VI SA/Wa 6130/23

VI SA/Wa 6130/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-04-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska /przewodniczący/
Cezary Kosterna
Sławomir Kozik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 2732/24 - Wyrok NSA z 2025-07-08
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez A. W. (dalej: "Strona", "Wnioskodawca", "Skarżący"), jest decyzja z 20 września 2023 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. (dalej: "organ", "Kolegium", "SKO") nr [....], wydana na podstawie art. 2 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570, z późn. zm.), art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 17 pkt 1 i art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej: "K.p.a."), art. 84 ust. 2b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, dalej: "P.r.d."), zwanej w związku z art. 4 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz. U. z 2014 r. poz. 768), utrzymująca w mocy decyzję z 27 lipca 2023 r. Starosty C. nr [...], odmawiającą Stronie wydania uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wyjaśniło, że jako powód odmowy wydania uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów, organ I instancji wskazał okoliczność, iż Wnioskodawca nie spełnienia jednej z przesłanek określonych w art. 84 ust. 2b pkt 2 P.r.d., tzn. nie przedstawił dokumentów potwierdzających odbycie udokumentowanej rocznej praktyki w stacji kontroli pojazdów lub zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów.
Rozpoznając odwołanie od decyzji I instancji Kolegium, po przytoczeniu przepisów prawa mających zastosowanie w niniejszej sprawie wskazało, że z załączonych do wniosku dokumentów wynika, że Wnioskodawca odbył szkolenia wymagane dla diagnostów oraz zdał egzamin kwalifikacyjny. Nie ulega też wątpliwości, że Strona posiada średnie wykształcenie techniczne w zawodzie technik mechanik o specjalności obsługa i naprawa pojazdów samochodowych. Kwestią sporną pozostaje rozstrzygnięcie, czy Strona posiada udokumentowany rok praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów.
Kolegium wyjaśniło, że w decyzji z 20 czerwca 2023 r. sygn. [...], którą już wcześniej uchyliło decyzją Starosty C. z 17 kwietnia 2023 r. w tej sprawie, zaznaczyło, iż organ I instancji powinien wyraźnie wskazać, jakiego typu dokumenty Wnioskodawca winien dostarczyć do organu dokumentując posiadaną praktykę w myśl art. 84 ust. 2b P.r.d.
SKO wskazało następnie, że 5 lipca 2023 r. w wezwaniu skierowanym do Strony, organ I instancji wskazał, iż świadectwo pracy z 7 lipca 2001 r. wystawione przez [...] ul. P. w C. nie może być uznane za dokument, który potwierdza odbycie rocznej praktyki, albowiem nie zawiera danych dokumentujących spełnienie przez Stronę wymogu roku praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów. Organ I instancji wezwał do przedłożenia stosownego dokumentu w zw. z art. 84 ust. 2 P.r.d. Wnioskodawca 13 lipca 2023 r. przedstawił ponownie Świadectwo Pracy z 7 lipca 2001 r., jako dokument potwierdzający odbycie wymaganej praktyki oraz w oświadczeniu wskazał, iż w czasie odbywania praktyki zawodowej w dniach 01.09.1998r. do 30.06.2001r. wykonywał konserwacje, obsługę techniczną i naprawę silników oraz zespołów i układów mechanicznych w pojazdach silnikowych, z użyciem urządzeń diagnostycznych oraz narzędzi ślusarskich i monterskich.
Kolegium stwierdziło, iż przedstawione przez Stronę dokumenty, tzn. świadectwo pracy z 7 lipca 2001 r. oraz oświadczenie z 13 lipca 2023 r. są dokumentami, które nie spełniają wymogów zawartych w art. 84 ust. 2b P.r.d., albowiem osoba ubiegająca się o uprawnienia do wykonywania badań technicznych (zawód diagnosty) winna przedstawić dokumenty potwierdzające udokumentowany rok praktyki, tymczasem świadectwo pracy złożone jako dokument potwierdzający odbycie rocznej praktyki dokumentuje, iż w okresie od 1 września 1998 do 30 czerwca 2001 r. odbywała się nauka zawodu i Wnioskodawca był zatrudniony, jako pracownik wykonujący pracę nauka zawodu mechanik - kierowca pojazdów samochodowych. Ponadto jak wynika z akt sprawy w okresie zatrudnienia w zakładzie [...] Wnioskodawca odbywał naukę zawodu i brak informacji, czy w tym okresie odbyta nauka zawodu obejmowała okres 1 roku praktyki wymaganej do spełnienia zapisów art. 84 ust. 2b P.r.d.. W związku z powyższym skład orzekający SKO orzekł, o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji z 27 lipca 2023 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zaskarżając decyzją SKO z 20 września 2023 r., wniósł o jej uchylenie oraz decyzji I instancji. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:
1) art. 84 ust. 2b P.r.d., poprzez błędną jego wykładnię,
2) art. 7, art. 7a, art. 7b, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 81a, art. 136 § 1 i § 2, art. 138 § 2a oraz art. 139 K.p.a.
