VII SA/Wa 1951/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarga została wniesiona przez A. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r., które utrzymało w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. Wojewoda odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Starosty [...] z dnia [...] lipca 2015 r. Starosta ten odmówił wstrzymania wykonania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę, po tym jak postępowanie zostało wznowione na wniosek skarżącej. Wniosek o wznowienie opierał się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy). Skarżąca twierdziła, że Starosta naruszył art. 150 § 1 i § 2 k.p.a., ponieważ to jego działania doprowadziły do jej pominięcia w pierwotnym postępowaniu o pozwolenie na budowę. Organy administracji uznały jednak, że Starosta był właściwy do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania, gdyż nie wykazano, aby pozbawienie skarżącej udziału w postępowaniu było wynikiem zamierzonego działania organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko organów, oddalając skargę. Sąd podkreślił, że art. 150 § 2 k.p.a. ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy przyczyna wznowienia postępowania (np. pozbawienie udziału w postępowaniu) wynika z intencjonalnego działania organu, któremu towarzyszy zła wola lub brak uzasadnienia. W tej sprawie nie stwierdzono takiego działania Starosty, a jego decyzje opierały się na przepisach prawa budowlanego i k.p.a. Sąd uznał, że nieuznanie skarżącej za stronę w pierwotnym postępowaniu nie było arbitralne, a wcześniejsze uchylenie decyzji Starosty nie dowodziło jego stronniczości w kolejnym postępowaniu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 150 § 2 k.p.a. w kontekście wznowienia postępowania i wniosku o wstrzymanie wykonania, gdy strona twierdzi, że została pozbawiona udziału w postępowaniu z powodu działania organu.
Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z k.p.a. i prawem budowlanym. Wymaga wykazania intencjonalnego działania organu dla zastosowania art. 150 § 2 k.p.a.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ wyższego stopnia jest właściwy do rozstrzygnięcia o wznowieniu postępowania, gdy przyczyną wznowienia jest działalność organu, który wydał decyzję w ostatniej instancji, w sytuacji gdy strona nie brała udziału w postępowaniu z powodu zamierzonego działania organu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organ wyższego stopnia jest właściwy do rozstrzygnięcia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 150 § 2 k.p.a. tylko wtedy, gdy przyczyna wznowienia (np. pozbawienie udziału w postępowaniu) wynika z intencjonalnego działania organu, któremu towarzyszy zła wola lub brak uzasadnienia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nie wykazano intencjonalnego działania organu (Starosty) mającego na celu pozbawienie skarżącej udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Nieuznanie skarżącej za stronę nie było arbitralne ani wynikiem złej woli organu, a opierało się na przepisach prawa budowlanego.
Czy nieuznanie strony za stronę w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, nawet jeśli poprzednia decyzja została uchylona, świadczy o stronniczości organu w kolejnym postępowaniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, samo powołanie się przez stronę na fakt, że organ wydał wcześniej niekorzystną dla niej decyzję (która została następnie uchylona), nie jest wystarczające do przyjęcia, że organ działał stronniczo w kolejnym postępowaniu zainicjowanym nowym wnioskiem inwestora.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że poprzednia decyzja Starosty została wyeliminowana z obrotu prawnego z innych przyczyn (niezgodność projektu z WZ). Nowe postępowanie zostało zainicjowane nowym wnioskiem, a decyzja w nim wydana nie była wynikiem stronniczości, lecz analizy prawnej.
Przepisy (13)
Główne
k.p.a. art. 150 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 150 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 152
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 157 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 158 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
p.b. art. 28 § ust. 2
Prawo budowlane
p.p.s.a. art. 119 § pkt 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2016 poz 23 art. 150
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ I instancji (Starosta) był właściwy do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ nie wykazano, że pozbawienie skarżącej udziału w postępowaniu było wynikiem zamierzonego działania organu. • Nieuznanie skarżącej za stronę w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie było arbitralne i miało uzasadnienie w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Odrzucone argumenty
Organ wyższego stopnia (Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego) powinien był stwierdzić nieważność postanowienia Starosty, ponieważ Starosta był niewłaściwy do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 150 § 2 k.p.a. • Działania Starosty doprowadziły do pozbawienia skarżącej udziału w postępowaniu, co stanowiło podstawę do zastosowania art. 150 § 2 k.p.a. • Poprzednie uchylenie decyzji Starosty świadczyło o jego stronniczości w kolejnym postępowaniu.
Godne uwagi sformułowania
Dewolucja kompetencji, o której mowa w tym przepisie, ma charakter ograniczony. • Celem art. 150 § 2 k.p.a. jest więc niedopuszczenie do sytuacji, aby organ I instancji, którego działanie (zaniechanie) stanowi przyczynę wznowienia postępowania decydował o wznowieniu postępowania i prowadził postępowania po wznowieniu (w tym nie rozpoznawał wniosku o wstrzymanie wykonania), nie był więc "sędzią" we własnej sprawie. • W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, ze przez działalność organu, o której mowa w art. 150 § 2 k.p.a. należy rozumieć zachowanie, które ma charakter intencjonalny, towarzyszy mu zła wola, nie ma dostatecznego uzasadnienia w okolicznościach faktycznych lub prawnych sprawy. • Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie dostrzega w postępowaniu Starosty celowego działania, które zmierzałoby do pozbawienia strony możliwości udziału w postępowaniu.
Skład orzekający
Joanna Gierak-Podsiadły
przewodniczący
Karolina Kisielewicz
sprawozdawca
Izabela Ostrowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 150 § 2 k.p.a. w kontekście wznowienia postępowania i wniosku o wstrzymanie wykonania, gdy strona twierdzi, że została pozbawiona udziału w postępowaniu z powodu działania organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z k.p.a. i prawem budowlanym. Wymaga wykazania intencjonalnego działania organu dla zastosowania art. 150 § 2 k.p.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z prawem do udziału w postępowaniu administracyjnym i możliwością wznowienia postępowania. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jest istotna dla prawników procesowych.
“Czy organ może być 'sędzią we własnej sprawie'? Kluczowa interpretacja przepisów o wznowieniu postępowania administracyjnego.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.