VII SA/Wa 1181/22

VII SA/Wa 1181/22 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Siwek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6361 Rejestr  zabytków
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 19 kwietnia 2022 r. znak DOZ-OAiK.650.1303.2021.AJ w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić M.T. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 19 kwietnia 2022 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego odmówił skreślenia z rejestru zabytków części stanowiska archeologicznego we wsi R., gm. P. - wpisanego do tego rejestru decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w L. z dnia [...] października 1992 r., znak: [...] pod numerem [...] - zlokalizowanej w obrębie nieruchomości nr ewid. [...] i [...] (po scaleniu: nr ewid. [...]). Powyższa decyzja została doręczona skarżącej 25 kwietnia 2022 r.
Z odpowiedzi na skargę wynika, że w dniu 4 maja 2022 r. skarżąca złożyła do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast pismem z dnia 20 maja 2022 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 19 kwietnia 2022 r.
znak DOZ-OAiK.650.1303.2021.AJ w przedmiocie skreślenia z rejestru zabytków.
Przedmiotowy wniosek został rozpoznany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, który decyzją z dnia 20 października 2022 r. znak DOZ-OAiK.650.385.2022.MT, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia 19 kwietnia 2022 r. odmawiającą skreślenia z rejestru zabytków części stanowiska archeologicznego we wsi R., gm. P. - wpisanego do tego rejestru decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w L. z dnia [...] października 1992 r., znak: [...] pod numerem [...]- zlokalizowanej w obrębie nieruchomości nr ewid. [...]
i [...] (po scaleniu: nr ewid. [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).
Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z dniem doręczenia stronie decyzji zaczyna równolegle biec termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargi do sądu administracyjnego. Ze wskazanego przepisu wynika, że ustawodawca dopuszcza możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art. 52 § 3 p.p.s.a. nie przewiduje jednak, aby strona mogła jednocześnie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Uprawnienia w powyższym zakresie przysługują stronie alternatywnie, tzn. wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyklucza możliwość jednoczesnego złożenia skargi na tę decyzję. Niedopuszczalne jest jednoczesne skorzystanie z dwóch środków zaskarżenia, gdyż niezależne od siebie organy państwowe nie mogą w tym samym czasie prowadzić postępowania dotyczącego prawidłowości wydania tego samego aktu prawnego.
W niniejszej sprawie skarga do sądu administracyjnego została wniesiona na decyzję, od której strona złożyła wcześniej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga do sądu na tę decyzję jest bezskuteczna, gdyż możliwość wniesienia przedmiotowego środka zaskarżenia została wykluczona poprzez uprzednie złożenie przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tych okolicznościach strona jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego dopiero na decyzję, która została wydana w drugiej instancji na skutek rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W związku z powyższym skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.