Pełny tekst orzeczenia

VII SA/WA 1847/21

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

VII SA/Wa 1847/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-01-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-09-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska /sprawozdawca/
Marta Kołtun-Kulik
Paweł Groński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Sygn. powiązane
II OSK 1469/22 - Wyrok NSA z 2025-02-18
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2017 poz 1332
art. 81c ust 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi D M na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania oceny technicznej oddala skargę
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) postanowieniem z [...] lipca 2021 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333) po rozpatrzeniu zażalenia H. i D. M. – utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] (PINB) z [...] kwietnia 2021 r. nr [....] nakładające obowiązek wykonania oceny technicznej.
Organ wskazał, że w związku z informacją administratora budynku przy ul. [...] w [...] w sprawie ingerencji i naruszenia ściany nośnej pomiędzy lokalami nr [...]. i [...] poprzez wkucie w lokalu nr [...] rury podtynkowej deszczownicy PINB 22 marca 2021 r. przeprowadził oględziny, podczas których stwierdził, że łazienka WC lokalu nr [...] sąsiaduje z salonem oraz częściowo z łazienką lokalu nr [...]. Zgodnie z okazaną dokumentacją grubość ściany między lokalowej ma 20 cm. Podejścia instalacyjne pod umywalkę i prysznic w lokalu nr [...] poprowadzono w bruździe ściennej. Na rzucie projektu widnieje adnotacja: "bruzda instalacyjna w ścianie na wysokości 40-60 cm nad poziomem posadzki spód 100 cm nad". Po włączeniu natrysku w lokalu nr [...] słyszalny jest szum poboru wody w lokalu nr [...].
WINB powołał art. 81c ust. 1 i ust. 2 Prawa budowlanego i wyjaśnił, że przepis ten określa tryb żądania przez organy dostarczenia ocen technicznych i ekspertyz. Uprawnienia te umożliwiają zebranie materiału dowodowego niezbędnego do porównania stanu faktycznego z normami prawa budowlanego i wydanie decyzji w celu usunięcia nieprawidłowości. Organ wydający takie postanowienie musi jednak wykazać, że istnieją uzasadnione wątpliwości dotyczące: jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych bądź stanu technicznego obiektu budowlanego.
Skorzystanie z ww. przepisu winno mieć zatem miejsce jedynie w sytuacji, gdy materiał dowodowy jest niewystarczający do załatwienia sprawy, a organ nie może dokonać ustaleń we własnym zakresie.
Zdaniem WINB, organ powiatowy nawet jako organ fachowy w tym przypadku nie mógł samodzielnie ocenić opisanych robót budowlanych, w tym pomiarów hałasu emitowanego przez ścianę miedzy lokalami nr [...] i [...] (generowanego na skutek wkucia w ścianę międzylokalową baterii podtynkowej i rur doprowadzających wodę), czy ściana ta spełnia warunki dot. ochrony ppoż. i izolacyjności akustycznej. Dopiero ocena techniczna osoby uprawnionej pozwoli dokładnie określić prace wyjaśnić wątpliwości. Łazienka lokalu nr [...] sąsiaduje bowiem z salonem i częściowo z łazienką lokalu nr [...]. Zaznaczył, że organy upoważnione są do badania zgodności z prawem robót budowlanych, w tym prawidłowości wykonania izolacji akustycznej przegród konstrukcyjnych, jak i pod względem przeciwpożarowym.
PINB w sposób należyty wykazał zatem zasadność nałożenia opisanego obowiązku.
Dalej wskazał, że brak wykonania robót budowlanych przez obecnego właściciela lokalu pozostaje bez wpływu na postępowanie.
Skargę na ww. postanowienie złożył D. M. i domagając się uchylenia postanowień organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzucił naruszenie:
- art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności nie wyjaśnienia, jaki był zakres prac remontowych wykonanych w 2017 r.;
- art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a w szczególności nieustalenie zakresu prac remontowych przeprowadzonych w 2017 r. oraz nie zbadania we własnym zakresie wysokości emisji hałasu pomiędzy lokalami;
- art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nie ustalenie stanu pierwotnego lokalu tj. faktu, iż rury wodne zostały zgodnie z projektem wykonane w bruzdach w ścianie pomiędzy lokalami, przez inwestora już na etapie budowy budynku zaś w 2017 r. nie doszło do ich przełożenia przez ówczesnego właściciela mieszkania;
- art. 105 k.p.a. poprzez nie umorzenie postępowania wobec bezprzedmiotowości postępowania w sytuacji gdy roboty wykonane przez ówczesnych właścicieli lokalu polegające na montażu baterii podtynkowej i położeniu płytek nie stanowiły jakichkolwiek robót budowlanych podlegających reżimowi Prawa budowlanego.;
- art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego poprzez nałożenie obowiązku wykonania oceny technicznej na właściciela lok [...] pomimo, że PINB posiadając wiedzę techniczną nie dokonał we własnym zakresie oceny robót i nie ustalił wysokości hałasu generowanego pomiędzy lokalami.
