VI W 2205/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odstąpił od wymierzenia kary za prowadzenie Ogrodu Zoologicznego bez wymaganego zezwolenia, biorąc pod uwagę pozytywną opinię NIK i postawę obwinionych.
Obwinieni R.R. i G.K. zostali uznani za winnych prowadzenia Ogrodu Zoologicznego we Wrocławiu w latach 2010-2011 bez wymaganego zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, co stanowiło wykroczenie z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody. Sąd, kierując się art. 39 § 1 kw, odstąpił od wymierzenia kary, biorąc pod uwagę pozytywną opinię NIK o zarządzaniu ogrodem, fakt prowadzenia go przez obwinionych przed i po zmianach organizacyjnych, a także powód zaniechania wystąpienia o zezwolenie i jego późniejsze uzyskanie.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia uznał obwinionych R.R. i G.K. za winnych popełnienia wykroczenia polegającego na prowadzeniu Ogrodu Zoologicznego we Wrocławiu w latach 2010 i 2011 bez wymaganego zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, zgodnie z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody. Obwinieni, pełniący funkcje w zarządzie Spółki (...) Spółka z o.o., która przejęła prowadzenie ogrodu od 1 stycznia 2010 roku, argumentowali, że wcześniejsze zezwolenie Ministra Środowiska dla jednostki budżetowej Gminy W. nadal obowiązuje. Sąd nie podzielił tego stanowiska, podkreślając, że spółka z o.o. jest odrębnym podmiotem prawa i wymagała własnego zezwolenia. Pomimo uznania winy, sąd, na podstawie art. 39 § 1 Kodeksu wykroczeń, odstąpił od wymierzenia kary. Decyzja ta została uzasadniona pozytywną opinią Najwyższej Izby Kontroli o sposobie zarządzania ogrodem, postawą obwinionych, powodem zaniechania wystąpienia o zezwolenie (które zostało uzyskane po kontroli NIK) oraz faktem, że obwinieni prowadzili ogród zarówno przed, jak i po zmianach organizacyjnych. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, spółka z o.o. jako odrębny podmiot prawa wymaga własnego zezwolenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że jednostka budżetowa i spółka z o.o. to dwa odrębne podmioty prawa. Zezwolenie udzielone jednemu z nich nie uprawnia drugiego do prowadzenia działalności. Nowy podmiot, który prowadzi ogród, musi uzyskać własne zezwolenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odstąpienie od wymierzenia kary
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. R. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| G. K. (1) | osoba_fizyczna | obwiniony |
| G. K. (2) | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (5)
Główne
u.o.p. art. 131 § pkt 2
Ustawa o ochronie przyrody
Określa wykroczenie polegające na prowadzeniu Ogrodu Zoologicznego bez wymaganego zezwolenia.
k.w. art. 39 § § 1
Kodeks wykroczeń
Umożliwia odstąpienie od wymierzenia kary w określonych okolicznościach.
Pomocnicze
u.o.p. art. 67 § 1
Ustawa o ochronie przyrody
Wymaga zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na prowadzenie Ogrodu Zoologicznego.
k.p.k. art. 624
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania.
k.p.w. art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozytywna opinia NIK o zarządzaniu ogrodem. Fakt prowadzenia ogrodu przez obwinionych przed i po zmianach organizacyjnych. Powód zaniechania wystąpienia o zezwolenie (kontrola NIK). Uzyskanie zezwolenia po kontroli NIK.
Odrzucone argumenty
Argument obwinionych o braku konieczności uzyskania nowego zezwolenia dla spółki z o.o.
Godne uwagi sformułowania
Zezwolenie powinno uzyskać zarówno podmiot, który go utworzył, jak i ten, który go prowadzi. Zezwolenie udzielone jednemu z nich, nie oznacza możliwości prowadzenia O. przez nowo powstałą spółkę. Tym samym zachowaniem swoim R. R. i G. K. (2) wyczerpali znamiona wykroczenia z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody.
Skład orzekający
Paweł Chodkowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zezwoleń na prowadzenie Ogrodu Zoologicznego po zmianie formy prawnej oraz okoliczności uzasadniające odstąpienie od wymierzenia kary za wykroczenie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany formy prawnej podmiotu prowadzącego Ogród Zoologiczny i interpretacji przepisów o ochronie przyrody.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy wykroczenia administracyjnego, ale jej interesująca jest decyzja o odstąpieniu od kary mimo uznania winy, co pokazuje elastyczność prawa w pewnych sytuacjach.
