Pełny tekst orzeczenia

VII Ka 942/14

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt VII Ka 942/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.), Sędziowie: SO Remigiusz Chmielewski, SO Dorota Lutostańska, Protokolant st. sekr. sądowy Marta Borowska przy udziale komisarza skarbowego Agnieszki Perkowskiej po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014r. sprawy W. M. oskarżonego o przestępstwo z art. 57§1 kks na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2014r., sygn. akt II W 153/13 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje. Sygn. akt VII Ka 942/14 UZASADNIENIE W. M. został oskarżony o to, że: II w okresie od 27.06.2011 r. do 25.07.2013 r. w O. , wbrew przepisom art.103ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2004 r., nr 54 poz. 535 z późn. zm.) uporczywie nie wpłacał w ustawowym terminie na rachunek Urzędu Skarbowego w O. należnego podatku od towarów i usług za miesiące: od maja do grudnia 2011 r., od stycznia do czerwca, od sierpnia do grudnia 2012 r., styczeń, luty, od kwietnia do czerwca 2013 r., w łącznej wysokości 417 839, 00 zł., tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2014 r. w sprawie II W 153/14 II oskarżonego W. M. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie II czynu i za to z mocy art. 57 § 1 kks skazał go na karę grzywny w wysokości 4000 (cztery tysiące) zł. Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego odnośnie pkt. II w całości, zaś odnośnie w zakresie wysokości orzeczonej kary i zarzucił mu obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 424 § 1 kpk przez poprzez nieodniesienie się w uzasadnieniu wyroku orzekającego odmiennie co do istoty, do wszystkich faktów i dowodów zgromadzonych w sprawie i mających znaczenie dla jej rozstrzygnięcia a w szczególności do nieprawomocności decyzji podatkowych stanowiących podstawę ustaleń sądu orzekającego, Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawi Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie podnieść należy, że apelacja jest o tyle zasadna o ile z jej treści oraz analizy akt sprawy wynika potrzeba uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wobec zarzutu apelującego dotyczącego decyzji Dyrektora UKS w O. wskazać należy, że Sąd I instancji przyjął ją jako podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Mieć jednakże na uwadze należy, że nie dotyczy ona w istocie całości kwestii związanych z niewpłacaniem należnego podatku jak to przyjęto w zarzucie na łączna kwotę 419 839 zł . Nieprawomocna decyzja opiewa bowiem na kwotę 254380 zł – porównaj k.212. Sąd I instancji w swoich ustaleniach odwołał się również do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 26 maja 2014 r., jednakże faktycznie nie zmieniła ona kwestii związanej z wysokością należności oskarżonego i utrzymała w mocy decyzje z dnia 4 marca 2014 r.-k.235-243. W konsekwencji z treści uzasadnienia Sądu Rejonowego nie wynika w jaki sposób ustalono łączną wysokość uszczuplonego podatku, którego niewpłacenie w ślad za pkt. II aktu oskarżenia przypisano W. M. . Ma to również o tyle znaczenie o ile zważy się na stanowisko oskarżyciela publicznego, który w toku rozprawy odwoławczej między innymi wskazał zmodyfikowaną wysokość należności podatkowej – k.333. Mając powyższe na uwadze wyrok w zaskarżonej części ( rozstrzygniecie co do czynu z pkt. I aktu oskarżenia jest prawomocne ) uchylono i sprawę w tym zakresie przekazano do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy postępowanie przeprowadzić należy z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno pozwolić na wydanie trafnego orzeczenia. Sąd Rejonowy winien przy tym rozważyć czy konieczne jest uzyskanie rozstrzygnięć związanych z dalszym zaskarżeniem decyzji- k.328 czy też możliwe jest dokonanie w tym zakresie samodzielnych ustaleń opartych na treści faktur uzyskanych w toku postępowania odwoławczego- k.302-321.