VII SA/WA 831/22

VII SA/Wa 831/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-07-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Rudnicki
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Joanna Gierak-Podsiadły /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 31/23 - Wyrok NSA z 2025-06-11
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1427
art. 34 § 1 i § 2 pkt 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lipca 2022 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lutego 2022 r. nr 278/2022 w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. K. ("skarżąca") jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("[...]WINB") Nr [...]z [...] lutego 2022 r. wydane w postępowaniu egzekucyjnym w administracji w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W związku z niewykonaniem przez J. i E. K. obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. ("PINB") Nr [...]z [...] marca 2014 r., nakazującą dokonanie rozbiórki budynku magazynowego do składowania butli z gazem płynnym propan butan o wymiarach 12,80 m x 4,40 m usytuowanego na działce nr ewid. [...]w miejscowości O., gm. N. S., organ powiatowy, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1427), wszczął postępowanie mające na celu wyegzekwowanie wskazanego obowiązku.
W dniu 16 grudnia 2019 r. PINB doręczył skarżącej upomnienie Nr Up. [...]z 10 grudnia 2019 r., wzywające do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji.
Po przeprowadzeniu czynności kontrolnych z terenu działki nr [...]w miejscowości O., gm. N. S., podczas których stwierdzono, że obowiązek nałożony ww. decyzją nie został wykonany, w dniu 5 listopada 2020 r. PINB wystawił tytuły wykonawcze Nr [...], skierowane do zobowiązanych. Skarżącej ww. tytuł wykonawczy doręczono w dniu 9 listopada 2020 r.
Pismem z 12 listopada 2020 r. skarżąca wniosła z zachowaniem ustawowego terminu zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej, powołując się na art. 33 § 1 pkt 2, 6, 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym do 29 lipca 2020 r.
Postanowieniem Nr [...]z [...] grudnia 2020 r. PINB oddalił przedstawione zarzuty w całości. [...]WINB, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej, postanowieniem Nr [...]z [...] lutego 2021 r., utrzymał w mocy ww. postanowienie organu powiatowego.
W dniu 22 kwietnia 2021 r. przedstawiciele organu powiatowego przeprowadzili kolejne czynności kontrolne z terenu działki nr [...]w miejscowości O., gm. N. S., podczas których stwierdzono, że obowiązek nałożony ww. decyzją nie został wykonany.
Wobec powyższego postanowieniem Nr [...]z [...] maja 2021 r. PINB nałożył na zobowiązanych grzywnę w kwocie 56,455,00 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji tego organu Nr [...]z [...] marca 2014 r.
W wyniku rozpatrzenia zażaleń zobowiązanych postanowieniem Nr [...]z [...] lipca 2021 r. [...]WINB uchylił w całości ww. postanowienie Nr [...]i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy PINB postanowieniem Nr [...]z [...] października 2021 r. nałożył na zobowiązanych grzywnę w kwocie 57.581,56 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji organu powiatowego Nr [...]z [...] marca 2014 r.
Postanowieniem Nr [...]z [...] grudnia 2021 r., [...]WINB utrzymał mocy ww. postanowienie organu powiatowego.
W piśmie z 24 listopada 2021 r. skarżąca wniosła zarzuty wskazując na przesłankę braku wymagalności egzekwowanego obowiązku i jego nieistnienie.
