VI C 280/14

Sygn. akt VI C 280/14 UZASADNIENIE Powód easyDEBT Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od pozwanego W. Ł. kwoty 631,76 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów sądowych (30 zł), kosztów zastępstwa procesowego (180 zł) oraz opłaty manipulacyjnej (0,78 zł). W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wskazał, że na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 23 grudnia 2013 r. przejął od firmy (...) Sp. z o.o. w W. prawo do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu nieuregulowanych należności wynikających z zawartej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny 13 listopada 2013 r. stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i sprawę przekazał do rozpoznania sądowi właściwości ogólnej pozwanego. Pozwany W. Ł. nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 27 maja 2013 r. (...) Sp. z o.o. w (...) S.A. z siedzibą w W. zawarła z easyDEBT Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. umowę ramową przelewu wierzytelności. Zgodnie z treścią § 1 umowy, jej przedmiotem było ustalenie zasad, w oparciu o które nastąpi przeniesienie wierzytelności w rozumieniu art. 509 i n. kodeksu cywilnego przez cedenta na rzecz cesjonariusza. Cedent oświadczył, że przysługują mu istniejące i wymagalne wierzytelności pieniężne względem klientów cedenta, wynikające z niezapłaconych należności głównych oraz odsetek z tytułu świadczenia przez cedenta usług telekomunikacyjnych lub innych usług świadczonych klientom przez cedenta. Stosownie do § 2 pkt 10 umowy, po zapłacie ceny cedent zobowiązał się do przekazania przygotowanego na płycie CD pliku z wykazem wierzytelności. Następnie 23 grudnia 2013 r. podpisane zostało porozumienie nr 4/ (...) o przelewie wierzytelności dla pakietu wierzytelności nr (...) pomiędzy (...) Sp. z o.o. w W. a easyDEBT Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. . Wedle § 1 ust. 2 porozumienia sprzedający oświadczył, że sprzedaje wierzytelności wymienione w Załączniku nr 1 do umowy, a kupujący oświadczył, że wierzytelności te nabywa. (dowód: umowa ramowa przelewu wierzytelności k. 24-27v.; porozumienie k. 20-23) Powód sporządził zawiadomienie pozwanego o przelewie wierzytelność z tytułu nieuregulowanych należności dotyczących umowy o świadczenie usług w wysokości 629,41 zł. (dowód: zawiadomienie, k. 18-18v.) Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie było zasadne i podlegało oddaleniu. Ponieważ pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na wyznaczone posiedzenie Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 kpc , zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego. W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 kpc , w którym określono podstawę faktyczną wyroku zaocznego, sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Niezależnie od ustalenia podstawy faktycznej sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. m.in. wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094). W ocenie Sądu powód nie wykazał, jakoby przysługiwała mu wierzytelność dochodzona pozwem. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem art. 6 kc jest przepis art. 232 kpc , zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne . W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Reguła ta nabiera szczególnego znaczenia w sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Jeśli powód twierdził, że nabył konkretną wierzytelność winien to skutecznie wykazać. Powód wywodził swe roszczenie z zawartej z (...) Sp. z o.o. w W. umowy cesji wierzytelności, na podstawie której nabył wierzytelność przysługującą zbywcy wobec pozwanego. Warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi ( art. 509 kc , por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 r., sygn. akt V CSK 187/06, M. Prawn. 2006/16/849). Pozew natomiast nie zawierał ani nie wskazywał żadnego dowodu na istnienie zobowiązań pozwanego wobec (...) Sp. z o.o. w W. . Powód powołał się na umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartą pomiędzy zbywcą a pozwanym, ale jej nie przedłożył – ograniczając swoje twierdzenia faktyczne do stwierdzenia samego faktu cesji wierzytelności. Nadto przedłożona Sądowi umowa nie zawiera Załącznika nr 1, tj. wykazu zbytych wierzytelności, które potwierdzałby legitymację czynną strony powodowej. W ocenie Sądu sam wyciąg z wykazu wierzytelności (k. 12) wystawiony przez stronę powodową nie może stanowić wystarczającego dowodu w niniejszej sprawie uzasadniającego uwzględnienie żądań pozwu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji. ZARZĄDZENIE 1. odnotować, 2. odpis doręczyć pełnomocnikowi powoda, 3. za 14 dni lub z apelacją, Pisz, 13.06.2014 r.