VII SA/Wa 2794/17

VII SA/Wa 2794/17 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-10-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska /sprawozdawca/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska /przewodniczący/
Monika Kramek
Symbol z opisem
6202 Zakłady opieki zdrowotnej
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II OSK 562/19 - Wyrok NSA z 2020-04-30
Skarżony organ
Minister Zdrowia
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 138 par 1 pkt 2 w zw.  art. 105 par 1 kpa
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Monika Kramek, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skarg Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w G. oraz Powiatu G. w G. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargi
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2017 r., Nr [...] Minister Zdrowia, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 i art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez podmiot leczniczy pn. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w [...], od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r., znak: [...] – uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r., znak: [...]w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości.
W uzasadnieniu organ wskazał, że ww. decyzją z dnia [...] października 2015 r. Wojewoda [...] odmówił uchylenia czynności materialno-technicznej, która polegała na wydaniu zaświadczenia z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] o wpisie zmian w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą oraz umorzył postępowanie w sprawie wpisania jako daty zakończenia działalności przez Kardiologiczny NZOZ [...], organ założycielski - osoba fizyczna R. S. - komórka organizacyjna w [...] ul. [...], daty zaprzestania udzielania świadczeń zdrowotnych i utraty prawa do lokalu przypadającej na dzień [...] marca 2010 r., zamiast wpisanej daty [...] października 2011 r., jak też w sprawie wykreślenia komórki i jednostki w [...] przy ul. [...] jako nigdy nieistniejącej.
Następnie decyzja Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr 3[...] rozpoznająca odwołanie Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 698/16. W ocenie Sądu organ odwoławczy zobowiązany był w postępowaniu odwoławczym ustalić "czy Samodzielny Publiczny ZOZ [...] posiada interes prawny do domagania się wydania zaświadczenia żądanej treści, to jest odnośnie wpisu zmian w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą w zakresie wpisania jako daty zakończenia działalności przez Kardiologiczny NZOZ [...], organ założycielski - osoba fizyczna R. S. - komórka organizacyjna w [...] ul. [...], daty zaprzestania udzielania świadczeń zdrowotnych i utraty prawa do lokalu przypadającej na dzień [...] marca 2010r., zamiast wpisanej daty [...] października 2011 r., jak też w sprawie wykreślenia komórki i jednostki w [...] przy ul. [...] jako nigdy nie istniejącej, a więc zmian dotyczących innego podmiotu leczniczego".
Rozpoznając sprawę ponownie w związku z powyższym wyrokiem, Minister stwierdził, ze stanowisko organu I instancji o potwierdzonym interesie prawnym wnioskodawcy jest błędne, gdyż choć Minister Zdrowia w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] uznał, że Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w [...]. jest stroną postępowania w zakresie komórki organizacyjnej zlokalizowanej przy ul. [...] w [...]., to jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1544/12 uchylił to postanowienie. Zdaniem Sądu "w odniesieniu do eksponowanej w skardze kwestii oceny interesu prawnego wnioskodawcy, dokonanej przez organ II instancji w zaskarżonym postanowieniu, to Sąd uznaje ją za wadliwą. Dokonana przez organ ocena oznacza bowiem, iż z faktu prawnego dysponowania określonymi pomieszczeniami organ przyznał wnioskodawcy interes prawny i możliwość domagania się wznowienia postępowania, co do wpisów w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Przy czym podkreślenia wymaga, iż z materiału sprawy wynika, że właścicielem obiektów użytkowanych przez skarżącego jest Powiat w [...]. W tym kontekście, w ocenie Sądu można mówić jedynie o interesie faktycznym skarżącego, a nie interesie prawnym".
Zatem oceniając przymiot wnioskodawcy w oparciu o art. 35 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej Minister podzielił pogląd NSA wyrażony w wyroku z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 324/12, iż stronami postępowania jest jedynie podmiot (dokonujący wpisu) i organ administracji, ponieważ w postępowaniu o wpisanie indywidualnie oznaczonego zakładu opieki zdrowotnej do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, organ rejestrowy nie rozstrzygał o prawach i obowiązkach innych zakładów opieki zdrowotnej.
