VI SA/WA 926/25

VI SA/Wa 926/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Fyda-Kawula /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 2 i 3, § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dopuszczenia do posiadania broni palnej postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
Pismem z 24 lutego 2025 r., nadanym w placówce pocztowej 26 lutego 2025 r., Z. M. (dalej: "skarżący", "strona"), wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dopuszczenia do posiadania broni palnej.
Z uwagi na brak formalny skargi, pismem z 1 kwietnia 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 24 marca 2025 r., wezwano skarżącego do jego uzupełnienia poprzez wskazanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie Sądu zostało doręczone stronie 17 kwietnia 2025 r. (z.p.o. – k. 20 akt sprawy), w związku z czym termin do uzupełnienia braku upływał 24 kwietnia 2025 r. Pismem nadanym 29 kwietnia 2025 r. skarżący przesłał na adres sądu swój numer PESEL.
Ponadto, z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji została odebrana przez skarżącego 24 stycznia 2025 r. (co wynika z elektronicznego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe na stan niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący przekroczył termin do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji. Decyzja została doręczona 24 stycznia 2025 r., a na elektronicznym potwierdzeniu odbioru zaskarżonego aktu podpis złożył skarżący. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 lutego 2025 r. Natomiast skarga została nadana w placówce pocztowej 26 lutego 2025 r., a więc z przekroczeniem terminu ustawowego. W aktach sprawy znajduje się koperta potwierdzająca nadanie skargi po terminie (k. 8 akt sprawy).
Co prawda, na piśmie stanowiącym skargę na przedmiotową decyzję widnieje data 24 lutego 2025 r., jednak należy podkreślić, że o dacie wniesienia pisma nie decyduje data jego sporządzenia, a data nadania go w urzędzie pocztowym. Skarżący nie złożył także wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu.
W doręczonej skarżącemu zaskarżonej decyzji znajduje się pouczenie, że strona, może wnieść skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona po terminie. Skarżący miał możliwość skorzystania z prawa do sądu, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skorzystanie z tego uprawnienia jest jednak obwarowane koniecznością zachowania określonych w ustawie wymagań formalnych, m.in. określonego precyzyjnie terminu na wniesienie skargi.
Niewątpliwość wniesienia skargi po terminie jest okolicznością, która sprawia, że sąd pozbawiony jest możliwości merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
Na koniec należy także odnieść się do okoliczności uzupełnienia braku formalnego przez skarżącego. Zgodnie z brzmieniem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika z akt sprawy, odpis wezwania do wskazania swojego numeru PESEL został skutecznie doręczony 17 kwietnia 2025 r. Ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych był zatem 24 kwietnia 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał numeru PESEL. Zrobił to dopiero pięć dni później, to jest 29 kwietnia 2025 r. Biorąc pod uwagę te okoliczności należało uznać, że i z tej przyczyny zachodzi podstawa do odrzucenia skargi.
Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.