Pełny tekst orzeczenia VI SA/WA 177/23

VI SA/Wa 177/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-03-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-01-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Nowecki /przewodniczący/
Sławomir Kozik /sprawozdawca/
Tomasz Sałek
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Tomasz Sałek Protokolant ref. staż. Krzysztof Włoczkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2023 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty dobrej reputacji 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego A. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
A. S. (dalej: "Skarżący", "Strona") prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") z 8 listopada 2022 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, dalej: "K.p.a."), art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b oraz ust. 4 pkt 1, art. 94b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 180, dalej: "u.t.d."), art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2 lit. a, załącznik nr IV rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U.UE.L.2009.300.51 ze zm., dalej: "rozporządzenie (WE) nr 1071/2009), lp. 9 grupy 2 załącznika nr 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego oraz zmieniające załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8, dalej: "rozporządzenie Komisji (UE) nr 2016/403"), utrzymującą w mocy decyzję z 30 sierpnia 2022 r. nr [...] stwierdzającej utratę dobrej reputacji przez Stronę.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że w wyniku kontroli drogowej przeprowadzonej 27 sierpnia 2021 r. Komendant Placówki Straży Granicznej w D. decyzją z 18 października 2021 r. nr [...] nałożył na Stronę sankcję za popełnienie naruszenia z Ip. 6.1.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. podłączenie do tachografu niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu wykonanego lub przeznaczonego do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu. Powyższe, jak wyjaśnił organ, stanowi najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 2 pod numerem 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, tj. korzystanie z nielegalnego urządzenia, które może zmieniać zapisy tachografu.
GITD wskazał, że Strona posiada licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy nr [...] udzieloną jej 10 stycznia 2004 r. przez Ministra Infrastruktury.
Organ ustalił, że wobec Strony toczyło się postępowanie dotyczące spełniania wymogu posiadania dobrej reputacji, które zakończyło się wydaniem decyzji GITD z 5 września 2018 r. nr [...] stwierdzającej, że dobra reputacja przewoźnika pozostała nienaruszona. Podstawą wszczęcia i prowadzenia tegoż postępowania było popełnienie przez Stronę naruszenia o charakterze najpoważniejszym, czyli naruszenia wskazanego w pkt 2 załącznika nr IV do rozporządzenia nr 1071/2009, tj. brak tachografu lub ogranicznika prędkości lub korzystanie z nielegalnego urządzenia, które może zmieniać zapisy w urządzeniach rejestrujących lub ograniczniku prędkości, lub fałszowanie wykresówek lub danych pobranych z tachografu lub karty kierowcy.
Pismem z 15 czerwca 2022 r. GITD zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania z urzędu w zakresie spełniania przez nią wymogu dobrej reputacji w związku z popełnieniem naruszenia o charakterze najpoważniejszym. Zawiadomienie zawierało informacje na temat przesłanek, jakie organ będzie brał pod uwagę przy ocenie dobrej reputacji oraz wezwanie do przedstawienia wyjaśnień i dokumentów.
GITD wyjaśnił następnie, że Strona w odpowiedzi udzielonej pismem z 2 lipca 2022 r. wskazała, że: 1) w okresie od 18 marca 2022 r. do 23 czerwca 2022 r. wykonała 512 operacji transportowych, na dowód czego przesłała zestawienie operacji transportowych, 2) w ww. okresie zatrudniała 39 kierowców, 3) w przedsiębiorstwie obowiązuje "karta stanowiska pracy kierowcy samochodu ciężarowego", z którą każdy zatrudniony kierowca jest zapoznawany i zawiera postanowienia, których kierowcy zobowiązują się przestrzegać, 4) jest członkiem Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników w Polsce, 5) nie miała wiedzy na temat użycia przez kierowcy niedozwolonego urządzenia zmieniającego wskazania tachografu, na dowód czego przesłała oświadczenie kierowcy.
Organ wskazał dalej, że zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w B.o udzielenie informacji koniecznych do zbadania przesłanki interesu społecznego kontynuowania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. W odpowiedzi udzielonej pismem z 25 lipca 2022 r. PUP w B. wyjaśnił, że współpracuje z przedsiębiorcą w zakresie pośrednictwa pracy od 2016 r.; liczba osób bezrobotnych, które pracowały na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego, jest większa niż liczba ofert pracy, dlatego w razie zwolnienia pracowników przez przedsiębiorcę może powstać konieczność podjęcia przedsięwzięć, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Pismem z 26 lipca 2022 r. organ poinformował Stronę o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego i możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji.
Postępowanie w I instancji zakończyło się wydaniem przez GITD decyzji z 30 sierpnia 2022 r. nr [...] o stwierdzeniu utraty dobrej reputacji przez Stronę.
Rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od powyższej decyzji GITD, po przytoczeniu mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów prawa, w pierwszej kolejności organ wskazał, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia z 27 kwietnia 2016 r. nr (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych. GITD wyjaśnił, że w omawianym przypadku prowadził wobec Strony postępowanie w zakresie oceny, czy wymóg dobrej reputacji jest spełniony, które zakończyło się wydaniem decyzji GITD z 5 września 2018 r. nr [...] stwierdzającej, że dobra reputacja przewoźnika pozostała nienaruszona. Zdaniem organu, fakt, iż kara administracyjna wynikająca z decyzji stanowiącej podstawę wszczęcia i prowadzenia powyższego postępowania, została, według oświadczenia Strony, zapłacona, nie oznacza, że organ przetwarza dane osobowe Strony, przytaczając okoliczności tegoż postępowania, w sposób nieprawidłowy.
Nadto organ wyjaśnił, że niezasadne są także zarzuty Strony dotyczące naruszenia art. 6 K.p.a. w zw. z art. 7d ust. 1 pkt 1 i 2 u.t.d. i załącznikiem I do rozporządzenia 2016/403, poprzez wszczęcie postępowania o utratę dobrej reputacji w konsekwencji popełnienia przez przewoźnika drogowego naruszenia, które nie jest zawarte w katalogu najpoważniejszych naruszeń. GITD podkreślił, że wbrew przekonaniu Strony, zastosowanie przepisów umowy AETR nie wyłącza możliwości zakwalifikowania stwierdzonego naruszenia na podstawie rozporządzenia nr 2016/403.
GITD przytoczył następnie ustalenia faktyczne dokonane w postępowaniu I instancji i wyjaśnił, że wziął pod uwagę charakter popełnionego przez Stronę, w szczególności to, że jedno z najpoważniejszych naruszeń dotyczy manipulowania przez kierowcę urządzeniem rejestrującym czas pracy kierowcy. Organ zwrócił uwagę, że poprzednio toczące się wobec Strony postępowanie dotyczące spełniania przez nią wymogu posiadania dobrej reputacji również dotyczyło popełnienia NN polegającego na manipulowaniu wskazaniami urządzenia rejestrującego. A zatem od 2018 r. Strona nie wprowadziła skutecznego programu naprawczego eliminującego popełnianie naruszeń z zakresu obsługi tachografów w swoim przedsiębiorstwie. zwrócił uwagę, że tego typu naruszenia popełnia się wyłącznie świadomie, celowo a prawidłowa i terminowa analiza czasu pracy kierowców przez przedsiębiorcę nie mogłaby nie wykazać, iż wskazania tachografu nie są prawidłowe. Skoro w przedsiębiorstwie Strony ingerencja w pracę tachografów jest dopuszczalna to nie świadczy to o prawidłowym funkcjonowaniu przedsiębiorstwa a wykonywanie przewozów drogowych przez kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę, którzy nie rejestrują swojego czasu pracy prawidłowo, może powodować znaczne niebezpieczeństwo w ruchu drogowym i nie może zostać przez organ zaakceptowane. Organ też zwrócił uwagę, że fałszowanie wskazań urządzenia rejestrującego powoduje także zafałszowanie czasu pracy kierowców, a więc skutkiem takich działań jest popełnianie przez kierowców dalszych naruszeń z zakresu czasu pracy kierowców, które nie zawsze są wykrywalne podczas kontroli drogowych. A zatem rzeczywista liczba naruszeń u.t.d. popełnianych przez Stronę może być większa aniżeli wynikająca z decyzji administracyjnej stanowiącej podstawę prowadzenia niniejszego postępowania. GITD zaznaczył przy tym, że Strona w niniejszym postępowaniu wskazała, że winnym popełnienia naruszenia stanowiącego podstawę wszczęcia niniejszego postępowania był kierowca. Jednocześnie Strona ograniczyła się do przedłożenia informacji o dokumencie, który kierowcy podpisują przy podjęciu zatrudnienia ("karta stanowiska pracy kierowcy samochodu ciężarowego"), natomiast nie wskazał żadnych konkretnych działań, które podjęła celem wyeliminowania popełniania naruszeń w przyszłości.
