VII SA/Wa 82/24

VII SA/Wa 82/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-05-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Lucyna Staniszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Sygn. powiązane
II OZ 808/24 - Postanowienie NSA z 2024-12-19
II OZ 1135/25 - Postanowienie NSA z 2025-09-04
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Lucyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 listopada 2023 r. nr 1883/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
K. P. i D. K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 10 listopada 2023 r. nr 1883/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 października 2024 r. skarżąca K. P. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z dnia 23 października 2024 r. D. K. została wezwana do podpisania skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżące złożyły wnioski o przyznanie prawa pomocy, które zostały rozpoznane odpowiednio postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2024 r. o sygn. akt VII SPP/Wa 157/24 w stosunku do K. P. przez odmowę przyznania jej prawa pomocy oraz zarządzeniem z dnia 18 lipca 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 158/24 w stosunku do D. K. poprzez pozostawienie jej wniosku bez rozpoznania. Następnie, Sąd odpowiednio postanowieniami z dnia 12 listopada 2024 r. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcia referendarza sądowego.
Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 11 marca 2025 r. Sąd wezwał K. P. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 października 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. D. K. nie została wezwana do uiszczenia wpisu albowiem nie podpisała skargi w terminie określonym w wezwaniu Sądu z 24 października 2024 r., które zostało jej doręczone w dniu 12 listopada 2024 r.
Wezwania do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone K. P. dnia 2 kwietnia 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął K. P. 9 kwietnia 2025 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie z art. 220 § 3 tej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca K. P. nie wykonały zarządzeń Przewodniczącego Wydziału i nie uiściła wymaganego wpisu od skargi do dnia 7 maja 2025 r.
W przedmiotowej sprawie, D. K. została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. W związku z informacjami widniejącymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 20 akt sądowych), termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 23 grudnia 2024 r. Z akt sprawy wynika, że D. K. nie podpisała skargi. Ponieważ braki formalne wniesionej skargi nie zostały uzupełnione, w sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.