V KZ 37/25

SN
V KZ 37/25
POSTANOWIENIE
Dnia 13 sierpnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie
I. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dnia 13 sierpnia 2025 r.
zażalenia I. S. na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Elblągu
z dnia 30 czerwca 2025 r. (sygn. akt VI Ka 521/24)
o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu
z dnia 14 lutego 2025 roku, sygn. akt VI Ka 521/24
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2025 r. (sygn. akt VI Ka 521/24) Prezes Sądu Okręgowego w Elblągu odmówił przyjęcia osobistej kasacji skazanego I. S.. Podstawą tej decyzji był fakt, że kasacja nie została sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego, co stanowi bezwzględny wymóg formalny, o którym mowa w art. 526 § 2 k.p.k.
Na wniosek skazanego I. S., zarządzeniem z dnia 10 marca 2025 r. wyznaczono obrońcę z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia kasacji. Wyznaczony obrońca, po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządził w dniu 25 kwietnia 2025 r. opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji. O fakcie tym skazany został poinformowany. W dniu 5 maja 2025 r. Sąd doręczył mu odpis opinii obrońcy wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia kasacji przez obrońcę z wyboru, a także o rygorze odmowy przyjęcia kasacji wniesionej osobiście.
Mimo trwającego postępowania, skazany wniósł osobistą kasację, która nie spełniała wymogów formalnych. W związku z tym, Sąd dwukrotnie wzywał skazanego do usunięcia braków formalnych, tj. do sporządzenia i podpisania jej przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem odmowy przyjęcia. Zarządzeniem z dnia 10 marca 2025 r. wezwano do usunięcia braków w terminie 7 dni. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych, odmówiono przyjęcia kasacji zarządzeniem z dnia 24 marca 2005 r. Sąd Najwyższy, po rozpatrzeniu zażalenia skazanego, uchylił to zarządzenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd ponownie, zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2025 r., wezwał skazanego do usunięcia braków formalnych. Skazany osobiście odebrał to pismo w dniu 18 czerwca 2025 r., jednak w zakreślonym terminie nie uzupełnił wskazanych braków. Wobec tego, Sąd Rejonowy w Elblągu ponownie wydał zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.
Skazany ponownie wniósł zażalenie na to zarządzenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 120 § 1 k.p.k., w razie nieuzupełnienia braku w terminie, pismo uznaje się za bezskuteczne. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie – stosowne braki formalne nie zostały przez wnioskodawcę uzupełnione w terminie, co skutkuje uznaniem jego pisma za bezskuteczne.
Wniesione zażalenie na zarządzenie z dnia 30 czerwca 2025 r. jest nieskuteczne. Skazany w swoim piśmie nie podniósł jakiegokolwiek argumentu merytorycznego, który mógłby podważyć zasadność decyzji sądu. Ograniczył się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że wnosi zażalenie. Taka forma zażalenia nie spełnia wymogów procesowych i nie pozwala na merytoryczną ocenę jego treści. Podstawą odmowy przyjęcia kasacji jest to, że nie została ona sporządzona przez uprawnionego pełnomocnika. Co więcej, obrońca z urzędu wprost stwierdził, że nie widzi podstaw do wniesienia kasacji w tej sprawie.
Wobec powyższego, zażalenie, które nie zawiera żadnych merytorycznych zarzutów i dotyczy sytuacji, w której skazany, mimo pouczeń, nie dopełnił obowiązków proceduralnych, nie może być uznane za zasadne.
[J.J.]
[r.g.]
‎