VI SA/WA 2541/20

VI SA/Wa 2541/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-04-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-11-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska /przewodniczący sprawozdawca/
Aneta Lemiesz
Magdalena Maliszewska
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Drogi publiczne
Transport
Sygn. powiązane
II GSK 2054/21 - Wyrok NSA z 2025-03-26
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
138 par.1 pkt1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2020 poz 110
art.2 ust.35a,art.64 ust.1 i 2, art.64 d, art.140 aaust.1,3pkt 1, art.140 ab, ust.1 pkt 3 lit.c
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.
Dz.U. 2020 poz 470
41
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.
Dz.U. 2016 poz 2022
par.2 ust.1 pkt 4 par.2 ust.4
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego  wyposażenia - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 kwietnia 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] grudnia 2019 r. w R. ul. [...] zatrzymano do kontroli pojazd członowy składający się z ciągnika samochodowego marki V. o nr. rej. [...] oraz z przyczepy o nr. rej. [...]. Pojazdem kierował J. R., który wykonywał krajowy przejazd drogowy z ładunkiem zbiornika betonowego (ładunek niepodzielny). Przedmiotowy przewóz odbywała się w imieniu i na rzecz P., na trasie R. – O. Przebieg kontroli utrwalono protokołem nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r.
W wyniku pomiarów kontrolowanego pojazdu członowego, stwierdzono następujące naruszenia dopuszczalnych norm:
- szerokość pojazdu członowego z ładunkiem - 5,28 m (po odjęciu błędu w wysokości 1%) - przekroczenie dopuszczalnej szerokości o 2,55m (przekroczenie dopuszczalnej wartości o ok. 107 %),
- długość pojazdu członowego - 24,40 m (po odjęciu 1 % błędu wynikającego z niedokładności pomiaru i tolerancji przyrządu) - przekroczenie o 7.9 m, (przekroczenie dopuszczalnej wartości o ok. 48 %),
- wysokość pojazdy członowego 5,13 m (po odjęciu 1 % błędu wynikającego z niedokładności pomiaru i tolerancji przyrządu) - przekroczenie o 1,13 m (przekroczenie dopuszczalnej wartości o ok. 28 %).
W trakcie kontroli nie stwierdzono przekroczenia innych parametrów kontrolowanego pojazdu.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 15000 zł. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło wykonywanie przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii VII w pozostałych przypadkach. Naruszenie stwierdzono w wyniku przekroczenia dopuszczalnej wysokości, długości oraz szerokości pojazdu członowego.
W odwołaniu pełnomocnik strony zarzucił organowi naruszenie art. 64d ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie, przejawiające się na gruncie niniejszej sprawy uznaniem, iż stanowi podstawę nałożenia kary za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia kategorii VII. Ponadto strona zarzuciła naruszenie lp. 7 załącznika nr 1 do ww. ustawy poprzez jego niewłaściwą wykładnie i błędne zastosowanie, przejawiające się na gruncie niniejszej sprawy uznaniem, że pojazd kontrolowany w dniu [...] grudnia 2019 r. wypełnia zapisane w tej normie parametry, jego przejazd powinien odbywać się na podstawie zezwolenia kat. VII. Strona zaznaczyła, że organ błędnie zakwalifikował konieczność posiadania przez stronę zezwolenia kat. VII, gdyż podczas kontroli stwierdzono jedynie przekroczenie dopuszczalnych parametrów zewnętrznych pojazdu a nie została przekroczona dopuszczalna masa całkowita. Według skarżącego dopiero przy przekroczeniu dopuszczalnej masy całkowitej organ mógł stwierdzić, iż przejazd powinien odbywać się na podstawie zezwolenia kat. VII. Dalej wnoszący podkreślił, iż zgodnie z art. 64d ust 1 ww. ustawy zezwolenie kat. VII wydaje się na przejazd pojazdu nienormatywnego jest wydawane na jednokrotny lub wielokrotny przejazd po drogach publicznych w wyznaczonym czasie, na trasie wyznaczonej w zezwoleniu. Zezwolenie wydaje się dla pojazdu, którego ruch, ze względu na jego wymiary, masę lub naciski osi, nie jest możliwy na podstawie zezwoleń kategorii I-VI. Powyższy artykuł ma zastosowanie na etapie wydawania zezwoleń, a nie może być podstawą do wymierzenia kary administracyjnej. Reasumując powyższy strona podkreśliła, iż przejazd pojazdem nienormatywnym o parametrach nie pasujących do żadnej z siedmiu kategorii zezwoleń powinien znajdować się w kategorii inne pojazdy nienormatywne. A więc nie powinna być na tej podstawie nakładana na podmiot kara administracyjna za brak zezwolenia kat. VII.