“Uznany za winnego, ale bez kary: Sąd odstąpił od ukarania za prowadzenie Ogrodu Zoologicznego bez zezwolenia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt VI W 2205/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski Protokolant: Katarzyna Kraska po rozpoznaniu w dniu 05 lutego 2013 roku sprawy przeciwko 1. R. R. Prezesowi Zarządu Spółki (...) Spółka z o.o. w okresie od dnia 03 listopada 2009 r. i nadal; 2. G. K. (1) Członkowi Zarządu Spółki (...) Spółka z o.o. w okresie od dnia 03 listopada 2009 r. i nadal; obwinionym o to, że: w latach 2010 i 2011, we W. , pełniąc funkcje Zarządu Spółki prowadzili O. Zoologiczny bez wymaganego w art.67 ust.1 ustawy o ochronie przyrody zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, czym wyczerpali znamiona wykroczenia określonego w art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody tj. o czyn z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody ****************** I. uznaje obwinionego R. R. za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody i na podstawie art. 39 § 1 kw odstępuje od wymierzenia kary; II. uznaje obwinionego G. K. (2) za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody i na podstawie art. 39 § 1 kw odstępuje od wymierzenia kary; III. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: Od grudnia 1999 roku do 31 grudnia 2009 roku O. Zoologiczny we W. prowadzony był w formie jednostki budżetowej Gminy W. . W okresie tym działał na podstawie zezwolenia Ministra Środowiska wydanego decyzją Nr DoPog- (...) —05-VIII-1/04/KŁ. Od 1 stycznia 2010 roku, O. Zoologiczny we W. prowadzony jest w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ( Spółki (...) sp. z o.o. ). R. R. jest Prezesem Zarządu spółki, G. K. (2) członkiem zarządu spółki. Pomimo zmiany statusu prawnego podmiotu, w formie którego prowadzony jest O. Zoologiczny, osoby stanowiące zarząd spółki, z wnioskiem o zezwolenie na prowadzenie O. wystąpiły w następstwie kontroli Najwyższej Izby Kontroli, w grudniu 2011 roku i stosowną decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska uzyskały we wrześniu 2012 roku. dowód: protokół kontroli NIK k. 7-18 akt; pismo (...) k. 21 akt; akt notarialny zawiązania Spółki (...) spółka z o.o. k. 62-67 akt; wyjaśnienia R. R. k. 80 akt; wyjaśnienia G. K. (2) k. 81 akt; zeznania R. P. k. 87 akt. R. R. i G. K. (2) nie przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu. W złożonych wyjaśnieniach stwierdzili, że ubieganie się o zezwolenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie było konieczne. Wcześniej wydane przez Ministra Środowiska nadal obowiązywało. Właściciel, którego dotyczyło nie uległ bowiem zmianie. Skoro zatem-zdaniem obwinionych-Prezydent W. był i nadal jest podmiotem, któremu przyznano licencję na prowadzenie O. , brak było podstaw prawnych do występowania o zezwolenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że okoliczności przedmiotowe zarzuconego obwinionym wykroczenia są bezsporne. Zarówno prawna forma prowadzenia O. Zoologicznego do 31 grudnia 2009 roku, jak i po tej dacie, sprawowane przez obwinionych funkcje w spółce z o.o., wydane zezwolenie przez Ministra Środowiska i brak wystąpienia do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na prowadzenie O. po 1 stycznia 2010 roku (i w konsekwencji prowadzenie O. bez zezwolenia tego podmiotu) to okoliczności, które wynikają zarówno z wyjaśnień obwinionych, zeznań specjalisty kontroli państwowej R. P. , jak i załączonej do akt dokumentacji. Nie były podważane i kwestionowane przez strony postępowania. Sąd nie podzielił stanowiska obwinionych, co do braku konieczności uzyskania zezwolenia Głównego Dyrektora Ochrony Środowiska na prowadzenie O. po 1 stycznia 2010 roku i dopuszczalności prowadzenia O. Zoologicznego w oparciu o wcześniej wydane zezwolenie Ministra Środowiska. Zdaniem Sądu zezwolenie powinien uzyskać zarówno podmiot, który go utworzył, jak i ten, który go prowadzi. Wynika to wprost z art. 67 ust 1 ustawy o ochronie przyrody. Bezspornym jest, że podmiotem, który utworzył i prowadził O. do grudnia 2009 roku była Gmina W. i to jej dotyczyło zezwolenie Ministra Środowiska. Po 1 stycznia 2010 roku O. prowadziła Spółka (...) spółka z o.o. i ta, zezwolenia takiego nie posiadała. Tymczasem jednostka budżetową Gminy W. , która prowadziła O. do końca 2009 roku (Miejski O. Zoologiczny) i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadząca go od 1 stycznia 2010 roku, to dwa odrębne podmioty prawa. Zezwolenie udzielone jednemu z nich, nie oznacza możliwości prowadzenia O. przez nowo powstałą spółkę. O konieczności wystąpienia o zezwolenie w tej sytuacji informuje w piśmie z dnia 21 października Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (k 21), również z treści aktu notarialnego powołującego Spółkę (...) spółka z o.o. jednoznacznie wynika, że następuje likwidacja jednostki budżetowej dotychczas prowadzącej O. (Miejskiego O. Zoologicznego) i utworzenie nowego podmiotu. Jego zarząd, niezwłocznie po wpisaniu spółki do Krajowego Rejestru Sądowego, winien więc wystąpić o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie O. . Nie czyniąc tego doprowadził do sytuacji, w której zgodę na utworzenie O. Zoologicznego posiadał podmiot, który go nie prowadził, natomiast podmiot, który to czynił, stosownego zezwolenia nie posiadał. Tym samym zachowaniem swoim R. R. i G. K. (2) wyczerpali znamiona wykroczenia z art. 131 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody. W latach 2010 i 2011 prowadzili bowiem O. Zoologiczny we W. bez wymaganego zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Wyrażona w protokole pokontrolnym Najwyższej Izby Kontroli pozytywna opinia o sposobie zarządzania i prowadzenia O. Zoologicznego we W. , fakt, że obaj obwinieni O. ten prowadzili zarówno przed, jak i po przekształceniach organizacyjnych, a także przedstawiony przez nich powód zaniechania wystąpienia o zezwolenie i uczynienie tego niezwłocznie po kontroli NIK, wreszcie otrzymanie tego zezwolenia, to okoliczności, które zadecydowały o odstąpieniu przez Sąd od wymierzenia kary. W ocenie Sądu orzeczenie to odzwierciedla okoliczności wykroczenia, postawę obwinionych i aktualną sytuację prawna związaną z zarządzaną przez nich spółką i przedmiotem jej działalności. Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepis art. 624 kpk w zw. z art. 119 kpw .