W związku z powyższym w ocenie organu II instancji brak jest podstaw by uznać, iż Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w [...] posiada interes prawny do domagania się wydania zaświadczenia żądanej treści, to jest odnośnie wpisu zmian w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą w zakresie wpisania jako daty zakończenia działalności przez podmiot leczniczy Kardiologiczny NZOZ [...], organ założycielski - osoba fizyczna R. S. - komórka organizacyjna w [...] ul. [...], daty zaprzestania udzielania świadczeń zdrowotnych i utraty prawa do lokalu przypadającej na dzień [...] marca 2010r., zamiast wpisanej daty [...] października 2011 r., jak też w sprawie wykreślenia komórki i jednostki w [...] przy ul. [...] jako nigdy nie istniejącej, a więc zmian dotyczących innego podmiotu leczniczego.
Odnosząc się do twierdzeń wnioskodawcy organ stwierdził, że Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w [...] żąda wszczęcia postępowania w celu uzyskania stosownych rozstrzygnięć co do wpisów podmiotu leczniczego Kardiologiczny NZOZ [...], organ założycielski - osoba fizyczna R. S., które to zamierza wykorzystać jako dowód w sprawie toczonej w postępowaniu cywilnym, w którym wnioskodawca jest pozwanym, a Kardiologiczny NZOZ [...], organ założycielski - osoba fizyczna R.S. jest powodem. Przedmiotem ww. postępowania cywilnego jest spór powstały między stronami w związku z zawarciem przez te strony umowy o udzielanie zamówienia na świadczenia zdrowotne, na podstawie art. 35 obowiązującej wówczas ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. W ocenie Ministra Zdrowia relacja jaka zaistniała między Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej w [...], a podmiotem wykonującym działalność leczniczą Kardiologicznym NZOZ [...], organ założycielski - osoba fizyczna R. S., na podstawie art. 35 obowiązującej wówczas ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, w wyniku rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń zdrowotnych z zakresu kardiologii inwazyjnej, nie daje podstaw do wywiedzenia interesu prawnego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] w niniejszym postępowaniu zainicjowanym wnioskiem tego podmiotu.
Skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w [...] oraz Powiat [...].
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w [...] zarzucił naruszenie:
1) art. 76 § 3 w związku z § 1 k.p.a., poprzez pominięcie ustaleń dokonanych w postępowaniu dowodowym przed Organem I Instancji, prowadzonym pod sygnaturą akt [...] wynikających z:
- zeznań świadka I.G. do protokołu rozprawy administracyjnej odbytej przed Organem I Instancji w dniu [...] września 2015 roku, co do utraty przez Kardiologiczny NZOZ [...] R. S. w dniu [...] marca 2010 r. statusu zakładu opieki zdrowotnej, a tym samym utraty mocy dowodowej przez księgę rejestrową nr [...] prowadzonej dla tego zakładu przez Wojewodę [...]
- treści protokołu zdawczego z dnia [...] marca 2010 r. złożonego do akt wyżej wymienionego postępowania przez I. G. - Dyrektora Szpitala Rehabilitacyjno - Kardiologicznego w [...], na tę samą okoliczność
- treści odpisów protokołów złożonych przez Skarżącego do akt sprawy [...] za pismem procesowym z dnia [...] czerwca 2015 r. na okoliczność, że podmiot leczniczy o nazwie NZOZ [...] R. S. faktycznie nie miał żadnej swojej jednostki organizacyjnej ani komórki pod adresem: [...], ul. [...], a zatem nie mógł skutecznie wyrejestrowywać swojej działalności w siedzibie Skarżącego, a dane w jego księdze rejestrowej były nieprawdziwe;
2) art. 10 § 1 w związku z art. 28 k.p.a., poprzez nie dopuszczenie do udziału w postępowaniu Powiatu [...] - podmiotu, który zgłosił swój udział w tymże postępowaniu i wykazał ponad wszelką wątpliwość swój interes prawny oraz obowiązek w tym, aby być stroną tego postępowania.
Ponadto skarżący zarzucił nieprawidłową interpretację art. 17 i art. 22 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, art. 19 ust. 1 oraz art. 35 "a", art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r., Nr 14, poz. 89) sprowadzającą się do nie uznania, że normy prawne zawarte w tych przepisach nie kształtują sytuacji prawnej Skarżącego i ich treść nie wpływa na jego interes prawny.
