VI Ka 1354/25

Warszawa, dnia 13 kwietnia 2026 r. Sygn. akt VI Ka 1354/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Michał Bukiewicz protokolant: protokolant sądowy Dominika Mroczka bez udziału oskarżyciela prywatnego po rozpoznaniu dnia 13 kwietnia 2026 r. sprawy W. T. syna Ł. i D. ur. (...) w B. oskarżonego o przestępstwo z art.217 § 1 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 7 lipca 2025 r. sygn. akt IV K 486/23 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że oskarżonego W. T. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; koszty procesu ponosi oskarżyciel prywatny i zasądza od oskarżyciela prywatnego U. A. (1) na rzecz oskarżonego W. T. kwotę 3,840 (trzy tysiące osiemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1354/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie IV Wydział Karny z dnia 7 lipca 2025 r., sygn. akt IV K 486/23. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny Granice zaskarżenia Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Ustalenie faktów Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. W. T. W. T. jest osobą niekaraną. Karta karna. 244 2.1.1.2. W. T. Sytuacja majątkowa oskarżonego. . Informacja e- (...) 243 2.1.1.3. W. T. Dochodzenie wszczęte w wyniku zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez F. T. złożonym przez X. T. zostało prawomocnie umorzone. Przesłuchany w toku tamtego postępowania U. A. (2) wskazywał, że od dnia 4 czerwca 2023 r., w wyniku uderzenia przez W. T. ma problem ze słuchem i wzrokiem. Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, protokół przesłuchania U. A. (1) , postanowienie SR dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 19 lutego 2024 r., sygn. akt III Kp 73/24. 256-270 2.1.1.4. W. T. U. A. (1) jest osobą masywniejszą od W. T. . Ten pierwszy ma zdecydowaną przewagę fizyczną. Zdjęcia W. T. i U. A. (1) 210 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. - - - - Ocena dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1. Karta karna. Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu. 2.1.1.2. Informacja e- (...) . Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu. 2.1.1.3. Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, protokół przesłuchania U. A. (1) , postanowienie SR dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 19 lutego 2024 r., sygn. akt III Kp 73/24. Dokumenty z akt innej sprawy, złożone przez obrońcę podczas rozprawy apelacyjnej nie budzą wątpliwości Sądu co do autentyczności i wiarygodności. 2.1.1.4. Zdjęcia W. T. i U. A. (1) . Fotografie U. A. (1) i W. T. Sąd uznał za oddające całokształt predyspozycji fizycznych w/w osób, albowiem korespondują one z opisem przedstawionym przez oskarżonego w złożonych przez niego wyjaśnieniach przed Sądem pierwszej instancji. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 2.1.2.1. - - STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Apelacja obrońcy i oskarżonego 3.1. Zarzuty obrońcy: - dowolna ocena materiału dowodowego z pominięciem zasad logiki i doświadczenia życiowego, a w szczególności oparcie ustaleń faktycznych na części materiału dowodowego bez uwzględnienia całości okoliczności i wzajemnych powiązań i korelacji zdarzenia i skutków i przy pominięciu istotnych jego elementów i okoliczności je potwierdzających w zakresie uderzenia i opisanych przez oskarżyciela jego skutków i powodów wizyt w szpitalu, czym naruszono normę art. 7 i 410 k.p.k. ; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, a polegający na błędnym nie mającym oparcia w materiale dowodowym ustaleniu, że oskarżony jako osoba posiadająca przewagę fizyczną w zamiarze nagłym naruszył nietykalność oskarżyciela w sytuacji gdy to oskarżyciel posiadał przewagę fizyczną i to jego zachowanie było nacechowane agresją i skutkujące naruszeniem nietykalności oskarżonego przy jednoczesnym braku takich śladów u oskarżyciela; -niezasadne oddalenie wniosku dowodowego obrony w zakresie historii leczenia oskarżyciela, co uniemożliwiło wykazanie wiedzy oskarżyciela o złym jego stanie zdrowia. Zarzuty oskarżonego: - błędne ustalenia faktyczne prowadzące do uznania go za winnego - wadliwa ocena dowodów, skutkująca wydaniem niesprawiedliwego wyroku ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Odnosząc się łącznie do w/w zarzutów należy wskazać, że były one zasadne i skutkowały zmianą zaskarżonego wyroku i uniewinnieniem oskarżonego. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k. , jeśli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (por. np.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 r., II KK 12/06, LEX nr 193084; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2004 r., sygn. WK 26/03, OSNwSK 2004, nr 1, poz. 53). W ocenie Sądu Okręgowego, warunek ten nie został w przedmiotowej sprawie spełniony. Oceniając odmiennie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, iż zeznania oskarżyciela prywatnego U. A. (1) wskazujące jakoby oskarżony uderzył go w tył głowy nie są poparte żadnym innym wiarygodnym materiałem dowodowym i nie mogą być podstawą ustaleń co do sprawstwa oskarżonego w zakresie popełnienia przestępstwa. W ocenie Sądu Odwoławczego, analiza zeznań oskarżyciela prywatnego (k. 1-2, 118-122) oraz sporządzonej na potrzeby tego postępowania opinii biegłego (k. 141-143) prowadzić muszą do przekonania, że skoro - co wynika z opinii biegłego - oskarżyciel prywatny nie mógł odnieść opisywanych przez siebie obrażeń i dolegliwości związanych z pogorszeniem słuchu w wyniku zajścia z dnia 4 czerwca 2023 r., to podważa to w istotnym zakresie wiarygodność jego zeznań w zakresie opisu zajścia z tego dnia. Z przeprowadzonego w sprawie dowodu z opinii biegłego jednoznacznie wynika, że zaburzenia słuchu oskarżyciela prywatnego nie mogą mieć związku przyczynowego z tym zdarzeniem, a są procesem rozwijającym się w długim czasie przed zdarzeniem i zostały rozpoznane jako guz piramidy skroniowej i płata skroniowego mózgu. Nie ulega wątpliwości, że oskarżyciel prywatny znał swój stan zdrowia, a jednak zdecydował się podjąć próbę przypisania oskarżonemu skutków, które wynikają z rozpoznanego u niego schorzenia. Te okoliczności oraz występujący pomiędzy oskarżycielem prywatnym i X. T. , a oskarżonym i jego synem F. T. konflikt wskazują, że zeznania oskarżyciela prywatnego należało oceniać z dużą dozą ostrożności. Są to natomiast okoliczności na które Sąd Rejonowy dając wiarę zeznaniom oskarżyciela prywatnego nie zwrócił uwagi. Nadto, wbrew zapatrywaniom Sądu pierwszej instancji wyrażonym w uzasadnieniu wyroku zeznań oskarżyciela prywatnego nie potwierdzają zeznania świadków a nie tym bardziej zapisy nagrań audio-video. Okoliczności determinujących przyjętą przez sąd wersję zdarzeń nie należy domniemywać . Sąd rejonowy z jednaj strony daje wiarę zeznaniom pokrzywdzonego co do faktu uderzenia go w głowę, z drugiej strony ustala stan faktyczny dotyczący wcześniejszej prowokacji z jego strony, „szturchnięcia oskarżonego” sprzecznie z jego wersją , gdzie jednocześnie żaden z dowodów nie wskazuje na taki przebieg zdarzeń, w szczególności zapisy nagrań audio i audio-video, na które powołuje się sąd. Właściwa ocena dowodów nie pozwala za przyjęcia takiego wnioskowania sądu co do przebiegu zdarzeń na klatce schodowej , które jak należy rozumieć miało uzasadniać motyw oskarżonego do podjęcia akcji przemocowej wobec pokrzywdzonego. W rzeczywistości, poza twierdzeniami oskarżyciela posiłkowego żaden dowód nie potwierdza, że oskarżony rzeczywiście uderzył oskarżyciela w tył głowy. W szczególności, żaden z przesłuchanych w sprawie świadków nie zeznał jakoby widział, iż do takiego uderzenia doszło. Sąd Okręgowy odmiennie aniżeli Sąd pierwszej instancji doszedł także do przekonania, że to oskarżyciel prywatny ma przewagę fizyczną nad oskarżonym, czego dowodzą załączone do apelacji oskarżonego zdjęcia tych osób oraz wyjaśnienia oskarżonego. Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy (k. 126) świadczy również o tym, że oskarżony ma chorobę zwyrodnieniową stawów, a zwłaszcza rąk, co również nie zostało wzięte pod uwagę przez Sąd pierwszej instancji. Wszystko to ocenione razem, przeczy zaś ustaleniom Sądu Rejonowego o rzekomej przewadze fizycznej oskarżonego nad oskarżycielem prywatnym i tym samym skłonności do podjęcia ataku. W tym miejscu wskazać należy, że zarówno oskarżony, jak i oskarżyciel prywatny prezentowali odmienną wersję zdarzeń z dnia 4 czerwca 2023 r. Oskarżyciel prywatny zarzucał oskarżonemu uderzenie go dwukrotnie w tył głowy, zaś oskarżony, odpierając ten zarzut wskazywał, że to oskarżyciel prywatny był agresywny i go zaatakował. Twierdzenia tych osób wzajemnie się wykluczają, a nie istnieje żaden dowód, który jednoznacznie potwierdzałby wersję prezentowaną przez któregokolwiek z nich. Jednocześnie wskazać należy, że jeżeli oskarżony podejmuje aktywną obronę i dostarcza dowodu z wyjaśnień, to dowód taki podlega takim samym zasadom oceny, jak inne źródła dowodowe. Oskarżony zaś konsekwentnie zaprzeczał jakoby uderzył oskarżyciela prywatnego w tył głowy. Kodeks postępowania karnego nie daje podstaw do domniemanych (czyli przypuszczalnych, prawdopodobnych) ustaleń w zakresie zarzuconego przestępstwa, zaś ciążący na sądzie obowiązek czynienia ustaleń zgodnych z prawdą oraz obowiązująca w prawie zasada domniemania niewinności wymagają zawsze pewności stwierdzeń co do winy. W ocenie Sądu Okręgowego, zebrany w sprawie materiał dowodowy takiej pewności nie daje. Jednocześnie wyczerpane zostały możliwości dowodowe dla dokonania innych ustaleń. Przywołać należy również treść art. 5 § 2 k.p.k. , zgodnie z którym niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. W ocenie Sądu Okręgowego, okoliczności przedmiotowej sprawy nie pozwoliły na niebudzące wątpliwości uznanie, że oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu. Oskarżony wskazywał, że to on sam został zaatakowany. Zaprzeczył jakoby uderzył oskarżyciela prywatnego. Oskarżony nie tylko nie ma przewagi fizycznej nad oskarżycielem prywatnym, ale choruje na zwyrodnienie rąk. Zdarzenie nie zostało zaś w momencie rzekomego użycia siły przez oskarżonego i uderzenia oskarżyciela prywatnego zaobserwowane przez świadków bądź zarejestrowane. W ocenie Sądu Okręgowego, tak ustalony stan faktyczny nie daje podstaw do przypisania sprawstwa oskarżonemu jedynie na podstawie zeznań oskarżyciela prywatnego, co do których wiarygodności Sąd dopatrzył się wątpliwości. Z tych wszystkich przyczyn, zaskarżony wyrok podlegał zmianie i Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, uniewinniając oskarżonego. Wniosek O zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na poczynione powyżej rozważania, wniosek o uniewinnienie uznać należało za zasadny. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. - Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności - 4.2. - Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności - ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Całość wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 7 lipca 2025 r., sygn. akt IV K 486/23. Zwięźle o powodach zmiany Kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia wykazała, że Sąd Rejonowy niesłusznie uznał W. T. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, dokonując błędnych ustaleń faktycznych w następstwie nieprawidłowej oceny dowodów i wobec czego należało podzielić stanowisko obrońcy oskarżonego oraz oskarżonego i wydać wobec podsądnego wyrok uniewinniający. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sąd na zasadzie art. 632 pkt 1 k.p.k. nałożył na oskarżyciela prywatnego obowiązek poniesienia kosztów procesu w całości. Na w/w koszty oprócz kwoty uiszczonych zryczałtowanych wydatków złożyły się koszty zastępstwa procesowego oskarżonego w łącznej kwocie 3.840 zł, tj. opłata za reprezentowanie w postępowaniu pierwszoinstnacyjnym w kwocie 3.000 zł , zgodnie z faktura złożoną do akt (k. 40), gdzie dochodzona kwota nie przekracza sześciokrotności stawki minimalnej i jest adekwatna do nakładu pracy obrońcy, zawiłości sprawy i przyczyniania się do wyjaśnienia sprawy oraz 840 zł opłaty za reprezentowanie w postępowaniu drugoinstancyjnym, stosownie do treści § 11 ust. 2 pkt 1 i 4, § 15 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. PODPIS sędzia SO Michał Bukiewicz