VI SA/WA 3763/23

VI SA/Wa 3763/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-08-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska /przewodniczący/
Robert Żukowski /sprawozdawca/
Urszula Wilk
Symbol z opisem
6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne
Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2516
art. 9 ust. 1; art. 15 ust. 1 pkt 2-4; art. 15h ust. 1-3, 7; art. 15i ust. 1; art. 15a ust. 1 i 2; art. 15f ust. 1-4; art. 18 ust. 1 pkt 2;
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 106 par 3; art. 133 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Asesor WSA Robert Żukowski (spr.) Protokolant ref. Agata Wiącek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi G. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 24 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celu łowieckiego oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi w niniejsze sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji z 24 marca 2023 r. nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000; dalej "kpa") oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2020 r. poz. 2516 ze zm.; dalej "ustawa o broni"), utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 25 stycznia 2023 r. nr [...] orzekającej o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni palnej do celu łowieckiego.
Zaskarżona decyzja była wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej.
Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 27 października 2023 r. G. N. (dalej: "Skarżący") uzyskał pozwolenie na posiadanie broni palnej myśliwskiej do celu łowieckiego w ilości 5 sztuk.
W związku z informacją przekazaną do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach, iż Skarżący stanowi zagrożenie dla innych osób oraz może mieć problemy ze zdrowiem, organ I instancji, po ustaleniu iż jest on również sprawcą 16 wykroczeń w ruchu drogowym, wszczął postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską, przyjmując za podstawę art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw.
z art. 15 ust. 1 pkt 2-4 i pkt 6 ustawy o broni i amunicji o czym poinformowano Skarżącego.
W toku prowadzanego postępowania administracyjnego Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach, z uwagi na powzięcie informacji uzasadniających podejrzenie, iż ww. należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji, wezwał Skarżącego do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia wydanych orzeczeń.
Skarżący zgodnie z wezwaniem przedstawił orzeczenie psychologiczne nr [...]z dnia 11 maja 2022 r. i orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia 16 maja 2022 r., stwierdzające, że nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji i potwierdzające możliwość dysponowania bronią.
Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach, skorzystał z uprawnienia wynikającego z art. 15h ust. 2 ustawy o broni i amunicji i złożył odwołanie od orzeczenia lekarskiego informując o tym stronę Skarżącą.
W toku prowadzonego postępowania Komendant Wojewódzki Policji uzyskał ostateczne orzeczenie lekarskie nr [...] z 30 czerwca 2022 r. stwierdzające, że Skarżący należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 u.b.a. i nie może dysponować bronią. Powyższe orzeczenie wydane zostało w trybie odwoławczym przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Katowicach.
Skarżący zakwestionował ostateczne orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia 30 czerwca 2022r., wydane w trybie odwoławczym przez lekarza Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Katowicach. Wskazał, że pozbawione jest ono uzasadnienia a jedynie stwierdza jednozdaniowym orzeczeniem, jakoby Skarżący należał do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt.2 i 4 u.b.a. nie mogących dysponować bronią. W ocenie Skarżącego nie bez znaczenia w sprawie ma okoliczność, że powyższe orzeczenie wydała (podpisała) lekarz R. W., która w ogóle nie badała Skarżącego. Badał go inny lekarz – E. L. (poza konsultantami którymi byli psychiatra i okulista), która nie była lekarzem upoważnionym do wykonywania tego badania. W związku z mającą miejsce nieprawidłowością w oceni Skarżącego wystąpił On odrębnym pismem do Wojewody Śląskiego w Katowicach z żądaniem przeprowadzenia przez niego kontroli prawidłowości badania lekarskiego.
Przeprowadzona na wniosek strony, przez Wojewodę Śląskiego kontrola wykonywania i dokumentowania badań lekarskich i wydanego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Katowicach, orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia 30 czerwca 2022 r. nie wykazała żadnych nieprawidłowości, co znalazło odzwierciedlenie w protokole z kontroli.
W związku z powyższym po zakończeniu postępowania administracyjnego Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach decyzją z 25 stycznia 2023 r. nr [...], orzekł o cofnięciu Stronie pozwolenia na posiadanie broni palnej do celu łowieckiego, przyjmując za podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni.
Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jej podstawę, polegający na dowolnym, nieuprawnionym i sprzecznym z materiałem dowodowym sprawy. Podkreślono, iż doszło w sprawie do naruszeń art. 7 w zw. z art. 75 § 1 kpa w zw. z art. 78 kpa, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 oraz 15b ust. 1 oraz art. 15b ust. 1 w zw. z art. 15b ust. 2 w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, iż nie posiada zdolności do dysponowania bronią palną, w oparciu o orzeczenie wydane przez lekarza R. W., które zostało poprzedzone badaniami przez lekarza niebędącego uprawnionym do badania osób ubiegających się lub posiadających broń.
Rozpoznając wniesione odwołanie Komendant Główny Policji decyzją z 24 marca 2023 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz treść mających zastosowanie przepisów prawa. Organ wyjaśnił m.in., iż jeżeli którekolwiek z orzeczeń (czy to lekarskie, czy psychologiczne) nie potwierdza zdolności do dysponowania bronią, to okoliczność taka stanowi samoistną podstawę do obligatoryjnego cofnięcia pozwolenia na broń palną, na każdy jej rodzaj i bez względu na cel, w którym została wydana co wynika z przepisu art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji. Podkreślono, że nie jest dopuszczalne przeprowadzenie dowodu przeciwko orzeczeniu lekarskiemu wydanemu w trybie przewidzianym przepisami prawa a organy Policji nie posiadają uprawnień, ani tym bardziej narzędzi do wyjaśniania rozbieżności między orzeczeniami lekarskim i psychologicznym wydanymi w różnych instancjach. Nadto w wyniku kontroli Wojewody Śląskiego nie ustalono, iż w toku przeprowadzonych badań lekarskich w trybie odwoławczym w stosunku do Skarżącego doszło do jakichkolwiek uchybień, mogących mieć wpływ na wyniki tych badań i wydanego na ich podstawie orzeczenia.
W skardze na powyższą decyzję wniesioną w ustawowym terminie zarzucono:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 oraz art. 15b ust. 1 w zw, z art. 15b ust. 2 w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji poprzez uznanie, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do ich niewłaściwego zastosowania przez Organ wydający decyzję w I instancji i przyjęcie, że Skarżący nie posiada zdolności do dysponowania bronią w oparciu o orzeczenie lekarza R. W. nr [...] z 30.06.2022 r., które zostało poprzedzone badaniami lekarskimi przez lekarza niebędącego uprawnionym do przeprowadzenia badań osób ubiegających się lub posiadających pozwolenia na broń, podczas gdy z w/w obowiązujących norm prawnych wynika, iż badania dotyczące osób ubiegających się lub posiadających broń mogą przeprowadzić wyłącznie lekarze, w tym uprawniony psycholog, spełniający kwalifikowane wymagania określone w przepisach art. 15b ust. 1 i 15c ust. 1 ustawy o broni i amunicji, posiadający zaświadczenie o wpisie do rejestrów prowadzonych przez właściwego Wojewódzkiego Komendanta Policji, o których mowa w przepisach art. 15b ust. 2 i 15c ust. 2 ustawy o broni i amunicji;
2. naruszenie przepisów art. 73 § 1 kpa oraz art. 10 § 1 kpa poprzez uznanie skarżoną decyzją, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do uniemożliwienia Skarżącemu końcowego zapoznania się z aktami przedmiotowego postępowania (nr [...]), przez co pozbawiono Skarżącego przysługującego mu prawa czynnego udziału w dalszym postępowaniu, w związku z niemożnością przez to złożenia w niej dalszych wniosków dowodowych;
3. bezzasadne przyjęcie, iż w rozpoznawanej sprawie nie dopuszczono się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń, polegającego na dowolnym, nieuprawnionym i sprzecznym z materiałem dowodowym sprawy, a jednocześnie przedwczesnym w tej sprawie przyjęciu przez Organ I instancji, że Skarżący nie posiada zdolności psychicznej do dysponowania bronią;
