VII SA/Wa 2952/24

VII SA/Wa 2952/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-03-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Wojciech Białogłowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Wojciech Białogłowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2025 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi E. R. na uchwałę Nr VII.55.2024 Rady Miejskiej w B. z dnia 26 września 2024 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta i gminy B. obejmującej obszar 9a i 9b, stanowiący fragment jednostki administracyjnej B. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego poz. 9653), p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe.
Uzasadnienie
I
1. W dniu 28 października 2024 r. (data prezentaty organu) E. R. (dalej: skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła za pośrednictwem Rady Miejskiej w B. skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] września 2024 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta i gminy B. obejmującej obszar 9a i 9b, stanowiący fragment jednostki administracyjnej B. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego poz. [...]).
Skarżąca zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, ze zm.) w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 21 ust. 1 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130, ze zm.), w konkluzji wnosząc o stwierdzenie nieważności tejże uchwały w zakresie § 37a.
2. W piśmie z 26 listopada 2024 r. Burmistrz Gminy B. wniósł o odrzucenie skargi z powodu stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały przez Wojewodę Mazowieckiego w rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia [...] listopada 2024 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego poz. [...]).
II
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Stosownie do art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej.
2. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) postępowanie przed sądem administracyjnym podlega umorzeniu, jeżeli stało się bezprzedmiotowe. Stosownie zaś do art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
3. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. uczyniono uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] września 2024 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta i gminy B. obejmującej obszar 9a i 9b, stanowiący fragment jednostki administracyjnej B. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego poz. [...]) w zakresie jej § 37a.
Z uwagi na okoliczność, że pomiędzy wniesieniem rozpatrywanej skargi a jej przekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wojewoda Mazowiecki w rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia [...] listopada 2024 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego poz. [...]) stwierdził nieważność w całości zaskarżonego aktu prawa miejscowego, w ocenie Sądu rozpatrywana skarga stała się bezprzedmiotowa. W trybie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, ze zm.) wyeliminowany bowiem został z obrotu prawnego akt prawa miejscowego, którego kontroli przez sąd administracyjny domagała się skarżąca (por. prawomocne postanowienie WSA w Warszawie z 17 maca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 7/21, LEX nr 3159465).
W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. – należało postanowić, jak w sentencji.