VI Ka 865/17

Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że apelacja obrońcy oskarżonego K. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd orzekający dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i nie naruszył prawa materialnego ani procesowego. Rozstrzygnięcie w kwestii sprawstwa i winy oskarżonego oraz kwalifikacji prawnej przypisanego mu występku nie budzi wątpliwości. Kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na najkrótszy okres próby oraz grzywna mieszcząca się w możliwościach finansowych oskarżonego, a także środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, nie są rażąco surowe. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, a zgromadzony materiał poddał wszechstronnej analizie, wyprowadzając trafne wnioski. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do odmiennej oceny materiału dowodowego ani do podważenia ustaleń faktycznych i prawnych sądu niższej instancji. Uzasadnienie wyroku odpowiada wymogom formalnym. Sąd Okręgowy oparł się na zeznaniach świadków M. W. (1) i M. W. (2) oraz wynikach eksperymentu procesowego, uznając je za wiarygodne w przeciwieństwie do wyjaśnień oskarżonego. Kwestia rzekomego spisku, zemsty czy skłócenia sąsiedzkiego została uznana za wyolbrzymioną. Sąd odniósł się również do zarzutu naruszenia art. 390 § 1 kpk w związku z niedopuszczeniem oskarżonego do udziału w eksperymencie procesowym, uznając, że uchybienie to nie miało wpływu na treść wyroku, zwłaszcza że w eksperymencie uczestniczył obrońca, a oskarżony nie wniósł nic merytorycznego po odczytaniu protokołu. Eksperyment potwierdził możliwość rozpoznania pojazdu i oskarżonego przez świadka. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił okoliczności wpływające na wymiar kar i środka karnego, uznając je za adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.

Zagadnienia prawne (3)