Skarżący podniósł, że Powiat [...] utworzył Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej, wyposażył go w majątek, jest właścicielem wszystkich nieruchomości na których swoją działalność statutową prowadzi Skarżący i na której "zarejestrował" swoje nie istniejące komórki i jednostki organizacyjne Kardiologiczny Niepubliczny ZOZ [...] R. S., a zatem jest strona postępowania, lecz został pominięty w zaskarżonej decyzji.
W skardze podkreślono, że na skutek naruszenia art. 17 i art. 22 ustawy o działalności leczniczej doszło do nieuzasadnionego przyjęcia, że Kardiologiczny Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "[...]" R. S. posiada na terenie zastrzeżonym jako teren działalności SP ZOZ – [...], ul. [...] (stanowiącym własność Powiatu [...]) - swoją jednostkę organizacyjną, prowadzącą działalność leczniczą. Tak więc w przypadku uwzględnienia wniosku skarżącego, będzie on mógł w postępowaniu przed sądem powszechnym wykazać, że umowa pomiędzy SP ZOZ, a Kardiologicznym NZOZ [...] R. S., jako umowa z podmiotem nie istniejącym w rozumieniu art. 35 i art. 35a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, a wcześniej oferta złożona przez ten podmiot były nieważne.
Powiat [...] w [...] w swojej skardze zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:
- art. 28 k.p.a., poprzez arbitralne uznanie, iż jedyną stroną postępowania w przedmiocie wpisania zmian w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej (rejestrze podmiotów prowadzących działalność leczniczą) jest zakład opieki zdrowotnej, którego wpis ma dotyczyć, a w konsekwencji odmowa przyznania przymiotu strony jakimkolwiek innym podmiotom;
- art. 10 k.p.a., poprzez niezapewnienie skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz wypowiedzenia się co do wszystkich zebranych materiałów i dowodów, a także wglądu w całość akt sprawy;
- art. 100, 107, 108, 110 ustawy o działalności leczniczej poprzez ich pominięcie, ponadto pominięcie, że organ rejestrowy (Wojewoda [...]) zachował się bezczynnie wobec wniosku R. S. o wpis zmian do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, nie zweryfikował informacji zawartych we wniosku, a w konsekwencji dokonał niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym wpisu w rejestrze, a następnie nie wykreślił wadliwego wpisu z rejestru.
Skarżący podniósł, że jest właścicielem wszystkich nieruchomości, na których prowadzona jest działalność Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej. Nieruchomość, na której posadowiony jest budynek SPZOZ w [...]. przy ul. [...] także stanowi własność Powiatu [...]. Został on oddany w użyczenie SPZOZ z przeznaczeniem na realizację celu publicznego w zakresie ochrony zdrowia. Natomiast R. S. w sposób całkowicie nieuprawniony zgłosiła do rejestru podmiotów leczniczych jednostkę i komórkę organizacyjną Kardiologiczny NZOZ [...] – R. S. jakoby prowadzoną przez nią w budynku posadowionym na nieruchomości w [...]., przy ul. [...]. Nie miała ona żadnego tytułu prawnego do ww. nieruchomości, a swoim działaniem naruszyła podstawowe prawo własności Powiatu [...]. Ponadto pod adresem przy ul. [...] w [...]. faktycznie nigdy nie istniała pracownia kardiologii inwazyjnej prowadzona przez podmiot leczniczy o nazwie Kardiologiczny NZOZ "[...]" R. S.. Dzięki temu nieprawdziwemu wpisowi podmiot ten wygrał postępowanie konkursowe.
W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sprawy z ww. skarg, na rozprawie w dniu [...] października 2018 r. na mocy postanowienia Sądu, zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, stosownie do art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.
Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W ocenie Sądu analizowane pod tym kątem skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że kwestia uchylenia czynności materialno-technicznej, która polegała na wydaniu zaświadczenia z dnia [...] października 2011r. o wpisie zmian w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą przez Kardiologiczny NZOZ [...] ( organ założycielski R. S., komórka organizacyjna w [...] ul. [...], daty zaprzestania udzielania świadczeń zdrowotnych i utraty prawa do lokalu przypadającej na dzień [...] marca 2012r., zamiast wpisanej daty [...] października 2011r., jak też wykreślenia komórki i jednostki przy ul. [...] w [...] jako nigdy nie istniejącej- była już przedmiotem kontroli Sądu ,który wyrokiem z dnia 2 marca 2017r. w sprawie sygn.akt VII SA/Wa 698/16 uchylił kasacyjną decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2016r., nr [...].