Decyzją z dnia [...] września 2020r. Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256), art. 2 ust. 35a, art, 64 ust. 1, 2, art. 64d, art. 140 aa ust. 1, 3 pkt 1, art. 140 ab ust. 1 pkt 3 lit. c), ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 110), art. 41 ustawy z dnia 21 marca 1985 o drogach publicznych (Dz. U. z 2020 i poz. 470), § 2 ust. 1 pkt 4, § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. z 2016 r. poz. 2022 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2020r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł orzekł o utrzymaniu decyzji w całości w mocy.
W uzasadnieniu organ wskazał, że poruszanie się po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych zostało obwarowane licznymi obostrzeniami wymienionymi w art. 64 ust. 1, 2 i 3 prd. Zalicza się do nich wymóg uzyskania zezwolenia. Przejazd pojazdem nienormatywnym, którym przewożony jest ładunek podzielny jest możliwy tylko na podstawie zezwoleń kategorii I lub II fart. 64 ust. 2 prd). Stosownie do art. 140ab ust. 2 md w przypadku naruszeń zakazu, o którym mowa w art. 64 ust. 2. za przejazd pojazdem nienormatywnym nakłada się karę jak za przejazd bez zezwolenia. Przepis art. 64 ust. 2 prd ustanawia zakaz przewozu pojazdem nienormatywnym ładunków innych niż ładunek niepodzielny. Zatem
z treści art. 140ab ust, 2 prd wynika, że przy kwalifikowaniu naruszeń związanych
z ustaleniem braku właściwej kategorii zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym. którym przewożony jest ładunek podzielny, okoliczność w postaci prawnej niemożności uzyskania zezwolenia kategorii III-VII nie ma żadnego znaczenia. Ustawodawca bowiem przyjął, że w takiej sytuacji nakłada się kare jak za przejazd bez zezwolenia.
Sankcją za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia lub niezgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu jest kara pieniężna nakładana w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 140aa ust. 1 ww. ustawy za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 prd, lub niezgodnie z warunkami określonymi dla tego zezwolenia nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Stosownie do treści 140aa ust. 3 pkt 1 prd karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada się na podmiot wykonujący przejazd. Stosownie do art. 140ab ust. 2 prd w przypadku naruszeń zakazu, o którym mowa w art. 64 ust. 2, za przejazd pojazdem nienormatywnym nakłada się karę jak za przejazd bez zezwolenia.
Organ wskazał, że kierowca podczas kontroli okazał zezwolenia kategorii VI nr [...] na przejazd pojazdu nienormatywnego na okres 6 miesięcy w terminie od [...].10.2019 r. do [...].04.2020r., który spełnia wymagania w zakresie wymiarów, nacisków, masy określone w pozycji nr 6 tabeli. Jak stanowi lp. 6 załącznika nr 1 do prd, zezwolenie kategorii VI jest wydawane na przejazd pojazdu po drogach krajowych - zgodnie z wykazem dróg, o którym mowa w art. 64c ust. 8:
a) o szerokości nieprzekraczającej:
- 3,4 m dla drogi jednojezdniowej,
- 4 m dla drogi dwujezdniowej klasy A, S i GP,
b) o długości nieprzekraczającej: -15 m dla pojedynczego pojazdu,
- 23 m dla zespołu pojazdów, - 30 m dla zespołu pojazdów o skrętnych osiach,
c) o wysokości nieprzekraczającej 4,3 m,
d) o rzeczywistej masie całkowitej nieprzekraczającej 60 t,
e) o naciskach osi nieprzekraczających wielkości przewidzianych dla dróg o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t.
