VI Ka 747/25

Warszawa, dnia 26 listopada 2025 r. Sygn. akt VI Ka 747/25 1 2WYROK 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: 4 Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz 6protokolant: protokolant sądowy Aneta Dygas 7po rozpoznaniu dnia 26 listopada 2025 r. 8przy udziale oskarżycielki prywatnej U. C. 9sprawy P. C. , syna J. i A. , ur. (...) w W. 10oskarżonego o przestępstwo z art. 217 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. 11 § 2 kk 11na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej i obrońcę oskarżonego 12od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie 13z dnia 31 stycznia 2025 r. sygn. akt II K 633/24 15zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty; zasądza od oskarżycielki prywatnej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty; koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym obciążają oskarżonego i oskarżycielkę prywatną w zakresie przez siebie poniesionym. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 747/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 31 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 633/24 1.2 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. P. C. Niekarany Sytuacja majątkowa oskarżonego Karta karna k. 504 Informacja e - (...) k. 503 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. Karalność sądowa oskarżonego Sytuacja majątkowa Karta karna Informacja e - (...) Załączone dokumenty zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności tych dokumentów. 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Apelacja pełnomocnika oskarżycielki prywatnej Lp. Zarzut 1 Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej skarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa karnego materialnego, mająca wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia a mianowicie art. 66 § 1 i 2 kk oraz art. 67 § 1 k.k. oraz art. 67 § 3 kk w zw. z art. 46 § 2 kk ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Zarzuty podniesione w apelacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej we wskazanym wyżej zakresie są niezasadne. Sąd odwoławczy podziela wykładnie Sądu I instancji dotyczącego uznania stopnia winy i społecznej szkodliwości dokonanych czynów jako nieznaczne. Argument skarżącego dotyczący znacznego stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa przypisanego oskarżonemu okazał się niezasadny. Na wstępie warto przytoczyć sentencję Sądu Apelacyjnego, z której to wynika iż uchybienia przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu mogą przybierać postać obrazy prawa materialnego, ale dzieje się tak wówczas, gdy przy ocenie stopnia karygodności czynu Sąd pominął okoliczności wymienione w art. 115 § 2 k.k. lub wziął pod uwagę okoliczności niewyszczególnione w tym przepisie. Wyrok SA w Poznaniu z 16.03.2022 r., II AKa 294/21, LEX nr 3341083. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej Sąd przy ocenie stopnia szkodliwości czynu wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy. Zdaniem Sądu stopień winy i społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego przestępstw nie są znaczne. W ocenie Sądu w sprawie zostały spełnione przesłanki materialne i formalne umożliwiające warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego zgodnie z art. 66 § 1 i 2 k.k. Począwszy od przesłanek formalnych wskazać należy, że przestępstwo przypisane oskarżonemu zakwalifikowane z art. 217 § 1 k.k. pozostaje zagrożone karą podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku, zaś z art. 157 § 2 kk pozostaje zagrożone karą podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 2 lat . Ponadto oskarżony nie był dotychczas karany za przestępstwo umyślne oraz postawa sprawcy, jego dotychczasowy sposób życia i zachowanie po czynie dają podstawy do przypuszczenia, że będzie on nauczony doświadczeniem tego postępowania przestrzegać porządku prawnego na przyszłość. Pomiędzy byłymi małżonkami istnieje długoletni konflikt, mający swoje źródło w sporach charakterze finansowym, związanych z rozliczeniami oraz sposobem korzystania z nieruchomości w postaci domu. Dlatego też z uwagi na cele postepowania oraz koniecznością właściwego kształtowania także przez rozstrzygnijcie tej sprawy relacji między byłymi małżonkami w tym w zakresie dobra ich dziecka Sąd warunkowo umorzył postępowanie za przypisany czyn. Sąd Okręgowy również nie dopatruje się obrazy przepisu z art. 67 § 1 i 3 kk . Zdaniem Sądu II instancji Sąd Rejonowy zastosował wobec P. C. reakcję proporcjonalną i adekwatną do okoliczności przedmiotowej sprawy. Represja prawnokarna musi być na tyle dolegliwa, aby stanowić wystarczającą przestrogę na przyszłość dla sprawcy i przez to zapobiec jego powrotowi na drogę przestępstwa. Oskarżony