Postanowieniem Nr [...]z [...] grudnia 2021 r. PINB, na podstawie art. 34 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm., "u.p.e.a."), oddalił ww. zarzuty zobowiązanej. W uzasadnieniu tego orzeczenia PINB wskazał, że skarżąca kwestionując zasadność prowadzenia postępowania egzekucyjnego powołała się na wykonanie obowiązku rozbiórki; podała w tej kwestii, że w miejscu objętego nakazem budynku magazynowego do składowania butli z gazem znajduje się wiata, a inwestycja ta była objęta zgłoszeniem z 11 grudnia 2015 r. Odnosząc się do tego PINB stwierdził, że przeprowadzone kontrole nie wykazały wykonania w całości egzekwowanego nakazu rozbiórki. Dokonano przekształceń i przeróbek obiektu, ale należy to traktować wyłącznie jako wykonanie nakazu rozbiórki w niewielkiej części. Obowiązek rozbiórki dotyczył całości obiektu, a nie tylko jego części w celu spełnienia wymagań przepisów prawa budowlanego. Za rozbiórkę obiektu wybudowanego w danym miejscu należy uznać usunięcie tego obiektu z miejsca, w którym został on wybudowany. Rozbiórka obiektu powinna zostać udokumentowana i potwierdzona przez organ nadzoru budowlanego co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W konsekwencji PINB przyjął, że obowiązek określony w tytule wykonawczym Nr [...]z [...] listopada 2020 r. nie został wykonany i jest wymagalny. Decyzja PINB Nr [...]z [...] marca 2014 r. została utrzymana w mocy decyzją [...]WINB Nr [...]z [...] maja 2014 r.; ta ostatnia została podtrzymana wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 2087/15 z 3 grudnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 stycznia 2019 r., sygn. akt II OSK 308/17, umorzył natomiast postępowanie kasacyjne w ww. sprawie.
Skarżąca w piśmie z 5 stycznia 2022 r. wniosła z zachowaniem ustawowego terminu zażalenie na ww. postanowienie. Po jego rozpatrzeniu wydane zostało wskazane na wstępie postanowienie Nr [...]z [...] lutego 2022 r., którym [...]WINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1438, "k.p.a."), utrzymał w mocy ww. postanowienie PINB z 29 grudnia 2021 r., podzielając w całości stanowisko tego organu.
W uzasadnieniu orzeczenia [...]WINB wyjaśnił, że zobowiązana wniosła zarzuty w piśmie z 24 listopada 2021 r., a to w trybie art. 33 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - odnosząc się do brzmienia przepisów obowiązujących do 29 lipca 2020 r. W przypadku postępowań egzekucyjnych wszczętych po tej dacie (co miało miejsce w przedmiotowej sprawie) katalog przesłanek, na podstawie których można wnosić zarzuty został zmieniony (przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 11 września 2019 r., Dz. U. z 2019, poz. 2070). Skarżąca w swoich zarzutach powołała się na brak wymagalności obowiązku i jego nieistnienie z uwagi na wykonanie dyspozycji egzekwowanej decyzji. Ze względu na to, że w katalogu nowo przyjętych przesłanek stanowiących podstawę zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym również wskazano na nieistnienie obowiązku oraz brak jego wymagalności (art. 33 § 2 pkt 1 i 6 ww. ustawy) organ nadzoru budowlanego I instancji zasadnie rozpoznał niniejsze zarzuty zakładając, że ww. przepisy są podstawą do ich wniesienia.
Skarżąca w swoich zarzutach wskazała, że egzekwowany obowiązek rozbiórki budynku magazynowego do składowania butli z gazem płynnym propan butan o wymiarach 12,80 m x 4,40 usytuowanego na działce nr ewid. [...]położonej w miejscowości O., gm. N. S., został wykonany, dlatego też nie istnieje i nie jest wymagalny. Organ powiatowy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, tj. postanowienia Nr [...], w sposób niebudzący wątpliwości odparł powołane przez zobowiązaną zarzuty i wykazał ich bezzasadność. MWINB wyjaśnił jednocześnie, że zarzut niewymagalności przedmiotowego obowiązku nie znajduje uzasadnienia w dokumentacji zgromadzonej w przedmiotowej sprawie. Podał przy tym, że zgodnie z art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a. za zasadny można uznać zarzut braku wymagalności obowiązku, jeżeli został odroczony termin jego wykonania (art. 33 § 2 pkt 6a), rozłożono na raty spłatę należności pieniężnych (art. 33 § 2 pkt 6b - nieodnoszący się do obowiązku o charakterze niepieniężnym jakim jest rozbiórka budynku) lub wystąpiła inna przyczyna niż określona w lit. a i b ww. przepisu. Wskazał też, że zarzut niewymagalności obowiązku nie jest różnoznaczny z wykonaniem obowiązku.
