V SA/WA 284/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi była decyzja Ministra Zdrowia utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 12 stycznia 2018 r., która określała odpowiedzialność skarżącego, jako Prezesa Zarządu Akademickiego Stowarzyszenia "V," za niezwróconą dotację w kwocie 147.000 zł. Skarżący zarzucał rażące naruszenie przepisów k.p.a., w tym art. 10, 34, 40 § 1, 42 § 1, polegające na błędnym uznaniu go za osobę nieobecną i ustanowieniu kuratora, podczas gdy jego adres był znany. Twierdził, że organ nie zbadał relewantnych okoliczności i nie przeprowadził wnioskowanych dowodów. Sąd administracyjny oddalił skargę, wskazując, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nie jest postępowaniem merytorycznym i nie służy ponownemu rozpatrzeniu sprawy. Sąd podkreślił, że zarzuty dotyczące wadliwości postępowania zwykłego, w tym błędnego ustanowienia kuratora, nie mogą być podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji, chyba że wada ma charakter kwalifikowany i tkwi w samej decyzji. Sąd uznał, że nawet jeśli doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. (wydanie decyzji przed upływem terminu na zapoznanie się z aktami), to nie miało ono istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ organ nie prowadził postępowania dowodowego w sprawie stwierdzenia nieważności. Sąd wskazał również, że okoliczności podnoszone przez skarżącego mogłyby stanowić podstawę do wniosku o wznowienie postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych, w szczególności w kontekście wadliwości postępowania zwykłego i ustanowienia kuratora.
Dotyczy specyficznej sytuacji, w której skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności innej decyzji. Nacisk na ścisłą interpretację przesłanek stwierdzenia nieważności.
Zagadnienia prawne (2)
Czy naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 10 k.p.a. (brak zapewnienia czynnego udziału strony) oraz art. 34 i 40 k.p.a. (błędne ustanowienie kuratora dla osoby nieobecnej), może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie przepisów postępowania, nawet o charakterze rażącym, nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, jeśli sama treść decyzji odpowiada prawu. Tryb stwierdzenia nieważności nie służy korygowaniu błędów proceduralnych, które mogą być podstawą do wznowienia postępowania.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ma charakter szczególny i nie jest postępowaniem merytorycznym. Wady decyzji muszą mieć charakter kwalifikowany i tkwić w samej decyzji. Naruszenia przepisów postępowania, które nie wpływają na treść merytoryczną decyzji, mogą być podstawą do wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności.
Czy ustanowienie kuratora dla strony nieznanej z miejsca pobytu w postępowaniu administracyjnym, w sytuacji gdy organ mógł ustalić adres strony, stanowi rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Ocena zasadności ustanowienia kuratora przez sąd wykracza poza kognicję organu prowadzącego postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji. Samo stwierdzenie, że w postępowaniu brał udział kurator ustanowiony przez sąd, nie jest wystarczające do stwierdzenia nieważności decyzji.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że badanie zasadności wniosku o ustanowienie kuratora wymagałoby dodatkowych ustaleń i ocen, co wykracza poza ramy postępowania o stwierdzenie nieważności. Podkreślono, że decyzja została wydana w oparciu o prawidłową podstawę prawną, a zarzuty dotyczące braku możliwości ustalenia adresu strony nie są wystarczające do stwierdzenia nieważności.
Przepisy (14)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania.
k.p.a. art. 34 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustanowienie kuratora dla osoby nieobecnej.
k.p.a. art. 40 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Doręczanie pism osobie nieobecnej.
k.p.a. art. 42 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Doręczanie pism kuratorowi.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Stwierdzenie nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa.
Ustawa o finansach publicznych art. 169 § ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2, ust. 4 do 6
Ordynacja podatkowa art. 116a
Ordynacja podatkowa art. 116
k.r.o. art. 184 § § 1
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Ustanowienie kuratora dla osoby nieobecnej.
k.r.o. art. 184 § § 2
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Obowiązki kuratora.
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Wznowienie postępowania z powodu braku udziału strony bez własnej winy.
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1
p.p.s.a. art. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nie jest postępowaniem merytorycznym i nie służy korygowaniu błędów proceduralnych. • Naruszenie przepisów postępowania, nawet o charakterze rażącym, nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, jeśli sama treść decyzji odpowiada prawu. • Ocena zasadności ustanowienia kuratora przez sąd wykracza poza kognicję organu prowadzącego postępowanie o stwierdzenie nieważności.
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie prawa przez błędne ustanowienie kuratora dla strony, której adres był znany organowi. • Naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez wydanie decyzji przed upływem terminu do zapoznania się z aktami sprawy. • Naruszenie art. 75 § 1, 77 w zw. z art. 6, 7, 8 k.p.a. poprzez niezbadanie relewantnych okoliczności i zaniechanie przeprowadzenia wnioskowanych dowodów.
Godne uwagi sformułowania
Przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie jest ponowne rozpatrzenie sprawy co do istoty. • Instytucja stwierdzenia nieważności nie jest zatem środkiem, za pomocą którego można wzruszać każdą wadliwą decyzję ostateczną, abstrahując od stopnia tej wadliwości. • Naruszenie przepisów postępowania lub prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, nie może być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w postępowaniu prowadzonym w trybie nadzoru, jeżeli nie nosi cech rażącego naruszenia prawa.
Skład orzekający
Tomasz Zawiślak
przewodniczący
Krystyna Madalińska-Urbaniak
sprawozdawca
Jarosław Stopczyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych, w szczególności w kontekście wadliwości postępowania zwykłego i ustanowienia kuratora."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności innej decyzji. Nacisk na ścisłą interpretację przesłanek stwierdzenia nieważności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z prawem do obrony i udziałem w postępowaniu administracyjnym, a także granicami trybu stwierdzenia nieważności decyzji. Jest interesująca dla prawników procesualistów.
“Kiedy błędy proceduralne nie prowadzą do nieważności decyzji? Sąd administracyjny wyjaśnia granice nadzwyczajnych środków prawnych.”
Dane finansowe
WPS: 147 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.