Należy podkreślić, że ocena prawna oraz wskazania co do dalszego postępowania, wyrażona przez Sąd w powyższej sprawie na podstawie art. 153 p.p.s.a. wiązała organ przy wydawaniu kolejnej decyzji w sprawie niniejszej.
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Ponieważ ocena ta i wskazania, stosownie do art. 141 § 4 p.p.s.a., formułowane są w uzasadnieniu wyroku, moc wiążącą ma nie tylko samo rozstrzygnięcie ale i uzasadnienie. W konsekwencji, przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Ocena prawna może dotyczyć zarówno samej wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią natomiast z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie administracyjne. Dodać należy, iż przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane.
W ocenie Sądu wydającego wyrok z dnia 2 marca 2017r.: "w pierwszej kolejności zadaniem organu odwoławczego było zbadanie stosownie do ocen prawnych przedstawionych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2012r. VII SA/Wa 1544/12 oraz z dnia 9 stycznia 2014r. VII SA/Wa 1860/13, przede wszystkim, czy Samodzielny Publiczny ZOZ w [...] posiada interes prawny do domagania się wydania zaświadczenia żądanej treści, to jest odnośnie wpisu zmian w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą w zakresie wpisania jako daty zakończenia działalności przez Kardiologiczny NZOZ [...], organ założycielski - osoba fizyczna R.S., daty zaprzestania udzielania świadczeń zdrowotnych i utraty prawa do lokalu przypadającej na dzień [...] marca 2010r., zamiast wpisanej daty [...] października 2011r. jak też w sprawie wykreślenia komórki i jednostki w [...]. przy ul. [...] jako nigdy nie istniejącej, a więc zmian dotyczących innego podmiotu leczniczego."
Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, że badanie przymiotu strony m.in. wnioskodawcy odbywa się na każdym etapie postępowania, a zatem również w postepowaniu odwoławczym.
Stosując się do tych zaleceń organ odwoławczy dokonał oceny przymiotu strony Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] w niniejszym postępowaniu i zasadnie uznając że po stronie wnioskodawcy brak interesu prawnego uzasadniającego ten przymiot, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015r. i umorzył jako bezprzedmiotowe z przyczyn podmiotowych postępowanie toczące się przed tym organem.
Skład orzekający całkowicie podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 czerwca 2013r. w sprawie sygn.akt II OSK 324/12, wyrażony na tle ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej ( Dz.U z 2007r. Nr 14, poz. 89 ze zm.) oraz rozp. Ministra Zdrowia z dnia 16 lipca 2004r. w sprawie rejestru zakładów opieki zdrowotnej ( Dz.U Nr 169, poz.1781), zawierających analogiczne rozwiązania w zakresie wpisu do rejestru do ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej ( Dz.U z 2015r., poz.618) oraz rozp. Ministra Zdrowia z 29 września 2011r. w sprawie szczegółowego zakresu danych objętych wpisem do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach dokonywania wpisów, zmian w rejestrze oraz wykreśleń z tego rejestru (tekst pierwotny: Dz. U. 2011 r. Nr 221 poz. 1319) (tekst jednolity: Dz. U. 2014 r. poz. 325) .
Jak wyjaśnił to Naczelny Sąd Administracyjny z zakresu ustawowej regulacji instytucji wpisu do rejestru wynika, iż dotyczy ona jedynie postępowania pomiędzy podmiotem (dokonującym wpisu), a organem administracyjnym. W postępowaniu o wpisanie indywidualnie oznaczonego zakładu opieki zdrowotnej do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, organ rejestrowy nie rozstrzyga bowiem o prawach i obowiązkach innych podmiotów w tym innych zakładów opieki zdrowotnej.
W tym miejscu należy wskazać ,że art. 28 kpa na który powołują się skarżący, jako norma kształtująca ich prawo do żądania zmian w rejestrze podmiotu leczniczego, wymaga wskazania przepisu prawo materialnego dającego prawo do takiego żądanie.
Bowiem o istnieniu interesu prawnego decydują przepisy prawa materialnego przyznające stronie określone uprawnienie lub nakładające obowiązek.