[...]WINB podał następnie, że PINB w sposób jednoznaczny wykazał, że egzekwowany obowiązek istnieje - nie został wykonany w całości. Przeprowadzone kontrole nie potwierdziły bowiem wykonania egzekwowanego obowiązku w całości; wyjaśnił przy tym, że nie doszło do rozbiórki budynku magazynowego a do jego przebudowy. Przesunięto ścianę elewacji bocznej południowo - zachodniej pozostawiając słupy konstrukcyjne w dotychczasowej lokalizacji oraz ze ściany frontowej częściowo zdemontowano płyty prefabrykowane. Ponadto ze ściany frontowej zdemontowano dwuskrzydłowe drzwi przesuwne. Powyższe roboty miały na celu odkrycie obiektu od strony frontowej w celu uznania go za wiatę. Organ II instancji dodał, że decyzja PINB Nr [...]z [...] marca 2014 r. jest ostateczna i wykonalna. Nie zapadło rozstrzygnięcie sądowe lub administracyjne skutkujące wycofaniem z obrotu prawnego egzekwowanej decyzji ostatecznej. Wobec powyższego nie nastąpiła sytuacja pozbawiająca cech wykonalności obowiązku nałożonego ww. decyzją organu powiatowego. Skoro zaś w obiegu prawnym znajduje się ostateczna decyzja Nr [...], to właściwy organ egzekucyjny ma obowiązek podejmowania czynności celem jej wyegzekwowania. Egzekwowany obowiązek nie został wykonany, nie został umorzony, nie przedawnił się i nie wygasł, jego wykonalność nie została wstrzymana przez sąd wojewódzki ani organ administracyjny; egzekwowany obowiązek jest obowiązkiem istniejącym. Zatem, PINB prawidłowo podjął czynności egzekucyjne celem wyegzekwowania obowiązku nałożonego ostateczną decyzją Nr [...].
[...]WINB dodał, że zobowiązana nie tylko nie wykonała obowiązku w całości, ale uchyla się od jego wykonania pomimo wymagalności obowiązku rozbiórki oraz nie poczyniła realnych działań (czynności) w celu dobrowolnego przystąpienia do jego wykonania. Skarżąca na okoliczność rozbiórki nie przedstawiła żadnych dokumentów. Poza tym w zażaleniu nie wskazała żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do zakwestionowania stanowiska organu powiatowego co do uznania zarzutów za bezzasadne. Niniejsza egzekucja prowadzona jest zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stąd też orzeczenie organu I instancji należało utrzymać w mocy.
W skardze do Sądu na ww. postanowienie [...]WINB z [...] lutego 2022 r., skarżąca wniosła o jego uchylenie, uchylenia także postanowienia go poprzedzającego i umorzenie postępowania prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z 5 listopada 2020 r.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że egzekwowany obowiązek został wykonany; w miejscu dokonanej rozbiórki budynku znajduje się wiata. Budowa wiaty o powierzchni zabudowy do 50 m.kw. nie podlega obowiązkowi zgłoszenia. I dalej skarżąca podniosła, że postępowanie PINB obarczone jest wadą prawną, albowiem inwestor działał zgodnie z prawem. Postępowanie zakończone egzekwowaną decyzją wszczęto bezpodstawnie i popełniono w nim liczne błędy. Skarżąca wskazała w efekcie, że brak było podstaw do prowadzenia postępowania przez PINB w stosunku do przedmiotowego w sprawie budynku; zarzuciła jednocześnie stronnicze zachowanie organu.
Wniosła o niezwłoczne umorzenie wszelkich postępowań wszczętych na skutek donosu z 3 sierpnia 2010 r. Skarżąca podtrzymała ww. wniosek (uzasadniony wadliwym działaniem organów) w piśmie z 13 czerwca 2022 r.