W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumentację na poparcie ww. zarzutów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - Dz.U. z 2019 poz. 2325 – dalej - p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.).
W świetle wskazanych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podstawę prawną rozstrzygnięć organów stanowił art. 81c ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), zgodnie z którym organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 (uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego), obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Nałożenie obowiązku dostarczenia stosownej oceny technicznej lub ekspertyzy służy zatem wyjaśnieniu kwestii technicznych i ustaleniu stanu faktycznego.
Regulacja ta przewiduje trzy kategorie przesłanek uzasadniających nałożenie obowiązku dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Dotyczą one uzasadnionych wątpliwości organu co do: jakości wyrobów budowlanych, jakości wykonywanych robót budowlanych i stanu technicznego obiektu budowlanego. Zawarte w przepisie sformułowania "uzasadnione wątpliwości", "ocen technicznych" oraz "ekspertyz" wskazują, że celem organu administracji nakładającego obowiązek dostarczenia ekspertyzy lub oceny technicznej jest uzyskanie takich informacji o obiekcie budowlanym, które wymagają posiadania wiedzy specjalistycznej (por. wyrok NSA z 20 września 2019 r., sygn. akt II OSK 2612/17, LEX nr 2740287 ).
Przepis art. 81c ust. 2 ustawy winien być zatem stosowany wówczas, gdy wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego i środki, jakimi dysponują, nie jest wystarczająca do samodzielnego poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia (zob. wyroki NSA: z 20 września 2019 r. sygn. akt II OSK 2612/17, z 10 września 2013 r. sygn. II OSK 917/12). Przepis ten stanowi instrument umożliwiający organom sprawne wykonywanie ich ustawowych zadań określonych przepisami.
Dodać również trzeba, że postanowienie wydane na mocy tego przepisu ma charakter wyłącznie dowodowy. Nie rozstrzyga zatem sprawy istoty sprawy i nie kończy postępowania. Nałożenie obowiązku dostarczenia oceny technicznej lub ekspertyzy służy wyjaśnieniu kwestii technicznych i ustaleniu stanu faktycznego. Ma ono dostarczyć materiału dowodowego, który zostanie wykorzystany w postępowaniu głównym, dotyczącym np. stanu technicznego obiektu i ewentualnych kroków zaradczych (por. wyroki: WSA w Warszawie z 17 kwietnia 2019 r. sygn. VII SA/Wa 2511/18, WSA w Poznaniu z 18 czerwca 2019 r. sygn. akt IV Sa/Po 283/19).
Należy przy tym podkreślić, że art. 81c ust. 2 Prawo budowlane uprawnia organ do nałożenia obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz, wyłącznie wtedy, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości, a więc nie jakiekolwiek wątpliwości, ale wątpliwości o charakterze kwalifikowanym. Stąd, wydając postanowienie na podstawie art. 81c ust. 2 organ obowiązany jest wykazać istnienie takich uzasadnionych wątpliwości (por. wyroki NSA: z 12 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 865/10; z 15 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 353/11, z 13 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1331/10, LEX nr 1151841).
Oczywiste jest przy tym, że obowiązkiem organu jest poza wykazaniem uzasadnionych wątpliwości, precyzyjne wskazanie jaką ekspertyzę, czego dotyczącą i w jakim zakresie strona jest obowiązana przedłożyć.
W niniejszej sprawie powyższe przesłanki zostały spełnione.
Z ustaleń organów wynika bowiem, że w budynku przy ul. [...] w [...] w ścianie nośnej pomiędzy lokalami nr [...] i [...] dokonano wkucia w lokalu nr [...] rury podtynkowej do deszczownicy. Łazienka WC lokalu nr [...] sąsiaduje z salonem oraz w części z łazienką lokalu nr [...]. Po włączeniu natrysku w lokalu nr [...] słyszalny jest w lokalu nr [...] pobór wody do ww. deszczownicy (oględziny w dniu 22 marca 2021 r.).
Zdaniem Sądu, już tylko kwestie związane z emisją hałasu dochodzącego z lokalu nr [...] po włączeniu prysznica wymagały wiedzy specjalistycznej, dokonania stosownych pomiarów oraz analizy dokumentacji projektowej. Taką wiedzą i urządzeniami pomiarowymi organy nadzoru budowlanego niewątpliwie nie dysponują. Organy nie były zatem w stanie samodzielnie dokonać wyczerpujących ustaleń co do rodzącego wątpliwości stanu technicznego ściany między lokalowej, a przedłożona dokumentacja i przeprowadzone czynności kontrolne nie pozwalały na sformułowanie niezbędnych ocen. Organy nadzoru budowlanego nie są powołane do powszechnej kontroli jakości robót budowlanych lub wyrobów budowlanych.
Skoro w rozpatrywanej sprawie zaistniała konieczność rozstrzygania zagadnienia wymagającego wiedzy fachowej, w celu wyjaśnienia zjawisk technicznych, to nie można było zgodzić się z zarzutami skargi zarówno w zakresie naruszenia art. 7, 77 § 1 i art. 105 k.p.a., jak i naruszenia art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane.
Z podanych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę oddalił.