VI SA/WA 1447/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-04-25
NSAtransportoweŚredniawsa
kara pieniężnaopłata drogowatransport drogowymasa całkowitazespół pojazdówkontrola drogowaustawa o transporcie drogowympostępowanie dowodoweuchylenie decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za brak opłaty drogowej z powodu niewyjaśnienia przez organ kwestii dopuszczalnej masy całkowitej przyczepy.

Skarżący został ukarany za brak karty opłaty drogowej, gdyż organ ustalił, że masa zespołu pojazdów przekraczała 3,5 tony. Skarżący kwestionował tę masę, przedstawiając dowody, że przyczepa miała mniejszą dopuszczalną masę całkowitą. Sąd uznał, że organ nie zebrał wyczerpującego materiału dowodowego w tej kluczowej kwestii i uchylił zaskarżoną decyzję.

Sprawa dotyczyła nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorcę z Czech za brak karty opłaty drogowej podczas kontroli drogowej w Polsce. Organ administracji ustalił, że masa zespołu pojazdów (samochód + przyczepa) przekraczała 3,5 tony, co obligowało do posiadania karty opłaty drogowej zgodnie z ustawą o transporcie drogowym. Skarżący odwoływał się, twierdząc, że przyczepa, będąca towarem i wykonana na specjalne zamówienie, miała mniejszą dopuszczalną masę całkowitą niż ustalił organ. Przedstawił dokumenty z fabryki przyczep i z przejścia granicznego, które miały potwierdzać jego wersję. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji, opierając się na ustaleniach dotyczących masy pojazdów. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organ nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący i przekonujący kluczowej kwestii dopuszczalnej masy całkowitej przyczepy. Sąd wskazał na sprzeczność zgromadzonego materiału dowodowego i ogólność zapytania skierowanego do producenta, co naruszało przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące zbierania materiału dowodowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy ustawy o transporcie drogowym nie stosuje się do przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że kluczowe dla sprawy jest ustalenie dopuszczalnej masy całkowitej zespołu pojazdów. Jeśli masa ta nie przekracza 3,5 tony, przepisy ustawy o transporcie drogowym dotyczące opłat drogowych nie mają zastosowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (13)

Główne

u.t.d. art. 93 § 1

Ustawa o transporcie drogowym

u.t.d. art. 3 § 1

Ustawa o transporcie drogowym

Pomocnicze

u.t.d. art. 42 § 1

Ustawa o transporcie drogowym

u.t.d. art. 87 § 1

Ustawa o transporcie drogowym

u.t.d. art. 92 § 1

Ustawa o transporcie drogowym

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.u.s.a. art. 1 § 1

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.u.s.a. art. 1 § 2

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 3 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Masa zespołu pojazdów nie przekraczała 3,5 tony, co wyłącza stosowanie przepisów ustawy o transporcie drogowym o opłatach drogowych. Organ nie ustalił w sposób pewny i niebudzący wątpliwości dopuszczalnej masy całkowitej przyczepy.

Odrzucone argumenty

Organ administracji prawidłowo ustalił masę całkowitą zespołu pojazdów na podstawie zgromadzonych dowodów.

Godne uwagi sformułowania

organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wyczerpujący i przekonujący decydująca dla wyniku sprawy kwestia nie została wyjaśniona w sposób pewny i nie budzący wątpliwości narusza przepisy postępowania w sposób mogący mieć wpływ na treść decyzji

Skład orzekający

Dorota Wdowiak

przewodniczący

Maria Jagielska

sprawozdawca

Izabela Głowacka-Klimas

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalnej masy całkowitej zespołu pojazdów w kontekście obowiązku uiszczania opłat drogowych oraz wymogów postępowania dowodowego w administracji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji transportu przyczepy barowej o niestandardowej masie i braku homologacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje znaczenie precyzyjnego ustalania stanu faktycznego przez organy administracji i konsekwencje proceduralne błędów w tym zakresie, co jest istotne dla praktyków prawa transportowego.