w jego warunkach osobistych i właściwościach jest przykładowym sprawcą wobec, którego tego rodzaju środek probacyjny winien być zastosowany. W przeciwnym razie kara będzie uznana za niesprawiedliwą i wyłącznie nacechowaną na elementami dolegliwości. Sąd wyznaczył okres próby wynoszący 1 lata, który w pełni pozwoli zweryfikować trafność pozytywnej prognozy kryminologicznej oskarżonego. Zgodnie z doktryną „wyznaczenie okresu próby na konkretny – zgodny z przywołanym brzmieniem art. 67 § 1 kk – czas realizuje dwie zasadnicze funkcje. Służy oddziaływaniu wychowawczemu na sprawcę przestępstwa, a zarazem weryfikacji postawionej względem niego pozytywnej prognozy kryminologicznej.” P. Kozłowska-Kalisz [w:] Kodeks karny . Komentarz aktualizowany, red. M. Mozgawa, LEX/el. 2025, art. 67 . W ocenie sądu II Instancji zasądzona przez Sąd Rejonowy kwota nawiązki w wysokości 300 zł jest adekwatna. Orzeczenie to miało na celu zrekompensować krzywdy wyrządzonej poprzez naruszenie nietykalności cielesnej i lekki uszczerbek na zdrowiu oskarżycielki prywatnej. Nie udowodniono by ponosiła do dziś skutki zdarzenia na zdrowiu . Biorąc pod uwagę sytuacje majątkową oskarżonego wysokość zasadzonej nawiązki nie powinna stanowić dla niego problemu z jej uiszczeniem. W przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego, sąd obowiązany jest do nałożenia na sprawcę obowiązku naprawienia szkody wyłącznie wówczas, gdy powstanie szkody w zakresie dóbr pokrzywdzonego jest następstwem popełnionego przez niego przestępstwa (wyrok SN z 30.05.2018 r., V KK 446/17, LEX 2509711). Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I Instancji ewentualnie wymierzenie kary roku pozbawienia wolności i nawiązki 20 tys. zł ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Z przyczyn wskazanych w części 3.1. niniejszego uzasadnienia wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie. Apelacja obrońcy Lp. Zarzut 2 Obrońca zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia tj. art. 442 § 3 kpk w zw. z 424 § 1 pkt 1 kpk , art. 410 kpk , art. 7 kpk , błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów postępowania. Sąd I instancji w sposób wyczerpujący i zgodny z wymogami art. 424 k.p.k. przedstawił w uzasadnieniu wydanego wyroku, gdzie dokonał oceny całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie zgodnie z dyspozycją art. 410 k.p.k. ze wskazaniem dowodów, które przyjął za podstawę swych ustaleń. Zawarta tam argumentacja jest logiczna, przekonywująca, pozbawiona błędu i nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów określonych w art. 7 k.p.k. Dokonana ocena dowodów nie uchybia też zasadom określonym w art. 5 k.p.k. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. (zob. post. SN z dnia 12 lutego 2016 r., III KK 20/16). Na tej podstawie poczynił trafne ustalenia faktyczne, a następnie wysnuł prawidłowy wniosek o uznaniu oskarżonego za winnego zarzucanego mu przestępstwa z art. 217 § 1 kk w zb z art. 157§2 kk . Nie ulega również wątpliwości, iż oskarżycielka doznała naruszenia nietykalności ciała spowodowanych działaniem oskarżonego, w ten sposób, że mocno ścisnął ją i szarpnął za lewe ramię skutego tego upadła na ziemię doznając naruszenia ciała na czas poniżej 7 dni, a więc zachowania te wyczerpały znamiona czynu z art. 217 § 1 kk zb z art. 157§2 kk . Sąd I instancji, poczynił prawidłowe ustalenia w zakresie obrażeń ciała oskarżycielki prywatnej, w oparciu o fotografie rozległego zasinienia na lewym ramieniu pokrzywdzonej oraz treść obdukcji. Zakres obrażeń oskarżycielki prywatnej odpowiada z innymi ustaleniami faktycznymi poczynionymi w niniejszej sprawie. Nie ma ku temu podstaw by kwestionować i pozbawiać wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Rejonowy wykonał zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania zawartego w treści wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2024 r. sygn. akt VI Ka 214/23. Twierdzenia, jakoby Sąd Okręgowy miał wyrazić wiążące zapatrywanie prawne wobec Sądu Rejonowego co do konieczności ustalenia, czy pokrzywdzona miała świadomość, iż podejmowała próbę wejścia na nieruchomość bez podstawy prawnej oraz bez zgody osoby uprawnionej, są całkowicie bezpodstawne i nie znajdują oparcia w aktach sprawy. Sąd Okręgowy, rozpoznając sprawę w zakresie tego czynu, uchylił zaskarżony wyrok w tej części wyłącznie z uwagi na błędne zastosowanie kontratypu obrony koniecznej przez sąd I instancji, a nie z powodu jakichkolwiek uchybień w ustaleniach dotyczących świadomości pokrzywdzonej. Sąd Rejonowy wprawdzie nie odniósł się do zagadnienia obrony koniecznej w uzasadnieniu to jednak jego ustalenia faktyczne i zastosowanie przepisów prawa materialnego są właściwe. Sąd Okręgowy rozpoznając niniejszą