VI P 119/21

Sygn. akt VI P 119/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2025 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Joanna Napiórkowska - Kasa Protokolant: starszy protokolant sądowy Aleksandra Łaszuk po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2025 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa A. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Casa dei B. A. S. z siedzibą w K. przeciwko K. P. (d. R. ) o zapłatę 1. Zasądza od pozwanej K. P. (d. R. ) na rzecz powódki A. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Casa dei B. A. S. z siedzibą w K. kwotę 660,00 zł (słownie: sześćset sześćdziesiąt złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 15 listopada 2019 roku do dnia zapłaty. 2. Zasądza od pozwanej K. P. (d. R. ) na rzecz powódki A. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Casa dei B. A. S. z siedzibą w K. kwotę 370,00 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 270,00 zł (słownie: dwieście siedemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 270,00 zł (słownie: dwieście siedemdziesiąt złotych 00/100) za opóźnienie w spełnieniu świadczenia za okres od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. Sygn. akt VI P 119/21 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 29 grudnia 2020r. (data prezentaty) A. S. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą (...) dei B. A. S. wniosła o zasądzenie od K. P. (z d. R. ) kwoty 660 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 15 listopada 2019r. do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu powódka wskazała, że zorganizowała cykl szkoleń dla pracującej u niej kadry nauczycielskiej, podnoszących kompetencje, w których uczestniczyła także pozwana. Strony wiązała umowa o finansowanie pracownikowi kosztów kształcenia ustawicznego, zgodnie z którą pracownik, który rozwiązał umowę o pracę za wypowiedzeniem po odbyciu szkoleń, a przed upływem okresu wskazanego w umowie, obowiązany był do proporcjonalnego zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów szkoleń. (pozew – k. 1-4v, 40-42v) W sprawie w dniu 23 lutego 2023r. został wydany nakaz zapłaty, od którego w dniu 31 marca 2021r. (data prezentaty) pozwana wniosła sprzeciw. Wydanemu nakazowi zapłaty zarzuciła brak podstaw do wydania nakazu zapłaty. Z uwagi na fakt wywiązania się pozwanej z warunków każdej z zawartych przez nią umów o finansowanie szkolenia oraz klauzule abuzywne w § 4 pkt 1 pkt f treści każdej zawartej umowy o szkolenie, pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. (sprzeciw od nakazu zapłaty – k. 48-49) W odpowiedzi na sprzeciw powódka wskazała, że pozwana rozwiązała łączącą ją z powódką umowę o pracę w okresie obowiązywania umowy o finansowanie kosztów szkolenia, wobec czego powinna zwrócić pracodawcy koszt szkolenia proporcjonalnie do okresu, do którego umowa szkoleniowa miała obowiązywać. (odpowiedź na sprzeciw z dnia 03.11.2021r. – k. 57-58) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana została zatrudniona na podstawie umowy o pracę z dnia 20 października 2017r. na stanowisku nauczyciela w Przedszkolu i Szkole (...) w K. przez A. S. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...) dei B. ) A. S. . Umowa została zawarta na czas określony od 23 października 2017r. do 31 lipca 2019r. Następnie aneksem z dnia 01 lipca 2019r. strony zmieniły dotychczasowe warunki powyższej umowy o pracę w zakresie czasu jej trwania. Na mocy aneksu umowa została zawarta do dnia 23 lipca 2020r. Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki liczone jak ekwiwalent za urlop wynosi 3.686,33 zł. (bezsporne, a umowa o pracę -a.o; zaświadczenie- a.o.) W sierpniu 2019r. strony zawarły 4 umowy o finansowanie pracownikowi kosztów kształcenia ustawicznego w formie kursu: 1. Kodowanie i programowanie w przedszkolu, które zostało zrealizowane w dniu 27 sierpnia 2019r. Koszt szkolenia wyniósł 240 zł. 2. Budowanie zespołu i współpraca zespole, które zostało zrealizowane w dniu 28 sierpnia 2029r.. Koszt szkolenia wyniósł 360 zł. 3. Jak współpracować z rodzicami. Asertywność z elementami komunikacji, który został zrealizowany w dniu 28 sierpnia 2019r. Koszt szkolenia wyniósł 360 zł. 4. Co motywuje dzieci w przedszkolu i szkole, które zostało zrealizowane w dniu 29 sierpnia 2019r. Koszt szkolenia wyniósł 360 zł. W § 4 powyższych umów znajdował się zapis, zgodnie z którym: 1. Pracownik zobowiązuje się do zwrotu Pracodawcy poniesionych kosztów w przypadku, gdy w okresie obowiązywania niniejszej umowy: a) Pracownik nie ukończy kształcenia, b) Pracownik rozwiąże stosunek pracy za wypowiedzeniem, c) Pracownik rozwiąże stosunek pracy bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 lub art. 943 (rozwiązanie wskutek mobbingu), mimo braku przyczyn określonych w tych przepisach, d) Pracodawca rozwiąże z Pracownikiem stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy (zwolnienie dyscyplinarne) - na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy e) Pracodawca rozwiąże z Pracownikiem stosunek pracy za wypowiedzeniem z przyczyn leżących po stronie pracownika (przyczyny określone w przepisach i orzecznictwie) f) Pracownik będzie przebywał na zwolnieniu lekarskim dłużej niż 50 dni. 2. W powyższych sytuacjach Pracownik będzie miał obowiązek zwrócić Pracodawcy kwotę dofinansowania, na zasadach proporcjonalnych. Zwrot kwoty nastąpi w terminie 14 dni od zaistnienia którejkolwiek z przyczyn opisanych powyżej. Pracodawca może potrącić kwotę zwrotu z wypłaty wynagrodzenia. Po każdym z ukończonych szkoleń pozwana otrzymała zaświadczenie, a pracodawca opłacił firmie szkoleniowej należna za usługę kwotę. (dowód: umowy, zaświadczenia, faktury– k. 12-29, zeznania powódki A. S. - k. 115-116v; zeznania pozwanej K. P. - k. 116v-117; zeznania świadka E. J. - k. 104-104v)) W dniu 16 września 2019r. pozwana złożyła wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia. Pismem z dnia 13 lutego 2020r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 660 zł, w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę w okresie obowiązywania umów o finansowanie pracownikowi kosztów kształcenia ustawicznego. Pismo zostało odebrane przez dorosłego domownika w dniu 18 lutego 2020r. Tożsame pismo powódka wysłała pozwanej w dniu 15 czerwca 2020r., które zostało odebrane przez dorosłego domownika w dniu 16 czerwca 2020r. Pozwana nie uiściła żądanej kwoty. (dowód: wypowiedzenie- a.o. wezwania do zapłaty i potwierdzenia odbioru- k. 31-34) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane wyżej dowody z dokumentów, zeznań stron, których wiarygodność nie była kwestionowana przez strony postępowania. W zakresie zeznań świadka E. J. , Sąd uznał je za wiarygodne w zakresie w jakim potwierdziła fakt odbycia szkoleń przez pozwaną, okoliczności podpisania umów szkoleniowych oraz konieczności zwrotu kosztów szkolenia w przypadku rezygnacji z pracy przed terminem obowiązywania umowy. Sąd zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest roszczenie powódki o zasądzenie na jej rzecz kwoty 660 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 15 listopada 2019r. do dnia zapłaty w związku z naruszeniem § 4 ust. 1 lit. b umów o finansowanie szkolenia. Na wstępie podnieść należy, że zgodnie z art. 103 1 kp przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Decyzja pracodawcy w sprawie podnoszenia przez pracownika kwalifikacji zawodowych uzewnętrznia się w umowie szkoleniowej zawieranej na piśmie, regulującej prawa i obowiązki pracodawcy i pracownika. Zawarcie tej umowy nie jest obowiązkowe, ale możliwość żądania przez pracodawcę od pracownika zwrotu dodatkowych kosztów szkolenia zależy od tego, czy strony zawarły umowę szkoleniową. Umowa o zwrot kosztów podnoszenia kwalifikacji jest nieważna tylko wtedy gdy nie zawiera wszystkich przedmiotowo istotnych w świetle treści przepisów kodeksu pracy składników, np. informacji o kosztach szkoleń w konkretnych kwotach, czy wskazania, jaką część kosztów szkoleń będzie ponosić pracownik i w jakim czasie od momentu zatrudnienia do momentu rozwiązania umowy o pracę (por. wyr. SN z 6 września 2012 r., w sprawie II PK 31/12). Zgodnie z art. 103 5 kp pracownik podnoszący kwalifikacje zawodowe: 1) który bez uzasadnionych przyczyn nie podejmie podnoszenia kwalifikacji zawodowych albo przerwie podnoszenie tych kwalifikacji, 2) z którym pracodawca rozwiąże stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy, w trakcie podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub po jego ukończeniu, w terminie określonym w umowie, o której mowa w art. 103 4 , nie dłuższym niż 3 lata, 3) który w okresie wskazanym w pkt 2 rozwiąże stosunek pracy za wypowiedzeniem, z wyjątkiem wypowiedzenia umowy o pracę z przyczyn określonych w art. 943, 4) który w okresie wskazanym w pkt 2 rozwiąże stosunek pracy bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 lub art. 943, mimo braku przyczyn określonych w tych przepisach - jest obowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na ten cel z tytułu dodatkowych świadczeń, w wysokości proporcjonalnej do okresu zatrudnienia po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub okresu zatrudnienia w czasie ich podnoszenia. Przenosząc powyższe na realia przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy - analizując treść umów szkoleniowych zawartych przez pozwaną z pracodawcą, że zawierają one wszystkie istotne zapisy co do wzajemnych zobowiązań stron. Umowy te, w szczególności zawierają zapis o zobowiązaniu pozwanej do kontynuowania zatrudnienia u pracodawcy do dnia 31 grudnia 2019r. od dnia zawarcia umowy. Poza sporem jest i to przyznaje powódka, że jego wolą przy zawieraniu tych umów było, aby zatrzymać pozwaną w pracy po odbyciu przez nią kursów, których koszty pokrywał pracodawca przez jakiś określony czas po to, aby pracodawca mógł skorzystać z umiejętności i uprawnień swojego pracownika, które w wyniku tych szkoleń nabył. Oczywistym więc jest, że po podpisaniu tej umowy szkoleniowej pracownik podnoszący kwalifikacje zawodowe, gdy nie wywiązuje się z obowiązków związanych z podnoszeniem kwalifikacji jest zobowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na szkolenie. Stanowi o tym wprost art. 103 5 kp , który wskazuje katalog przypadków, w których pracownik może zostać zobowiązany do zwrotu kosztów podnoszenia kwalifikacji. Jest to katalog zamknięty. W szczególności, art. 103 5 kp pkt 3 stanowi, że pracownik podnoszący kwalifikacje zawodowe, który w okresie wskazanym rozwiąże stosunek pracy za wypowiedzeniem, w trakcie podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub po jego ukończeniu, w terminie określonym w umowie, o której mowa w art. 103 4 § 1 k.p. - jest obowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na ten cel z tytułu dodatkowych świadczeń, w wysokości proporcjonalnej do okresu zatrudnienia po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub okresu zatrudnienia w czasie ich podnoszenia. Taki właśnie zapis znalazł się w § 4 ust. 1 lit. b umów zawartych przez pozwaną z powódką. Wskazana przez stronę pozwaną data zawarcia umów szkoleniowych, tj. 26 sierpnia 2018r., w ocenie Sądu, stanowi oczywistą omyłkę pisarską w zakresie roku podpisania umowy. Jak zeznała powódka, a Sąd uznał za wiarygodne, wszystkie umowy zostały zawarte pomiędzy stronami w roku 2019. Ponadto, okoliczność tę potwierdziła także pozwana. Sąd nie miał podstaw, aby obdarzyć walorem wiarygodności okoliczność podnoszoną przez pozwaną, a mianowicie podpisania umów szkoleniowych dopiero po odbyciu szkoleń. Powołany na tę okoliczność świadek E. J. , nie była w stanie jednoznacznie wskazać, że taka sytuacja miała miejsce w przypadku tych czterech umów, które są przedmiotem sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W kwestii kosztów postępowania, Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 370 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r., poz. 1800, ze zm.) kwotę 270 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami, a na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz opłatę stałą w wysokości 100 zł.