4. dopuszczenie do rażącego naruszenia przepisu postępowania tj. art. 80 kpa poprzez uznanie w skarżonej decyzji całkowitego pominięcia - przy wydaniu przedmiotowej decyzji KWP Katowice z dnia 25,01.2023 r. nr [...] -orzeczenia lekarskiego lekarza J. C. nr [...] z dnia 19 stycznia 2023 r., ale także orzeczenia psychologicznego uprawnionej psycholog A. K. nr [...] z dnia 19 stycznia 2023 r. dotyczących aktualnego stanu zdrowia Skarżącego, które to orzeczenia nie zostały merytorycznie zakwestionowane, a formalnie (jako wnioski dowodowe) oddalone przez Organ wydający przedmiotową decyzję i stwierdzenie przy tym, że orzeczenia te nie mają znaczenia i co do zasady nie mogą być brane pod uwagę przy wydaniu skarżonej decyzji, a jednocześnie oparcie skarżonej decyzji wyłącznie na orzeczeniu lekarza R. W. nr [...] z dnia 30 czerwca 2022 r., podczas gdy Organ wydający decyzję winien wydać ją na podstawie całokształtu materiału dowodowego, w tym z uwzględnieniem aktualnych przeczeń lekarskiego i psychologicznego o stanie zdrowia Skarżącego oraz z uwzględnieniem wyniku postępowania karnego;
5. dopuszczenie do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 w zw. z art, 75 § 1 w zw, z art. 78 kpa poprzez aprobatę niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz nieprzeprowadzenia dowodu z orzeczenia psycholog A. K. nr [...] z dnia 19 stycznia 2023 r. oraz z orzeczenia lekarskiego lekarza J. C. nr [...] z dnia 19 stycznia 2023 r.
Skarżący wniósł także o przeprowadzenie dowodów :
- z akt spraw prowadzonych przed Komendą Wojewódzką Policji w Katowicach,
- z akt postępowania karnego Prokuratury Rejonowej [...]
- dowodu z postępowania kontrolnego prowadzonego przed Wojewodą Śląskim w trybie przewidzianym przepisami art. 15i ust. 1 i nstp. ustawy o broni i amunicji
- innych dowodów powołanych w treści skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przy czym w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W pierwszej kolejności zauważenia wymaga, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o broni, broń palną i amunicję do tej broni można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji. Organ ten upoważniony jest również do cofnięcia pozwolenia na broń.
Posiadanie i używanie broni palnej stanowi w polskim systemie prawnym sferę daleko idącej reglamentacji administracyjnoprawnej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego. Prawa do posiadania broni nie można zaliczyć do kategorii wolności i praw osobistych obywatela w świetle Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem dostęp obywatela do broni poddany jest istotnym ograniczeniom, co wynika zarówno z monopolu państwa na stosowanie środków przymusu, jak i potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego. Zasadnicze znaczenie ma to, że pozwolenie na broń może być wydane tylko wówczas, gdy zaistnieją okoliczności, a także spełnione zostaną warunki ustawowe stanowiące podstawę jego wydania (por. uchwałę składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2009 r., sygn. akt II OPS 4/09).
Poza wypadkami określonymi w ww. ustawie nabywanie, posiadanie oraz zbywanie broni i amunicji jest zabronione. Prawodawca ściśle reglamentując cele, na które może być wydane pozwolenie na broń, wskazał szereg wymogów, które muszą być spełnione, aby osoba ubiegająca się o pozwolenie na broń mogła je otrzymać, zaś w przypadku osoby, która takie pozwolenie już uzyskała – aby mogła z niego nadal korzystać. Określone w ustawie zasady nabycia oraz realizacji uprawnienia do posiadania broni zobowiązują właściwe organy do ścisłej kontroli ich przestrzegania oraz do stanowczej reakcji w przypadkach ich naruszenia.
W niniejszej sprawie podstawą faktyczną cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej do celu łowieckiego był fakt wydania względem Skarżącego ostatecznego orzeczenia lekarskiego nr 70/2022 z dnia 30 czerwca 2022 r. stwierdzającego, iż Skarżący należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni.
Orzeczenie to wydane zostało w związku ze skorzystaniem przez organ I instancji z uprawnienia przewidzianego w art. 15h ust. 2 ww. ustawy. Przepis ten stanowi, że odwołanie od orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego przysługuje osobie ubiegającej się oraz komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby. Odwołanie złożone przez organ I instancji od orzeczenia lekarskiego przedstawionego przez Skarżącego spełnia przesłanki, o których mowa w art. 15h ust. 1 i 3 ustawy o broni, tj. sporządzone zostało na piśmie, zawiera uzasadnienie, zostało wniesione w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia do podmiotu odwoławczego – Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy.
