V.2 Ka 580/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelacje prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku, który uniewinnił R. J. od zarzutu z art. 300 § 2 kk. Oskarżonemu zarzucano, że w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu zasądzającego ponad 479 tys. zł na rzecz spółki (...) S.A., zbył nieruchomość w drodze umowy darowizny na rzecz swojej matki. Sąd Rejonowy uniewinnił oskarżonego, uznając brak realizacji znamion czynu. Sąd Okręgowy, utrzymując wyrok w mocy, podzielił argumentację sądu pierwszej instancji. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że darowana nieruchomość była obciążona hipoteką na rzecz banku na kwotę 830 000 zł, podczas gdy jej szacunkowa wartość wynosiła 194 443 zł. Zadłużenie wobec banku wynosiło 391 030,38 zł. Sąd uznał, że wierzyciel osobisty (spółka) ustępuje przed wierzycielem rzeczowym (bankiem), a ponieważ wartość nieruchomości nie wystarczyłaby nawet na zaspokojenie wierzyciela hipotecznego, to tym bardziej nie mógł z niej być zaspokojony wierzyciel osobisty. W konsekwencji, rozporządzenie nieruchomością nie miało realnego wpływu na zaspokojenie wierzyciela spółki. Sąd odwoławczy oddalił również zarzuty naruszenia przepisów postępowania, uznając ocenę dowodów przez Sąd Rejonowy za prawidłową i zgodną z zasadami swobodnej oceny dowodów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa oszustwa na szkodę wierzyciela (art. 300 § 2 kk) w kontekście zbycia nieruchomości obciążonej hipoteką.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie wartość nieruchomości jest niższa od zadłużenia hipotecznego, a wierzyciel jest osobisty.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zbycie nieruchomości przez dłużnika, obciążonej hipoteką przewyższającą jej wartość, w drodze darowizny na rzecz osoby trzeciej, stanowi uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela osobistego w rozumieniu art. 300 § 2 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wartość nieruchomości nie wystarcza nawet na zaspokojenie wierzyciela rzeczowego, a wierzyciel osobisty ustępuje przed nim.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo zamiaru pokrzywdzenia wierzyciela, zbycie nieruchomości nie miało realnego wpływu na jego zaspokojenie, ponieważ wartość nieruchomości była niższa od zadłużenia hipotecznego, a wierzyciel osobisty ma niższy priorytet zaspokojenia niż wierzyciel rzeczowy.
Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania, w szczególności art. 7 kpk, poprzez dowolną interpretację materiału dowodowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa, wszechstronna i zgodna z zasadami swobodnej oceny dowodów.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji dokonał rzetelnej i kompleksowej oceny wszystkich dowodów, uwzględniając zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, co nie narusza art. 7 kpk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| (...) S.A. | spółka | oskarżyciel posiłkowy |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | inne |
| B. Z. | osoba_fizyczna | inne |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 300 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
u.k.w.h. art. 65 § ust. 1
Ustawa o księgach wieczystych i hipotece
Zabezpieczenie hipoteczne daje pierwszeństwo zaspokojenia przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości.
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 414 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieruchomość obciążona hipoteką na kwotę wyższą niż jej wartość. • Wierzyciel osobisty ustępuje przed wierzycielem rzeczowym. • Zbycie nieruchomości nie miało realnego wpływu na zaspokojenie wierzyciela osobistego.
Odrzucone argumenty
Obraza prawa materialnego (art. 300 § 2 kk) przez niezastosowanie przepisu. • Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk) przez dowolną interpretację dowodów.
Godne uwagi sformułowania
nie sposób uznać, że doszło do realizacji znamion występku z art. 300 §2 kk • jego zachowanie nie wywołało skutku w postaci uszczuplenia chociażby w jakiejkolwiek części zaspokojenia wierzytelności spółki • istotą zabezpieczenia hipotecznego jest możliwość dochodzenia zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to czyją ona stała się własnością oraz z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości • skarżący zarzuca dopuszczenie się przez Sąd dowolnej interpretacji zebranego w sprawie materiału dowodowego i wyciąganie wniosków nie wynikających z przeprowadzonych dowodów
Skład orzekający
Jacek Myśliwiec
przewodniczący
Sławomir Klekocki
sędzia-sprawozdawca
Olga Nocoń
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa oszustwa na szkodę wierzyciela (art. 300 § 2 kk) w kontekście zbycia nieruchomości obciążonej hipoteką."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie wartość nieruchomości jest niższa od zadłużenia hipotecznego, a wierzyciel jest osobisty.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność odpowiedzialności karnej w kontekście zobowiązań cywilnych i obciążeń rzeczowych, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym gospodarczym i cywilnym.
“Czy darowizna nieruchomości chroni przed zarzutem oszustwa na szkodę wierzyciela? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.