VI SA/Wa 1360/20

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Joanna Wegner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi S. w G. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2013 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania T. dopłaty do kosztu netto za okres od 1 stycznia 2011r. do 8 maja 2011r., tj. dopłaty do kosztów świadczonych przez T. następujących usług wchodzących w skład usługi powszechnej:

1) przyłączenia pojedynczego zakończenia sieci w głównej lokalizacji abonenta

z wyłączeniem sieci cyfrowej z integracją usług,

2) utrzymania łącza abonenckiego z zakończeniem sieci w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych,

3) połączeń telefonicznych krajowych, międzynarodowych, w tym do sieci ruchomych, obejmujące także zapewnienie transmisji dla faksu oraz transmisji danych, w tym połączenia do sieci Internet,

4) udzielania informacji o numerach telefonicznych oraz udostępnianie spisów abonentów,

5) świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych,

6) świadczenia usług telefonicznych za pomocą aparatów publicznych.

Po rozpatrzeniu złożonych wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, w dniu [...] września 2013 r. Prezes UKE wydał decyzję (dalej: "Decyzja o Dopłacie 2011") nr [...] , w której uchylił w całości decyzję z [...] kwietnia 2013 r., nr [...] i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że:

1. przyznał O. dopłatę (dalej: "Dopłata 2011") do kosztów świadczenia:

- usługi świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych;

- usługi publicznych aparatów samoinkasujących,

za okres od 1 stycznia 2011 r. do 8 maja 2011 r., w kwocie 14.903 271,64 zł,

2. odmówił przyznania dopłaty do świadczenia pozostałych usług wskazanych w ww. decyzji wchodzących w skład usługi powszechnej, za okres od 1 stycznia 2011 r. do 8 maja 2011 r.

W dniu [...] czerwca 2017 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], którą:

1. ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, przyznanej decyzją Prezesa UKE z [...] września 2013 r., Nr [...],

2. ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011,

3. umorzył w części, na podstawie art. 105 § 1 Kpa, postępowanie administracyjne ustalające przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału

w pokryciu Dopłaty 2011 oraz jednolity wskaźnik procentowego udziału tych przedsiębiorców w pokryciu Dopłaty 2011.

Po rozpatrzeniu wniosków przedsiębiorców o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem ww. decyzji Prezesa UKE z [...] czerwca 2017 r. oraz skargi I. S.A. na przedmiotową decyzję, przekazanej pismem z 25 lipca 2017 r., którą Prezes UKE na podstawie art. 54a § 1 ppsa rozpatrzył jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes UKE decyzją z [...] lipca 2019 r., nr: [...] (dalej: "Decyzja"), uchylił w całości decyzję z [...] czerwca 2017 r., nr [...] i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, tj.:

- ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, w tym Przedsiębiorcę,

- ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, na poziomie 0,0334475100%,

- umorzył w części, na podstawie art. 105 § 1 kpa, postępowanie administracyjne ustalające przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011 oraz jednolity wskaźnik procentowego udziału tych przedsiębiorców w pokryciu Dopłaty 2011, w części, w jakiej było ono prowadzone wobec podmiotów wskazanych w pkt III Decyzji.

Pismem z 2 października 2019 r., Prezes UKE zawiadomił S. z siedzibą w G. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty udziału S. w pokryciu Dopłaty 2011.

Na podstawie art. 75 § 1, w związku z art. 77 § 1 i 4, w związku z art. 123 § 1 Kpa, Prezes UKE postanowieniem z [...] października 2019 r., zawiadomił stronę

o włączeniu do akt sprawy kopii następujących decyzji Prezesa UKE:

- z [...] kwietnia 2013 r., nr [...],

- z [...] września 2013 r., nr [...],

- z [...] czerwca 2017 r., nr [...],

- z [...] lipca 2019 r., nr: [...],

a także poinformował, że w niniejszym postępowaniu zostaną wykorzystane również znane Prezesowi UKE z urzędu dane i informacje zawarte w Rejestrze Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych oraz dane i informacje z Krajowego Rejestru Sądowego, dotyczące S..