Organ zauważył, że podczas kontroli stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej wysokości pojazdu członowego o 28%, długości o 48% oraz dopuszczalnej szerokości o 107%. A zatem posiadane przez stronę zezwolenie
kat. VI nie obejmuje swym zakresem przekroczonych parametrów zewnętrznych pojazdu członowego. Jedynie zezwolenie kat. VII pozwala na określenie parametrów pojazdu wraz z ładunkiem.
Organ wskazał, że przekroczenie choćby jednego parametru skutkuje stwierdzeniem nieważności posiadanego zezwolenia. Podczas kontroli stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej wysokości, długości oraz szerokości pojazdu członowego o wartość powyżej 20%, dlatego wymierzono karę pieniężną
w wysokości 15000 zł.
Ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy nie dopatrzył się przesłanek do umorzenia postępowania administracyjnego, na podstawie 140aa ust. 4 prd. Strona nie dostarczyła także takich dowodów, z których wynikałoby wyłączenie jej odpowiedzialności za brak zezwolenia, w oparciu o regulację art. 140aa ust. 4 prd.
Pismem z dnia 22 października 2020r. P. P. wniósł skargę do WSA w Warszawie, zarzucając naruszenie:
- przepisów proceduralnych tj. art. 7, art. 8 §1 art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa, poprzez zaniechanie rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie przejawiające się brakiem odniesienia do argumentu strony podniesionych w odwołaniu złożonym
w administracyjnym toku instancji a przemawiających za wadliwością decyzji organu
I instancji, jak również przejawiające się niewskazaniem przepisu materialnego na podstawie którego skarżący winien zostać ukarany za brak zezwolenia kategorii VlI wydawanego na przejazd pojazdem nienormatywnym,
- przepisów materialnych rangi konstytucyjnej, tj. art. 2 oraz art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jak również przepisów proceduralnych, tj. art. 6, oraz art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego, poprzez bezpodstawne nałożenie na skarżącego sankcji w wysokości 15 000 zł za brak zezwolenia kategorii VII-ej na przejazd pojazdem nienormatywnym w sytuacji,
w której pojazd, którego dotyczyło postępowanie nie kwalifikował się swoimi parametrami do uzyskania na przejazd nim wykonywany zezwolenia tej właśnie kategorii.
Wobec podniesionych zarzutów strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu strona wskazała, że wymiary zewnętrzne pojazdu poddanego kontroli w dniu [...] grudnia 2019r. były przekroczone. Pozostałe jego parametry mieściły się natomiast w wartościach normatywnych wynikających z przepisów regulujących zagadnienie nacisków osi i mas całkowitych pojazdów uczestniczących w ruchu drogowym. Zatem bez wątpienia był to pojazd nienormatywny, ze względu na przekroczenie wymiarów. Jednocześnie strona stoi na stanowisku, zgodnie
z którym pojazd skontrolowany w dniu [...] grudnia 2019 nie posiadał też parametrów odpowiednich dla zezwolenia kategorii VII. Z zapisu umieszczonego w kolumnie siódmej (Ip. 7 lit. a) wynika bowiem, że pojazd wraz z ładunkiem wypełnia parametry odpowiednie dla zezwolenia kategorii VIl w sytuacji, w której doszło do przekroczenia zarówno jego wymiarów jak i równocześnie masy całkowitej ponad wartości określone dla zezwoleń kategorii I - VI Jednostka prowadzona przez J. R. w dniu kontroli spełniała jedynie pierwszy z tych łącznych warunków. Jej wymiary zewnętrzne wraz z ładunkiem były większe, niż wymienione w załączniku nr 1 do p.r.d. dla zezwoleń innych kategorii. Jednak masa całkowita owego pojazdu była normatywna. Zatem koniunkcja zapisana w pkt. 7 lit. a, tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do ustawy Prawo o ruchu drogowym wypełniona nie została. Z tego właśnie skarżący wnosi, że pojazd sprawdzony w dniu [...] grudnia 2019r. nie miał parametrów adekwatnych dla zezwolenia kategorii VII a tym samy brak jest podstawy prawnej do nałożenia na stronę skarżącą kary pieniężnej.