GITD zaznaczył, że kontroli drogowej podlega zaledwie wycinek wykonywanych przez przedsiębiorców zadań przewozowych. Gdyby kontroli drogowej podlegały wszystkie wykonywane przez przedsiębiorcę zadania przewozowe, wówczas można byłoby w sposób rzetelny ocenić sytuację przedsiębiorstwa pod kątem przestrzegania przepisów transportowych.
GITD uznał, że choć liczba operacji transportowych oraz ilość zatrudnionych kierowców wskazują, że skala prowadzonej przez stronę działalności nie jest nieznaczna, to nie można oceniać przesłanki dotyczącej popełnionej liczby naruszeń w oderwaniu od pozostałych przesłanek oceny dobrej reputacji przewoźnika wynikających z art. 7d ust. 4 u.t.d., w szczególności omówionej już przesłanki dotyczącej poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie Strony.
Organ wyjaśnił również, że wziął pod uwagę przy wydawaniu rozstrzygnięcia pismo z Powiatowego Urzędu Pracy w B.z 25 lipca 2022 r. Organ przeanalizował informacje wynikające z tego pisma i na ich podstawie uznał, że nie można przyjąć, że istnieje interes społeczny w kontynuacji działalności gospodarczej przez stronę. Faktem jest, że gdy Strona utraci dobrą reputację i będzie zmuszona zawiesić bądź zakończyć prowadzenie działalności transportowej, wówczas zatrudnieni przez nią kierowcy w liczbie 39 osób (według stanu na marzec - czerwiec 2022 r.) mogą zostać zarejestrowani przez PUP w B.jako osoby bezrobotne. Jednakże, jak wskazał PUP w B., osoby te będą mogły zostać objęte procedurą wynikającą z art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tj. podjęte będą wobec nich działania mające na celu rozwiązanie lub złagodzenie problemów związanych z zwolnieniami grup pracowników z przyczyn dotyczących zakładu pracy. GITD dodał, że w skali całego kraju zawody kierowcy samochodu ciężarowego i ciągnika siodłowego są zawodami deficytowymi, nie można uznać, że zawieszenie bądź cofnięcie stronie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego będące skutkiem utraty dobrej reputacji przez przedsiębiorcę wpłynie znacząco na wzrost bezrobocia w powiecie B.. W ocenie organu nie istnieje zatem interes społeczny w kontynuacji przez Stronę działalności gospodarczej.
Organ wziął pod uwagę przy ocenie dobrej reputacji przewoźnika drogowego także opinię Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce wyrażoną pismem z 7 lipca 2022 r. i uznał, że nie może ona mieć wpływu na rozstrzygnięcie. W ww. piśmie wskazano w sposób enigmatyczny, iż przedsiębiorca jest członkiem Zrzeszenia od 1999 r. i Zrzeszenie wyraża pozytywną opinię o przewoźniku. Brak w piśmie jakichkolwiek informacji o podstawach wydania pozytywnej oceny wobec przewoźnika drogowego.