Pismem z 25 października 2019 r., Prezes UKE zawiadomił o zakończonym postępowaniu dowodowym w przedmiotowej sprawie oraz przysługującej, zgodnie z art. 10 § 1 Kpa, możliwości zapoznania się z materiałem zgromadzonym w niniejszej sprawie, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. S. nie skorzystała z ww. możliwości.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2019r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej działając na podstawie art. 98 ust. 3 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2018 r. poz. 1954, ze zm., dalej: "Pt"), w związku z art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096, ze zm., dalej: "kpa"), w związku z art. 206 ust. 1 Pt:

1. ustalił kwotę udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2011 roku:

- udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych,

- usług telefonicznych za pomocą aparatów publicznych,

wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T. S.A. (aktualnie: O. S.A., dalej: "O." lub "T."), przyznanej decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "UKE") z [...] września 2013 r., nr [...], w wysokości 4 826,62 zł (słownie: cztery tysiące osiemset dwadzieścia sześć złotych sześćdziesiąt dwa grosze) dla S. z siedzibą w G. (dalej "Przedsiębiorca") jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu tej dopłaty,

2. nadał niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Pismem z 13 grudnia 2019 r., S. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] maja 2020r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256, ze zm., dalej kpa) oraz w związku z art. 98 ust. 3 i art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2019 r. poz. 2460, ze zm., dalej "Pt"), po rozpatrzeniu wniosku S. w G. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] grudnia 2019 r., ustalającą kwotę udziału S. w pokryciu Dopłaty 2011 , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Prezes stwierdził w uzasadnieniu, że rozpatrując ponownie, na skutek złożenia wniosku, merytorycznie, kompleksowo i wszechstronnie sprawę, w której postępowanie zostało zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji, tj. sprawę dotyczącą ustalenia kwoty udziału S. w pokryciu Dopłaty 2011, uznał, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe, zatem utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Wskazał, że kwestie udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej, przyznanej zgodnie z art. 96 Pt, regulują w sposób kompleksowy normy prawne zawarte w przepisach art. 97-99 Pt. Mając na uwadze zatem przepis art. 96 Pt, Prezes UKE wydał najpierw decyzję przyznającą Dopłatę 2011, w tym ustalającą jej wysokość tj. Decyzję o Dopłacie 2011, następnie zgodnie z art. 98 ust. 1-2 Pt Prezes UKE wydał Decyzję, w której ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, w tym S.ę oraz wysokość jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011 w wysokości 0,0334475100%. Na tej podstawie, zgodnie z art. 98 ust. 3 Pt, Prezes UKE wydał decyzję, w której ustalił kwotę udziału S. w Dopłacie 2011 w wysokości 4. 826,62 zł. Organ ustosunkował się szczegółowo do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Pismem z dnia 2 czerwca 2020 r. S. w G.

ul. wniosła do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zarzucając naruszenie:

1. art. 7 i 77 § 1 kpa przejawiające się w szczególności w tym, że organ:

a. nie zgromadził należycie materiału dowodowego niezbędnego do kompletnego ustalenia listy podmiotów zobowiązanych do udziału w Dopłacie, co nastąpiło poprzez przyjęcie błędnych kryteriów gromadzenia tego materiału. Organ przeprowadził bowiem weryfikację przychodu przedsiębiorców telekomunikacyjnych, którzy nie wykonali obowiązków sprawozdawczych za rok 2011, przy czym jako kryterium zaliczenia w poczet podmiotów weryfikowanych uznał posiadanie wpisu do RPT w dniu kontroli, a nie kryterium prowadzenia działalności telekomunikacyjnej

w 2011 r.;

b. wydając decyzję ustalającą nie dokonał analizy kwestii wpływu podejmowanych przez niego działań na stan konkurencji na rynkach telekomunikacyjnych oraz na ewentualne naruszenie zasad przejrzystości, jak najmniejszego naruszenia rynku, niedyskryminacji i proporcjonalności , a także naruszenie przejawiające się brakiem przeprowadzenia w tym zakresie jakiegokolwiek postępowania dowodowego;

c. nie ustalił prawidłowo przychodów przedsiębiorców telekomunikacyjnych będących podstawą obliczenia jednolitego wskaźnika udziału w Dopłacie 2011, tzn. nie ustalił

w jakim stopniu na przychody przedsiębiorcy składają się przychody ze świadczenia usług wchodzących w skład usługi powszechnej, a nadto nie ustalił kwot przychodów osiągniętych z tytułu świadczenia usług dostarczania programów telewizyjnych oraz świadczenia usługi dostępu do szerokopasmowego Internetu, które nie powinny być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu;

2. art. 97 Pt w związku z art. 2 pkt 27 Pt przez zastosowanie przez organ własnej, autonomicznej definicji przedsiębiorcy telekomunikacyjnego z przyjęciem kryteriów nie wskazanych w ogóle w przepisach ustawy, tj. kryterium obowiązku posiadania wpisu podmiotu do RPT, przez co w sposób błędny zakreślono zakres podmiotowy postępowania;

3. art. 98 ust. 1 poprzez jego błędną wykładnię, skutkującą przyjęciem, że przepis ten ogranicza krąg podmiotów obowiązanych do udziału w Dopłacie do podmiotów będących przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi w dniu wydania decyzji. Tymczasem, przepis ten zawiera wyłącznie normę prawną o charakterze procesowym, zaś krąg podmiotów obowiązanych do udziału w Dopłacie określa art. 97 Pt, wskazując, że są nimi podmioty, które były przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi w roku za który przyznawana jest Dopłata i które w tym roku osiągnęły odpowiedni przychód z działalności telekomunikacyjnej;

4. art. 98 ust. 1 w zw. z art. 97 Pt przez przyjęcie arbitralnie rozszerzającego rozumienia pojęcia przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w dopłacie (art. 97 Pt) oraz związane z tym przyjęcie, że do udziału w Dopłacie 2011 zobowiązani są wszyscy przedsiębiorcy telekomunikacyjni, w tym ci, którzy nie świadczyli usług wchodzących w skład usługi powszechnej i nie konkurowali z O. na tym polu;

5. art. 531 § 2 oraz art. 494 § 2 ksh w zw. z art. 97 Pt, poprzez błędne przyjęcie, że w wyniku przekształceń podmiotowych przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2011 dokonanych po roku 2011, obowiązki związane z udziałem w Dopłacie 2011 przechodzą w całości na następców prawnych tych przedsiębiorców;

6. nieuwzględnienie zdarzenia przedawnienia roszczenia na podstawie art. 3 ust. 3 pkt. c oraz art. 68 -71 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa DZ. U. 2017.201 ze zm. w zw. z art. 60 i art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 3009r. o finansach publicznych DZ. U. 2016.1870 i art. 118 kc;

7. naruszenie art. 96 Pt poprzez ewentualne zawyżenie kosztów poniesionych przez O. w sytuacji, gdy do roku 2008 koszty oscylowały wokół znacznie niższej kwoty a od roku 2011 wzrosły znacznie, (w decyzji organu ustalającej listę przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty jej wysokości ustalono na kwotę 1.829.836zł w 2008r. natomiast w 2010r. ustalono ją na kwotę

63. 150.560,64zł, w 2010r. 55.102.375,38 zł, za okres od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 8 maj 2011 r. na kwotę 14. 903.271,64zł.

Skarżąca zwróciła uwagę, że organ pominął przy wykładni norm krajowych przepisów prawa unijnego, w tym w szczególności art. 13 dyrektywy 2002/22/WE o usłudze powszechnej (DUP) oraz treści jej załącznika nr IV, jak również art. 6 ust. 2 dyrektywy 2002/20/WE o zezwoleniach (DOZ) skutkujące dokonaniem wykładni przedmiotowych przepisów krajowych w sposób prowadzący do przyjęcia rozwiązań sprzecznych z ustalonymi w prawie unijnym zasadami udziału w kosztach świadczenia usługi powszechnej.

Ponadto z uwagi na wynikający z art. 13 ust. 3 Dyrektywy o usłudze powszechnej nakaz odmiennego traktowania podmiotów świadczących usługi wchodzące w zakres usługi powszechnej oraz podmiotów świadczących usługi niekonkurencyjne w stosunku do tych poprzednich podmiotów, strona skarżąca wniosła o zwrócenie się przez Sąd do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

z pytaniem prejudycjalnym.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzeni od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, szczegółowo odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019 poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym

w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym

i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.").

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa UKE utrzymująca w mocy wcześniejszą decyzję tego organu, którą organ ustalił kwotę udziału w pokryciu Dopłaty 2011 dla skarżącej S., jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w pokryciu tej dopłaty.