W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.
Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. 2019 poz.2325).
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna.
Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 35a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo
o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 110, dalej jako "p.r.d.") pojazdem nienormatywnym jest pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, lub którego wymiary lub rzeczywista masa całkowita wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy.
W świetle powołanej definicji, zdaniem sądu stwierdzić należy, że przekroczenie już jednego ze wskazanych parametrów powoduje, że pojazd jest nienormatywny. W niniejszej sprawie podczas kontroli stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej wysokości, długości oraz szerokości pojazdu członowego o wartość powyżej 20% co oznacza, że pojazd był nienormatywny.
Stosownie zaś do treści art. 64 ust. 1 pkt 1 p.r.d. ruch pojazdu nienormatywnego jest dozwolony pod warunkiem uzyskania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego odpowiedniej kategorii wydawanego w drodze decyzji administracyjnej, przez właściwy organ, a w przypadku pojazdu nienormatywnego należącego do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej pod warunkiem uzyskania zezwolenia wojskowego na przejazd drogowy, wydawanego przez właściwy organ wojskowy. Natomiast w myśl art. 140aa ust. 1 p.r.d. za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, lub niezgodnie z warunkami określonymi dla tego zezwolenia nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Karę pieniężną, o której mowa
w ust. 1, nakłada się na podmiot wykonujący przejazd (art. 140aa ust. 3 p.r.d.).
W świetle powyższych przepisów zasadą jest więc zakaz ruchu pojazdów nienormatywnych, a odstępstwem od tej zasady jest możliwość dopuszczenia tych pojazdów do ruchu - po uzyskaniu zezwolenia i na warunkach określonych w tym zezwoleniu.
Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] grudnia 2019 r. w R.
ul. [...] zatrzymano do kontroli pojazd członowy składający się z ciągnika samochodowego marki V. o nr. rej. [...] oraz z przyczepy o nr. rej. [...]. Pojazdem kierował J. R., który wykonywał krajowy przejazd drogowy z ładunkiem zbiornika betonowego (ładunek niepodzielny). Przedmiotowy przewóz odbywała się w imieniu i na rzecz P., na trasie R. – O.. Przebieg kontroli utrwalono protokołem nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r.
W wyniku pomiarów kontrolowanego pojazdu członowego, stwierdzono następujące naruszenia dopuszczalnych norm:
- szerokość pojazdu członowego z ładunkiem - 5,28 m (po odjęciu błędu w wysokości 1%) - przekroczenie dopuszczalnej szerokości o 2,55 m (przekroczenie dopuszczalnej wartości o ok. 107 %),
- długość pojazdu członowego - 24,40 m (po odjęciu 1 % błędu wynikającego
z niedokładności pomiaru i tolerancji przyrządu) - przekroczenie o 7,9 m, (przekroczenie dopuszczalnej wartości o ok. 48 %),
- wysokość pojazdy członowego 5,13 m (po odjęciu 1 % błędu wynikającego z niedokładności pomiaru i tolerancji przyrządu) - przekroczenie o 1,13 m (przekroczenie dopuszczalnej wartości o ok. 28 %).
W trakcie kontroli nie stwierdzono przekroczenia innych parametrów kontrolowanego pojazdu.
Wobec powyższych ustaleń, zdaniem sądu, stwierdzić należy, że kontrolowany pojazd był nienormatywny z uwagi na przekroczenie dopuszczalnej wysokości pojazdu członowego. długości oraz dopuszczalnej szerokości.