Istnienie interesu prawnego oznacza wykazanie i ustalenie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można żądać skutecznie czynności lub zaniechania organu
(v. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 868/11, orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok NSA z dnia 30 listopada 1993 r. sygn. akt II SA 1783/93; wyrok NSA z dnia 10 marca 1989 r. IV SA 1254/88; powoł. [w:] Kodeks postępowania administracyjnego z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego pod redakcją R. Hausera, Warszawa 1995, str. 112). Chodzi zatem o ustalenie związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawną a sytuacją prawną konkretnego podmiotu.
Podkreślenia wymaga przy tym, że na gruncie przepisu art. 28 k.p.a.
nie wystarczy wykazanie jakiegokolwiek interesu, lecz interes ten musi mieć charakter prawny. Musi więc istnieć norma prawa przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do konkretnego podmiotu możliwość wydania danej decyzji.
Na wstępie należy wyjaśnić, że interes prawny winien być badany na datę złożenia wniosku, a ta w sprawie niniejszej , ze względu na wycofanie wniosku o wznowienie i zgłoszenie nowego żądania, datuje się na luty 2013r.
Odnosząc się do wskazanych przez skarżący Samodzielny ZOZ w [...] przepisów art. 19 i 35 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej wskazać należy, że z dniem [...] lipca 2011r. ( a więc przed data złożenia nowego wniosku przez skarżący SZOZ) tj. z datą wejścia w życie ustawy z 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej uchylona została ustawa o zakładach opieki zdrowotnej. Skarżący nie może więc poszukiwać swojego interesu prawnego w nieobowiązujących przepisach.
Na marginesie należy jedynie wyjaśnić, że art. 19 przywołanej ustawy dotyczył prawa pacjenta i został uchylony w 2007r., zaś art. 35 i 35a odnosi się do kwestii udzielania zamówień na świadczenia zdrowotne i bezpośrednio nie odnoszą się do wpisu w rejestrze podmiotu leczniczego.
Jak wynika z art. 17 ustawy o działalności leczniczej : Podmiot leczniczy jest obowiązany spełniać następujące warunki: 1) posiadać pomieszczenia lub urządzenia, odpowiadające wymaganiom określonym w art. 22; 2) używać i utrzymywać wyroby medyczne, wyposażenie wyrobów medycznych, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro, wyposażenie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, aktywne wyroby medyczne do implantacji oraz systemy lub zestawy zabiegowe złożone z wyrobów medycznych zgodnie z wymaganiami ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 211); 3) zapewniać udzielanie świadczeń zdrowotnych wyłącznie przez osoby wykonujące zawód medyczny oraz spełniające wymagania zdrowotne określone w odrębnych przepisach; 4) zawrzeć w zakresie określonym w art. 25 ust. 1 umowę ubezpieczenia: a) odpowiedzialności cywilnej. Jest to więc norma skierowana wyłącznie do podmiotu leczniczego oraz organu prowadzącego rejestr. Natomiast przywołany w skardze art. 22 cytowanej ustawy odnosi się do wymagań jakie ustawodawca kreuje w stosunku do pomieszczeń oraz urządzeń którymi dysponuje podmiot leczniczy.
Sam fakt dysponowania budynkiem ( który stanowi własność skarżącego Powiatu [...]) przez Samodzielny ZOZ w [...] , na podstawie użyczenia z przeznaczeniem na realizację celu publicznego w zakresie ochrony zdrowia, nie uzasadnia przyjęcia interesu prawnego po stronie skarżącego Samodzielnego ZOZ-u ani Powiatu [...]. Interes ten winien być zakwalifikowany wyłącznie jako interes faktyczny czy też majątkowy.
Należy podkreślić, że żądanie Samodzielnego ZOZ w [...] którego celem jest uzyskanie stosownych rozstrzygnięć co do wpisów w rejestrze podmiotu leczniczego Kardiologiczny NZOZ [...], organ założycielski - osoba fizyczna R. S., wynika ze sporu cywilnego zawisłego miedzy stronami na tle zawartej przez te strony umowy o udzielenie zamówienia na świadczenia zdrowotne. Okoliczność ta jednak nie statuuje interesu prawnego w niniejszym postępowaniu po stronie skarżącego ZOZ-u a jedynie interes faktyczny. Możliwość dowodzenia swoich racji gwarantuje skarżącemu postępowanie dowodowe przewidziane w kodeksie postępowania cywilnego.