Czy przyczepa barowa może zwolnić z opłat drogowych? Sąd wyjaśnia.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VI SA/Wa 1447/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Wdowiak /przewodniczący/
Izabela Głowacka-Klimas
Maria Jagielska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Dorota Wdowiak - Sędzia WSA Maria Jagielska /spr./ - Asesor Izabela Głowacka - Klimas Protokolant - Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2005r. sprawy za skargi R.Z. – H., Czechy na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za brak opłaty drogowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego R.Z. – H., Czechy kwotę 375 zł (trzysta siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2004r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w O., na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zmianami ) nałożył na R.Z., prowadzącego przedsiębiorstwo w H., karę pieniężną w wysokości [...] zł za brak karty opłaty drogowej. Podstawą faktyczną rozstrzygnięcia był wynik przeprowadzonej dnia [...] marca 2004r. kontroli drogowej, z której sporządzony został protokół. Wynikało z niego, że kierujący pojazdem marki [...] wraz z przyczepą typu [...], których masa całkowita wynosiła [...] i [...] kg R.Z. nie posiadał karty opłaty drogowej. W protokole zaznaczono, że kierujący realizował transport swoim firmowym autem ciągnąc zakupiona przyczepę dla innej firmy w Czechach.
W złożonym odwołaniu z dnia [...] marca 2004r. od decyzji R.Z., zwany dalej skarżącym, poinformował organ że przyczepa była towarem i jej masa całkowita wynosiła [...] kg., co z pojazdem ciągnącym o masie [...] kg. Daje łączną masę zespołu [...] kg. Do odwołania załączona została informacja z Fabryki Przyczep w N., iż przyczepa barowa o podanych numerach znamionowych posiada masę całkowitą [...] kg maksymalnie do [...]kg. Dodatkowo pismem z dnia [...] marca 2004r. skarżący, powtarzając iż masa przyczepy wynosiła [...] kg., złożył informację z granicznego przejścia w K. potwierdzającego wagę przyczepy [...] kg. W aktach sprawy znajduje się ponadto dokument sprzedaży wystawiony przez Fabrykę w N., z którego wynika iż waga sprzedanej przyczepy barowej typu [...] wynosiła [...] kg.
W wyniku złożonego odwołania organ zwrócił się do Fabryki Przyczep w N. z zapytaniem jaką dopuszczalna masę całkowitą posiada produkowana przez te zakłady przyczepa barowa typu [...] i uzyskał odpowiedź, iż przyczepa taka posiada dopuszczalną masę całkowitą [...] kg. Wraz z odpowiedzią nadesłano wzór wyciągu ze świadectwa homologacji na ten model przyczepy.
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora w O. podając w uzasadnieniu, że masa całkowita pojazdów, którymi poruszał się w dniu kontroli skarżący wynosiła ponad 3,5 tony, co ustalono w drodze postępowania wyjaśniającego. Dlatego też do skarżącego znalazł zastosowanie przepis art. 42 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym stanowiący, iż za przejazd po drogach krajowych określonej kategorii przedsiębiorcy wykonujący transport na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązani są uiszczać opłaty. Zgodnie zaś z przepisami art. 87 ust. 1 i art. 92 ust. 1 cyt. ustawy wobec nieposiadania przez kierowcę karty opłaty drogowej należy uznać, że naruszony zostaje obowiązek wynikający z przepisów tej ustawy i należy zastosować karę pieniężną w wysokości wynikającej z lp. 1.4.1. załącznika do ustawy.
Powyższa decyzja została zaskarżona w formie "odwołania od decyzji" przez R.Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z treści skargi wynika, że skarżący podnosił, iż przyczepa barowa wykonana była na specjalne zamówienie, miała masę [...] kg o czym informowano organ. Pismo z Fabryki N. z dnia [...] lipca 2004r. złożone organowi ze skargą potwierdzało, iż zakupiona przyczepa wykonana została na zamówienie, miała masę całkowitą [...]kg., a firma na rzecz której wykonano zamówienie miała we własnym zakresie załatwić w Czechach dopuszczenie tej przyczepy do ruchu z masą całkowitą [...] kg. Różnice w masie przyczep określonego typu wynikają z różnych odmian produkowanego sprzętu. Zaznaczono, że przyczepa nie posiadała tabliczki znamionowej, ponieważ miał to zrobić klient w swoim warsztacie przed zgłoszeniem do homologacji. Potwierdzenie zostało podpisane przez trzy osoby, w tym przez dyrektora ds. handlu i rozwoju.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Stwierdził, iż wobec wiarygodnego ustalenia masy całkowitej tak pojazdu jak też przyczepy, łącznie wynoszącej [...] kg. do skarżącego miały zastosowanie przepisy ustawy o transporcie drogowym zobowiązujące go do uiszczenia opłaty drogowej, czego nie uczynił.