Kierowca podczas kontroli okazał zezwolenia kategorii VI nr [...] na przejazd pojazdu nienormatywnego na okres 6 miesięcy w terminie od [...].10.2019 r. do [...].04.2020r., który spełnia wymagania w zakresie wymiarów, nacisków, masy określone w pozycji nr 6 tabeli.
Jak stanowi lp. 6 załącznika nr 1 do p.r.d., zezwolenie kategorii VI jest wydawane na przejazd pojazdu po drogach krajowych - zgodnie z wykazem dróg,
o którym mowa w art. 64c ust. 8:
a) o szerokości nieprzekraczającej:
- 3,4 m dla drogi jednojezdniowej,
- 4 m dla drogi dwujezdniowej klasy A, S i GP,
b) o długości nieprzekraczającej: -15 m dla pojedynczego pojazdu,
- 23 m dla zespołu pojazdów, - 30 m dla zespołu pojazdów o skrętnych osiach,
c) o wysokości nieprzekraczającej 4,3 m,
d) o rzeczywistej masie całkowitej nieprzekraczającej 60 t,
e) o naciskach osi nieprzekraczających wielkości przewidzianych dla dróg o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t.
Z uwagi jednak na fakt, że podczas kontroli stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej wysokości pojazdu członowego o 28%, długości o 48% oraz dopuszczalnej szerokości o 107%, stwierdzić należy, że posiadane przez stronę zezwolenie kat. VI nie obejmowało swym zakresem przekroczonych parametrów zewnętrznych pojazdu członowego. Jedynie zezwolenie kat. VII pozwala na określenie parametrów pojazdu wraz z ładunkiem.
A zatem organy prawidłowo stwierdziły wykonywanie przejazdu drogowego pojazdem nienormatywnym jak za brak zezwolenia kategorii VII, z uwagi na wielkość stwierdzonych podczas kontroli przekroczeń oraz rodzaj, kategorię drogi, na której zatrzymano kontrolowany pojazd.
Sankcją za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia lub niezgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu jest kara pieniężna nakładana w drodze decyzji administracyjnej. Stosownie do treści
art. 140ab ust. 1 pkt 3 karę pieniężną, o której mowa w art. 140aa ust. 1, ustala się
w wysokości za brak zezwolenia kategorii VII:
a) 500 zł - gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekraczają dopuszczalne wartości nie więcej niż o 10%,
b) 2000 zł - gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekraczają dopuszczalne wartości o więcej niż 10% i nie więcej niż 20%,
c) 15 000 zł - w pozostałych przypadkach.
W niniejszej sprawie kara pieniężna wynosi: 15000 złotych.
Tym samym, zdaniem sądu, nie doszło do naruszenia art. 64d ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie, przejawiające się na gruncie niniejszej sprawy uznaniem, iż stanowi podstawę nałożenia kary za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia kategorii VII.
W ocenie Sądu organy zasadnie uznały, że skarżący nie wykazał w toku postępowania okoliczności, które uzasadniały umorzenie postępowania administracyjnego, na podstawie 140aa ust. 4 prd. Zgodnie z treścią art. 140aa ust. 4 prd nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wobec podmiotu wykonującego przejazd, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli:
1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot, o którym mowa w ust. 3 pkt 1:
a) dochował należytej staranności w realizacji czynności związanych z przejazdem,
b) nie miał wpływu na powstanie naruszenia, lub
2) rzeczywista masa całkowita pojazdu nienormatywnego nie przekracza dopuszczalnej wielkości lub wielkości określonej w zezwoleniu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, a przekroczenie dotyczy wyłącznie nacisku osi pojazdu w przypadku przewozu ładunków sypkich oraz drewna.
Jak zauważył organ strona nie przedstawiła żadnych dowodów poświadczających dochowanie należytej staranności, czy braku wpływu.
Sąd uznał, że zostały wyczerpująco zbadane wszelkie istotne w sprawie okoliczności, które poprzedzono przeprowadzeniem stosownych dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że organy uzasadniły swoje stanowisko wyrażone w decyzjach, zgodnie z art. 6 k.p.a. i w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.
W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.