Pismem z 10 grudnia 2022 r. Skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję GITD z 8 listopada 2022 r., wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji I instancji, a także o zwrot od organu poniesionych przez Skarżącego kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:
1) art. 6 K.p.a. w związku z art. 7d ust. 1 pkt 1 i 2 u.t.d. oraz załącznikiem 1 do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, poprzez wszczęcie postępowania dotyczącego oceny dobrej reputacji w konsekwencji popełnienia przez Stronę naruszenia, które nie jest zawarte w katalogu najpoważniejszych naruszeń,
2) art. 7d u.t.d., poprzez niewłaściwą wykładnię i ocenę spełniania przez Stronę wymogu dobrej reputacji bez faktycznej analizy sposobu prowadzenia działalności przez Stronę w chwili wydawania skarżonej decyzji,
3) zasad określonych w art. 77 § 1 K.p.a., poprzez porzucenie obowiązku zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego w sprawie, w tym pominięcie w postępowaniu dowodów potwierdzających jakość prowadzenia działalności na dzień wydawania skarżonej decyzji,
4) art. 7d ust. 4 u.t.d., poprzez ocenę wymogu spełnienia warunku dobrej reputacji w oparciu o nieprzewidziane prawem parametry, w tym przywołanie argumentu dokonywania podobnej procedury w przeszłości względem Strony,
5) art. 7 K.p.a., poprzez nieuwzględnienie warunku określonego w art. 7 ust. 4 pkt 3 u.t.d., poprzez pominięcie skutków gospodarczych decyzji dla rynku pracy w miejscowości,
6) art. 6 ust. 2 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE poprzez porzucenie obowiązku dokładnego sprawdzenia sytuacji przewoźnika przed wydaniem decyzji o utracie dobrej reputacji,
7) art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/679 w związku z art. 94b u.t.d., poprzez przetwarzanie danych dotyczących najpoważniejszych naruszeń po upływie terminu, w którym naruszenie uznaje się za niebyłe.
W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił argumentację popierającą zarzuty skargi.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.
W niniejszej sprawie GITD stwierdził utratę dobrej reputacji przez Skarżącego, ze względu na popełnienie przez zatrudnionego przez Skarżącego kierowcę, jednego najpoważniejszego naruszenia, za które została na Skarżącego nałożona kara pieniężna decyzją z 18 października 2021 r.
Zgodnie z art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, jeżeli wobec przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako najpoważniejsze naruszenie.
Organem, o którym mowa w art. 7 ust. 2 u.t.d., jest organ który udzielił przedsiębiorcy zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, w tym przypadku GITD.
Jak wynika z art. 7d ust. 3 u.t.d., po wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, weryfikuje sposób i warunki wykonywania transportu drogowego. Art. 7d ust. 4 u.t.d., stanowi natomiast, że przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bierze pod uwagę w szczególności: 1) czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych; 2) czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym czy w przedsiębiorstwie podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego; 3) interes społeczny kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, w szczególności jeżeli cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego spowodowałoby w znaczący sposób wzrost poziomu bezrobocia w miejscowości, gminie lub regionie; 4) opinię polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, działającej od co najmniej 3 lat, której przedsiębiorca jest członkiem.
Zgodnie z art. 7d ust. 5 u.t.d., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2: 1) wydaje decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia, albo 2) wydaje decyzję stwierdzającą, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia.
W przedmiotowej sprawie nie budzą wątpliwości okoliczności popełnienia przez zatrudnionego przez Skarżącego kierowcę najpoważniejszego naruszenia, które zostały stwierdzone w wykonalnej decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w D. decyzją z 18 października 2021 r. Przedmiotowe najpoważniejsze naruszenie dotyczy naruszenia z Ip. 6.1.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. podłączenie do tachografu niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu wykonanego lub przeznaczonego do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu i opisanego w grupie 2 pod numerem 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, tj. korzystanie z nielegalnego urządzenia, które może zmieniać zapisy tachografu. Kara pieniężna nałożona na Skarżącego powyższą decyzją została zapłacona 26 listopada 2021 r., nie została ona zatem przed wydaniem zaskarżonej decyzji objęta środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d.
