Orzeczenie · 2025-03-06

VI SA/Wa 3640/24

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2025-03-06
NSAtransportoweWysokawsa
czas prowadzenia pojazduprzerwy kierowcykara pieniężnaodpowiedzialność przewoźnikatransport drogowyrozporządzenie 561/2006ustawa o transporcie drogowymkontrola drogowazarządzanie flotą

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę M. Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD), która utrzymała w mocy karę pieniężną w wysokości 450 zł. Kara została nałożona za naruszenia przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw, w tym przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy (o 4 minuty i 3 minuty w dwóch przypadkach) oraz przekroczenie maksymalnego dwutygodniowego czasu prowadzenia pojazdu (o 5 godzin i 39 minut). Skarżący kwestionował decyzję, zarzucając organom naruszenie przepisów postępowania administracyjnego i prawa materialnego, w szczególności brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i błędną ocenę dowodów. Twierdził, że nie miał wpływu na naruszenia popełnione przez kierowcę i że dołożył wszelkich starań, aby zapewnić właściwą organizację pracy. Sąd oddalił skargę, wskazując, że odpowiedzialność administracyjna w tym zakresie ma charakter obiektywny. Podkreślono, że przedsiębiorca ma obowiązek zapewnić właściwą organizację i dyscyplinę pracy, a także nadzorować kierowców, aby zapobiegać naruszeniom. Sąd uznał, że Skarżący nie wykazał zaistnienia okoliczności zwalniających go z odpowiedzialności na podstawie art. 92b i 92c ustawy o transporcie drogowym, a samowolne działanie kierowcy nie jest zdarzeniem nieprzewidywalnym. Sąd nie znalazł podstaw do przeprowadzenia postępowania dowodowego z zeznań świadków, oceniając jedynie zgodność z prawem ustaleń organów.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ugruntowanie obiektywnego charakteru odpowiedzialności przewoźnika za naruszenia czasu pracy kierowców oraz obowiązków organizacyjnych i nadzorczych przedsiębiorcy.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i rozporządzeń UE w zakresie czasu pracy kierowców.

Zagadnienia prawne (3)

Czy przedsiębiorca transportowy ponosi obiektywną odpowiedzialność za naruszenia przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdu i przerw popełnione przez kierowcę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, odpowiedzialność administracyjna w tym zakresie ma charakter obiektywny, niezależny od winy. Przedsiębiorca ma obowiązek zapewnić właściwą organizację i dyscyplinę pracy, a także nadzorować kierowców.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że odpowiedzialność administracyjna jest obiektywna i zbliżona do odpowiedzialności na zasadzie ryzyka. Wykazanie okoliczności zwalniających z odpowiedzialności (art. 92b, 92c u.t.d.) spoczywa na przedsiębiorcy. Samowolne działanie kierowcy nie jest zdarzeniem nieprzewidywalnym, a przedsiębiorca musi podejmować środki dyscyplinujące i zapobiegawcze.

Czy brak wpływu przedsiębiorcy na naruszenie oraz wystąpienie naruszenia wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, zwalnia go z odpowiedzialności za naruszenia czasu pracy kierowcy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, dla zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. konieczne jest łączne spełnienie obu przesłanek, a okoliczności te muszą być ponadprzeciętne i nieprzewidywalne dla doświadczonego podmiotu. Samowolne działanie kierowcy nie spełnia tych kryteriów.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. wymaga, aby naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Takie okoliczności muszą być ponadprzeciętne. Samowolne działanie kierowcy jest skutkiem niewłaściwej organizacji pracy przedsiębiorcy i braku właściwych rozwiązań dyscyplinujących.

Czy sąd administracyjny może przeprowadzić postępowanie dowodowe z zeznań świadków w celu ustalenia stanu faktycznego w sprawie kary pieniężnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem ustaleń organów administracji i nie prowadzi postępowania dowodowego w celu ustalenia stanu faktycznego, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 106 § 3 P.p.s.a.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że jego rolą jest ocena legalności zaskarżonej decyzji, a nie ponowne ustalanie stanu faktycznego. Postępowanie dowodowe z zeznań świadków nie jest dopuszczalne przed sądem administracyjnym w standardowym trybie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującą w mocy karę pieniężną w wysokości 450 zł za naruszenia przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdu i przerw.

Przepisy (27)

Główne

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.t.d. art. 92a § ust. 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

u.t.d. art. 92a § ust. 7

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

u.t.d. § Ip. 5.4.1 załącznika nr 3

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

u.t.d. § Ip. 5.11.1 załącznika nr 3

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 119 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

K.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 8

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 107 § § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

u.t.d. art. 4 § pkt 22

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

u.t.d. art. 87

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

u.t.d. art. 92b § ust. 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

u.t.d. art. 92c § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

u.t.d. art. 92

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

u.c.p.k.

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

rozporządzenie 561/2006 art. 4 § lit. i

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

rozporządzenie 561/2006 art. 6 § ust. 3

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

rozporządzenie 561/2006 art. 7

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

rozporządzenie 561/2006 art. 12

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

rozporządzenia 2020/1054

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1054

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85

Umowa AETR

Rozporządzenie (UE) nr 165/2014

Argumenty

Skuteczne argumenty

Odpowiedzialność administracyjna za naruszenia czasu pracy kierowcy jest obiektywna. • Przedsiębiorca ma obowiązek zapewnić właściwą organizację pracy i dyscyplinę, a także nadzorować kierowców. • Samowolne działanie kierowcy nie jest zdarzeniem nieprzewidywalnym zwalniającym przedsiębiorcę z odpowiedzialności. • Sąd administracyjny ocenia legalność decyzji, a nie ustala stan faktyczny.

Odrzucone argumenty

Zarzuty skarżącego o naruszeniu przepisów postępowania przez organ. • Twierdzenie skarżącego o braku wpływu na naruszenia popełnione przez kierowcę. • Argumentacja skarżącego o niemożności przewidzenia zdarzeń i okoliczności naruszeń. • Wniosek o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków przed sądem administracyjnym.

Godne uwagi sformułowania

odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny – niezależny od winy • Wykazanie okoliczności, o których mowa w tych przepisach ciąży jednak na osobie chcącej uwolnić się od odpowiedzialności • Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów • Samowolne działanie kierowcy, którym przedsiębiorca posługuje się przy wykonywaniu działalności, w żadnym razie nie może zostać zakwalifikowane jako zdarzenie spowodowane wystąpieniem nadzwyczajnych, nieprzewidywalnych i niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności

Skład orzekający

Tomasz Sałek

przewodniczący

Sławomir Kozik

sprawozdawca

Grzegorz Nowecki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie obiektywnego charakteru odpowiedzialności przewoźnika za naruszenia czasu pracy kierowców oraz obowiązków organizacyjnych i nadzorczych przedsiębiorcy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i rozporządzeń UE w zakresie czasu pracy kierowców.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu naruszeń czasu pracy kierowców i odpowiedzialności firm transportowych, co jest istotne dla branży. Wyjaśnia zasady odpowiedzialności obiektywnej.

Firma transportowa przegrywa w sądzie: odpowiedzialność za błędy kierowcy leży po stronie pracodawcy.

Dane finansowe

WPS: 450 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst