VI SA/Wa 336/05

VI SA/Wa 336/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Królikowska-Przewłoka /przewodniczący/
Magdalena Bosakirska
Małgorzata Grzelak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2006r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę
Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.), art. 5, art. 87 ust. l, art. 92 ust. l ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) oraz lp. 1.1.1 i l.p. 1.11.11 ust. 4 załącznika do ww. ustawy o transporcie drogowym, art. 15 ust.7 rozporządzenia Rady (EWG) z dnia 20 grudnia 1985r., Nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31 grudnia 1985 P.0008-0021), po rozpatrzeniu odwołania, wniesionego przez E. S. prowadzącą działalność gospodarczą Usługi Pośrednictwa w Handlu Hurtowym z siedzibą w Ch., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (WITD) z dnia [...] lipca 2004r. [...] o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 8250 złotych.
Podstawę faktyczną nałożenia kary pieniężnej stanowiło wykonywanie przez przedsiębiorcę transportu drogowego rzeczy bez licencji przewozowej oraz stwierdzenie, iż okazane wykresówki nie zawierają przepisowych wpisów tj. imienia kierowcy.
Powyższy stan faktyczny ustalono w trakcie kontroli pojazdu ciężarowego IVECO o numerze rejestracyjnym [...]. Kontrola została przeprowadzona w dniu [...] 4 czerwca 2004r. w P., na drodze krajowej nr 11. Pojazd prowadził Pan P. P., który oświadczył do protokołu, że przejazd odbywa się w celu załadunku, w pojeździe znajdowały się palety oraz faktury po rozładunku artykułów spożywczych. Na okazanych do kontroli wykresówkach z dni: [...]czerwca, 3/4 czerwca 2004r., [...] czerwca 2004 r., [...]czerwca 2004 r. oraz z [...]maja 2004r. nie zostało wpisane imię kierowcy prowadzącego pojazd. Kierowca nie okazał do kontroli wypisu z licencji na wykonywanie transportu drogowego i oświadczył, że "firma jest w trakcie załatwiania licencji". Protokół kontroli został podpisany przez kierowcę bez zastrzeżeń.
W toku postępowania administracyjnego skarżąca złożyła pisemne wyjaśnienia do protokołu kontroli (pismo z dnia [...] czerwca 2004r). E. S. wskazała, że w firmie pracuje tylko jeden kierowca oraz, że od listopada 2003r. stara się o uzyskanie licencji. Strona podniosła, że dopiero od [...] czerwca 2004r. udało się jej zatrudnić osobę posiadającą stosowne kwalifikacje, jednakże przeszkodą do uzyskania licencji jest oczekiwanie na aktualny dokument o niekaralności tej osoby. Do pisma dołączyła dokumenty potwierdzające przedstawione okoliczności. W dniu [...] lipca 2004r. skarżąca podtrzymała swoje stanowisko w sprawie oraz przesłała [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Transportu Drogowego potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię licencji udzielonej w dniu [...] lipca 2004r. nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy.
GITD wskazał, że stosownie do unormowania zawartego w art. 87 ust. l i 2 ustawy o transporcie drogowym podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, wypis z licencji, dowód uiszczenia należnej opłaty za korzystanie z dróg krajowych, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku. Konsekwencją naruszenia tego przepisu jest sankcja przewidziana w art. 92 ust. l ustawy o transporcie drogowym, który stanowi, że kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15000 zł. Wysokość kary pieniężnej za wykonywanie transportu bez posiadania wymaganej licencji wskazana jest w l.p. 1.1.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym i wynosi 8000 złotych. W ocenie organu, taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, bowiem z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że przedsiębiorca wykonywał w dniu kontroli przewóz w ramach transportu drogowego, na co wskazuje omówiona wyżej treść protokołu kontroli podpisanego przez kierowcę bez zastrzeżeń oraz znajdująca się w pojeździe faktura po rozładunku.
W tym stanie rzeczy, GITD nie dał wiary twierdzeniom skarżącej zawartym w odwołaniu od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2004r. [...] w którym podnosi ona, że w dniu kontroli nie zlecała kierowcy żadnego przewozu, w trakcie kontroli nie ujawniono w pojeździe żadnego towaru a jedynie starą fakturę, nie mającą związku ze sprawą.
Uzasadniając wysokość kary pieniężnej za nieprawidłowe wypełnienie wykresówek Główny Inspektor Transportu Drogowego odwołał się do przepisu art. 3 ust. 1 oraz art. 15 ust. 5 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821 z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym. Przepisy te stanowią, że w pojazdach zarejestrowanych w Państwach Członkowskich, wykorzystywanych do transportu drogowego montuje się i używa urządzenia rejestrujące (art. 3 ust. 1). Każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę, na początku używania wykresówki swoje imię i nazwisko (art. 15 ust. 5 lit. a).
GITD powołał się na cytowany wyżej art. 87 ust. 1 i 2 ustawy o transporcie drogowym oraz art. 92 ust.1 pkt 6 i wskazał, że kto wykonuje transport drogowy nie przestrzegając przepisów ustawy lub wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 15000 złotych. W odniesieniu do kontroli prawidłowości wypełnienia wykresówek ma zastosowanie l.p.1.11.11.ust. 4 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje naruszenie polegające na niewpisaniu imienia lub nazwiska kierowcy karą w wysokości 50 zł za każdą wykresówkę. Brak imienia kierowcy na skontrolowanych wykresówkach, których kopie włączono do akt sprawy, uzasadnia zdaniem organu nałożenie kary wysokości 250 złotych.
Z uzasadnienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2004r. wynika, że pani E. S. wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2004r. [...] (błędnie określonej w skardze jako decyzji nr [...]). W motywach skargi przytacza argumentację zawartą w pismach składanych w toku postępowania administracyjnego, ponownie akcentując, że w dniu kontroli ani w poprzedzających otrzymanie licencji okresach nie świadczyła usług transportowych. Podnosi, że fakt poruszania się pojazdu po drogach był uzasadniony potrzebą nawiązania kontaktów handlowo-usługowych, naprawy i sprawdzenia stanu technicznego poszczególnych układów jezdnych. Skarżąca wskazuje, że kierowca pojazdu podpisał protokół działając pod presją kontrolującego, który zagroził, że pojazd zostanie odholowany na płatny parking aż do momentu uzyskania licencji. Za niedopuszczalne uznała uwzględnienie jako materiału dowodowego świadczącego o wykonywaniu transportu drogowego przypadkowych, nie związanych z rzekomym transportem przypadkowych faktur z dnia 2 i 3 czerwca 2004r. Zakwestionowała też wysokość kary za nieprawidłowe wypełnienie wykresówek, gdyż jej zdaniem kara ta powinna wynosić 50 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (dalej jako ustawa o t.d.) podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. Jak wynika z akt sprawy, poza sporem jest, że w dniu kontroli skarżąca nie legitymowała się posiadaniem licencji, która została jej udzielona w dniu [...] lipca 2004 r. podczas gdy kontrola drogowa miała miejsce w czerwcu 2004 r.
W ocenie Sądu, organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy uznając, na podstawie zeznań kierowcy, że w momencie kontroli był wykonywany transport drogowy, bowiem samochód poruszał się w celu załadunku towaru. Dla przyjęcia, iż wykonywany był transport drogowy nie ma bowiem znaczenia czy w momencie przejazdu kontrolowany pojazd był załadowany.
Ponieważ strona nie przedstawiła żadnych dowodów na to, że w chwili kontroli utraciła władztwo nad pojazdem organ zasadnie przyjął, że samochód w momencie kontroli pozostał w dyspozycji skarżącej. W tym stanie rzeczy nie poparta niczym argumentacja Pani E. S. , iż nie zlecała kierowcy żadnego przewozu nie może odnieść pożądanego skutku. Zdaniem Sądu, należy podzielić argumentację organu, że oświadczenie złożone przez kierowcę do protokołu kontroli, co do charakteru przewozu nie budzi wątpliwości. Należy zaakcentować, że pod protokołem kontroli widnieje nie tylko podpis kierowcy ale i jego oświadczenie, że "z powyższymi faktami zapoznałem się i oświadczam, że są zgodne prawdą". Niesporne jest również to, że w pojeździe znajdowały się trzy palety oraz faktury z dnia [...] i [...] czerwca 2004 r. Organ dokonując ustalenia stanu faktycznego sprawy wziął pod uwagę wszystkie zgromadzone dowody i dokonał oceny tego materiału w ramach swobodnej oceny dowodów określonej w art. 80 k.p.a. Zdaniem Sądu, z przedstawionych wyżej względów, dokonana ocena nie nosi znamion dowolności a uzasadnienie prawne i faktyczne decyzji uwzględnia wymagania określone w art. 107 § 3 k.p.a. Reasumując stwierdzić należy, iż decyzja organów orzekających obu instancji o nałożeniu na stronę kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji została wydana bez naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ponieważ został dokładnie wyjaśniony stan faktyczny sprawy (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.), a uzasadnienie rozstrzygnięcia, jak wskazano wyżej, zgodnie z dyspozycją art. 107 § 3 k.p.a. - zawiera wystarczające i przekonywujące dowody z których skorzystały te organy, odmawiając wiarygodności wyjaśnieniom przedstawionym przez skarżącą.
W myśl art. 87 ust. l i 2 ustawy o transporcie drogowym podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, wypis z licencji, dowód uiszczenia należnej opłaty za korzystanie z dróg krajowych, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku.
Stosownie zaś do treści art. 92 ust. l ustawy o transporcie drogowym, kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15000 zł. Wysokość kary pieniężnej za wykonywanie transportu bez posiadania wymaganej licencji wskazana jest w l.p. 1.1.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym i wynosi 8000 złotych, stąd nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w tej wysokości (za brak licencji) uznać należy za prawidłowe.
Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, co do wysokości kar za naruszenie przepisów dotyczących niewypełnienia wykresówek w rubryce "imię lub nazwisko" a mianowicie, że organ powinien nałożyć karę w wysokości 50 złotych. Zgodnie bowiem z l.p. 1.11.11 ust. 4 lit a) załącznika do ustawy o transporcie drogowym "w przypadku gdy wykresówka nie zawiera przepisowych wpisów imienia lub nazwiska kierowcy" kara wynosi 50 złotych.
L.p.1.11.11 ust. 4 załącznika do ustawy o transporcie drogowym wymienia w lit. "a" do "g" jakie wpisy należy umieszczać na każdej wykresówce a nadto podaje, że wskazane kary podlegają sumowaniu. Z treści tego przepisu wynika, że należy go odnosić do każdej skontrolowanej wykresówki. A zatem w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w kilku wykresówkach, należy sumować kary za poszczególne naruszenia w zakresie każdej ze skontrolowanych wykresówek a łączna wysokość kary stanowiła będzie sumę kar za wszystkie stwierdzone naruszenia na wszystkich wykresówkach. Ponieważ w pięciu skontrolowanych wykresówkach stwierdzono niewpisanie imienia kierowcy, organ prawidło nałożył karę pieniężną w wysokości 250 złotych.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż organ w toku przedmiotowego postępowania nie naruszył prawa procesowego i materialnego a zatem skargę Pani E. S. należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.