VI SA/Wa 2550/25

VI SA/Wa 2550/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Kołodziejczak-Osetek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 3, art. 299 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie przebudowy zjazdu z drogi krajowej postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
A. C. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie przebudowy zjazdu z drogi krajowej.
Pismem z dnia 22 sierpnia 2025 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 sierpnia 2025 r. Skarżący został wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce, w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia niniejszego wezwania. W wezwaniu wskazano, że niedopełnienie tego obowiązku w terminie dwóch miesięcy od doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi zgodnie z art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.).
Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku skargi, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, została zwrócona do Sądu i zarządzeniem z 27 marca 2026 r. uznano ją za skutecznie doręczoną w dniu 24 września 2025 r. Termin do wykonania wezwania upłynął zatem w dniu 24 listopada 2025 r. W powyższym terminie Skarżący nie wykonał wezwania sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 299 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis art. 299 § 3 p.p.s.a. dodaje przy tym, że w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Jednocześnie w świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. dodaje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie Skarżący, zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami, pismem z dnia 22 sierpnia 2025 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 sierpnia 2025 r. został wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce, w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia niniejszego wezwania. W wezwaniu wskazano, że niedopełnienie tego obowiązku w terminie dwóch miesięcy od doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do Sądu i zarządzeniem z 27 marca 2026 r. została uznana za skutecznie doręczoną Skarżącemu.
Ponieważ wezwanie pozostało bez odpowiedzi, należy przyjąć, że Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Z przytoczonych powyżej przepisów jednoznacznie wynika przy tym, że nieuzupełnienie w terminie przedmiotowego braku skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Mając na względzie przytoczone powyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.