VI GZ 258/14

Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie, które oddaliło jej wniosek o zwolnienie od opłaty od apelacji. Pozwana argumentowała, że jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna, utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 760 zł i korzysta z pomocy córki. Wskazała, że nie posiada nieruchomości ani wartościowych ruchomości, które mogłaby sprzedać. Sąd Rejonowy uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pozwanej przysługuje wierzytelność w wysokości 9.425,34 zł, która znacznie przewyższała opłatę sądową w wysokości 300 zł. Sąd Rejonowy podkreślił, że wierzytelność ta jest egzekwowana, a także może być przedmiotem cesji. Ponadto, pozwana deklarowała spłatę świadczenia w 20 ratach miesięcznych po ok. 388 zł, co sugerowało jej zdolność finansową. Sąd Okręgowy, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko Sądu Rejonowego. Zauważył, że pozwana wniosła o rozłożenie spłaty zobowiązania na 20 rat, co potwierdza jej zdolność do pokrycia kosztów opłaty od apelacji. Sąd Okręgowy wskazał na posiadane przez pozwaną wierzytelności o łącznej wartości 24.973,71 zł, które wielokrotnie przewyższały opłatę w wysokości 300 zł. Podkreślono, że pozwana nie wykazała, aby wierzytelności te były nieegzekwowalne lub by nie mogły być przedmiotem cesji. Sąd Okręgowy uznał, że pozwana miała czas na zgromadzenie środków na pokrycie kosztów sądowych, zwłaszcza że opłata nie była wygórowana w stosunku do jej wierzytelności. W związku z tym zażalenie zostało oddalone na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397 par. 2 kpc.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający