V SA/Wa 3390/25

V SA/Wa 3390/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Kosterna
Jadwiga Smołucha /sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 281
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha (spr.), , Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi J. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2025 r. o sygn. akt V SA/WA 2737/24 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 23 lipca 2024 r. nr 169/2024 w przedmiocie odmowy wypłaty drugiej raty pomocy na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi o wznowienie postępowania, wniesionej przez [...] ("skarżący", "strona") 7 listopada 2025 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego sygn. akt V SA/Wa 2737/24, w którym oddalono skargę strony na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 23 lipca 2024 r. nr 169/2024 o odmowie wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej". Wyrok ten uzyskał status prawomocności od 1 maja 2025 r., wobec niezłożenia od niego skargi kasacyjnej. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał art. 270 § 1 pkt 2 oraz pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ("p.p.s.a.") W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w wyroku sąd opierał się na twierdzeniach organu administracji, które nie odpowiadały rzeczywistemu brzmieniu wezwania skierowanego do wnioskodawcy. Skarżący podniósł, że organ nie żądał przedłożenia dokumentu o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego, a jedynie wezwał stronę do złożenia wyjaśnień, natomiast prawidłowa analiza treści wezwania wskazuje, że sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na błędnych ustaleniach faktycznych. Skarżący zarzucił, że w wyniku naruszenia prawa sądowego, a w szczególności art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., doszło do wydania wyroku obciążonego istotnymi wadami, co uzasadnia wznowienie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
W myśl art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, a przesłanki wznowienia postępowania zostały enumeratywnie określone w przepisach art. 271-273 p.p.s.a.
Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, który umożliwia wyeliminowanie z obrotu prawnego prawomocnych orzeczeń wyłącznie w ściśle określonych w p.p.s.a. przypadkach i nie są w nim dopuszczalne zarzuty wykraczające poza zakres ustawowych podstaw wznowienia wymienionych w .przepisach: art. 271 p.p.s.a. (przesłanki nieważności), art. 272 p.p.s.a. (gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie; gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia; gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską) i art. 273 p.p.s.a. (gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa; w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy). Ponadto ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania przesłanki wznowienia powinny być interpretowane w sposób ścisły.
Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W rozpoznawanej sprawie wskazane przez skarżącego jako podstawa wznowienia przepisy art. 270 § 1 pkt 2 oraz pkt 5 p.p.s.a. nie istnieją, ponieważ w ustawie nie ma podanych przez skarżącego jednostek redakcyjnych art. 270 p.p.s.a., a ponadto żadna z powołanych w skardze okoliczności faktycznych nie mieści się w opisach ustawowych przesłanek wznowienia zawartych w art. 271 – 273 p.p.s.a. Skarga o wznowienie nie jest dopuszczalna na podstawie zarzutu nieprawidłowej oceny przez sąd materiału dowodowego i błędów w ustaleniach faktycznych. Reasumując, Skarżący nie wywiązał się zatem z obowiązku wskazania ustawowo określonych podstaw wznowienia.
Skarżący nie wykazał też by dochował ustawowego terminu do wniesienia skargi. Skarżący powołuje w skardze jako podstawę wznowienia okoliczności wynikające z uzasadnienia wyroku, którego odpis został doręczony mu 31 marca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy V SA/Wa 2737/24 k. 75), zatem skarga została wniesiona po upływie trzech miesięcy od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.
Zgodnie z art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie.
Mając powyższe na uwadze sąd odrzucił skargę na podstawie art. 281 p.p.s.a.