Powyższe ostateczne orzeczenie wydane zostało przez lekarza upoważnionego do badań lekarskich a zgłaszane w stosunku do tego orzeczenia zarzuty zostały rozpoznane w trybie działań kontrolnych i uznane za nieuzasadnione. Stronie służyło bowiem prawo do kwestionowania orzeczenia lekarskiego w trybie przewidzianym w art. 15i ust. 1 ustawy o broni i amunicji z czego też Skarżący skorzystał jednakże przeprowadzona kontrola nie wykazała nieprawidłowości co znalazło odzwierciedlenie w protokole kontroli z 17 października 2022 r. (k 192-193 akt administracyjnych).
W kontekście zarzutów skargi wyjaśnić należy, iż sporne orzeczenie, jak wynika z jego treści, zostało wydane na podstawie badania lekarskiego przeprowadzonego zgodnie z art. 15a ust. 1 i 2 w związku z art. 15f ust. 1 ww. ustawy. Przepis art. 15a ust. 2 ustawy o broni stanowi, iż badanie lekarskie osoby ubiegającej się obejmuje ogólną ocenę stanu zdrowia, ze szczególnym uwzględnieniem układu nerwowego, stanu psychicznego, stanu narządu wzroku, słuchu i równowagi oraz sprawności układu ruchu. Lekarz przeprowadzający to badanie kieruje osobę ubiegającą się na badania psychiatryczne i okulistyczne, a jeżeli uzna to za niezbędne – na inne badania specjalistyczne lub pomocnicze. Podkreślić przy tym należy, że przepisy ustawy o broni i amunicji nie przewidują sporządzania przez lekarza upoważnionego uzasadnienia do (ostatecznego) orzeczenia lekarskiego.
Zgodnie z art. 15f ust. 2 ustawy o broni oryginał orzeczenia lekarskiego otrzymuje osoba ubiegająca się. W przypadku orzeczenia stwierdzającego, że osoba ubiegająca się należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-4 i nie może dysponować bronią, kopię tego orzeczenia dołącza się do zawiadomienia kierowanego do organu Policji zgodnie z art. 15 ust. 4 zdanie drugie.
Z kolei przepisy art. 15f ust. 3 i 4 ww. ustawy stanowią, iż lekarz upoważniony prowadzi dokumentację badań, o których mowa w art. 15a ust. 2, w formie karty badania lekarskiego. Wyniki badań specjalistycznych i pomocniczych oraz kopia orzeczenia lekarskiego stanowią załączniki do karty badania lekarskiego.
Z powyższych regulacji w sposób jednoznaczny wynika, że dokumentacja medyczna nie jest przekazywana organom Policji, pozostaje bowiem wyłącznie w dyspozycji lekarzy orzeczników i podlega ewentualnej kontroli wojewody właściwego ze względu na miejsce wydania orzeczenia (art. 15i ww. ustawy), która jak wskazano powyżej została przeprowadzona i nie wykazała zarzucanych przez Skarżącego naruszeń.
Stosownie do art. 15h ust. 7 ustawy o broni orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne a zatem organy Policji nie są uprawnione do oceny przyczyn, dla których upoważniony lekarz lub psycholog orzekł o braku zdolności do dysponowania przez stronę bronią, tzn. które z wymaganych do wydania orzeczenia badań cząstkowych miało wpływ na jego treść. Nie mają również kompetencji do weryfikowania zasadności wydania osobie ubiegającej się o broń lub broń już posiadającej orzeczenia o określonej treści, ani też do wyjaśniania rozbieżności pomiędzy orzeczeniami wydanymi przez lekarzy (czy psychologów) w I i w II instancji. Tym samym nie jest możliwe podważanie tych ostatecznych i wiążących orzeczeń lekarskich i psychologicznych przez przeprowadzenie innego dowodu na okoliczność stanu zdrowia osoby dysponującej pozwoleniem na broń (por. wyroki NSA z 11 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1663/11; z 17 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1273/04; z 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OSK 1943/13, z 4 marca 2020 r. sygn. akt II OSK 1082/18). Jeżeli zatem w sprawie o cofnięcie pozwolenia na broń uprawniony lekarz w ostatecznym orzeczeniu stwierdził brak zdolności Skarżącego do dysponowania bronią, to stanowi to okoliczność wystarczającą do cofnięcia pozwolenia na broń. Brak jest w tej sytuacji podstaw prawnych, aby prowadzić dalsze postępowanie dowodowe. Zarzuty Skarżącego dotyczące – w jego ocenie – nierzetelnie przeprowadzonego badania lekarskiego nie mogły zatem zostać uwzględnione.