W świetle powyższych okoliczności oraz treści art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., GITD był zobligowany do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie oceny dobrej reputacji Skarżącego w związku ze stwierdzonym najpoważniejszym naruszeniem. W toku postępowania natomiast organ był zobligowany do przeanalizowania okoliczności, o których mowa w art. 7d ust. 4 u.t.d. W ocenie Sądu organ nie wywiązał się tych powinności ponieważ w toku postępowania w pierwszej instancji dokonując oceny dobrej reputacji Skarżącego przeprowadził analizę przesłanki z art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d., z naruszeniem art. 94b tej ustawy, w toku postępowania w drugiej instancji natomiast, całkowicie pominął w swojej analizie dobrej reputacji Skarżącego tę przesłankę z art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d., zgodnie z którą przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji, organ bierze pod uwagę w szczególności, m.in. czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych.
W analizowanej sprawie GITD w decyzji I instancji stwierdził w zakresie omawianej przesłanki, że: "(...) biorąc pod uwagę liczbę i rodzaj naruszeń (1 najpoważniejsze naruszenie), liczbę kierowców (39 kierowców), liczbę pojazdów (38) oraz skalę prowadzonych operacji transportowych (512 zleceń transportowych wykonanych w ciągu 3 miesięcy) organ uznał, że liczba popełnionych naruszeń nie może zostać uznana jako nieznaczna w stosunku do skali prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności w zakresie transportu drogowego." GITD następnie podkreślił, że: "(...) jest to już drugie postępowanie w zakresie spełnienia wymogu dobrej reputacji wobec tego przewoźnika drogowego z uwagi na manipulację kierowcy przy tachografie. Dalej organ stwierdził, że: "(...) Powyższa liczba naruszeń nie może zostać uznana za nieznaczną w stosunku do liczby zatrudnionych kierowców i skali prowadzonych operacji transportowych, zwłaszcza wobec dwukrotnego stwierdzenia najpoważniejszych naruszeń tej samej kategorii.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 94b u.t.d., nałożoną karę pieniężną za najpoważniejsze naruszenie określone w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 lub poważne naruszenie określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 uważa się za niebyłą po upływie roku od dnia wykonania decyzji administracyjnej o jej nałożeniu. GITD w postępowaniu w I instancji, analizując przesłankę z art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d., uwzględnił najpoważniejsze naruszenie stwierdzone wobec Skarżącego w 2018 r., za które na Skarżącego została nałożona decyzją z 2018 r. kara pieniężna zapłacona przez Skarżącego również w 2018 r. Nałożona zatem na Skarżącego kara pieniężna decyzją z 2018 r. i wykonaną w tym roku, za stwierdzone najpoważniejsze naruszenie, nie mogła być w świetle art. 94b u.t.d. podstawą wszczęcia przedmiotowego postępowania administracyjnego, jak również nie mogła być uwzględniona przy analizie przesłanki z art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d. GITD natomiast w postępowaniu w I instancji analizując powyższa przesłankę uwzględnił karę pieniężną za najpoważniejsze naruszenie objętą środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d., naruszając poprzez to art. 7d ust. 4 pkt 1 w związku z art. 94b u.t.d., w sposób mający wpływ na wynik sprawy.
W postępowaniu w II instancji GITD natomiast w żaden sposób nie odniósł się do kwestii, czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych. GITD stwierdził natomiast, że: "Choć liczba operacji transportowych oraz ilość zatrudnionych kierowców wskazują, że skala prowadzonej przez stronę działalności nie jest nieznaczna, to nie można oceniać przesłanki dotyczącej popełnionej liczby naruszeń w oderwaniu od pozostałych przesłanek oceny dobrej reputacji przewoźnika wynikających z art. 7d ust. 4 utd, w szczególności omówionej już przesłanki dotyczącej poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie strony."
Analiza powyższego stwierdzenia, jak i całej treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że w istocie podstawą rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji była przesłanka z art. 7d ust. 4 pkt 2 u.t.d., czyli uznanie przez organ, że Skarżący nie podjął działania mającego na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy oraz procedury zapobiegającej powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Podkreślenia wymaga, że organ doszedł do tego wniosku – o braku podjęcia przez Skarżącego działania mającego na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy oraz procedury zapobiegającej powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego – uwzględniając karę pieniężną za najpoważniejsze naruszenie nałożoną na Skarżącego decyzją z 2018 r., objętą środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d. Oznacza to, że podstawą utrzymania w mocy decyzji I instancji było nie tylko najpoważniejsze naruszenie stwierdzone w decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w D. z 18 października 2021 r., ale również w decyzji z 2018 r.
