Pełny tekst orzeczenia

VI SA/Wa 2439/16

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

VI SA/Wa 2439/16 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2017-07-31
Data wpływu
2016-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 3144/17 - Postanowienie NSA z 2018-10-17
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 156 par. 1 i 2 w zw. z art. 159
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z 8 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2439/16 zapadłego w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2015 r., nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanowił sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2439/16, poprzez wpisanie: - na stronie 1 wers 30 "ESPUMAX" zamiast "ESPUMAK", - na stronie 20 wers 34 i na stronie 21 wers 1 i 2 "Jeżeli zatem doszedł do wniosku o istnieniu podobieństwa, to konsekwentnie stwierdził w czym owego podobieństwa upatrywał" zamiast "Jeżeli zatem doszedł do wniosku o braku podobieństwa, to konsekwentnie stwierdził w czym ów brak podobieństwa upatrywał" - na stronie 21 wers 7 i 8 "W ocenie Urzędu Patentowego warstwa fonetyczna przeciwstawionych znaków może czynić je podobnymi" zamiast "W ocenie Urzędu Patentowego warstwa fonetyczna przeciwstawionych znaków nie może czynić je podobnymi" - na stronie 22 wers 10 - 14 "W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ administracji – rozstrzygając sprawę – oparł się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a." zamiast "W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji – rozstrzygając sprawę – oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a."
Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2439/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2015 r., nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "ESPUMAX" o numerze [...].
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek stron został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej oraz pełnomocnikowi uczestnika postępowania. Pismem z 4 lipca 2017 r. pełnomocnik uczestnika wniósł o sprostowanie uzasadnienia orzeczenia wskazując, że na stronie 1, w ostatnim zdaniu omyłkowo wskazano nazwę "ESPUMAK" zamiast "ESPUMAX"; na stronie 20/21, omyłkowo wskazano, że organ "doszedł do wniosku o braku podobieństwa" i "stwierdził w czym ów brak podobieństwa upatrywał" podczas gdy w oczywisty sposób zdanie to powinno brzmieć "doszedł do wniosku o istnieniu podobieństwa" i "stwierdził w czym owego podobieństwa upatrywał"; na stronie 21, omyłkowo wskazano, że "[w] ocenie Urzędu Patentowego warstwa fonetyczna przeciwstawionych znaków nie może czynić je podobnymi" podczas gdy w oczywisty sposób zdanie to powinno brzmieć: "[w] ocenie Urzędu Patentowego warstwa fonetyczna przeciwstawionych znaków może czynić je podobnymi"; na stronie 22, w przedostatnim akapicie omyłkowo użyto liczby mnogiej, wskazując na "organy obu instancji" i stanowisko wyrażone w "zaskarżonych decyzjach", podczas gdy chodzi o "organ" i "zaskarżoną decyzję". W ocenie pełnomocnika oczywistość powyższych omyłek jednoznacznie wynika z treści orzeczenia, nadto wskazane omyłki pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 159 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu lub na wniosek strony sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym
Sentencja wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem tworzą jedną całość i w związku z tym powszechnie przyjmowany jest pogląd, iż sprostowaniu mogą podlegać wadliwości zarówno sentencji, jak i uzasadnienia (Kodeks postępowania cywilnego – Komentarz; B. Dobrzański, M. Lisiewski, Z. Resich, Wł. Siedlecki Wyd. Prawnicze, Warszawa 1975r. str. 548 oraz T. Ereciński, J. Gudowski i M. Jędrzejewska - Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego cz. I postępowanie rozpoznawcze, Wyd. Prawnicze, Warszawa1997 r. str.503 ). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (K. Piasecki [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz ..., s. 1050).
Z uwagi na konieczność przywrócenia zgodnej z zamierzeniem Sądu treści uzasadnienia wyroku, w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2439/16.
Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 159 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.