sprawę podziela spostrzeżenia i konkluzje już wcześniej przyjęte przez Sąd Okręgowy, który uchylił w tym zakresie wyrok Sądu Rejonowego z dnia 4 listopada 2024 r., iż po rozwodzie strony podjęły wspólną decyzję o sprzedaży nieruchomości przez agencję celem rozliczenia środków ze sprzedaży między nimi i wszyscy wyprowadzili się z domu, po czym oskarżony porozumienie zerwał i zamieszkał z powrotem w domu. Podkreślenia wymaga, że przecież U. C. posiadała cały czas klucze od domu i do dnia 1 stycznia 2020 r. oskarżony ani nie wymienił zamków, ani nie zwrócił się do byłej żony o zwrot kluczy, zatem nie sposób też uznać, że pokrzywdzona przestała być posiadaczem nieruchomości. U. C. była, więc uprawniona do wejścia na nieruchomość, albowiem posiadała status współposiadacza. Przysługiwał jej tytuł prawny do korzystania nieruchomości , jak również roszczenia związane z dokonanymi nakładami. Kwestie szczegółowe mają charakter cywilnoprawny i nie podlegają rozstrzygnięciu w niemniejszym postepowaniu ale oczywiście błędne jest rozumowani, że oskarżony był jedynym uprawnionym do przebywania i korzystania z nieruchomości. Tym samym nie sposób jest racjonalnie przyjąć, że pokrzywdzona miała zamiar naruszenia miru domowego i popełnienia występku z art. 193 § 1 k.k. Do strony podmiotowej czynu z art. 193 § 1 k.k. należy świadomość przebywania w miejscu chronionym tym przepisem bez podstawy prawnej. W związku z powyższym, działanie oskarżonego było nieadekwatne do sytuacji i wykraczało poza normy społeczne i bez wątpienia nie można mówić tu o zastosowaniu kontratypu obrony koniecznej art. 25 § 1 k.k. Reasumując wbrew twierdzeniom skarżącego, przeprowadzona przez Sąd Rejonowy ocena wszystkich dowodów zebranych w sprawie doprowadziła ten Sąd do trafnych ustaleń faktycznych. W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z błędem w ustaleniach faktycznych. Taki błąd w orzekaniu zachodzi wtedy gdy treść dokonanych ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd nie odpowiada zasadom prawidłowego rozumowania, a błąd ten mógł mieć wpływ na treść orzeczenia. Zarzut takiego błędu nie jest uzasadniony, gdy sprowadza się do samego zakwestionowania stanowiska sądu czy do polemiki z ustaleniami sądu: jest skuteczny tylko wtedy, kiedy skarżący wykaże konkretne uchybienia w ocenie materiału dowodowego, jakich dopuścił się sąd I instancji, stosujący reguły logicznego rozumowania, zasady wiedzy i doświadczenia życiowego. Nie może on jednak osiągać celu zamierzonego przez wnoszącego środek odwoławczy, jeżeli sprowadza się w swej istocie do polemiki z rozważaniami sądu I instancji, zawartymi w pisemnych motywach wyroku” (por. wyrok z dnia 24.05.2007r. SA w Łodzi, opubl. Prok. i Pr. - wkł. 2008/7-8/55, KZS 2008/7-8/103). Taki właśnie - polemiczny charakter – ma wywiedziony przez obrońcę oskarżonego środek odwoławczy w niniejszej sprawie. Wniosek Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych im czynów ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Wobec uznania przez Sąd odwoławczy zarzutu apelacji za niezasadne z przedstawionych wyżej powodów, koniecznym stało się stwierdzenie, iż skorelowane z nim wnioski także nie zasługują na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów ( art. 439 k.p.k. , art. 440 k.p.k. ). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1.3 1 Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 31 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 633/24 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. Uznanie zarzutów apelacji obrońcy i pełnomocnika oskarżycielki prywatnej za niezasadne, co skutkowało utrzymaniem wyroku w mocy. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1.3.1 
        1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany. 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. 5. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. P. C. Kosztami sądowymi w sprawie obciążono oskarżonego i oskarżycielkę prywatną poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa kwot po 60 (sześćdziesiąt ) złotych tytułem opłat na podstawie art. 8 i art. 13 § 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych Kosztami zastępstwa procesowego za postepowanie odwoławcze obciążono oskarżonego P. C. i oskarżycielkę prywatną U. C. w zakresie przez nich poniesionym na postawie art. 636 § 1 -3 k.p.k. zw. z art. 633 k.p.k. 7. PODPIS 0.11.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 31 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 633/24 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ Uchylenie ☒ zmiana 0.11.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 31 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 633/24 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ zmiana