VII Pz 82/19

Sygn. akt VII Pz 82/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakowie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Sędziowie Sądu Okręgowego: Jarosław Łukasik – przewodniczący Katarzyna Gajewska Stefania Zdunek–Waliczek po rozpoznaniu 20 stycznia 2020 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. P. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w P. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 16 października 2019 r. sygn. akt IV P 780/17/N uchyla zaskarżone postanowienie. Sygn. akt VII Pz 82/19 UZASADNIENIE Postanowieniem z 16 października 2019 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa–Nowej Huty w Krakowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił apelację powoda od wyroku z 17 maja 2019 r. o zapłatę kwoty 22 750 zł z tytułu świadczeń, do których powód wywodzi prawo z treści stosunku pracy łączącego go ze stroną pozwaną. Sąd wyjaśnił w uzasadnieniu do orzeczenia , że powód został wezwany do usunięcia braków formalnych apelacji przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie jednego tygodnia, pod rygorem odrzucenia apelacji. Sąd uznał, że wobec nie odebrania przez powoda dwukrotnie awizowanej przesyłki z wezwaniem sądu, na podstawie art. 139 kpc za dzień doręczenia wezwania należało uznać 10 września 2019 r. Sąd Rejonowy odrzucił apelację na zasadzie art. 370 kpc , ponieważ siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków apelacji upłynął 18 września 2019 r., a powód nie usunął wskazanego wyżej braku apelacji. Powód zaskarżył postanowienie zażaleniem w całości, zarzucając sądowi nie rozpoznanie wniosku z 17 września 2019 r. o przywróceniu terminu celem uzupełnienia braku formalnego apelacji od wyroku z 17 maja 2019 r. z uwagi na pobyt powoda za granicą od 2 sierpnia 2019 r. do 22 września 2019 r., co zostało wykazane kserokopią biletów lotniczych oraz z uwagi na niemożliwość odebrania przez niego, jak również przez jego żonę przesyłki listowej z sądu. Ponadto wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 22 750 zł i jest sumą kwot roszczeń z powództwa oddalonego w całości zaskarżonym w apelacji wyrokiem. Strona pozwana wniosła oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście zasadne. Powód zaskarżył apelacją w całości wyrok oddalający w całości powództwo w sprawie z zakresu prawa pracy o zapłatę świadczeń pieniężnych w wysokości 22 750 zł. Granice zaskarżenia i wnioski apelacji potwierdzały wprost, że właściwa dla wniesionej apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia była tożsama z sumą kwot roszczeń pieniężnych, o których oddaleniu orzekł sąd pierwszej instancji w wyroku zaskarżonym w apelacji w całości. Z art. 368 § 2 kpc , który zgodnie z art. 391 § 1 kpc należy stosować łącznie z przepisem art. 126 1 § 1 kpc wynika, że niewskazanie przez powoda w apelacji w tej sprawie wartości przedmiotu zaskarżenia nie stanowiło braku uniemożliwiającego nadanie apelacji powoda dalszego biegu i właściwego jej rozpoznania, skoro apelacją zaskarżono wyrok sądu pierwszej instancji w całości, a wartość przedmiotu sporu na moment orzekania przez sąd pierwszej instancji była znana. Zastosowanie przez sąd pierwszej instancji art. 370 kpc i odrzucenie apelacji tylko dlatego, że powód nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia, gdy ta (z uwagi na treść art. 368 § 2 kpc ) wynikała wprost z przedmiotu sprawy i oznaczonego w apelacji jednoznacznie zakresu zaskarżenia, było bezzasadne. Dlatego Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji po odpowiednim zastosowaniu art. 386 § 4 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2019.1469).