Zgodnie z treścią art. 97 Pt przedsiębiorcy telekomunikacyjni, których przychód z działalności telekomunikacyjnej w roku kalendarzowym, za który przysługuje dopłata, przekroczył 4 miliony złotych, są obowiązani do udziału

w pokryciu dopłaty. Z kolei art. 98 Pt stanowi, że:

1. Prezes UKE, niezwłocznie po ustaleniu należnej dopłaty, rozpoczyna postępowanie w sprawie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia dopłaty i wysokości ich udziału w dopłacie;

2. Prezes UKE ustala jednolity wskaźnik procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty, biorąc pod uwagę wysokość dopłaty, która podlega pokryciu. Wysokość udziału danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w pokryciu dopłaty, nie wyższa niż 1 % jego przychodów, ustalana jest proporcjonalnie do wysokości przychodów tego przedsiębiorcy w danym roku kalendarzowym, uzyskanych z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej.

3. Prezes UKE ustala, w drodze decyzji, kwotę udziału w pokryciu dopłaty dla przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

4. Kwota dopłaty podlega administracyjnej egzekucji należności pieniężnych.

5. Jeżeli kwota dopłaty uzyskana została od przedsiębiorcy w drodze egzekucji, kwotę wydatków związanych z przekazaniem egzekwowanej należności przedsiębiorcy wyznaczonemu, uprawnionemu do otrzymania dopłaty oraz opłatę komorniczą pokrywa przedsiębiorca telekomunikacyjny obowiązany do udziału w pokryciu dopłaty, przeciwko któremu toczyło się to postępowanie egzekucyjne.

Zgodnie zatem z treścią przepisu art. 98 ust. 1 Pt, Prezes UKE, niezwłocznie po ustaleniu dopłaty należnej przedsiębiorcy wyznaczonemu za dany rok kalendarzowy, rozpoczyna postępowanie w sprawie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia dopłaty i wysokości ich udziału w dopłacie. Zgodnie natomiast z art. 98 ust. 2 Pt Prezes UKE ustala jednolity wskaźnik procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty, biorąc pod uwagę wysokość dopłaty, która podlega pokryciu. Wysokość udziału danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w pokryciu dopłaty, nie wyższa niż 1% jego przychodów, ustalana jest proporcjonalnie do wysokości przychodów tego przedsiębiorcy w danym roku kalendarzowym, uzyskanych z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej.

W wyniku postępowania przeprowadzonego na podstawie art. 98 ust, 1 i ust. 2 Pt, Prezes UKE decyzją z [...] lipca 2019 r., nr: [...] ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, w tym skarżącą S.ę i ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, na poziomie 0,0334475100%.

Kolejnym krokiem było zatem ustalenie również w drodze decyzji, kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2011 indywidualnie dla każdego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do jej pokrycia. W niniejszej sprawie organ ustalił kwotę udziału skarżącej S. w Dopłacie 2011 w wysokości 4.826,62 zł.

Jak zauważył organ przepis art. 98 ust. 3 Pt nie precyzuje, w jaki sposób należy ustalić kwotę udziału w pokryciu dopłaty dla każdego z obowiązanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Mając jednak na uwadze treść przepisów art. 98 ust. 1-3 Pt i ich systematykę, ustalenie kwoty udziału w pokryciu dopłaty dla każdego z obowiązanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych odbywa się po ustaleniu przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011 oraz jednolitego wskaźnika procentowego udziału tych przedsiębiorców w pokryciu Dopłaty 2011.

W toku postępowania ustalono, że:

1. S. osiągnęła w 2011 r. przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej w wysokości - 14 430 419 zł,

2. S. nie jest następcą prawnym innych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, którzy w 2011 r. uzyskali przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej przewyższające 4 mln zł.

Stosując wzór przedstawiony szczegółowo w decyzji organ ustalił kwotę udziału S. w pokryciu Dopłaty 2011 w wysokości 4.826,62 zł.

Zauważyć należy, że zarzuty podniesione w skardze stanowią w istocie powielenie zarzutów sformułowanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, do których organ szczegółowo odniósł się zarówno w zaskarżonej decyzji jak

i w odpowiedzi na skargę i które sąd w pełni podziela.

Sąd za bezzasadny uznał zarzut S., że Prezes UKE nie przeprowadzał postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie wysokości przychodu tych przedsiębiorców, którzy będąc w 2011 roku przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi mogli osiągnąć przychód na poziomie 4 min złotych, a obecnie nie figurują już w Rejestrze Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych (RPT).