Wskazać przy tym należy, że sądy administracyjne również nie mają możliwości weryfikacji orzeczeń lekarskich (czy psychologicznych) w sprawach dotyczących cofnięcia pozwolenia na broń palną, zaś sprawowanie przez te sądy kontroli wobec zaskarżonych decyzji dotyczących dysponowania bronią palną, sprowadza się jedynie do kontroli tych decyzji pod względem ich zgodności z obowiązującym prawem. Oznacza to, że Sąd uprawniony jest do oceny czy orzeczenie wydał uprawniony podmiot, jak również do oceny kwestii materialnoprawnych związanych z rodzajem orzeczenia, tj. czy orzeczenie lekarskie (psychologiczne) zostało wydane przez uprawnionego lekarza (uprawnionego psychologa). Takiej oceny Sąd dokonał i stwierdził, że kwestionowane orzeczenie wydane zostało przez podmiot upoważniony zgodnie z procedurą określoną w ustawie o broni.
Jak już wyżej wskazano, podmiotem uprawnionym do kontroli wykonywania i dokumentowania badań lekarskich lub psychologicznych oraz wydawania orzeczeń lekarskich lub psychologicznych jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce wydania orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego (art. 15i ustawy o broni). Kontrola ta, co należy podkreślić, nie została przewidziana jako dodatkowy sposób weryfikacji każdego orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego wydanego w trybie odwoławczym w konkretnym postępowaniu, lecz służy przestrzeganiu należytych standardów orzekania przez lekarzy i psychologów upoważnionych do przeprowadzania badań i wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych. Nie jest też pozainstancyjnym sposobem kwestionowania orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego wydanego w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania pozwolenia na broń.
Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie na broń wydano, należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 tej ustawy. Przepis ten ma charakter obligatoryjny. Ostateczne orzeczenie lekarskie, czy psychologiczne wiąże organy Policji w zakresie ustalania przesłanek faktycznych i prawnych odmowy wydania lub cofnięcia pozwolenia na broń. Orzeczenia te nie podlegają dalszej weryfikacji w toku postępowania administracyjnego przed organami Policji. Oznacza to, że decyzja administracyjna w takim przypadku ma charakter związany. Ustawodawca nie przyznał bowiem organom Policji prawa wyboru sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Ostateczne negatywne orzeczenie lekarskie (psychologiczne) wyklucza możliwość dysponowania bronią. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1273/04, z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 1292/11, z dnia 15 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1447/07, z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt I OSK 1663/11).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że decyzje wydane w niniejszej sprawie przez organy Policji obu instancji są zgodne z obowiązującym prawem, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Sąd nie znalazł także podstaw do dopuszczenia w postępowaniu sądowym dowodu z dokumentów przedstawionych przez Stronę przy wniesionej skardze. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przepis ten reguluje wyjątkową sytuację, w której sąd administracyjny prowadzi dodatkowe postępowanie dowodowe z dokumentu, bowiem - co do zasady i co jest zgodne z istotą sądowej kontroli administracji - sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Celem postępowania dowodowego prowadzonego ewentualnie przez sąd na tej podstawie nie jest ponowne, czy też uzupełniające ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena czy organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej. Mając na uwadze kryteria ustawowe oraz fakultatywny charakter omawianej instytucji procesowej, będącej odstępstwem od wyrażonej w art. 133 § 1 p.p.s.a. zasady orzekania na podstawie akt sprawy, Sąd nie dostrzegł podstaw do dopuszczenia dowodu w postaci dołączonych do skargi dokumentów przedstawionych przez Stronę. Zdaniem Sądu, nie było to niezbędne dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy, skoro materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy stwarzał możliwość dokonania oceny legalności zaskarżonej decyzji. Ponadto, przedstawione przez Stronę orzeczenia i informacje, nie miały znaczenia dla wyniku sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, która - z przyczyn wcześniej omówionych - wymagała weryfikacji stanowiska organu na datę wydania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.