W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że organy w niniejszej sprawie nie sprecyzowały jakie dokumenty mogłyby wykazać spełnienie wymogu rocznej praktyki określonej przepisami P.r.d. Skarżący zaznaczył, że praktyczna nauka zawodu w Zakładzie [...] w C była normalnym stosunkiem pracy, który wykonywał w powyższym przedsiębiorstwie. Warunkiem odbywania powyższej pracy było uczęszczanie do szkoły zawodowej kształcącej w kierunku zatrudnienia. Zdaniem Skarżącego, wątpliwości organu – który uznał, że świadectwo pracy jest niewystarczającym dowodem odbycia wymaganej praktyki, ponieważ z jego treści wynika, że Skarżący był pracownikiem wykonującym pracę nauka zawodu mechanik - kierowca pojazdów samochodowych i nie wynika z niego czy okres trzech lat pracy obejmował 1 rok praktyki wymaganej do spełnienia zapisów art. 84 ust. 2b P.r.d. – rozstrzyga załączony odpis umowy o pracę i świadectwo ukończenia szkoły zawodowej, które stwierdza ukończenie szkoły w zawodzie mechanik pojazdów samochodowych.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w stopniu dającym podstawy do ich uchylenia.
W niniejszej sprawie Skarżący wystąpił 20 grudnia 2022 r. do Starosty C.o z wnioskiem o wydanie uprawnienia do wykonywania badań technicznych.
Jak wynika z art. 84 ust. 1 i ust. 2 P.r.d., badanie techniczne pojazdów wykonuje zatrudniony w stacji kontroli pojazdów uprawniony diagnosta (ust. 1). Starosta wydaje uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli osoba ubiegająca się o jego wydanie posiada wymagane wykształcenie techniczne i praktykę, odbyła wymagane szkolenie oraz zdała egzamin kwalifikacyjny (ust. 2).
Zgodnie z art. 84 ust. 2b P.r.d., przez wymagane wykształcenie techniczne i praktykę, o których mowa w ust. 2, rozumie się: 1) wyższe wykształcenie w obszarze nauk technicznych o specjalności samochodowej i udokumentowane 6 miesięcy praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów albo 2) średnie wykształcenie techniczne lub wykształcenie średnie branżowe, o specjalności samochodowej i udokumentowany rok praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów, albo 3) wyższe wykształcenie w obszarze nauk technicznych o specjalności innej niż samochodowa i udokumentowany rok praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów, albo 4) średnie wykształcenie techniczne lub wykształcenie średnie branżowe, o specjalności innej niż samochodowa i udokumentowane 2 lata praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów.
Organy obu instancji uznały, że materiał dowodowy potwierdza, że Skarżący spełnia wymóg średniego wykształcenia technicznego o specjalności samochodowej, co potwierdzają: dyplom uzyskania tytułu zawodowego nr. 340 z 7 czerwca 2004 r., świadectwo czeladnicze nr [...] z 11 lipca 2021 r., świadectwo dojrzałości technikum dla dorosłych nr. [...] z 26 maja 2004 r.). Organy uznały również, że Skarżący spełnia także wymogi: w zakresie odbytego szkolenia dla osób ubiegających się o uprawnienia diagnosty, co potwierdza zaświadczenie Nr [...] wydane 3 kwietnia 2015 r. przez [...] oraz w zakresie zdanego egzaminu kwalifikacyjnego, co potwierdza zaświadczenie Nr [...] wydane 7 września 2022 r. przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego.
W świetle jednak brzmienia cyt. art. 84 ust. 2b pkt 2 P.r.d., Skarżący spełniając wymóg średniego wykształcenia technicznego o specjalności samochodowej, musi spełnić również wymóg posiadania wskazanej w przywołanym przepisie praktyki, a więc musi udokumentować roku praktyki w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów. W omawianym przepisie ustawodawca precyzyjnie określił okres wymaganej praktyki (rok), miejsce odbycia praktyki (stacja kontroli pojazdów lub zakład (warsztat) naprawy pojazdów) oraz stanowisko na którym musi zostać odbyta praktyka (stanowisko kontroli pojazdów lub stanowisko naprawy pojazdów), co wiąże się z zakresem prac jakie muszą być realizowane w ramach praktyki a więc kontrola pojazdów lub naprawa pojazdów.
Skarżący na potwierdzenie spełnienia wymogu posiadanej praktyki przedłożył świadectwo pracy z 7 lipca 2001 r. wystawione przez [...]ul. P[...]w C., z którego wynika, że w okresie od 1 września 1998 r. do 30 czerwca 2001 r. Skarżący odbywał naukę zawodu i był zatrudniony, jako pracownik wykonujący pracę nauka zawodu mechanik - kierowca pojazdów samochodowych.
Należy zgodzić się z organami obu instancji, że powyższy dokument jednak nie potwierdza, że Skarżący będąc zatrudnionym przez okres trzech lat w ww. warsztacie samochodowym, co najmniej przez rok wykonywał w nim prace związane z kontrolą pojazdów lub naprawą pojazdów. Skarżący nie przedstawił, żadnego dokumentu uzupełniającego powyższe świadectwo pracy z 7 lipca 2001 r., w którym pracodawca wskazałby prace, jakie wykonywał Skarżący w trakcie zatrudnienia w warsztacie samochodowym [...], a które potwierdzałyby roczne doświadczenie w zakresie kontroli pojazdów lub naprawy pojazdów. Wymogów takiego dokumentu, z oczywistych względów nie spełnia samo oświadczenie Skarżącego, iż w czasie odbywania praktyki zawodowej w dniach od 1 września 1998 r. do 30 czerwca 2001 r. wykonywał konserwacje, obsługę techniczną i naprawę silników oraz zespołów i układów mechanicznych w pojazdach silnikowych, z użyciem urządzeń diagnostycznych oraz narzędzi ślusarskich i monterskich. Oświadczenia tego bowiem nie potwierdził pracodawca zatrudniający Skarżącego, a to wyklucza jakąkolwiek analizę przez organy, czy wymienione przez Skarżącego prace, wypełniają wymóg rocznej praktyki w zakresie kontroli pojazdów lub naprawy pojazdów. Wątpliwości w zakresie spełnienia przez Skarżącego omawianej rocznej praktyki, nie eliminuje odpis umowy o pracę, na który powołuje się Skarżący, ponieważ nie wskazuje ona aby Skarżący został zatrudniony na wymaganym stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów, a tym bardziej świadectwo ukończenia szkoły zawodowej, które potwierdza określone wykształcenie, a nie praktykę zawodową.
Z tych względów Sąd uznał, że bezpodstawne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy art. 84 ust. 2b P.r.d., poprzez błędną jego wykładnię oraz art. 7, art. 7a, art. 7b, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 81a, art. 136 § 1 i § 2, art. 138 § 2a oraz art. 139 K.p.a.
Organy obu instancji dokonały prawidłowej wykładni art. 84 ust. 2b P.r.d., a w konsekwencji prawidłowo w świetle redakcji wymogów dotyczących praktyki zawodowej uznały, że dokumenty przedłożone przez Skarżącego nie potwierdzają rocznej praktyki Skarżącego w stacji kontroli pojazdów lub w zakładzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku kontroli lub naprawy pojazdów, co czyni również niezasadnym zarzut naruszenia przez organy art. 138 § 2a K.p.a.
W przedmiotowej sprawie nie zaistniały więc wątpliwości prawne (art. 7a K.p.a.) ani faktyczne (art. 81a K.p.a.), które organy zobligowane były rozstrzygnąć na korzyść Skarżącego. Organy obu instancji oparł się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, dokonał jego merytorycznej oceny z uwzględnieniem ogólnych zasad proceduralnych określonych w ar. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., a podjęte w tym zakresie rozstrzygnięcie zostało uzasadnione w sposób wymagany przez normę prawa określoną w art. 107 § 3 K.p.a. Skarżący nie przedłożył dowodów, które pozwalałyby na pozytywne rozstrzygnięcie jego wniosku, pomimo wezwań kierowanych do Skarżącego w toku postępowań. Kolegium nie naruszyło więc art. 136 § 1 i § 2 K.p.a. Nie doszło w związku z tym również do naruszenia zasady zaufania unormowanej w art. 8 K.p.a. Brak jest też podstaw do uznania, że w sprawie doszło do naruszenia przez organy zasady współdziałania (art. 7b K.p.a.), tym bardziej, że Skarżący nie sprecyzował twego zarzutu. SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji uznając je za prawidłowe, nie doszło zatem do uchybienia zasadnie wynikającej z art. 139 K.p.a.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), orzekł jak w sentencji.