Na rozprawie przed sądem administracyjnym skarżący podkreślił, że zakupiona przyczepa, wykonana na specjalne zamówienie, nie była przyczepą homologowaną i miała masę własną [...]kg, a całkowitą [...]kg. Przyczepy homologowane w Polsce mają masę własną [...]kg, a całkowitą [...]kg. i mają inną cenę, niż przyczepa zakupiona przez czeską firmę.
Pełnomocnik organu stwierdził, iż cena przyczepy nie rzutuje na jej masę całkowitą i podtrzymał stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Dokonując, zgodnie z art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) oraz z art. art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, należy stwierdzić, że narusza ono przepisy postępowania w sposób mogący mieć wpływ na treść decyzji.
Kwestią decydującą w rozpatrywanej sprawie jest, czy do skarżącego w dniu kontroli znajdowały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r.o transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zmianami ) i czy w związku z tym skarżący obowiązany był uiścić opłatę za korzystanie z dróg krajowych.
Jak stanowi art. 3 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy jej przepisów nie stosuje się do przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w transporcie drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy.
W dniu kontroli skarżący wykonywał transport drogowy poruszając się pojazdem marki [...] o dopuszczalnej masie całkowitej [...]kg, co jest niesporne w sprawie i przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej – [...]kg jak twierdzi organ, a jak utrzymuje skarżący – [...]kg. W sprawie zostały zgromadzone sprzeczne w swej treści dowody na okoliczność masy całkowitej zakupionej przyczepy barowej. Zaznaczenia wymaga, że organ po wydaniu decyzji I instancji wystąpił do Fabryki Przyczep N. o podanie jaką dopuszczalną masę całkowitą posiada produkowana przez te zakłady przyczepa barowa typu [...] i uzyskał odpowiedź potwierdzającą pierwotne ustalenia organu w tym zakresie. Jednak na tle całego zgromadzonego materiału dowodowego, w tym również dowodów dostarczonych przez skarżącego oraz dowodów nadesłanych przez Fabrykę bezpośrednio do organu, należy stwierdzić że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wyczerpujący i przekonujący. Pytanie, które skierował organ do Fabryki N., pomijając fakt zawarcia go w piśmie nazwanym "zawiadomienie o wszczęciu postępowania", sformułowane było w sposób ogólny, nie identyfikujący w żaden sposób konkretnej przyczepy wyprodukowanej na konkretne zamówienie . Na tle informacji z tejże fabryki o masie całkowitej przyczepy [...] kg wydanej skarżącemu i o różnych odmianach produkowanej przyczepy typu wskazanego w zapytaniu oraz przy uwzględnieniu wystawionego przez fabrykę w N. dokumentu sprzedaży wskazującego wagę [...] kg zakupionej przyczepy, nie można uznać, że organ ustalił ponad wszelką wątpliwość masę całkowitą przyczepy, która była przewożona przez skarżącego w dniu kontroli. Należy zatem stwierdzić, że decydująca dla wyniku sprawy kwestia nie została wyjaśniona w sposób pewny i nie budzący wątpliwości, a jeśli tak wydana decyzja obarczona jest błędem niewyjaśnienia stanu faktycznego, co narusza art. 7 Kpa. i art. 77 § 1 Kpa. poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego niezbędnego dla rozstrzygnięcia sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji. O niewykonalności decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. a o kosztach postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI