VII SA/WA 322/05

VII SA/Wa 322/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Grzegorz Czerwiński /sprawozdawca/
Halina Kuśmirek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2005 r. sprawy ze skargi M i K P na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2004 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) października 2003 roku, nr (...) Wojewoda (...) stwierdził nieważność decyzji Burmistrza (...) z dnia (...) września 2001 roku, Nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej B i S S na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce o nr ew. (...) położonej przy ul. (...) w (...).
Decyzją z dnia (...) grudnia 2004 roku, Nr (...) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia (...) października 2003 roku.
Postanowieniem z dnia (...) października 2004 roku, Nr (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) na podstawie art.50 ust.l pkt.l Ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z rozbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ew. (...) położonej przy ul. (...) w (...).
Decyzją z dnia (...) października 2004 roku, Nr (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie (...) na podstawie art.51 ust.1 pkt.2 Ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) nałożył na B i S J obowiązek sporządzenia i dostarczenia inwentaryzacji wykonawczej rozbudowy budynku wraz z oceną techniczną wykonanych robót, a w przypadku stwierdzenia, że wykonane roboty nie spełniają wymogów określonych w przepisach lub normach ze wskazaniem zakresu robót niezbędnych do wykonania w celu doprowadzenia tych robót do stanu zgodnego z prawem.
Pismem z dnia (...) października 2004 roku PINB (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) poinformował właściciela sąsiedniej działki K P, iż wykonane roboty budowlane nie naruszają w żadnym stopniu jego interesu prawnego, gdyż wykonany budynek nie ogranicza w najmniejszym stopniu możliwości dysponowania przez niego własną nieruchomością na cele budowlane.
Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2004 roku odwołanie złożyli małżonkowie K i M P podnosząc zarzut, iż właściciele nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością na której wznoszony lub rozbudowywany jest obiekt budowlany mają status strony w każdym postępowaniu administracyjnym.
Nadto ich zdaniem decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2004 roku jest wadliwa merytorycznie, gdyż jej adresaci prowadzili roboty budowlane w czasie, gdy decyzja o pozwoleniu na budowę wyeliminowana została z obrotu prawnego.
Udział skarżących w sprawie jest niezbędny po to by wyeliminować z budynku inwestorów śmiercionośny azbest, który użyty został do uszczelnienia kominów i który pod wpływem ciepła wydziela substancje trujące.
Decyzją z dnia (...) listopada 2004 roku, nr (...)(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu swojej decyzji (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że odwołujący nie wykazali, że wykonywana na działce sąsiedniej rozbudowa wprowadza ograniczenia w zagospodarowaniu terenu ich nieruchomości i tym samym oddziałuje na ich nieruchomość.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli małżonkowie K i M P podnosząc zarzut naruszenia art.136 kpa poprzez zaniechanie przeprowadzenia przez organ odwoławczy postępowania dowodowego odnośnie ustalenia okoliczności faktycznych, na które powołała się strona skarżąca, a które świadczą o jej interesie prawnym. Nadto skarżący podnieśli zarzut naruszenia art.7 kpa, art.8 kpa i art.10 kpa poprzez ich niezastosowanie.
Zdaniem skarżących postępowanie inwentaryzacyjne zmierza do usankcjonowania istniejącego stanu rzeczy, który powstał bezprawnie. Inwestor wbudował do kominów rury azbestowe, których stosowanie w budownictwie jest ustawowo zabronione co z kolei szkodliwie oddziałuje na zdrowie skarżących.
Nadto skarżący stwierdzili, iż cały czas kwestionują zasadność pozwolenia na budowę twierdząc, że wydane zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa i bez ich udziału w sprawie. Jedynym sposobem doprowadzenia stanu faktycznego do stanu prawnego zgodnego z ich interesem prawnym jest przywrócenie stanu poprzedniego, a nie kolejna legalizacja bezprawnie wykonanych prac budowlanych.
W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżona decyzja w ocenie Sądu wydana została z naruszeniem art.7 kpa i art.77 kpa.