W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie; podtrzymał stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...]z [...] lutego 2022 r., utrzymujące w mocy postanowienie PINB z [...] grudnia 2021 r. o oddaleniu zarzutów złożonych przez skarżącą w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...]z 5 listopada 2020 r. w związku z niewykonaniem obowiązku nałożonego decyzją PINB Nr [...]z [...] marca 2014 r. Wskazane orzeczenia wydane zostały w oparciu o art. 34 § 2 pkt 1 u.p.e.a., a zdaniem Sądu stosując ten przepis w I instancji nie naruszono prawa, stąd także ww. postanowienie [...]WINB (podtrzymujące postanowienie PINB o oddaleniu zarzutów), należało uznać za prawidłowe.
Rozwijając tę ocenę Sąd zauważa, że w aktualnym stanie prawnym, ukształtowanym nowelizacją postępowania egzekucyjnego w administracji z 11 września 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 2070), która weszła w życie w dniu 30 lipca 2020 r., przepis art. 33 § 1 u.p.e.a. stanowi, że zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
Stosownie do art. 33 § 2 pkt 1 i 6 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej może być: nieistnienie obowiązku; brak wymagalności obowiązku w przypadku: odroczenia terminu wykonania obowiązku (lit. a), rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej (lit. b), wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b (lit. c).
Pojęcie nieistnienia obowiązku w rozumieniu art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. oznacza sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał, na przykład nie wydano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też decyzja taka została wydana, lecz następnie ją uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie. Brak wymagalności obowiązku w rozumieniu art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a. nie jest natomiast równoznaczny ani z nieistnieniem obowiązku ani z jego wykonaniem, a wyłącznie z odroczeniem jego realizacji.
Podstawą zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogą być wyłącznie konkretne zdarzenia i okoliczności wymienione w art. 33 § 2, a nie jakiekolwiek niezadowolenie zobowiązanego z poddania go egzekucji administracyjnej. Tylko zarzuty znajdujące oparcie w jednej z wymienionych w tym przepisie przyczyn podlegają rozpatrzeniu w trybie określonym w art. 34 u.p.e.a. Przy czym podstawy poszczególnych zarzutów wyłączają się wzajemnie, co oznacza, że nie można przywoływać jednej okoliczności jako podstawy dwóch lub więcej zarzutów (por. wyrok NSA z 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 3535/15).
Poza tym w przypadku zgłoszenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym granice sprawy rozpoznawanej przez właściwy organ wyznaczają wskazane przez stronę zobowiązaną zarzuty, o których mowa w art. 33 u.p.e.a. Nadto, postępowanie wszczęte zarzutami w trybie art. 33 u.p.e.a., nie może prowadzić do podważenia ostatecznych merytorycznych rozstrzygnięć organów, wydanych w toku postępowania administracyjnego - jako postępowania rozpoznawczego, a więc poza postępowaniem egzekucyjnym, które ma charakter postępowania wykonawczego, zmierzającego do realizacji obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym (por. wyrok WSA w Szczecinie z 26 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Sz 13/20).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd dostrzega, że ww. postanowienia wydane zostały w toku postępowania egzekucyjnego wszczętego m.in. wobec skarżącej tytułem wykonawczym Nr [...]z [...] listopada 2020 r. w celu wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją PINB Nr [...]z [...] marca 2014 r. Skarżąca pismem z 24 listopada 2021 r. wniosła zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej, wskazując na brak wymagalności obowiązku i nieistnienie obowiązku. Uzasadniając to wystąpienie skarżąca wskazała na wykonanie obowiązku wynikającego z ww. decyzji PINB. Prawidłowo w tej sytuacji pismo skarżącej zostało rozpatrzone z uwzględnieniem art. 33 § 2 pkt 1 i 6 u.p.e.a. Prawidłowo także przyjęto, że okoliczności przez nią przywołane, i następnie zweryfikowane w oparciu o dostępne/zgromadzone w postępowaniu egzekucyjnym dowody, nie stanowią przeszkody do kontynuowania egzekucji administracyjnej – nie wskazują bowiem ani na nieistnienie obowiązku, ani na brak jego wymagalności.
