V SA/WA 2368/22

V SA/Wa 2368/22 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-11-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Tomasz Grzybowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 § 1 pkt 2, pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Tezy
Na wynik otwartego konkursu ofert, ogłoszony w trybie art. 15 ust. 2j w zw. z art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1327 ze zm.), podmiotowi którego oferta nie została wybrana przysługuje skarga do sądu administracyjnego, którą należy wnieść w terminie wynikającym z art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor sądowy Tomasz Grzybowski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na informację Dyrektora Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego z dnia [...] maja 2022 r. w przedmiocie wyniku otwartego konkursu ofert postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 30 sierpnia 2022 r. (data wpływu do organu 2 września 2022 r.) fundacja złożyła skargę na informację o wyniku otwartego konkursu ofert w ramach edycji 2022 Rządowego Programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich NOWEFIO na lata 2021-2030, opublikowaną w dniu [...] maja 2022 r. w trybie art. 15 ust. 2j w zw. z art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1327 ze zm.). W skardze domagano się uchylenia ww. wyniku.
Z kolei w odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, bądź spóźnionej.
Sąd w pierwszym rzędzie nie stwierdził, by skarga była niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności trudno podzielić zapatrywanie organu, że "wybór oferty ... nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy (s. 2 odpowiedzi).
Wprawdzie trafnie wskazano w odpowiedzi (tamże), że Narodowy Instytut Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego realizuje programy wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego m.in. zlecając je w drodze otwartego konkursu ofert organizacjom pozarządowym – vide art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 393 ze zm.). Owo zlecenie przybiera formę umowy o powierzenie lub wsparcie realizacji zadań publicznych – por. art. 16 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie w zw. z art. 28 ww. ustawy o Narodowym Instytucie Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. Niemniej jednak samo rozpatrzenie, w tym ustanowienie w tym zakresie stosownej procedury konkursowej, jak i wybór oferty leży w kompetencji organu administracji publicznej i dopiero ta ostatnia czynność stanowi podstawę do zawarcia umowy "o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji zadania publicznego z wyłonionymi organizacjami pozarządowymi lub podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3" – por. art. 15 ust. 4 ustawy działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Nieprzypadkowo więc przyznano w ust. 2i ww. artykułu prawo żądania "uzasadnienia wyboru lub odrzucenia oferty." Świadczy to w ocenie Sądu o tym, że ww. przepisy nie zakładają wbrew tezie odpowiedzi typowej relacji cywilnoprawnej, ale administracyjnoprawną konstrukcję związaną z podejmowaniem aktu. W rozstrzygnięciu konkursu, będącego podstawą zawarcia umowy, należy dopatrywać się władczości administracyjnoprawnej, a rozstrzyganie o tym, że dany podmiot nie spełnia przesłanek, aby zawrzeć z nim umowę, na podstawie której otrzyma środki na realizację zadania, należy uznać za akt, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niewątpliwie pozytywny wynik konkursu tworzy po stronie oferenta roszczenie o zawarcie umowy (art. 15 ust. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie), tj. stan w którym przysługuje mu, w pewnym uproszczeniu, uprawnienie do środków publicznych, a o którym jednostronnie (w sposób władczy) rozstrzyga organ administracji, w tym przypadku Dyrektor Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego (art. 29 ustawy o Narodowym Instytucie Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego). Z drugiej strony negatywny wynik konkursu stanowi o wykluczeniu tegoż uprawnienia. Działania te zorientowane są zatem na władcze określenie praw i obowiązków oferentów i mają niewątpliwie wymiar publiczny, a ponadto adresowane są do konkretnych, indywidualnie oznaczonych adresatów (uczestników konkursu). Przedmiotowa informacja o wyniku konkursu zawiera tym samym wszystkie elementy kwalifikujące ją jako akt z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (szerzej A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 3, pkt 4 oraz powołane tam orzecznictwo i literaturę). Regulacja konkursowa (regulamin konkursu), ściślej zaś określony tamże tryb kwestionowania oceny formalnej oferty, na który powołuje się organ (s. 3 odpowiedzi), w żaden sposób powyższego ustalenia nie uchyla, bowiem nie stanowi kryterium kwalifikacji aktu administracyjnego w świetle art. 3 § 2 pkt 4 ustawy.
Chybiona jest także teza odpowiedzi (s. 2 i n.) o niewyczerpaniu trybu odwoławczego w rozumieniu art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uznania, że od wyniku konkursu przysługuje odwołanie do Przewodniczącego Komitetu do spraw Pożytku Publicznego, o którym mowa w art. 34a ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Wprawdzie istotnie jest to organ nadzoru w rozumieniu art. 3 ustawy o Narodowym Instytucie Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. Tym niemniej brak jest argumentów przemawiających za zastosowaniem do zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyniku konkursu) przepisów o odwołaniu, tj. art. 127 § 1-2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jako że analizowana procedura konkursowa leży poza zakresem normowania ogólnej procedury administracyjnej (vide art. 1 ww. ustawy).
Wszystko to prowadzi do wniosku, że tryb zaskarżenia ogłoszonego przez organ wyniku konkursu został unormowany w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym "jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę." Na tle tego zaś przepisu Sąd podzielił twierdzenie organu, że skarga jest spóźniona, tj. została złożona z uchybieniem ww. 30-dniowego terminu (s. 4 odpowiedzi).
W skardze nie jest kwestionowana okoliczność złożenia skargi po ww. terminie. W istocie potwierdza się w niej ten fakt (s. 3 skargi). Zarazem z treści skargi wynika, że wiedzę o wyniku konkursu strona uzyskała najpóźniej w dniu [...] czerwca 2022 r., kiedy to otrzymała uzasadnienie braku wyboru oferty (s. 2 i 4 skargi). Zatem fakt złożenia skargi po terminie (data wpływu do organu – 2 września 2022 r.) nie budzi wątpliwości.
Sąd nie znalazł jednocześnie podstaw do uznania, że przekroczenie terminu wniesienia skargi (który upływał 25 lipca 2022 r.) o ponad miesiąc nastąpiło bez winy strony, tj. z przyczyn od niej niezależnych w rozumieniu art. 52 § 2 zdanie drugie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za takowe nie mogą zostać uznane wątpliwości skarżącej co do "wiarygodności wyniku", jego "zgodności z art. 15 ust. 2j ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie", czy brak wiedzy o "całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, co pozwoliłoby na złożenie odwołania" (s. 4 skargi). Wszystko to stanowi element oceny własnej skarżącej odnoszącej się do jej sytuacji prawnej. Sąd nie zna przy tym treści pisma strony z 30 czerwca 2022 r., na które powołano się w skardze, niemniej z jej treści (s. 4), jak i z odpowiedzi na skargę (s. 4) wynika, że było ono adresowane do organu. Skargę złożono zaś w dniu 2 września 2022 r. Akta sprawy nie pozwalają zatem potwierdzić zarzutu skarżącej, że pismo to powinno było zostać zakwalifikowane jako skarga do tut. Sądu.
Wobec powyższego odrzucono skargę jako spóźnioną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Od skargi nie pobrano wpisu (art. 222 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a zatem brak było podstaw do wydania dodatkowego rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.