Zdaniem Sądu w sprawie, której przedmiotem jest rozstrzygnięcie o losach inwestycji budowlanej, co do której inwestor nie posiada pozwolenia na budowę, nie ma zastosowania art.28 ust.2 Ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.). Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż zawarte w nim określenie kręgu podmiotów, które mogą być stroną postępowania dotyczy postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę. Brak jest podstaw by zastosowanie tego przepisu rozciągać na inne postępowania przewidziane przez ustawę z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane.
W ocenie Sądu w przypadku prowadzenia przez organy nadzoru budowlanego postępowania w trybie art.48, art.49a lub w trybie art.50 i art.51 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane status strony postępowania należy ustalać na zasadach ogólnych określonych w kpa. Zgodnie z treścią art.28 kpa stroną jest każdy czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Oczywiście nie każdy właściciel nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością na której realizowana jest inwestycja będzie miał automatycznie status strony postępowania w sprawie tej inwestycji. Przepisem, który może być podstawą do wykazania interesu prawnego w toczącym się postępowaniu przez właściciela sąsiedniej nieruchomości może być zdaniem Sądu art.5 ust.1 pkt.9 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane. Zgodnie z treścią tego przepisu obiekt budowlany winien być projektowany i budowany w taki sposób aby zapewnione było poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich.
Właściciel sąsiedniej nieruchomości może mieć interes prawny w tym, by uczestniczyć w postępowaniu prowadzonym w trybie art.50 i art.51 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane, jeśli inwestycja może wpływać na możliwość zabudowy jego działki. W niniejszej sprawie zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala ocenić czy budowa realizowana przez B i S J oddziałuje w jakikolwiek sposób na możliwość zabudowy działki należącej do K i M P. Nie załączono do akt sprawy projektu budowlanego realizowanej rozbudowy. Nie sposób określić jaka była planowana odległość od granicy realizowanej rozbudowy jak również jaka jest jej wysokość. Z informacji przedstawionej przez skarżącego na rozprawie wynika, iż rozbudowa realizowana jest w odległości 80 cm od granicy. Jeśli tak rzeczywiście jest to niewątpliwie rozbudowa ta miałaby wpływ na możliwość zabudowy działki skarżących K i M P. Nawet jeśli istniejący wcześniej budynek znajdował się w odległości 80 cm od granicy i został zalegalizowany, to nie zwalnia to inwestora by rozbudowa budynku była realizowana zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym z przepisami dotyczącymi odległości od granicy sąsiedniej działki.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy ustalając czy skarżącemu przysługuje status strony postępowania winien wziąć pod uwagę powyższe wskazania Sądu.
Nadto zauważyć należy, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2004 roku, Nr (...) wydana została z rażącym naruszeniem art.51 ust.1 pkt.2 Ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu organ nadzoru budowlanego może nałożyć na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Nie ulega wątpliwości, iż obowiązek wykonania określonych czynności nie może być utożsamiany z obowiązkiem sporządzenia inwentaryzacji wykonanych robót. Jeśli organom nadzoru budowlanego niezbędne jest do wydania rozstrzygnięcia w sprawie uzyskania materiału dowodowego, to może nałożyć na inwestora obowiązek dostarczenia odpowiednich ekspertyz technicznych i ocen w oparciu o przepis art.81c ust.2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane wydając w tym przedmiocie postanowienie, a nie decyzję. Dopiero uzyskany w wyniku realizacji postanowienia materiał dowodowy może być podstawą do wydania decyzji w trybie art.51 ust.l pkt.2 wymienionej wyżej ustawy.
Niezależnie od tego czy w wyniku ponownego postępowania skarżący zostaną uznani za stronę czy też nie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego winien z urzędu rozważyć możliwość wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2004 roku, Nr (...). Oczywiście jeśli w wyniku realizacji tej decyzji uzyskano materiał dowodowy w postaci inwentaryzacji, to może on być wykorzystywany w dalszym postępowaniu.
Odnośnie zarzutu skarżących, iż cały czas kwestionują zasadność pozwolenia na budowę stwierdzić należy, że zostało ono wyeliminowane z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę i dalsze podnoszenie zarzutów związanych z tą decyzją jest bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów na podstawie art. 145§1 pkt.1 c i art.152 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.