W ocenie Sądu, co należy wyraźnie podkreślić, w analizę samej przesłanki możliwości poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie jest wpisany szerszy kontekst pozwalający organowi uwzględnić również kary pieniężne nałożone na podmiot za stwierdzone naruszenia, które zostały już objęte środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d. Jeżeli bowiem w działaniach podmiotu ma miejsce powtarzalność naruszeń zwłaszcza najpoważniejszych naruszeń, trudno uznać w stosunku do takiego podmiotu możliwości poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie. Stwierdzone jednak naruszenia objęte środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d., nie mogą stanowić podstawy stwierdzenia utraty dobrej reputacji przez przedsiębiorcę, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Należy podkreślić, że w postępowaniu w II instancji GITD w ogóle nie badał przesłanki z art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d. Nie stwierdził zatem, że liczba stwierdzonych najpoważniejszych naruszeń będących podstawą wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie nie jest nieznaczna, uznał natomiast, że – co zostało już powyżej wskazane – "(...) liczba operacji transportowych oraz ilość zatrudnionych kierowców wskazują, że skala prowadzonej przez stronę działalności nie jest nieznaczna (...)". W ocenie Sądu, trudno jest uznać, że w przedsiębiorstwie w którym liczba operacji transportowych oraz ilość zatrudnionych kierowców wskazują, że skala prowadzonej przez stronę działalności nie jest nieznaczna, stwierdzone jedno najpoważniejsze naruszenie stanowi liczbę stwierdzonych naruszeń, która nie jest nieznaczne w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę oraz skali prowadzonych operacji transportowych. Zdaniem Sądu, tę kwestię organ powinien rozstrzygnąć w pierwszej kolejności zanim przeszedł do analizowania przesłanki z 7d ust. 4 pkt 2 u.t.d., a więc możliwości poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie. Pominięcie przesłanki z art.7d ust. 4 pkt 1 u.t.d., doprowadziło organ do błędnego rozstrzygnięcia opartego na naruszeniu objętym środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d.
W świetle powyższego kara pieniężna za najpoważniejsze naruszenie stwierdzone w 2018 r. wobec Skarżącego, objęta środkiem rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b u.t.d., stanowiła również podstawę wydania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję I instancji. W tej sytuacji Sąd stwierdza, że również decyzja II instancji została wydana z naruszeniem art. 7d ust. 4 pkt 1 w związku z art. 94b u.t.d., co miało wpływ na wynik sprawy, na podstawie bowiem obu najpoważniejszych naruszeń – naruszenia stanowiącego podstawę wszczęcia kontrolowanego postępowania administracyjnego oraz naruszenia z 2018 r., objętego środkiem rehabilitacji, organ stwierdził utratę dobrej reputacji przez Skarżącego.
Rozpoznając ponownie sprawę organ przeanalizuje przesłanki z art. 7d ust. 4 u.t.d., uwzględniając powyższe stanowisko Sądu i ponownie dokona oceny dobrej reputacji Skarżącego.
Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 6 K.p.a. w związku z art. 7d ust. 1 pkt 1 i 2 u.t.d. oraz załącznikiem 1 do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, poprzez wszczęcie postępowania dotyczącego oceny dobrej reputacji w konsekwencji popełnienia przez Stronę naruszenia, które nie jest zawarte w katalogu najpoważniejszych naruszeń oraz art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/679 w związku z art. 94b u.t.d., poprzez przetwarzanie danych dotyczących najpoważniejszych naruszeń po upływie terminu, w którym naruszenie uznaje się za niebyłe. Sąd całkowicie zgadza się ze stanowiskiem organu w tym zakresie zawartym w zaskarżonej decyzji, w związku z czym nie ma potrzeby powtarzania w tym miejscu rozważań organu.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 tej ustawy, zasądzając od GITD na rzecz Skarżącego kwotę 200 zł, na którą składał się uiszczony wpis sądowy od skargi.