VI SA/WA 703/04

VI SA/Wa 703/04 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-02-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Królikowska-Przewłoka /przewodniczący/
Magdalena Bosakirska
Piotr Borowiecki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Sygn. akt VI SA/Wa 703/04   POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2005r. sprawy ze skargi G. w G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na inne cele postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...],
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. - po rozpoznaniu wniosku Z. w G. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2003 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych położonych na terenie wsi R., gmina G. - umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie.
Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia 12 września 2003 r. Wójt Gminy G. wystąpił do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o wyrażenie zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych klasy IIIa o powierzchni 7,23 ha, położonych na terenie wsi R., gmina G..
Pismem z dnia 22 października 2003 r. skierowanym do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skarżąca organizacja społeczna G. w G. wniosła protest przeciwko zamierzeniom Wójta Gminy G., zarzucając temu organowi naruszenie obowiązującego prawa w zakresie ochrony środowiska, w tym w szczególności ochrony gruntów rolnych.
Decyzją z dnia [...] listopada 2003 r., nr [...], Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - działając na podstawie przepisu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochroni gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 1995 r. Nr 16, poz. 78 ze zm.) i art. 104 k.p.a. - wyraził zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze w/w gruntów rolnych położonych na terenie wsi R., gmina G..
Z akt sprawy przekazanych przez organ wynika, iż środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją Ministra z dnia [...] listopada 2003 r. złożyła do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi organizacja społeczna Z. w G..
W wyniku rozpoznania w/w środka zaskarżenia wniesionego przez Z. w G , decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...], Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. - umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż Z. w G. nie miało legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2003 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych położonych na terenie wsi R., gmina G., albowiem nie ma ono przymiotu strony w tym postępowaniu, z uwagi na brak interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a.
W dniu 17 marca 2004 r. - działając za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Ministra z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...]-, wniosły trzy organizacje społeczne - skarżące G. w G., a także Z. w G. oraz Z. w G.. Zarzucając zaskarżonej decyzji Ministra naruszenie przepisu art. 29 k.p.a. w zw. z art. 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, organizacje te wniosły o uchylenie w/w decyzji z dnia [...] lutego 2004 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2003 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W świetle przepisu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej także p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi na decyzję organu administracji jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi przez organizację społeczną jest uprzedni jej udział w postępowaniu administracyjnym.
Zdaniem Sądu legitymacja skargowa przysługuje organizacji społecznej, która brała udział w postępowaniu administracyjnym jako uczestnik na prawach strony. Musi to być zatem organizacja społeczna, która zgłosiła żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego lub dopuszczenia jej do udziału w tym postępowaniu, i żądanie to zostało przez organ administracyjny uznane za uzasadnione, skutkiem czego - z mocy postanowienia organu - uczestniczyła ona w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Niespełnienie tego warunku przesądza o braku legitymacji skargowej organizacji społecznej, a tym samym o odrzuceniu złożonej przez nią skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (tak również: J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 90).
Z tej przyczyny należy uznać, iż skarżące G. z siedzibą w G. ograniczając się do wyrażenia swojego poglądu (sprzeciwu) wobec zamierzeniom Wójta Gminy G. (vide: pismo z dnia 22 października 2003 r.), nie ma legitymacji skargowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym
Należy ponadto zauważyć, iż w świetle przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę na decyzję można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wykorzystanie przez stronę prawa odwołania jest zatem jedną z przesłanek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, zaś nieskorzystanie z tego prawa jest podstawą odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
W świetle tego należy zauważyć, iż uprawnienie organizacji społecznej, biorącej udział w postępowaniu na prawach strony, do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zależy przede wszystkim od tego, czy jest ona legitymowana zgodnie z w/w przepisem art. 50 § 1 p.p.s.a., ale ponadto również od tego, czy została ona dopuszczona do udziału w postępowaniu przed organem I instancji i wniosła przewidziane prawem środki zaskarżenia decyzji w toku instancji administracyjnych (tak: J. Borkowski /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 263).
Należy podnieść, iż w niniejszej sprawie skarżąca organizacja społeczna nie spełnia żadnej z powyższych przesłanek, albowiem nie uczestniczyła ona w postępowaniu administracyjnym na prawach strony (vide: art. 31 k.p.a.), jak również nie wnosiła środka zaskarżenia od decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2003 r., nr [...].
W świetle powyższego należy uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z uwagi na niedopuszczalność skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.