I tak, w kontekście wymagalności obowiązku ważne jest, że wynika on z ostatecznej, uznanej za prawidłową prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 3 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2087/15 (i pozostającej w obiegu prawnym), decyzji, a więc z orzeczenia niewyeliminowanego dotychczas z obrotu prawnego w żadnym z możliwych trybów, uregulowanych w szczególności w k.p.a. W toku uruchomionego tytułem wykonawczym z 5 listopada 2020 r. postępowania egzekucyjnego, dotyczącego obowiązku nałożonego decyzją PINB Nr [...]z [...] marca 2014 r., nie doszło do wstrzymania wykonania egzekwowanej decyzji, w tym - aktem sądu administracyjnego (warto dodać, że postępowanie sądowoadministracyjne było już wówczas prawomocnie zakończone). Obowiązek nałożony decyzją PINB Nr [...]z [...] marca 2014 r. (podtrzymaną decyzją [...]WINB Nr [...]z [...] maja 2014 r.), był więc w tej dacie (tj. w dacie uruchomienia egzekucji) wymagalny, i taki stan miał też miejsce w dacie wydania kontrolowanych przez Sąd w niniejszej sprawie postanowień w przedmiocie oddalenia zarzutów.
Powyższe jest istotne także w kontekście istnienia obowiązku. O niezasadności tego zarzutu świadczy również, wbrew stanowisku skarżącej, brak jego wykonania w całości. Przeprowadzone przez PINB - w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego - kontrole nie potwierdziły bowiem wykonania egzekwowanego obowiązku w całości; z żadnego z protokołu kontroli tego organu nie wynika bowiem, aby doszło do rozbiórki budynku magazynowego; ustalono wyłącznie, że doszło do jego przebudowy (v. protokół kontroli z 8 stycznia 2018 r., z 19 listopada 2019 r., z 14 września 2020 r.). Słusznie na tej podstawie przyjęto, że nie stanowi to o realizacji w pełni egzekwowanego obowiązku. Prawidłowo także zaznaczono, że orzeczony i podlegający wykonaniu obowiązek dotyczył całości obiektu, a nie tylko jego części w celu spełnienia wymagań przepisów prawa budowlanego. Dlatego argumentacja skargi wskazująca na "realizację" - w miejscu budynku magazynowego objętego nakazem - wiaty, która z uwagi na wielkość nie wymagała "nawet" dokonania zgłoszenia, nie mogła okazać się skuteczna.
Z tych przyczyn Sąd uznał, że postanowienia wydane w sprawie są prawidłowe – prawidłowo bowiem, z uwzględnieniem wszystkich ważnych okoliczności, rozważono podniesione przez skarżącą na tym etapie postępowania egzekucyjnego zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Na koniec, wobec treści skargi, Sąd wyjaśnia dodatkowo, że orzekając w sprawie ze skargi na postanowienie [...]WINB Nr [...]z [...] lutego 2022 r., nie mógł dokonać oceny postępowania PINB zakończonego podlegającą egzekucji decyzją Nr [...]; wykracza to bowiem poza granice tej sprawy. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, "p.p.s.a."), uregulowany w nim nakaz "rozstrzygnięcia w granicach danej sprawy", oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem oceny innej sprawy administracyjnej, niż ta w której wniesiono skargę. Tym samym zarzuty dotyczące wadliwego uruchomienia i prowadzenia postępowania przez ww. organ w stosunku do przedmiotowego budynku (zakończonego następnie nakazem jego rozbiórki), nie mogły więc mieć jakiegokolwiek znaczenia w niniejszej sprawie, dotyczącej orzeczenia wydanego w trakcie postępowania egzekucyjnego w administracji (w celu wyegzekwowania orzeczonej rozbiórki). Niezależnie od tego Sąd zauważa, że ww. decyzja PINB, utrzymana w mocy decyzją [...]WINB Nr [...]z [...] maja 2014 r., prawomocnym wyrokiem tut. Sądu została uznana za prawidłową; wydanie orzeczenia sprzecznego z tym poglądem Sądu stanowiłoby o naruszeniu m.in. art. 170 p.p.s.a.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o oddaleniu skargi.