V KZ 37/25

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie skazanego I.S. na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 30 czerwca 2025 r., które odmawiało przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 14 lutego 2025 r. (sygn. akt VI Ka 521/24). Podstawą odmowy było niespełnienie wymogu formalnego, jakim jest sporządzenie i podpisanie kasacji przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. Skazany I.S. miał wyznaczonego obrońcę z urzędu w celu sporządzenia kasacji, jednak obrońca ten sporządził opinię o braku podstaw do jej wniesienia. Mimo poinformowania skazanego o tej sytuacji i pouczenia o możliwości wniesienia kasacji przez obrońcę z wyboru, skazany wniósł kasację osobiście. Sąd dwukrotnie wzywał skazanego do uzupełnienia braków formalnych, tj. do sporządzenia kasacji przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem odmowy przyjęcia. Po dwukrotnym nieuzupełnieniu braków, Sąd Okręgowy wydał zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji. Sąd Najwyższy, rozpatrując zażalenie, stwierdził, że nie jest ono zasadne. Podkreślono, że zgodnie z art. 120 § 1 k.p.k., nieuzupełnienie braków w terminie skutkuje uznaniem pisma za bezskuteczne. Zażalenie nie zawierało żadnych argumentów merytorycznych, a jedynie ogólnikowe stwierdzenie o jego wniesieniu. Wobec faktu, że obrońca z urzędu nie widział podstaw do wniesienia kasacji, a skazany mimo pouczeń nie dopełnił obowiązków proceduralnych, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający