VI SA/Wa 300/21

VI SA/Wa 300/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-02-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-02-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Dziedzic-Chojnacka /przewodniczący sprawozdawca/
Jakub Linkowski
Pamela Kuraś-Dębecka
Symbol z opisem
6310 Wytwarzanie i obrót bronią i amunicją
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 1312/22 - Wyrok NSA z 2026-01-15
II GZ 387/21 - Postanowienie NSA z 2021-11-18
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2037
art. 29 ust. 1, art. 17 ust. 2 pkt 2, art. 17 ust. 3 pkt 1, art. 157, art. 28 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. e-g
Ustawa z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią,  amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym
Dz.U. 2020 poz 256
art. 140, art. 80, art. 8 par. 1, art. 77 par. 1, art. 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 374
art. 15 zzs in. 4 ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Dz.U. 2020 poz 875
art. 46 pkt 21
Ustawa z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS- CoV-2
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2022 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z [...] listopada 2020 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: "organ" lub "Minister") utrzymał w mocy decyzję Ministra z [...] września 2020 r.
w przedmiocie cofnięcia J. C. (dalej: "skarżący" lub "strona") koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:
– wytwarzania (czynności w zakresie odzysku w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, w procesie unieszkodliwiania) i obrotu materiałami wybuchowymi klasy 1.1 - 1.6 (wg. Kodu klasyfikacyjnego ADR),
– obrotu rodzajami broni i amunicji określonymi w ust. 1-28 Załącznika Nr 1 Rodzaje broni i amunicji - BA - do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
3 grudnia 2001 r. w sprawie rodzajów broni i amunicji oraz wykazu wyrobów
i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, na których wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja (Dz. U. Nr 145, poz. 1625),
– obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym określonymi
w pozycjach WT II - WT XII i WT Xl\/ oraz obrotu technologią o takim przeznaczeniu określoną w pozycji WT XIII Załącznika Nr 2 - Wykaz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym – WT - do ww. rozporządzenia,
– wytwarzania (czynności w zakresie odzysku w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy) w procesie unieszkodliwiania (złomowania): rodzajów broni i amunicji określonych w ust. 1-28 Załącznika Nr 1 Rodzaje broni i amunicji - BA do ww. rozporządzenia; wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, określonych w pozycjach WT II – WT XII oraz WT XIV Załącznika Nr 2 - Wykaz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - WT - do ww. rozporządzenia.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: "k.p.a.") w związku z art. 17 ust. 2 pkt 2 oraz art. 17 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r.
o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 2037, dalej: "ustawa") w związku z art. 157 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1545).
Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
Dnia [...] czerwca 2009 r. Minister udzielił stronie koncesji Nr [...] na wykonywanie działalności gospodarczej w ww. zakresie (dalej: "koncesja z [...] czerwca 2018 r.").
Pismem z 6 sierpnia 2018 r. Prokuratura Okręgowa w [...] poinformowała organ o prowadzeniu śledztwa w sprawie o przestępstwo z art. 279
§ 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. z 2017 r., poz. 2204, dalej: "k.k.") dotyczące włamania do magazynu bazowego, znajdującego się
w miejscowości [...],[...], należącego do skarżącego.
Pismem z 16 października 2018 r. organ zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia koncesji z [...] czerwca 2009 r. Minister wskazał, że powodem wszczęcia postępowania było rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, co zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy stanowi podstawę do cofnięcia koncesji. Za podstawę niniejszego stanowiska organ uznał ustalenia zawarte w protokole kontroli z dnia 19 kwietnia 2018 r., sporządzonym po przeprowadzonej przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] kontroli działalności gospodarczej prowadzonej przez stronę na podstawie koncesji. Ponadto, z przesłanego do organu protokołu kontroli oraz innych nadesłanych materiałów wynikało, że w kwietniu 2018 r. nastąpiło włamanie do magazynu bazowego, znajdującego się w miejscowości [...],[...], należącego do skarżącego. W wyniku kradzieży utracone zostały materiały koncesjonowane. W ocenie organu doszło więc do zagrożenia bezpieczeństwa obywateli, co zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 1 ustawy stanowi przesłankę do cofnięcia koncesji, ponieważ przedsiębiorca nie zabezpieczył obiektu magazynowego w sposób skuteczny przed kradzieżą i dostępem osób nieupoważnionych.
Pełnomocnik skarżącego, zgodnie z pismami znajdującymi się w aktach sprawy, podkreślił, że w ocenie skarżącego kontrola stanowiąca podstawę wszczęcia postępowania przeprowadzona została z naruszeniem przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki z 22 sierpnia 2012 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów
i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.
Pismem z 26 lutego 2020 r. Prokuratora Okręgowa w [...] wskazała, że postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] umorzył śledztwo w sprawie o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na szkodę [...] s.c. J. C.
R. J.. Ponadto Prokuratura wskazała, że postanowieniem z [...] stycznia 2020 r. Sąd Rejonowy w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, zatem postanowienie to jest prawomocne.
Decyzją z [...] września 2020 r. Minister, na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 2 oraz art. 17 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy w związku z art. 157 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 1214, dalej: "nowa ustawa"), cofnął skarżącemu koncesję z [...] czerwca 2009 r. na wykonywanie działalności gospodarczej we wskazanym powyżej zakresie.
Dnia 9 października 2020 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2020 r. Minister utrzymał w mocy decyzję
własną z [...] września 2020 r. w sprawie cofnięcia koncesji z [...] czerwca 2009 r.
W uzasadnieniu organ podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji z [...] września
2020 r., z którego wynika, że w związku z faktycznym brakiem zapewnienia ochrony schrono-hangaru nr [...], doszło do naruszenia § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, zgodnie z którym obiekt magazynowy wraz z przechowywanymi materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym musi być skutecznie zabezpieczony przed kradzieżą
i dostępem osób nieupoważnionych. Minister podkreślił, że szczegółowa analiza materiałów zebranych w sprawie pozwoliła ustalić, iż obiekt magazynowy był zabezpieczony w sposób nieskuteczny, zatem zdaniem organu – w świetle protokołu kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] oraz materiałów przesłanych przez Prokuraturę Okręgową w [...] – przedsiębiorca w sposób rażący naruszył warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej. W ocenie organu nie ulega wątpliwości, że skarżący nie zabezpieczył obiektu magazynowego
w sposób skuteczny przed kradzieżą i dostępem osób nieupoważnionych, co
w konsekwencji spowodowało, iż do obiektu magazynowego nastąpiło włamanie
i dokonano kradzieży materiałów koncesjonowanych. Powyższe, w ocenie organu, zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 1 ustawy należy uznać za zagrożenie bezpieczeństwa obywateli. Sytuacja związana z brakiem ochrony obiektu magazynowego w którym przechowywane były materiały koncesjonowane w okresie od 10 sierpnia 2017 r. do 25 maja 2018 r. w ocenie organu spowodowała nieskuteczne zabezpieczenie obiektu magazynowego przed włamaniem i dostępem osób nieupoważnionych. Ponadto fakt nieposiadania przez przedsiębiorcę części książek ewidencyjnych osób wchodzących do obiektu magazynowego oraz fakt zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym M. S., skazanego prawomocnym orzeczeniem Sądu Okręgowego w [...]
(sygn. akt [...]) za popełnienie przestępstwa, między innymi z art. 258 § 1 k.k. w związku z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, świadczy o braku nadzoru ze strony skarżącego nad prowadzeniem działalności koncesjonowanej.
Powyższa decyzja stała się w całości przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia tejże sprawy, to jest naruszenie art. 80 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. przez niewszechstronne rozważenie ocenę całego materiału dowodowego przez:
1. przyjęcie że M. S. świadczył pracę na rzecz skarżącego
w charakterze pracownika zatrudnionego przy obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy, podczas gdy M. S. świadczył pracę w charakterze tzw.: pracownika "placowego", a która to praca nie polega na uczestnictwie w obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy oraz, że skarżący miał możliwość dowiedzenia się
o fakcie, że M. S. w czasie, gdy świadczył pracę na rzecz skarżącego stanowił osobą skazaną prawomocnym orzeczeniem za umyślne przestępstwo;
2. przyjęcia, że przed dniem 1 stycznia 2018 r. (w zakresie magazynu bazowego o nr: [...], dniem 21 kwietnia 2018 r. (w zakresie magazynów bazowych o nr: [...],[...],[...] i [...]); dniem 21 stycznia 2018 r. (w zakresie magazynów bazowych o nr: [...]) – nie były przez skarżącego prowadzone książki ewidencji osób wchodzących, do tychże obiektów, w rozumieniu § 6 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 października 201 Or. - w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, podczas gdy książki takie były prowadzone przez skarżącego także przed datami oznaczonymi powyżej w pkt II. 1-3, jednakże zostały przywłaszczone przez M. J.,
3. przyjęcia, że wykorzystywany przez skarżącego dla obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym magazyn bazowy w postaci schrono-hangaru
o nr [...] znajdujący się w miejscowości [...],[...] nie był zabezpieczony jakimkolwiek systemem alarmowym, podczas gdy ochronę tegoż schrono-hangaru o nr [...] skarżący powierzył spółce [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], ta jednak nienależycie wykonywała swe obowiązki, o czym skarżący powziął informację dopiero po zdarzeniu polegającym na włamaniu się do tegoż schrono-hangaru o nr [...].
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, przyznanie od organu zwrotu należnych kosztów, a także w skardze zawarł wnioski dowodowe.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.
W działaniu organów wydających decyzje Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i zastosowania do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.
Sąd wskazuje, że w dniach 19 - 27 kwietnia 2018 r. upoważnieni funkcjonariusze Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] przeprowadzili kontrolę działalności gospodarczej realizowanej na podstawie koncesji Nr [...] przez stronę.
W trakcie kontroli upoważnieni funkcjonariusze Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] ustalili następujące nieprawidłowości:
1. M. S. - pracownik zatrudniony przy obrocie materiałami koncesjonowanymi - w dniu [...] listopada 2012 r. został skazany prawomocnym orzeczeniem Sądu Okręgowego w [...] ([...]) za popełnienie przestępstwa, między innymi z art. 258 § 1 k.k. w związku z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Stanowi to naruszenie art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy;
2. dla każdego z obiektów magazynowych prowadzone były księgi ewidencyjne osób wchodzących do obiektu magazynowego. Księga dla magazynu bazowego nr [...] założona została w dniu 1 stycznia 2018 r., księgi dla magazynów bazowych nr [...],[...],[...] i [...] założone zostały w dniu 21 kwietnia 2018 r., księga dla magazynu bazowego nr [...] założona została w dniu 21 stycznia 2018 r. Skarżący nie posiadał jednak ksiąg ewidencyjnych osób wchodzących do obiektu magazynowego, założonych przed księgami okazanymi kontrolującym funkcjonariuszom Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. Z wyjaśnień strony z 25 kwietnia 2018 r. załączonych do protokołu kontroli wynikało, że nie jest on w stanie wskazać, gdzie znajdują się wcześniej prowadzone księgi ewidencyjne z uwagi na fakt, iż były prowadzone przez magazyniera Pana J.. Ponadto, analiza załączonych ksiąg ewidencyjnych osób wchodzących do obiektu magazynowego wykazała, że przedsiębiorca w żadnej księdze nie wypełnił pozycji dotyczącej "daty udzielenia upoważnienia do wchodzenia do obiektu magazynowego". Powyższe stanowi naruszenie § 6 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 października 2010 r. w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2010 r. Nr 222, poz. 1451);
3. w magazynach przedsiębiorcy znajdowały się następujące materiały koncesjonowane, które nie zostały zaewidencjonowane w prowadzonych przez stronę księgach ewidencyjnych:
- pocisk 30 mm,
- pocisk 25 mm,
- zapalnik IVIG30,
- zapalnik GPW-Z r,
- zapalnik KW-5U,
- zapalnik MD30,
- zapalnik PP45,
- zapalnik MPB"P",
- zapalnik MGIO,
- zapalnik MCz5,
- zapalnik MG8,
- pocisk MALUTKA 9M14M,
- przedział kierowania 310A-ZSP01,
- ładunek P15,
- głowica TARA,
- amunicja 5,45 mm ślepa,
- amunicja 30 mm treningowa,
- zapłonnik UDPl-3,
- zapłonnik UDP2-4,
-ZOD,
- czarny proch.
Stanowi to naruszenie art. 29 ust. 1 ustawy;
4. w okresie od 14 do 18 kwietnia 2018 r. nastąpiło włamanie do magazynu bazowego (schrono-hangar nr [...]), znajdującego się w miejscowości [...],[...], należącego do strony. W wyniku kradzieży utracony został następujący asortyment koncesjonowany:
- pistolet sygnałowy 26 mm WZ44 -1 egz.,
- pistolety maszynowe WZ63 RAK - 20 egz. (ST01990, BM03257, WR1047, DT3227, WR4283, M004412, DT3067, DT2757, DT3261, DT3100, BM03147, DT3026, DT2959, ST05507, BM02999, ZK6271, DT2731, WR5284, DT3270, BM03254),
- karabinek MOSIN - 1 egz. (KP8942),
- ręczny karabin maszynowy DP28 -1 egz. (MK01836),
- ręczny karabin maszynowy D -1 egz. (ZB2122),
- pistolet samopowtarzalny 7,62x25 -1 egz. (ED3965),
- pistolet maszynowy 7,62x25 PPSz41 -1 egz. (EM7270),
- pistolet maszynowy WZ43 -1 egz. (C-5277),
- pistolet maszynowy WZ63 - 1 egz. (WR3688),
- przyrząd do cichego strzelania (tłumik) PBSl - 2 egz. {K789, K655),
- granaty ręczne RG42 - 40 szt.
W skarżonej decyzji Ministra organ podniósł, że odnosząc się do argumentów pełnomocnika strony w zakresie wykazania, iż skarżący zaewidencjonował we właściwych księgach ewidencyjnych wszystkie materiały koncesjonowane, które znajdowały się w obiektach magazynowych, organ koncesyjny postanowił zaakceptować wyjaśnienia przedsiębiorcy, ponieważ pełnomocnik precyzyjnie wykazał księgi ewidencyjne oraz pozycje pod którymi dany materiał koncesjonowany się znajdował.
Ten zarzut wobec strony zatem nie był podstawą rozstrzygnięcia zawartego w skarżonej decyzji. Jednak zdaniem Sądu pozostałe naruszenia wykazane przez organ są wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia koncesji.
Z materiałów zebranych przez Prokuraturę Okręgową w [...] wynika, iż schrono-hangar nr [...] usytuowany jest na terenie byłego lotniska [...]. Jest to teren ogólnie dostępny bez zabezpieczeń w postaci monitoringu, czy też stałej fizycznej ochrony pracowników agencji ochrony. Wewnątrz schrono-hangaru nr [...] zainstalowany był system alarmowy z czujnikiem ruchu, który został zamontowany przez pracowników agencji ochrony [...], na mocy umowy z dnia 23 grudnia 2015 r. o świadczenie usług ochrony osób i mienia. Cały system alarmowy składający się z dwóch centrali alarmowych, dwóch szyfratorów oraz sześciu czujek ruchu był własnością strony. Obowiązkiem skarżącego było zatem utrzymanie w sprawności systemu alarmowego. Z zeznań Pani I. M. - dyrektora ds. sprzedaży [...] wynika, iż z uwagi na częste zaniki zasilania w obiekcie schrono-hangaru nr [...] nie było możliwości właściwego świadczenia usług ochrony. W związku z powyższym [...] wypowiedziała umowę na świadczenie usług ochrony w dniu 19 maja 2017 r. ze skutkiem na dzień 31 maja 2017 r. Następnie pracownik skarżącego skontaktował się z konserwatorem [...] Sp. z o.o., wskazując, że wszelkie problemy techniczne zostały usunięte. W związku z powyższym, pismem z 1 czerwca 2017 r. wypowiedzenie umowy zostało wycofane. Pismem z 31 lipca 2017 r. [...] Sp. z o.o. ponownie wypowiedziała umowę na świadczenie usług ochrony stronie, ponieważ problemy z brakiem zasilania nie zostały rozwiązane. Pismo w tej sprawie zostało wysłane do skarżącego w dniu 1 sierpnia 2017 r. W dniu 10 sierpnia 2017 r. Pan M. G. - pracownik [...]. zdemontował nadajnik GSM z warsztatu. Na tę okoliczność przygotowany został dokument, który został podpisany przez pracownika strony - Pana M. J.. Z zeznań Pana M. G. wynika, że zainstalowany nadajnik na schrono-hangarze nie działał prawidłowo, a jego dalsze poprawne działanie było niemożliwe, z uwagi na brak zasięgu GSM. W związku z trudnościami technicznymi nadajnik ten nie został zdemontowany, jednak po powrocie do siedziby Spółki Pan M. G. dokonał jego zawieszenia w systemie komputerowym [...], co oznaczało, że faktycznie od tego momentu obiekty strony nie były już ochraniane. Powyższe ustalenia Prokuratury zostały potwierdzone przez Pana M. J. - pracownika skarżącego, który był obecny przy demontażu nadajnika GSM w dniu 10 sierpnia 2017 r. i który zeznał, że o powyższym poinformował Pana stronę. Z zeznań Pana R. J. – wspólnika strony wynikało, iż nie miał on żadnej wiedzy na temat zaprzestania świadczenia usług ochrony przez [...]. oraz, że strona na bieżąco opłacała wystawiane przez [...] faktury za świadczenie usług ochrony. Z zeznań Pani I. M.-pracownika [...] wynikało, że w związku ze zmianami organizacyjnymi w dziale sprzedaży zapomniała przekazać informację o wypowiedzeniu umowy skarżącemu pracownikowi działu księgowego. Z tego też powodu co miesiąc wystawiane były faktury za świadczenie usług ochrony, której w rzeczywistości nie było. Po uzyskaniu informacji, że faktury zostały wystawione bezzasadnie, dokonano korekty tych faktur.
Z materiałów zebranych przez Prokuraturę Okręgową w [...] jednoznacznie wynika, że w dacie dokonania kradzieży z włamaniem budynek schrono-hangaru nie był zabezpieczony żadnym systemem alarmowym.
W związku z powyższymi okolicznościami, zdaniem Sądu, w toku postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji organ prawidłowo ustalił, że skarżący rażąco naruszył warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, co zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy stanowi obligatoryjna przesłankę cofnięcia koncesji, jak również w stanie faktycznym sprawy niniejszej działania i zaniechania skarżącego stwarzają zagrożenie bezpieczeństwa obywateli, co zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 1 ustawy uprawnia organ do cofnięcia skarżącemu koncesji. Z kolei art. 157 nowej ustawy stanowi, że postępowania o wydanie decyzji w przedmiocie udzielenia, zmiany lub cofnięcia koncesji, wszczęte i niezakończone ostateczną decyzją do dnia wejścia w życie przepisów ustawy nowej, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. przepisów ustawy.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, t.j. art. 80 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. przez, w ocenie skarżącego "niewszechstronne rozważenie i ocenę całego materiału dowodowego", Sąd podnosi, że jego zdaniem organ dokonał oceny obszernego materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguły swobodnej oceny dowodów.
Zdaniem Sądu organ w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiotowej sprawie podejmował wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie zarówno interes społeczny jak i słuszny interes obywateli. Czynności te zostały w sposób szczegółowy przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] września 2020 r. Zważyć przy tym należy, że organ prowadzący postępowanie ma prawo dokonywać oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, z tym że ocena ta nie może być jednak dowolna, lecz musi zostać dokonana w perspektywie całokształtu okoliczności faktycznych sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1460/10).
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 80 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a., wskazać należy, że zaskarżona decyzja z [...] listopada 2020 r. została wydana po dokonaniu wnikliwej oceny całokształtu materiału dowodowego, zgromadzonego w toku postępowania. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] września 2020 r. Minister w sposób szczegółowy wskazał na fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Organ kierował się przy tym zasadami proporcjonalności i bezstronności w toku postępowania administracyjnego (art. 8 § 1 k.p.a.) dbając o praworządne i sprawiedliwe prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Inną sprawą jest natomiast fakt niespełniania przez skarżoną decyzję oczekiwań strony, co jednak nie stanowi zasadniczo jej wady, albowiem decyzja winna przede wszystkim odpowiadać prawu.
Sąd podziela pogląd Ministra, że zasady wyrażone w art. 8 § 1 k.p.a. nie wymagają od organu administracji, aby zaspokajał takie potrzeby podmiotów gospodarczych jak poczucie satysfakcji i chęć prowadzenia koncesjonowanej działalności w zakresie wytwarzania i obrotu bronią i amunicją oraz obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym niezgodnie z przepisami prawa, w tym również, jeżeli wiąże się to z faktem zatrudniania pracowników przy prowadzeniu tej działalności.
Sąd podnosi, że z dowodów zgromadzonych w toku postępowania administracyjnego, w szczególności z protokołu kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych pracowników Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, jak również pracowników Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] oraz dowodów przesłanych przez Prokuraturę Okręgową w [...] wynika, że skarżący nie zabezpieczył obiektu magazynowego, w którym przechowywał znaczne ilości wojskowych materiałów wybuchowych, broni maszynowej i amunicji w sposób skuteczny przed kradzieżą i dostępem osób nieupoważnionych. Spowodowało to sytuację, w której do obiektu magazynowego nastąpiło włamanie i kradzież materiałów koncesjonowanych, w tym kilkudziesięciu sztuk broni maszynowej. Sytuacja powyższa związana była z brakiem należytej ochrony obiektu magazynowego w którym przechowywane były materiały wybuchowe, broń i amunicja, w okresie od 10 sierpnia 2017 r. do 25 maja 2018 r. Sąd podziela przy tym ocenę organu, że brak należytej ochrony przyczynił się do nieskutecznego zabezpieczenia obiektu magazynowego skarżącego przed włamaniem i dostępem osób nieupoważnionych.
Tego faktu nie zmienia sytuacja polegająca na regularnym opłacaniu faktur związanych ze świadczeniem usług ochrony przez przedsiębiorcę. Należy zwrócić uwagę, iż nadajnik GSM został zdemontowany przez pracownika [...] w obecności pracownika strony M. J., który zatrudniony był jako pracownik zatrudniony przy obrocie materiałami koncesjonowanymi. Ww. osoba przekazała stronie informację o demontażu nadajników GSM. Dopiero w dniu 25 maja 2018 r. skarżący podpisał umowę z [...] dotyczącą ochrony kompleksu obiektów [...], ul. [...],[...].
W związku z faktycznym brakiem zapewnienia ochrony schrono-hangaru nr [...], doszło do naruszenia § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, zgodnie z którym obiekt magazynowy wraz z przechowywanymi materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym musi być skutecznie zabezpieczony przed kradzieżą i dostępem osób nieupoważnionych.
Szczegółowa analiza materiałów zebranych w sprawie pozwoliła ustalić, że obiekt magazynowy był zabezpieczony w sposób niewłaściwy i nieskuteczny, świadczy o tym chociażby treść postanowienia Prokuratury Okręgowej w [...] o wszczęciu śledztwa z [...] kwietnia 2018 r. z której wynika, że "Teren na którym usytuowany jest powyższy schrono - hangar nie jest objęty monitoringiem ani stałą, fizyczną ochroną pracowników agencji ochrony mienia. Zabezpieczenie schrono – hangaru ograniczało się do zamontowania dwóch kłódek no drzwiach wyjściowych do obiektu oraz metalowej kraty na końcu korytarza prowadzącego do głównej części hangaru, w której składowano materiały wybuchowe, broń i amunicję. Do dnia 10 sierpnia 2017 roku dodatkowym zabezpieczeniem schrono-hangaru był również system alarmowy zainstalowany przez przedstawicieli spółki [...], na mocy umowy z dnia 23 grudnia 2015 roku o świadczeniu usług ochrony osób i mienia zawartej z [...] spółka cywilna. Jak wynika z zeznań przedstawiciela wskazanej spółki umowa ta zostało wypowiedziana z uwagi na częste zaniki zasilania w obiekcie schrono - hangaru, i tym samym niemożność właściwego świadczenia usług ochrony. W dniu 10 sierpnia 2017 roku pracownik spółki [...] dokonał demontażu nadajnika GSM zainstalowanego na terenie na którym znajduje się schrono - hangar".
Ponadto fakt zatrudnienia przez skarżącego przy obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym M. S., który został skazany prawomocnym orzeczeniem Sądu Okręgowego w [...] (sygn. akt [...]) za popełnienie przestępstwa, między innymi z art. 258 § 1 k.k. w związku z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, świadczy także o braku należytego nadzoru ze strony skarżącego nad prowadzeniem działalności koncesjonowanej.
Powyższe okoliczności (brak zapewnienia ochrony przed kradzieżą i zatrudnienie osoby skazanej) zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy stanowią rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, co zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 2 tej ustawy stanowi obligatoryjną przesłankę do cofnięcia koncesji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2020 r. sygn. akt II GSK 3496/17). Ponadto inne szczegółowo opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Ministra z [...] listopada 2020 r. oraz w poprzedzającej ją decyzji organu z [...] września 2020 r. działania i zaniechania skarżącego stwarzają zagrożenie bezpieczeństwa obywateli, co zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 1 ustawy uprawnia organ do cofnięcia koncesji skarżącemu.
W okolicznościach niniejszej sprawy, należy podkreślić, że przedmiot prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, tj. obrót bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, podlega ścisłej reglamentacji poprzez udzielenie koncesji na warunkach określonych w koncesji i w przepisach obowiązującego prawa.
Przesłanką koncesjonowania działalności prowadzonej przez skarżącego jest ważny interes publiczny tj. bezpieczeństwo państwa lub obywateli. Powyższe względy determinują ścisłe przestrzeganie prawa przez podmioty wykonujące działalność gospodarczą w tym zakresie, w szczególności w zakresie, w którym działania lub zaniechania tych podmiotów skutkują powstaniem zagrożenia obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli. Uzasadnia to stosowanie surowych kryteriów oceny podmiotu gospodarczego, który uzyskał koncesję na prowadzenie takiej działalności i uczestniczy de facto w realizacji zadań państwa w zakresie bezpośrednio dotyczącym bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa obywateli Rzeczpospolitej Polskiej.
Podmioty wykonujące tego typu działalność muszą charakteryzować się dużym profesjonalizmem oraz nienagannym przestrzeganiem przepisów prawa. Działalność podmiotu koncesjonowanego podlega wszechstronnej kontroli, zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. Ustalenia kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych pracowników Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej objętej koncesją Nr [...] z [...] czerwca 2009 r. znajdują się w aktach sprawy, w aktach sprawy niniejszej zgromadzono ustalenia również protokoły kontroli przeprowadzonej u skarżącego przez upoważnionych pracowników Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] oraz upoważnionych pracowników Komendy Wojewódzkiej Policji w [...].
Prawidłowo ustalonym przez organ okolicznościom faktycznym nie przeczą w okolicznościach sprawy niniejszej przedstawione przez skarżącego dokumenty. Zresztą, jak podniósł organ, fakty wynikające z tych dowodów były znane organowi w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji lub też nie mają żadnego znaczenia w okolicznościach sprawy niniejszej. Minister w toku postępowania dysponował bowiem materiałami dowodowymi w postaci protokołów przesłuchania świadków, nadesłanych przez Prokuraturę Okręgową w [...], szczegółowo je przeanalizował i na podstawie całości materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania prawidłowo, zdaniem Sądu, ustalił, że obiekt magazynowy zlokalizowany pod adresem: [...],[...] nie został zabezpieczony w sposób skuteczny przed kradzieżą i dostępem osób nieupoważnionych. Nie jest przy tym istotne, że skarżący ma spór prawny w firmą ochroniarską, która jego zdaniem obiekt miała chronić. Są to roszczenia cywilnoprawne między stroną a jej kontrahentem, natomiast warunki wykonywania decyzji koncesyjnej udzielonej stronie (a nie [...] obciążały wyłącznie skarżącego, a nie jego zleceniobiorców. Skoro skarżący nie dopilnował zatrudnionej przez siebie firny ochroniarskiej, to on ponosi winę w tym zaniedbaniu. Bezspornie bowiem od 10 sierpnia 2017 r. ochrona obiektu magazynowego zlokalizowanego pod adresem: [...],[...], faktycznie nie była wykonywana, a zabezpieczenie obiektu przez skarżącego przed kradzieżą broni i amunicji, którą skarżący dysponował na podstawie koncesji Ministra miało charakter iluzoryczny. Powyższy brak skutecznego zabezpieczenia obiektu magazynowego przed kradzieżą i dostępem osób nieupoważnionych potwierdza także dowód w postaci pisma Prokuratury Okręgowej w [...] z [...] kwietnia 2019 r., dotyczącego zabezpieczenia pomieszczenia magazynowego należącego do strony, tj. schrono - hangaru nr [...]. Z ww. dowodu wynika, iż w dacie kradzieży z włamaniem budynek schrono — hangaru nie był zabezpieczony żadnym systemem alarmowym, a mając na uwadze umiejscowienie tegoż budynku (w lesie z dala od jakichkolwiek zabudowań) uznać należy, iż zabezpieczenia wejścia do obiektu w postaci metalowych drzwi i metalowej kraty były co najmniej niewystarczające.
Sąd podkreśla, że w tej sprawie organ nie kwestionuje także faktu, że skarżący, prowadząc koncesjonowaną działalność w zakresie obrotu bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi, mógł nawiązać kontakty (jak wynika z dołączonych kserokopii nader ograniczone) z innymi podmiotami, na okoliczność czego dołączył do skargi kserokopie umów dzierżawy oraz kilku aneksów, z których usunięto dane osobowe kontrahenta skarżącego. Powyższa okoliczność nie ma jednak, zdaniem Sądu, żadnego wpływu na ocenę prawidłowości wydania skarżonej decyzji.
Nie można podzielić twierdzeń strony, iż M. S. nie świadczył pracy na rzecz przedsiębiorcy w charakterze pracownika zatrudnionego przy obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, ponieważ z protokołu kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z 19 kwietnia 2018 r. jednoznacznie wynika, iż cyt.: "Ponadto Przedsiębiorca zatrudnia przy działalności objętej koncesją 1 pracownika, który nie spełnia wymogów określonych w ort 28 ust 1 ww. ustawy". Należy także zauważyć, iż odnośnie M. S. przedsiębiorca posiadał między innymi: orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia 27 lipca 2017 r., orzeczenie psychologiczne nr [...] z dnia 27 lipca 2017 r. oraz opinię Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia 30 stycznia 2018 r., a więc dokumenty, które są niezbędne do wykonywania pracy przy działalności koncesjonowanej. Ponadto z analizy załączonych do protokołu kontroli książek ewidencji osób wchodzących do obiektu magazynowego wynika, że Pan M. S. został wskazany jako osoba upoważniona do wchodzenia do obiektów magazynowych, w których przechowywane były materiały koncesjonowane, natomiast funkcja ww. osoby została określona jako "operator urządzeń do rozcalania i scalania (pracownik magazynowy)". Powyższe książki ewidencji osób wchodzących do obiektu magazynowego stanowią załącznik Nr 22 do protokołu kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z 19 kwietnia 2018 r. Nie był to zatem, wbrew twierdzeniom strony, tzw. pracownik placowy, ale pracownik magazynowy z dostępem do magazynu.
Sąd wskazuje przy tym, że M. S., świadcząc pracę na rzecz skarżącego, był osobą karaną, ponieważ do ww. protokołu kontroli załączono informację o osobie z Krajowego Rejestru Karnego według stanu na dzień [...] kwietnia 2018 r. z której wynika, że M. S. w dniu 16 listopada 2012 r. został skazany prawomocnym orzeczeniem Sądu Okręgowego w [...] ([...]) za popełnienie przestępstwa, między innymi z art. 258 § 1 k.k. w związku z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wskazany dokument stanowi załącznik Nr 14 do protokołu kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z 19 kwietnia 2018 r. Należy także zauważyć, iż M. S. zatrudniony był w [...] od 12 czerwca 2017 r. i w tym okresie, zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy powinien spełniać wymogi, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. e-g ustawy. W związku z powyższym pracownik zatrudniony przy wytwarzaniu i obrocie materiałami koncesjonowanymi nie może być skazany prawomocnym orzeczeniem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo lub wykroczenie skarbowe.
