V KZ 60/25

V KZ 60/25 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 28 stycznia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Jerzy Grubba 
  
w sprawie O.N.  
skazanego za przestępstwo z art. 178b k.k. i inne  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej  
na posiedzeniu w dniu 28 stycznia 2026r.  
zażaleń skazanego i jego obrońcy  
na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2025r., sygn. 
akt V Ka 1677/21, o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o 
sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 23 
września 2021r. w sprawie V Ka 1677/21  
na podstawie art. 437§1 k.p.k.  
  
p o s t a n o w i ł:  
      utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie  
[WB] 
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Zażalenia nie są zasadne.  
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, zasadniczym 
powodem, dla którego odmówiono wnioskodawcy przywrócenia terminu do złożenia 
wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Odwoławczego było zarówno 
niewykazanie, że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony 

V KZ 60/25              
2 
 
 
niezależnych, jak i przekroczenie 7-dniowego terminu z art. 126§1 k.p.k. do 
złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu. 
Rzeczywiście, 
zgodnie 
z 
dyspozycją 
wskazanego 
przepisu, 
jeżeli 
niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, 
strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek 
o przywrócenie terminu. 
O.N. w swym zażaleniu, a podobnie też jego obecny obrońca, wskazali, że w 
ich ocenie skazany co prawda korzystał z pomocy obrońców z urzędu, ale to oni 
powinni dopilnować tego, aby nie zostały przekroczone terminy procesowe oraz 
wykonać odpowiednie czynności procesowe.  
Powyższa sytuacja, nawet gdyby przyjąć, że w jakimś stopniu będąca 
wynikiem braku zrozumienia pomiędzy skazanym a jego ówczesnymi obrońcami, 
nie zwalniała O.N. od choćby minimalnego zainteresowania się swoją własną 
sprawą.  
Skazany znał wynik postępowania przed Sądem Rejonowym, wiedział, że 
toczy się postępowanie odwoławcze, a pomimo tego nie zawiadomił Sądu 
Okręgowego o tym, że został pozbawiony wolności, o tym gdzie przebywa, ani o 
tym, że chciałby uczestniczyć w rozprawie apelacyjnej.  
Następnie, z pisma z dnia 19 maja 2022r. od Sądu wykonującego zapadły 
w sprawie wyrok dowiedział się, że orzeczenie w jego sprawie uprawomocniło się 
w dniu 23 września 2021r. Tak więc wskazany wyżej termin z art. 126§1 k.p.k., 
umożliwiający wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do sporządzenia 
uzasadnienia wyroku dla potrzeb postępowania kasacyjnego, upłynął w dniu 
26 maja 2022r.  
W tym czasie skazany stosownego wniosku nie złożył ani nie podjął 
jakichkolwiek czynności w swojej sprawie. 
Dopiero pismem z dnia 31 października 2022r., skierowanym do Prezesa 
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku, wniósł o doręczenie mu 
odpisów uzasadnień wyroków wydanych przez sądy obu instancji.     
Nie sposób przyjąć zatem, że wniosek został złożony „w zawitym terminie 7 
dni od daty ustania przeszkody”, O.N. w najmniejszym stopniu nie wykazał też, aby 

V KZ 60/25              
3 
 
 
uchybienie terminowi do złożenia stosownego wniosku nastąpiło z przyczyn od 
niego niezależnych.   
Zażalenia nie zwierają żadnej argumentacji, która nakazywałaby zmienić 
powyższą ocenę. 
Nie można zatem przyjąć, że zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. 
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na 
wstępie.        
[WB] 
[a.ł]