Należy także podkreślić, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, nie jest legitymowany do występowania w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony ten, kto uzasadnia swój interes prawny zdarzeniami i okolicznościami przewidywanymi, które według jego zamiarów wystąpią dopiero w przyszłości (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2006 r., II GSK 163/06, Lex nr 274855). Skarżący nie może więc uzasadnić interesu prawnego tym ,że korzystne rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym umożliwi kwestionowanie umowy w postępowaniu cywilnym.
Z tych względów za zasadne należało uznać stanowisko Ministra Zdrowia, że Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w [...] nie posiada interesu prawnego do domagania się wydania zaświadczenia żądanej treści, to jest odnośnie wpisu zmian w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą w zakresie wpisania jako daty zakończenia działalności przez podmiot leczniczy Kardiologiczny NZOZ [...], organ założycielski - osoba fizyczna R. S. - komórka organizacyjna w [...] ul. [...], daty zaprzestania udzielania świadczeń zdrowotnych i utraty prawa do lokalu przypadającej na dzień [...] marca 201 Or., zamiast wpisanej daty [...] października 2011 r., jak też w sprawie wykreślenia komórki i jednostki w [...] przy ul. [...] jako nigdy nie istniejącej, a więc zmian dotyczących innego podmiotu leczniczego, co skutkować musiało umorzeniem postępowania z przyczyn podmiotowych.
Odnosząc się do zarzutów skargi naruszenia art. 76 § 3 kpa, Sąd wskazuje, że wobec prawidłowości przyjęcia bezprzedmiotowości postępowania przed organem I instancji, bez znaczenia pozostają dowody z zeznań świadka I. G. oraz treści protokołów złożonych do akt postępowania administracyjnego bowiem odnoszą się one do merytorycznej oceny żądania skarżącego.
Odnosząc się zaś do sytuacji procesowej skarżącego Powiatu [...], należy podkreślić, iż nie ma on legitymacji skargowej w sprawie niniejszej.
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Legitymacja procesowa podmiotów, o których mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., ma charakter materialny (za wyjątkiem prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich i organizacji społecznych). Zatem legitymacja do złożenia skargi wynikająca z tego przepisu dla strony skarżącej oparta jest na kryterium istnienia jej interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić podmiot, który wykazuje istnienie związku między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Przy czym istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. (vide: wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II OSK 1225/06, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 456/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 547/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1086/11).
Po pierwsze nie ulega wątpliwości, że skarżący Powiat nie brał udziału w postępowaniu zarówno przed Ministrem Zdrowia jak i organem I instancji. Wniosek o uznanie go za stronę wpłynął do organu odwoławczego w dniu [...] sierpnia 2017r. zaś w dniu [...] października 2017r. Minister udzielił Powiatowi odpowiedzi, z której wynika, że nie może uznać go za stronę niniejszego postępowania.
Po drugie legitymację skargową posiadają jedynie te strony postepowaniu które brały udział w postępowaniu zakończonym decyzją o umorzeniu postępowania. Nie ulega także wątpliwości, że Powiat nie był adresatem ani decyzji organu odwoławczego ani organu I instancji. Podkreślenia wymaga także, że przedmiotem oceny organu odwoławczego był jedynie interes prawny wnioskodawcy, inicjującego postępowanie- Samodzielnego ZOZ w [...] i w zakresie tej oceny Powiat [...] nie ma żadnego interesu prawnego w jej kwestionowaniu przed Sądem.
Okoliczności tej nie zmienia w żadnym zakresie podnoszony w skardze fakt, że Powiat jest właścicielem wszystkich nieruchomości na których prowadzona jest działalność Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki zdrowotnej w [...]. Przedmiotem oceny Sądu był wyłącznie interes prawny , a co za tym idzie przymiot strony Samodzielnego ZOZ w [...] w niniejszym postepowaniu.
Należy także podkreślić, iż brak legitymacji skargowej nie jest konwalidowany przez brak związania sądu zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 ppsa powoduje, że skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.
Nie budzi wątpliwości Sądu, iż brak przymiotu strony, a więc uprawnienia do złożenia skargi, jest przesłanką materialnoprawną, która skutkuje oddaleniem skargi, a nie jej odrzuceniem ( vide post. NSA z 24 lutego 2011r.,II OSK 227/11).
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.