Także argumenty strony dotyczące książek ewidencyjnych osób wchodzących do obiektu magazynowego w żaden sposób nie zmieniają faktu, że przedsiębiorca nie dysponował ww. książkami w następujących okresach:
- przed dniem 1 stycznia 2018 r. - dla magazynu bazowego nr [...],
- przed dniem 21 kwietnia 2018 r. - dla magazynów bazowych nr [...],[...],[...] i [...],
- przed dniem 21 stycznia 2018 r. - dla magazynu bazowego nr [...].
Zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 października 2010 r. w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2010 r. Nr 222, poz. 1451), w obiekcie magazynowym, z wyjątkiem magazynu podręcznego, o których mowa w załączniku nr 4 do rozporządzenia, prowadzi się książkę ewidencji osób wchodzących do tego obiektu. Na podstawie rzetelnego prowadzenia ksiąg ewidencyjnych organ kontrolny może ustalić, kto i kiedy wchodził do konkretnego pomieszczenia magazynowego. Brak prowadzenia lub posiadania ww. książek ewidencyjnych uniemożliwia zweryfikowanie powyższych faktów.
Na okoliczność przywłaszczenia książek przez pracownika skarżący nie przedstawił żadnych przekonujących dowodów. Dowodem tym nie jest bowiem powoływanie się na postanowienie umarzające postępowanie przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] z 19 kwietnia 2019 r. na skutek zawiadomienia strony o przywłaszczeniu książek. Co więcej, z wyjaśnień strony z 25 kwietnia 2018 r. załączonych do protokołu kontroli wynikało, że nie jest on w stanie wskazać, gdzie znajdują się wcześniej prowadzone księgi ewidencyjne z uwagi na fakt, iż były prowadzone przez magazyniera Pana J.. Strona jako adresat koncesji zobligowana była do wiedzy, gdzie znajdują się księgi ewidencyjne, i nic tego braku wiedzy nie usprawiedliwia.
Należy także wskazać, iż fakt ewentualnego przywłaszczenia książek przez pracownika przedsiębiorcy, świadczy o braku nadzoru przez skarżącego nad pracownikami wykonującymi czynności związane z wytwarzaniem i obrotem materiałami koncesjonowanymi. Jest to o tyle istotne, iż przedsiębiorca wykonuje działalność polegającą na wytwarzaniu i obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, która jest działalnością reglamentowaną, na prowadzenie której wymagane jest uzyskanie koncesji Ministra.
Ponadto, analiza załączonych ksiąg ewidencyjnych osób wchodzących do obiektu magazynowego wykazała, że przedsiębiorca w żadnej księdze nie wypełnił pozycji dotyczącej "daty udzielenia upoważnienia do wchodzenia do obiektu magazynowego", co również stanowi naruszenie § 6 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 października 2010 r. w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2010 r. Nr 222, poz. 1451).
Dokonując oceny zgromadzonych w niniejszej sprawie dowodów, organ wbrew wywodom skarżącego nie uchybił zasadzie określonej w art. 80 k.p.a., bowiem przy ustalaniu prawdy na podstawie zebranego materiału dowodowego nie był ograniczony w ocenie co do wartości poszczególnych rodzajów dowodów i zgodnie z własną oceną wyników postępowania dowodowego ustalił stan faktyczny sprawy. Organ także w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopuścił w ocenie Sądu wszystkie dowody, które mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.
W toku postępowania administracyjnego organ koncesyjny kierował się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. W toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego dokładnie wyjaśniono stan faktyczny sprawy oraz ustosunkowano się do żądań i twierdzeń strony zgłaszanych w toku postępowania.
Organ koncesyjny prowadził postępowanie w przedmiotowej sprawie z poszanowaniem powyższych zasad. Dlatego zarzut skarżącego w postaci naruszenia art. 80 k.p.a. jest nieuzasadniony.
W tej sytuacji obowiązkiem organu koncesyjnego było zastosowanie sankcji polegającej na cofnięciu koncesji. W innym przypadku organ naraziłby się na naruszenie zasady praworządności wyrażonej w art. 6 k.p.a.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Niniejszy wyrok został wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz związanych z nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374, ze zm.), dodanego na podstawie art. 46 pkt 21 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. poz. 875), zmieniającej wyżej wymieniona ustawę z dniem 16 maja 2020 r.