Zgodnie bowiem z przepisami art. 97 i art. 98 ust. 1 i 2 Pt, podmioty zobowiązane do udziału w Dopłacie 2011 muszą być przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi (muszą posiadać status przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, o czym decyduje wpis do RPT). A zatem podmioty będące przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi w 2011 r., czyli posiadające wpis do RPT w 2011 r., które:

- zostały po 2011 r. wykreślone z RPT,

- prowadziły w 2011 r. działalność telekomunikacyjną bez wpisu do RPT i aktualnie jej nie prowadzą, nie spełniają wymogów, określonych przepisami art. 97 i art. 98 ust. 1 i 2 Pt, gdyż nie posiadały w 2011 r. albo aktualnie nie posiadają statusu przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, o czym decyduje wpis do RPT.

Wpis do RPT rodzi skutki prawne zarówno dla podmiotu, którego dotyczy, jak i organów administracji publicznej, w szczególności Prezesa UKE. Wpis do RPT powoduje powstanie praw i obowiązków wynikających w szczególności z Pt. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 10 ust. 1 Pt działalność telekomunikacyjna będąca działalnością gospodarczą jest działalnością regulowaną i jej prowadzenie wymaga posiadania wpisu do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych.

Dlatego, jak słusznie stwierdził Prezes UKE, wnioskowane przez S.ę rozszerzenie postępowania dowodowego na podmioty będące przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi w 2011 r., nawet jeżeli obecnie nie prowadzą już działalności telekomunikacyjnej lub zostały wykreślone z RPT jest niezasadne i nie ma znaczenia dla ustalenia wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych, zobowiązanych do partycypacji w Dopłacie 2011. Tym samym stwierdzić należy, że zebrany przez organ materiał dowodowy w sprawie jest kompletny i nie wymaga wnioskowanego przez S.ę uzupełnienia, tym samym nie występuje naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa.

Prezes UKE w niniejszej sprawie zobligowany był ustalić przedsiębiorców telekomunikacyjnych, którzy osiągnęli w 2011r. przychody z działalności telekomunikacyjnej przekraczające 4 mln zł. Zgodnie z tym przepisem, każdy przedsiębiorca telekomunikacyjny, bez względu na rodzaj prowadzonej przez niego działalności telekomunikacyjnej (w tym działalność na rynkach transmisji telewizyjnej i radiowej, dostępu do programów telewizyjnych) jest obowiązany do udziału w Dopłacie 2011, jeżeli jego przychody z działalności telekomunikacyjnej w 2011r. przekroczyły 4 mln zł. Jak słusznie podkreślił organ sam mechanizm finansowania obowiązku świadczenia usługi powszechnej wspólnie przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych już z założenia jest wyjątkiem od zasady nienaruszania warunków konkurencji. Dlatego też możliwość wprowadzenia takiego mechanizmu, jak również wymogi, które powinien spełniać, zostały określone w Dyrektywie o usłudze powszechnej.

Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut, że organ nie ustalił prawidłowo przychodów przedsiębiorców telekomunikacyjnych będących podstawą obliczenia jednolitego wskaźnika udziału w Dopłacie 2011. Zgodnie z przepisem art. 97 Pt, każdy przedsiębiorca telekomunikacyjny, bez względu na rodzaj prowadzonej przez niego działalności telekomunikacyjnej (w tym świadczenia usług innych niż wchodzące w skład usługi powszechnej) jest obowiązany do udziału w Dopłacie 2011, jeżeli jego przychody z działalności telekomunikacyjnej w 2011 r. przekroczyły 4 mln zł.

Za bezzasadny w ocenie sądu uznać należy zarzut, że zobowiązania skarżącej mają charakter przedawniony, albowiem należności z tytułu udziału

w Dopłacie 2011 nie są środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym w rozumieniu UFP, ani opłatami, ani niepodatkowymi należnościami budżetu państwa w ujęciu Ordynacji podatkowej.

Sąd nie znalazł podstaw do zwrócenia się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym.

Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, iż w organ w rozpoznawanej sprawie prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego oraz reguły postępowania określone w kodeksie postępowania administracyjnego

Z uwagi na powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.