna, że skala i wielkość robót budowlanych przy instalowaniu tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego, może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, pogorszenie stanu środowiska albo zwiększa ograniczenia lub uciążliwość dla terenów sąsiednich może w drodze decyzji, na podstawie art. 30 ust. 7 ustawy, nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy i wymaga stosownego uzasadnienia takiej decyzji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sad uchylił zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, gdyż naruszenie prawa materialnego miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.